Tibetan
་ལས། ཤིན་ཏུ་ཚར་བཅད་པས། ཡང་གངྒ་ལ་མཆོངས་ཏེ་ཤིའོ། །དེ་དག་གི་རྗེས་འབྲང་མང་པོ་ལ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་། ལ་ལ་དགེ་བསྙེན་ལ་བཙུད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཁ་ཆེའི་སློབ་དཔོན་གསུམ་བྱུང་བར་དྲང་པོའི་སེམས་ཀྱིས་གྲུབ་མཐའ་ལ་བརྒལ་བརྟག་མང་དུ་བྱས་པས་ནང་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་དད་དེ། སྐྱབས་འགྲོ་དང་བསླབ་པ་བླངས་གྲུབ་མཐའ་ཉན་ནས་ཚད་མ་སྡེ་བདུན་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་གྱུར་ནས་བྱང་ཕྱོགས་ཁ་ཆེའི་ཡུལ་དུ་སོང་ནས་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་ལུགས་ཀྱི་རྟོག་གེ་དར་བར་བྱས་སོ། །སླར་ཡང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྱོན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་བ་དང་། བསྟན་པའི་འགལ་རྐྱེན་རྣམས་རྩོད་པས་ཚར་བཅད། རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབང་དུ་བསྡུས། དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་དང་ཆོས་གཞི་ཐུག་མེད་དུ་དར་བར་མཛད། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་བཞེངས་པའི་ལྷ་ཁང་ཡང་བརྒྱ་རྩ་ཙམ་ཡོད་ཅིང་། གཞན་ལ་བསྐུལ་ཏེ་བཞེངས་པ་ནི་བགྲངས་བ་ལས་འདས། སློབ་དཔོན་འདིས་ཡོངས་སུ་བསྐུལ་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་བཅུག་པའི་དགེ་སློང་དང་དགེ་བསྙེན་ཡན་ཆད་བསྡོམ་ན་འབུམ་དུ་ཉེ་བ་ཙམ་ཡོད་པར་གྲགས་ནའང་། ཕལ་ཆེར་མཁན་སློབ་གཞན་ལ་གཏད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཅིང་། ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བའི་སློབ་མས་ནི་ས་སྟེང་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་ཀྱང་། ཕྱི་བཞིན་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ནི་ལྔ་ལས་ལྷག་པ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ངོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །སྐུ་ཚེ་ཐ་མའི་ཚེ་ཡང་སྔར་གྱི་ས་ག་ར་ཨཱ་ཙརྱ་དེ་ཉིད་བྷ་དྲ་ཨཱ་ཙརྱ་ཕྱི་མའི་བུར་སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ་སྔོན་ལས་ཀྱང་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྟོབས་ལྷག་པར་ཆེ་བ། རང་གི་ལྷ་མདུན་དུ་འོངས་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་རིག་པ་སློབ་པ། རེས་འགའ་དེའི་ལུས་ལ་ཞུགས་ནས་ཀྱང་སྔོན་མེད་པའི་རིག་པ་བརྗོད་པ་བྱུང་བ། སུ་རྒྱལ་གྲུབ་མཐའ་ལ་འཇུག་པར་བྱས་ནས་བརྩད་པས། དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་རྒྱལ་བ་བྱུང་བས། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཅུག་ནས། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་བྲམ་ཟེ་དགེ་བསྙེན་ཚངས་སྤྱོད་ལ་གནས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་མཆོད་པར་བྱེད་པ་བྱུང་ངོ་ཞེས་གྲགས་ཤིང་། དེ་ནས་དུས་ཀྱི་མཐར་ཡུལ་ཀ་ལིངྐར་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས་ཤིང་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཆོས་ལ་བཀོད་ནས་སྐུ་འདས། གདུང་དུར་ཁྲོད་དུ་ཞུགས་ལ་བཞུས་པས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་བབས་ཤིང་། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དྲི་བཟང་པོ་དང་རོལ་མོས་ཁྱབ་པ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བྱུང་། གདུང་ཐམས་ཅད་མཆིང་བུ་འདྲ་བའི་རྡོའི་གོང་བུ་གཅིག་ཏུ་འདྲིལ་བ་ལས་རུས་པའི་རྣམ་པ་ཡེ་མེད་དེ་ད་ལྟ་ཡང་དུས་སྟོན་གྱི་མཆོད་པ་བྱེད་དོ
Chinese
