Tibetan
修心教言集LJ39ཞེན་པ་བཞི་བྲལ་གྱི་དམིགས་ཁྲིད་ཁ་གསལ་ལ་གྲངས་ཚང་བ་གཅིག་བཞུགས་སོ།། 1-616 ༄༅། །ཞེན་པ་བཞི་བྲལ་གྱི་དམིགས་ཁྲིད་ཁ་གསལ་ལ་གྲངས་ཚང་བ་གཅིག་བཞུགས་སོ།། ༄། །གཞུང་ལས་བཤད་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་ཉམས་ལེན། ༄༅། །ཞེན་པ་བཞི་བྲལ་གྱི་དམིགས་ཁྲིད་ཁ་གསལ་ལ་གྲངས་ཚང་བ་གཅིག་བཞུགས་སོ། །གང་གི་མཁྱེན་རབ་ལྷ་ལམ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །དེ་ཡི་ཐུགས་རྗེ་ཟླ་ཟེར་ལྟ་བུར་འགྲོ་བའི་ གཙུག་ན་མཛེས། །ཁྱོད་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་དགོས་འདོད་འབྱུང་བའི་གཏེར། །སྐྱོབ་པ་མཚུངས་མེད་ཤཱཀྱ་སེང་གེས་འགྲོ་ལ་དགེ་ལེགས་མཛོད། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་བསྡུས་འཇམ་པའི་ དབྱངས། །ཁམས་གསུམ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྐྱོབ་པར་ཞལ་བཞེས་སྤྱན་རས་གཟིགས། །སྙིགས་དུས་འགྲོ་བ་འདྲེན་ཕྱིར་མི་ཡི་གཟུགས་འཛིན་ས་སྐྱ་པ། །མཚན་ནས་བརྗོད་པར་དཀའ་བ་དེ་ལ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ནས། ། སྔོན་བསགས་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་དམ་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་ལུས་རྟེན་བརྙེས། །དཔལ་འབྱོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་བསྟན་དང་བསྟན་འཛིན་མཆོད་མཛད་པ། །རྣམ་དཀར་དགེ་བའི་བློ་ཅན་དེ་ཡིས་སླར་ཡང་དྲིས་པའི་ལན། །ཐེག་ ཆེན་གནད་ཀྱི་གདམས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་འདིར་བརྗོད་བྱ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་མ་བསྐུལ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་མཛད་པའི་ཐུགས་མངའ་བ་དེས་གདུལ་བྱའི་ ཁམས་དང་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་མཐུན་པར་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ལས། དང་པོ་ལ་གཞུང་ལས་བཤད་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་ཉམས་ལེན་དང་། 1-617 མན་ངག་གི་གནད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གཉིས་ལས། གཞུང་ལས་བཤད་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། མགོན་པོ་བྱམས་པས། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོའི་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ལམ་རིམ་དང་། མདོ་ སྡེ་རྒྱན་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དགོངས་པ་རིགས་དང་ཆོས་ལ་མོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསུངས་པ་དང་། འཕགས་མཆོག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དབུ་མ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་ བར་སྒྲུབ་བྱ་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་གཉིས། སྒྲུབ་བྱེད་དད་པ་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་ལམ་རིམ་གསུངས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་དམིགས་ཡུལ་ བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་གེགས་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་བཅད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྣོད་རུང་དུ་བྱས་ནས་དངོས་གཞི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩི་ བསྟན་པའི་ལམ་རིམ་གསུངས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། དལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་རྟེན་གྱི་སྟེང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉམས་སུ
Chinese
修心教言集LJ39，四离贪执之窍诀，圆满具足。 正文：主要讲述从经论中获得的修持。 修心教言集，四离贪执之窍诀，圆满具足。 无论何者的智慧，都如天路般遍及一切所知。 他的慈悲，如月光般，是众生头顶的庄严。 您的事业，如如意宝般，是满足一切需求之宝藏。 无与伦比的救怙主释迦狮子，为众生带来吉祥。 三世诸佛之智慧，集于一体之文殊菩萨。 承诺救度三界众生之观世音菩萨。 为引导末法时代众生而化现人身之萨迦班智达。 难以言说其名号者，我以恭敬之心顶礼。 往昔积累之福德力，获得修持正法之身。 财富圆满具足，供养佛法与持教者。 具足清净善心者，再次提问之回答。 在此讲述大乘心要之殊胜窍诀。 其中，圆满正等觉佛陀，无需劝请，自然善巧地利益一切世间。 他以符合所化众生的根器、意乐、习气的方式，宣说了无量法蕴，总摄为波罗蜜多与金刚乘。 其中，前者又分为主要讲述经论的修持和窍诀心要的修持。 如果主要讲述经论，则弥勒菩萨在《现观庄严论》中宣说了般若经的八事七十义之道次第，以及在《经庄严论》中宣说了大乘经典中关于种姓和对法之信解等道之次第。 圣者龙树菩萨在《宝鬘论》中宣说了以增上生和决定胜为所证，以信心和智慧为能证的道次第。 圣天论师以断除四颠倒的方式，以佛陀为目标，圆满了菩萨行，断除了包括因在内的烦恼障，使之成为正法的法器，从而开示了唯一真如之甘露的道次第。 静命论师在暇满人身的基础上，将菩萨行的体性——六波罗蜜多融入修持之中。
English
Collection of Mind Training Teachings LJ39: A Complete and Clear Instruction on the Four Attachments Text: Primarily Explaining the Practice Based on Scriptures Collection of Mind Training Teachings: A Complete and Clear Instruction on the Four Attachments. Whose wisdom, like a celestial path, pervades all that is knowable. Whose compassion, like moonlight, adorns the crown of beings. Your activity, like a wish-fulfilling jewel, is a treasure that fulfills all needs. May the incomparable protector, Shakya Simha, bestow goodness upon beings. The wisdom of all Buddhas of the three times, unified as Manjushri. Avalokiteshvara, who vowed to protect all beings of the three realms. Sakya