Chinese
将头枕在枕头上入睡。世尊对阿难说，宣说菩提分法，阿难赞叹精进的功德，然后结跏趺坐。之后，佛陀前往草地。东方是恒河，北方是娑罗树，南方是巨人之国，西方是有着邬金（乌仗那）名称的佛塔，周围十二由旬的地方。佛陀到达那里后，在那片树林四面，都生长着一棵棵开满鲜花、结满果实的娑罗树，由四大天王和巨人们守护。在树林中央，佛陀赐予阿难一张狮子座，并指示朝向北方，说：『宣讲佛法！』之后，阿难遵照佛陀的旨意，刚在朝北的狮子座上躺下，就出现了各种各样的异象，阿难等人开始哀嚎。在十五的月亮升起时，以与各自语言相符的声音说：『如果对涅槃有任何怀疑或犹豫，就在这最后的时刻提问吧！』声音洪亮地传遍了整个世界。从佛陀的口中发出光芒，触及十方所有的众生，平息了他们的烦恼等等。除了大迦叶之外，天、人、龙等无数众生聚集在一起，献上供品，佛陀接受了罪恶者之外的供品。阿难等人请示佛陀，佛陀宣说了开示佛性的中观之道——《涅槃经》。众比丘祈请道：『我们也要涅槃。』佛陀没有允许，说：『我已将你们托付给迦叶，他是你们的依止。』阿难靠近床榻，流着眼泪倒在地上，说道：『慈悲之灯熄灭了，世界变得黑暗。明天早上，太阳也只会留下一个名字，而无法被看见了。』他双手撑地，仰望佛陀的脸，祈求佛陀开示。佛陀安慰他说：『阿难，我已将你托付给迦叶，不要悲伤。』佛陀伸出手臂，将狮子座从原来的位置移开，向右侧卧，并在卧榻上化现了一个化身，然后前往地狱，利益了许多众生。佛陀指示，处理佛陀遗体的方式应如转轮王一般。现在还有应调伏的弟子乐喜和善乐二人未度化，佛陀心想去调伏他们。佛陀将普通的身体留在卧榻上，以乐喜的形象来到乐喜的宫殿门口，弹奏琵琶，乐喜心想，我的歌声
English
Having placed his head on a pillow, he slept. The Buddha told Ananda to speak of the limbs of enlightenment, and Ananda praised the greatness of diligence and sat in the lotus position. Then, he went to the grassy place. To the east was the river Ganges, to the north was the Sala tree, to the south was the land of the giants, and to the west was the stupa named Ugyen (Uḍḍiyāna), with a circumference of twelve yojanas. Having arrived there, in the four directions of that grove, one Sala tree each, full of flowers and fruits, grew, guarded by the four great kings and the giants. In the center of the grove, he gave Ananda a lion throne, instructing him to face north, saying, 'Teach the Dharma!' Then, as instructed, as soon as Ananda lay down on the lion throne facing north, various unknown things occurred, and Ananda and others began to wail. As the fifteenth moon rose, with one voice conforming to their respective languages, he said, 'If there is any doubt or hesitation about Nirvana, ask in this last moment!' The sound spread loudly throughout the world. From the Buddha's mouth, rays of light touched all beings in the ten directions, pacifying their afflictions, and so on. Except for Kashyapa, as many gods, humans, nagas, and others gathered and offered offerings, which the Buddha accepted, except for those of the sinful. When Ananda and others inquired, the Buddha spoke the Sutra of Nirvana, which teaches the Middle Way of Buddha-nature. The monks requested, 'We also want to attain Nirvana.' The Buddha did not allow it, saying, 'I have entrusted you to Kashyapa, he is your refuge.' Ananda approached the bed, shedding tears and falling to the ground, saying, 'The lamp of compassion is extinguished, the world has become blind. Tomorrow morning, the sun will only remain as a name and will not be seen.' He placed his hands on the ground, looked at the Buddha's face, and requested words. The Buddha comforted him, saying, 'Ananda, I have entrusted you to Kashyapa, do not