因此，他受到了严厉的惩罚，再次跳入恒河而死。那些追随他的人中，有些人受了比丘戒，有些人被置于居士之位。当时，来了三位克什米尔的论师，他们以正直的心对宗派进行了许多辩论，因此对佛教非常虔诚。他们皈依并接受了戒律，听取了宗派的教义，精通了量论七论，然后前往北方克什米尔地区，弘扬了法称论师的理路。后来，他们又来到南方地区，弘扬了佛教，并通过辩论惩罚了所有对佛教的违逆者。他们通过佛法控制了国王和大臣等，使僧团和佛法的基础无限地发展。论师自己建造的寺庙也有一百多座，劝他人建造的则数不胜数。据说，这位论师劝导而进入佛门的僧侣和居士加起来接近十万，但大多数都交给了其他的堪布和阿阇黎。虽然在佛法上有关联的弟子遍布整个大地，但据说完全像影子一样跟随的没有超过五个。据说，在他最后一世，以前的萨嘎拉阿阇黎转世为后来的巴扎拉阿阇黎之子，比前世更有智慧。他来到自己的神像前，直接学习知识。有时，他进入那个身体，说出前所未有的知识。当苏嘉拉进入宗派并进行辩论时，吉祥法称获胜。因此，他被引入佛教，据说在南方地区，婆罗门居士安住于梵行，供养佛教。此后，在末世，他在卡alinga地区建造了一座寺庙，引导许多人进入佛法，然后去世。他的遗体被火化在墓地里，降下了花雨。所有的地方都被香味和音乐所弥漫，持续了七天。所有的遗骨都凝结成一个像李子一样的石球，没有骨头的形状，至今仍在举行节日祭祀。
English
Therefore, he was severely punished and jumped into the Ganges again and died. Among those who followed him, some took the vows of monks, and some were placed in the position of lay practitioners. At that time, three Kashmiri teachers came and, with honest minds, debated extensively on the tenets of the schools, and thus became very devoted to Buddhism. They took refuge and received precepts, listened to the tenets of the schools, became very proficient in the seven treatises on valid cognition, and then went to the northern region of Kashmir, where they propagated the system of Dignāga. Later, they went to the southern region, propagated the Buddha's teachings, and punished all opponents of the teachings through debate. They brought kings and ministers, etc., under their control through Dharma, and caused the Sangha and the foundation of Dharma to flourish infinitely. The teacher himself built about a hundred temples, and those built by encouraging others were countless. It is said that the monks and lay practitioners who were induced to enter the teachings by this teacher totaled nearly a hundred thousand, but most of them were entrusted to other Khenpos and Acharyas. Although disciples connected by Dharma were spread all over the earth, it is said that no more than five followed him completely like a shadow. It is said that in his last life, the former Sāgara Ācārya was reborn as the son of the later Bhadra Ācārya, and his intellectual power was even greater than in his previous life. He came before his own deity and directly learned knowledge. Sometimes, he entered that body and spoke of unprecedented knowledge. When Sujāla entered the school and debated, glorious Dharmakīrti was victorious. Therefore, he was introduced to Buddhism, and it is said that in the southern region, Brahmin lay practitioners abiding in celibacy made offerings to the Buddha's teachings. Thereafter, at the end of time, he built a temple in the Kalinga region, guided many people into Dharma, and then passed away. His remains were cremated in the cemetery, and a rain of flowers fell. All places were filled with fragrance and music, which lasted for seven days. All the relics congealed into a single stone ball like a plum, with no trace of bones, and even now, festival offerings are made.