Pandita, who took human form to guide beings in the degenerate age. To him, whose name is difficult to pronounce, I prostrate with reverence. Through the power of accumulated merit, I have obtained a body to practice the sacred Dharma. With wealth spontaneously present, I make offerings to the teachings and those who uphold them. To the one with a pure and virtuous mind, this is the answer to your repeated questions. Here, I will speak of the uncommon essential instructions of the Great Vehicle. Among these, the perfectly enlightened Buddha, without being asked, skillfully benefits all the worlds. In accordance with the dispositions, thoughts, and latent tendencies of those to be tamed, he taught as many collections of teachings as there are, which are all included in the Paramitas and the Vajrayana. Of these, the former is divided into the practice that mainly explains the scriptures and the practice of essential pith instructions. If we focus on the practice that mainly explains the scriptures, then Lord Maitreya, in the 'Ornament of Clear Realization,' explains the stages of the path of the eight topics and seventy aspects of the Prajnaparamita Sutra, and in the 'Ornament of the Sutras,' he explains the stages of the path of the various sutras of the Great Vehicle, such as faith in lineage and Dharma. The noble Nagarjuna, in the 'Precious Garland,' explains the stages of the path of achieving higher realms and definite goodness, with faith and wisdom as the means of achievement. The teacher Aryadeva, by abandoning the four perversions, with the Buddha as the object of focus, perfected the conduct of a Bodhisattva, cutting off the afflictions, including their causes, and making it a suitable vessel for the essence of reality, thus revealing the stages of the path of the nectar of suchness. The teacher Shantarakshita, on the basis of the leisure and endowments of the human body, integrates the nature of the Bodhisattva's conduct—the six perfections—into practice. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་བླངས་ནས་སྨོན་ལམ་ རྣམ་པར་དག་པས་མཚམས་སྦྱར་ཏེ། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པའི་ལམ་རིམ་གསུངས་པ་དང་། ཇོ་བོ་རྗེས། ཚེ་འདིའི་ཞེན་པ་སྤངས་ནས་ཕྱི་མའི་དོན་ཙམ་སྒྲུབ་པ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་། འཁོར་བའི་བདེ་འབྲས་སྤངས་ནས་ཐར་པ་ཙམ་སྒྲུབ་པ་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་། 1-618 སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་སྟེ་གསུམ་གྱི་ལམ་རིམ་གསུངས་པ་དང་། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་སུ་སྙིང་རྗེ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་བློ་གསུམ་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་འཕགས་པའི་ས་ཐོབ་པ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུས་ས་བཅུ་བགྲོད། སྐུ་གསུམ་སྒྲུབ་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་དགོངས་པ་གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བཀྲལ་བའི་ལུགས་བཟང་པོ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ན་ཡང་། གཞུང་ལུགས་ལ་བློ་སྦྱངས་པ་དག་གིས་རྟོགས་པར་ བྱ་བ་ཡིན་གྱི། འདིར་ཉུང་ངུའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་གི་དོན་མན་ངག་གི་གནད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ། སྤྱིར་རབ་ཏུ་མང་པོ་སྣང་ཡང་གཙོ་ བོར་གྱུར་པ་བླ་མ་གསེར་གླིང་པས་ཇོ་བོ་རྗེ་ལ་གནང་བ་དང་། མགོན་པོ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བླ་མ་ས་སྐྱ་པ་ལ་གནང་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། འཆི་བ་ མི་རྟག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བཞིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ། སྦྱོར་བ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཡུན་རིང་དུ་སྦྱངས་ནས། དངོས་གཞི་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཙོ་བོར་བསྒོམ་ཞིང་སྐབས་སུ་བབ་པ་ན་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་བསྒོམ་སྟེ། 1-619 ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ལ་རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ། ཚེ་གཅིག་གི་ཉམས་ལེན་དྲིལ་ཏེ་བསྟན་པ། བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད། བློ་སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག བློ་སྦྱོང་གི་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཉམས་སུ་ ལེན་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་ཚན་ཆུང་ལ། ས་ཆོད་ཆེ་བའི་ལམ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཞིག་སྟེ། འདི་ནི་ཇོ་བོ་རྗེས་བོད་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འབྲོམ་སྟོན་པ་ལས་གཞན་ལ་མ་གནང་ལ། དགེ་ བཤེས་པས་ཀྱང་སྐུ་མཆེད་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་གཞན་ལ་མ་གནང་ཞིང་། དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་དར་སྟེ་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་པའི་ལམ་པོ་ཆེ་ཡིན་ལ། འདི་དག་གི་ ཉམས་ལེན་ནི་རྒྱལ་སྲས་ཆོས་རྫོང་པ་ཡབ་སྲས་དང་། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཞོན་ནུ་རྒྱལ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ།། ༈ །། ༄། །དང་པོ་ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་པ་དང་བྲལ་ནས་བློ་ཆོས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ། ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པ་མགོན་པོ་འཇམ་པའི་ དབྱངས་ཀྱིས་བླ་མ་ས་སྐྱ་པ་ལ་གནང་བ་ནི། སྔར་གྱི་དེ་དག་དང་ཉམས་ལེན་གྱི་
Chinese
发愿以清净之心连接，讲述成佛的道次第。阿底峡尊者（Jo bo rje）曾说：‘舍弃今生之执着，仅为来世而修行者，是为下士；舍弃轮回之安乐，仅为解脱而修行者，是为中士；为利益众生而成就佛陀者，是为上士。’他讲述了这三种道次第。圣天（Aryadeva）说：‘在凡夫阶段，修持慈悲心、菩提心和无二之智慧，证得圣者果位时，通过十度到达十地，成就三身。’这些都是大乘经藏的成就自在者们，以无误的方式阐释的殊胜传统。然而，这些道理应由精通经论者领悟，而非在此以简略的方式理解。 第二，将这些道理以口诀的要点来修持。虽然方法众多，但主要有两种：一是金洲大师（Serlingpa）传给阿底峡尊者（Jo bo rje）的，二是文殊菩萨（Manjushri）传给萨迦派上师的。首先，关于前者：通过暇满难得、死亡无常、业果法则、轮回过患这四种思维，作为生起菩提心的基础。通过长期修习慈爱和悲心作为预备，然后主要修持自他交换的菩提心，并在适当的时候修持胜义菩提心。 将道之支分转化为逆境为菩提道用，将一生的修持浓缩在一起，展示了证悟的标准、修心之誓言和修心之学处。这是一个见效快、效果大的殊胜之道。阿底峡尊者（Jo bo rje）只传给了藏地的格西仲敦巴（Geshe Dromtonpa），格西（Geshe）也只传给了他的三位师兄弟。此后，这个法门广为流传，如日月般照亮了雪域高原。关于这些修持，可以参考觉域法王父子（Gyaltsap Dharma Rinchen）和菩萨大勇（Sempa Chenpo Zhonnu Gyalchok）等人的著作。 现在开始讲述如何断除对今生的执着，使心转向佛法。 现在开始讲述文殊菩萨（Manjushri）传给萨迦派上师的法门，其修持与之前的法门相似。
English
Having taken vows and connected with pure aspirations, the stages of the path to Buddhahood were taught. Jo bo rje said: 'One who abandons attachment to this life and only practices for the next life is a small person. One who abandons the happiness of samsara and only practices for liberation is a medium person. One who strives for Buddhahood for the benefit of sentient beings is a great person.' He taught these three stages of the path. Glorious Chandrakirti said: 'In the state of an ordinary being, cultivate compassion, bodhicitta, and non-dual wisdom. When the state of an arya is attained, the ten perfections lead through the ten bhumis, accomplishing the three kayas.' These are the excellent traditions explained without error by the masters of the great vehicle's teachings, who have attained mastery. However, these teachings should be understood by those who have trained their minds in the scriptures, and not understood here in a brief manner. Secondly, taking these meanings into practice through the essential points of oral instructions. Although there appear to be many, the main ones are those given by Lama Serlingpa to Jo bo rje, and those given by Lord Manjushri to the Sakya Lama. Firstly, the former: Establishing the foundation for generating bodhicitta through the four thoughts: the difficulty of finding leisure and opportunity, impermanence of death, the law of karma, and the faults of samsara. Having cultivated loving-kindness and compassion for a long time as preparation, then mainly meditating on the bodhicitta of exchanging self and others, and when the time is right, also meditating on ultimate bodhicitta. Transforming adverse conditions into the path to enlightenment as a branch of the path, condensing the practice of a lifetime, showing the measure of mental training, the vows of mental training, and the precepts of mental training. This is an excellent path that is small in appearance but great in effect. Jo bo rje only gave this to Geshe Dromtonpa in Tibet, and Geshe only gave it to his three spiritual brothers. From then on, it became very popular, a great path known like the sun and moon in this snowy mountain region. The practice of these should be looked at in the writings of Gyaltsap Dharma Rinchen and Sempa Chenpo Zhonnu Gyalchok, and others. Now, turning the mind to Dharma by separating from attachment to this life. Now, the teachings given by Lord Manjushri to the Sakya Lama, which are similar in practice to the previous ones. --------------------------------------------------------------------------------