grieve.' The Buddha stretched out his arm, moved the lion throne from its original position, lay down on his right side, and manifested an emanation body on the bed, then went to hell, benefiting many beings. The Buddha instructed that the arrangement of the Buddha's relics should be done as for a Chakravartin king. Now, since the two disciples to be tamed, Rabga and Rabzang, remained, the Buddha intended to tame them. The Buddha left the ordinary body on the bed. In the form of Rabga, he went to the gate of the palace of the Gandharva Rabga, and when he played the lute, Rabga thought, 'My song'
Tibetan
་མཁས་པའི་དྲི་ཟ་མེད་དོ་སྙམ་ཕྱིར་འོངས། པི་ཝཾ་བརྡུངས་ཤིང་འགྲན་པས་སྒྲ་ཁྱད་མེད་བྱུང་། རྒྱུད་རིང་བར་བཅད་དེ་རྒྱུད་གཅིག་གི་བར་འདྲ་བ་ཙམ་བྱུང་ཡང་རྒྱུད་རྩ་བ་ནས་མེད་པ་དང་རབ་དགའ་ལ་སྒྲ་མ་བྱུང་། སྟོན་པའི་དེར་རྒྱུད་ཚང་བ་ལྟ་བུར་བྱུང་བས་ང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དྲི་ཟ་ཡོད་སྙམ་ང་རྒྱལ་ཞི་མ་ཐག་སྐུ་དངོས་བསྟན། ཆོས་བཤད་པས་རྒྱུན་ཞུགས་ཐོབ་སྟེ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་བསླངས་སོ། །དེ་ནས་རྩྭ་ཅན་གྱི་མལ་དུ་གཤེགས། མུ་སྟེགས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་བྱ་བ་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་ཕྱོགས་དེའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པར་བཀུར་བ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས། རྫིང་བུ་དལ་འབབ་ཀྱི་འགྲམ་ན་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་སྐུ་བལྟམས་ཚེ་སྦལ་མིག་ཁ་ཕྱེ། རོལ་རྩེད་མཛད་ཚེ་ཁ་འབུས། དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་ཚེ་ཅུང་ཟད་རིད། སངས་རྒྱས་པ་དང་ཁ་ཕྱེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཚེ་ལྷམ་མེ་ལྷན་ནེར་རྒྱས། གཟིམས་མལ་དུ་བཞུགས་དུས་ཤིན་ཏུ་རྙིངས་པར་འགྱུར་བ་དག་ཡོད་དེ། དེ་དག་རྙིང་པ་མཐོང་སྟེ་རབ་དགའ་རང་ཉིད་འཆི་བར་འགྱུར་གྱི། ཚལ་འདི་ཡང་རྙིངས་སོ་སྙམ་པ་ན། ལྷ་ཞིག་གིས་འདི་ནི་ཁྱོད་ལ་མ་ཡིན་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་དུས་སོ་ཟེར་བས་བདག་ལ་དྲི་བའི་དུས་ལ་འབབ་སམ་སྙམ་སཱ་ལའི་དྲུང་དུ་སོང་བ་ཀུན་དགའ་བོས་བཟློག་ཀྱང་ང་དང་མུ་སྟེགས་ལྷན་ཅིག་གཏམ་བྱེད་པའི་ཐ་མ་ཡིན་པས་ཐོངས་ཤིག་ཅེས་རབ་བཟང་ནང་དུ་བཏང་། སྟོན་པས་ཆོས་གསུངས་པས་བདེན་པ་མཐོང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ། །དེ་ནས་སྐུ་བཙོ་མའི་མདོག་གི་མཐོང་ཀ་དཔལ་བེ་ཕྱུང་སྟེ། ཁྱེད་རྣམས་ངའི་སྐུ་བཙོ་མ་ལྟ་བུར་ལྟོས་ཤིགསངས་རྒྱས་ལ་བལྟ་བ་ནི་ཉིན་སྐར་ཙམ་ཡིན་སོགས་དང་། ང་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་ལན་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའི་བར་གསུངས་རྗེས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་འདུ་ཤེས་བཅུ་པའི་མདོ་གསུངས་པ་གསུང་ཐ་མར་བསྟན་ནས། ང་ནི་རྟག་ཏུ་ཞི་བའི་རྣམ་པར་གནས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་ལན་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་བཟླ་བར་མཛད་དོ། །དེ་དག་ནི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་མཛད་པའོ། ། བཅུ་གཅིག་པ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་མཛད་པ།