Tibetan
། །སློབ་དཔོན་འདི་དང་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོ་དུས་མཉམ་མོ་ཞེས་གྲགས་པ་བཞིན་དོན་ལ་གནས་པར་མངོན་ནོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་སྡེ་བདུན་བརྩམས་ནས་པཎྜི་ཏ་ཕལ་ཆེར་གྱིས་མ་གོ། འགའ་ཞིག་གོ་བ་བྱུང་ཡང་ཕྲག་དོག་གི་དབང་གིས་མི་ལེགས་སོ་བྱས། ཁྱིའི་མཇུག་མ་ལ་བཏགས་པས། ཁྱི་ནི་ལམ་སྲང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ངའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གཞུང་གི་མགོར། སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཕལ་ལ་ཆགས་ཤིང་སོགས་ཤླཽ་ཀ་གཅིག་བཅུག་པ་དང་། ཕྱིས་སློབ་དཔོན་ལྷ་དབང་བློ་དང་། ཤཱཀྱ་བློ་ལ་སྡེ་བདུན་ལེགས་པར་བཤད་དེ། རང་འགྲེལ་གྱི་འགྲོས་ལྷ་དབང་བློ་ལ་བརྩམས་པར་བསྐོས། ལན་གཅིག་བརྩམས་ཏེ་གཟིགས་ཕུལ་བས་ཆུས་བཀྲུས། ཡང་བརྩམས་པ་མེས་བསྲེགས་ཏེ་སླར་ཡང་བརྩམས་ཏེ། ཕལ་ཆེར་སྐལ་བ་མེད་ཉིད་དང་། །དུས་ལའང་སྡོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གོམས་པའི་ཕྱིར་ནི་མདོར་བསྡུས་ནས། །དཀའ་འགྲེལ་འདི་ནི་འདིར་བྱས་སོ། །ཞེས་བྲིས་ཏེ་ཕུལ་བས། འཕྲོས་དང་ཚིག་ཟུར་གྱིས་མཚོན་པའི་གནད་དོན་རྣམས་མ་བྱུང་བ་འདུག་ཅིང་ཚིག་གི་དངོས་བསྟན་གྱི་དོན་རྣམས་བྱུང་འདུག་གསུངས་ནས་བཞགངའི་རིགས་པ་འདི་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་འདུག་དགོངས་ནས་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་མཇུག་ཏུ། རྒྱ་མཚོ་ལ་ནི་ཆུ་བོ་བཞིན་དུ་རང་གི་ལུས་ལ་ཐིམ་ཞིང་ནུབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་བཅུག་གོ། དེ་ལྟར་ན་རྒྱན་དྲུག་པོ་དེ་དག་ལས། ཀླུ་སྒྲུབ། ཐོགས་མེད། ཕྱོགས་གླང་གསུམ་ནི་གཞུང་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ལ། འཕགས་པ་ལྷ། དབྱིག་གཉེན། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་གསུམ་ནི་འགྲེལ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་སོ་སོའི་དུས་སྐབས་ལ་ལྟོས་ཏེ་བསྟན་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་མཛད་པ་མཉམ་པས་རྒྱན་དྲུག་ཅེས་གྲགས་སོ། །དེའི་༼ཚེ༽གྲུབ་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ལྭ་ཝ་པ་དང་ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏི་བར་པ་དང་། ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛ་དང་། སློབ་དཔོན་མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་དང་། ལཱ་ལི་ཏ་བཛྲ་རྣམས་འོལ་སྤྱི་ཙམ་དུ་དུས་མཉམ་མོ། །འདི་སྐབས་ཀྱི་མཚོ་སྐྱེས་རྡོ་རྗེ་ནི་བར་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ལཱ་ལི་ཏ་བཛྲ་ནི་ན་ལེནྡྲའི་པཎྜི་ཏ་གཅིག་ཡིན་ལ། རྣམ་སྣང་སྒྱུ་དྲྭའི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ཏེ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཡི་དམ་དུ་བྱས་ནས་སྒྲུབ་པ་མཛད་པས་ལོ་ཉི་ཤུ་ཙམ་ན་ཞལ་གཟིགས་ཏེ་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབས། ཨོ་རྒྱན་གྱི་གནས་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་ནས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྤྱན་དྲོངས་ཤིག་པའི་ལུང་བསྟན་བྱུང་བ་ལྟར། ཨོ་རྒྱན་གྱི
Chinese
据说这位论师与吐蕃国王松赞干布同时代，看来确实如此。这位论师著述了《七部论》，但大多数班智达都不理解。有些人虽然理解了，却因嫉妒而说不好。他说，就像狗尾巴被系上，狗会在所有街道上游荡一样，我的论著也将传播到各个方向。在论著的开头，他加入了一个颂词：“大多数人沉迷于平庸……”后来，他向拉旺洛和释迦洛详细讲解了《七部论》，并委托拉旺洛按照自释的风格进行写作。他写了一遍呈上，但被水冲走了。他又写了一遍，但被火烧了，于是再次写作，写道： “因为大多数人没有福分，也因为时间不会停留，所以为了习惯，我简要地在这里做了这个难解的注释。”呈上后，（论师）说：“暗示和弦外之音所表达的要点没有出现，但词语直接表达的含义出现了。”然后就搁置了。他心想：“似乎没有人能完全理解我的理路。”所以在《释量论》的结尾，他加入了一段诗句：“就像河流融入大海，融入并消失在自身之中。”这样，在六庄严中，龙树、无著、陈那是论著的作者，圣天、世亲、法称是注释的作者。他们各自根据自己的时代，以平等的方式阐明佛法，因此被称为六庄严。在他们之中，获得成就的瑜伽士有：论师拉瓦巴、中间的因陀罗菩提、咕咕ra匝、论师海生金刚和拉里塔瓦吉ra，大致是同时代的人。这里的海生金刚是中间的那位。拉里塔瓦吉ra是那烂陀寺的一位班智达，他依靠《现观庄严幻化网续》，将文殊菩萨作为本尊进行修持，大约二十年后，他亲眼见到了文殊菩萨，并得到了续部的加持。按照从邬金的圣地法藏中迎请阎魔敌续部的预言，
English
It is said that this master was contemporaneous with the Tibetan King Songtsen Gampo, and it seems to be true. This master composed the 'Seven Treatises,' but most panditas did not understand them. Some understood, but out of jealousy, they said it was not good. He said, 'Just as a dog with a tail tied on it wanders in all the streets, so too will my teachings spread in all directions.' At the beginning of the treatise, he added a verse: 'Most people are attached to the ordinary...' Later, he explained the 'Seven Treatises' in detail to Lhawang Lo and Shakya Lo, and commissioned Lhawang Lo to write in the style of a self-commentary. He wrote it once and presented it, but it was washed away by water. He wrote it again, but it was burned by fire, so he wrote it again, saying: 'Because most people have no merit, and because time does not stand still, therefore, for the sake of habituation, I have briefly made this difficult commentary here.' After presenting it, (the master) said, 'The points indicated by implication and undertones have not appeared, but the meanings directly expressed by the words have appeared.' Then it was set aside. He thought, 'It seems that no one can fully understand my reasoning.' So at the end of the 'Commentary on Valid Cognition,' he added a verse: 'Like rivers into the ocean, they merge and disappear into themselves.' Thus, among the Six Ornaments, Nagarjuna, Asanga, and Dignaga are the authors of the treatises, and Aryadeva, Vasubandhu, and Dharmakirti are the authors of the commentaries. They each, according to their own time, equally elucidated the Dharma, and are therefore known as the Six Ornaments. Among them, the accomplished yogis are: Master Lawapa, the middle Indrabhuti, Kukkuraja, Master Padmasambhava, and Lalitavajra, who were roughly contemporaneous. The Padmasambhava here is the middle one. Lalitavajra was a pandita of Nalanda, who relied on the 'Manifestation of Illusion Net Tantra,' and practiced with Manjushri as his yidam. After about twenty years, he saw Manjushri face to face and received the blessings of the tantra. According to the prophecy to invite the Yamantaka Tantra from the Dharma treasury of the sacred site of Oddiyana,