Chinese
心想没有比自己更聪明的乐师，便返回了。弹奏琵琶与之比赛，声音没有差别。将琴弦截断，截到只剩一根琴弦也相似，但是琴弦完全没有了，乐喜也发不出声音。世尊的那里却像琴弦完整一样，心想有比我更优秀的乐师，我慢心刚平息，便显现真身。说法后，乐喜获得预流果，建立了皈依和学处的基础。之后前往草地。有一个名叫善贤的外道遍行者，活了一百二十岁，被那个地方的人们尊为阿罗汉。在静静流淌的水池边，有优昙婆罗花，世尊降生时花朵张开，嬉戏玩耍时花朵绽放，苦行时花朵略微枯萎，成佛时花朵张开，转法轮时花朵鲜艳茂盛，在寝室休息时花朵变得非常老旧。乐喜看到这些花朵老旧，心想自己要死了，这个园林也要衰败了。这时，一个天人说：“这不是为你而衰败，而是世尊涅槃的时候到了。”乐喜心想：“我提问的时候到了吗？”于是前往娑罗树旁，阿难阻止了他，但乐喜说：“这是我和外道最后一次谈话，放我进去吧。”于是阿难放善贤进去了。世尊说法后，善贤见到真谛，受了近圆戒，获得了阿罗汉果。之后，世尊取出金色的身相光明，说：“你们要像看待我的金色身相一样看待我，看佛就像看白天的星星一样。”说了二十五次“我将涅槃”之后，为比丘们宣讲了《十想经》，作为最后的教诲。然后，说了二十七次“我恒常处于寂静的状态，是为大涅槃”。这些是转法轮的事迹。 第十一，转法轮的事迹。
English
Thinking there was no musician more skilled than himself, he returned. He played the lute and competed, but there was no difference in sound. He cut the strings, making them as similar as one string, but when the strings were completely gone, Rabga couldn't produce any sound. The Teacher's lute seemed to have all its strings intact, and thinking there was a musician more excellent than himself, his pride subsided, and the Teacher revealed his true form. By teaching the Dharma, Rabga attained the stream-entry, establishing the foundation of refuge and precepts. Then he went to the grassy bed. There was a non-Buddhist wanderer named Rabzang, who was one hundred and twenty years old and revered as an Arhat by the people of that region. By the side of a gently flowing pond, there were udumbara flowers. When the Buddha was born, the flowers opened their eyes. When he played, they blossomed. When he practiced austerities, they withered slightly. When he became enlightened, they opened. When he turned the wheel of Dharma, they grew bright and lush. When he rested in his sleeping quarters, they became very old. Seeing these old flowers, Rabga thought, "I am going to die, and this grove will also decay." Then a god said, "This is not for you, but the time for the Teacher to pass into nirvana." Rabga thought, "Is it time for me to ask questions?" So he went to the sala tree, but Ananda stopped him. Rabga said, "This is my last conversation with a non-Buddhist, let me in." So Ananda let Rabzang in. After the Teacher taught the Dharma, Rabzang saw the truth, took ordination, and attained Arhatship. Then the Teacher brought forth the golden-colored form of light, saying, "You should look at my golden body as you would look at the Buddha, like looking at a star in the daytime." After saying twenty-five times, "I will pass into nirvana," he taught the "Sutra of the Ten Perceptions" to the monks as his last teaching. Then, he repeated twenty-seven times, "I am always in a state of peace, which is the great nirvana." These are the deeds of turning the wheel of Dharma. Eleventh, the deeds of turning the wheel of Dharma.