Tibetan
ིང་ཕམ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འབྱུང་བའོ། །སེམས་ངལ་བསོའ་བ་ནི། སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངང་དུ་ངལ་སོས་ནས། འབད་པ་མེད་པར་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འབྱུང་བས་ན་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འབྱུང་བའོ། །ཅེས་གསུངས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་གོ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་མེ་ཏྲི་བས་ཞུས་པ། འོ་ན་བདག་ཅག་གིས་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་འདི་ཙམ་བྱས་པ་དོན་མེད་དམ། ཞུས་པས། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་མཐར་ཐུག་ལ་དོན་མེད་དོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སེམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་འཁྲུལ་བརྩེགས་པ་ལས། རྣལ་མའི་དོན་ལ་ཡེ་མ་རེག་པས་ལན་པ་ཡིན་གསུང་བ་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་ས་ཀ་ར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ། སྣང་གྲགས་ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་པ་དང་ 1-1-39a འདྲ་བར་རྟོགས་ནས་བླ་མའི་སྐུ་དང་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བརྡར་གོ་ནས། དུས་དེ་ཉིད་དུ་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །བླ་མ་ཡང་མི་མངོན་པར་གཤེགས་སོ། །དེ་ནས་མངའ་བདག་མེ་ཏྲི་བས། རྒྱུད་བསྒྲུབ་ཐབས་དབང་དང་བཅས་པ་དང་། བརྡའ་དོན་རྣམས་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ། ཡུལ་དུ་གཤེགས་པ་ལས། གདམ་ངག་མང་པོ་གསན་པ་དང་། ལུས་ངལ་དུབ་ནས་ལམ་ཁར་གཉིད་དུ་སོང་བ་དང་། གོང་གི་གདམ་ངག་ཐམས་ཅད་དུང་ཕྱིས་པ་ལྟར་སོང་བ་ལས། དེར་གཉིད་སད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་མ་དགའ་ནས་ངུས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་གོང་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་བྱོན་ནས། མེ་ཏྲི་བ་ཁྱོད་ཅི་ཉེས་གསུངས་པ་ལས། བླ་མའི་གདམ་ངག་ཐམས་ཅད་བརྗེད། རྒྱལ་བུ་ཨ་ཀ་ར་སི་ཏི་ཡང་མེད་ནས་ངུས་པ་ཡིན་བྱས་པས། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས་མགུར་བཞེངས་པ། ཀྱེ་ཧོ། ཆོས་རྣམས་མ་བརྗེད་བརྗེད་པ་མེད། །འགག་མེད་ཆོས་ལ་དྲན་ཅེས་བྱ་བ་མེད། །དེ་བཞིན་སྟོར་བ་མེད་དེ་རྙེད་མ་མྱོང་། །རྙེད་པ་མེད་པའི་ཆོས་ནི་སྟོར་མ་མྱོང་། །གཉིས་མེད་རྡོ་རྗེ་ཨ་བ་འདུ་ཏི་བ། །དགེ་དང་མི་དགེ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། །གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཁྱེད་ཀྱིས་མ་བརྟེན་(བསྟེན་)ཀྱེ། རང་དགའ་ཡེ་ཤེས་སེང་གེ་བཞིན་དུ་ཞོག །ཅེས་པའི་མགུར་གསུངས་པ་ལས། རྗེ་མེ་ཏྲི་བའི་ཐུགས་ལ་གདམ་ངག་ཐམས་ཅད་སྔར་བས་གསལ་བར་གྱུར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་གོ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བླ་མ་མི་མངོན་པར་གཤེགས་སོ། །མངའ་བདག་ཀྱང་རྒྱ་གར་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བྱོན་ནོ། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ་པས། རྒྱལ་སྲས་མེ་ཏྲི་པ་ལ་གསུངས་པའི་འགུར་རོ།། །།
Chinese
因此，降伏烦恼障，就会生起离于分别念的圆满报身。平息心劳，就是让所有由心而生的事物，在俱生状态中得到平息，无需努力就能利益有情众生，因此会生起化身。’这样说，就领悟了一切法的实相。 之后，梅纪巴问道：‘那么，我们所做的这些闻思修，岂不是都没有意义吗？’ 回答说：‘对于究竟的真理来说，这些都没有意义。’这是因为在分别念的心上，不断地叠加分别念的错觉，所以始终无法触及真实的意义。 之后，萨卡拉王子不再执着于一切法，觉悟到一切显现和声音都如幻化一般，并且领悟到上师的身相和装饰等等都只是象征性的表达。就在那一刻，他证得了无余涅槃，圆满成佛。上师也隐没不见了。 之后，领主梅纪巴通达了包括修持法、灌顶和象征意义在内的所有内容，返回家乡。他听闻了许多口诀，身体疲惫不堪，在路边睡着了。结果，之前所听闻的所有口诀都像被擦拭过的糌粑一样消失了。醒来后，他非常不高兴，开始哭泣。这时，伟大的婆罗门像之前一样出现在空中，问道：‘梅纪巴，你发生了什么事？’ 他回答说：‘我忘记了上师的所有口诀，而且阿卡拉·斯提王子也不见了，所以我才哭泣。’ 这时，伟大的婆罗门唱了一首道歌：‘奇哉！诸法不曾遗忘，也无遗忘可言！无灭之法，亦无忆念之说！如是，不曾失坏，亦未曾获得！未曾获得之法，亦不曾失坏！无二金刚阿瓦都帝！对于善与非善的一切法，你未曾依仗对治之大智慧！安住于自生自乐之智慧雄狮之中吧！’ 听了这首歌后，梅纪巴对所有口诀的理解比以前更加清晰，并且领悟到不执着于一切法。之后，上师隐没不见。领主也前往了印度的东方。 伟大的婆罗门萨拉哈巴对王子梅纪巴所唱的道歌。
English
Therefore, by subduing the obscuration of afflictions, the perfect Sambhogakaya (enjoyment body) arises, which is free from conceptualization. Pacifying mental fatigue means that all things arising from the mind are pacified in the co-emergent state, and without effort, the benefit of sentient beings arises, thus the Nirmanakaya (emanation body) arises.' Having said this, he understood the true nature of all dharmas. After that, Maitripa asked, 'Then, is it meaningless for us to have done so much listening, contemplation, and meditation?' He replied, 'For the ultimate truth, all of these are meaningless.' This is because on the mind of conceptualization, the illusion of conceptualization is constantly superimposed, so the real meaning can never be touched. After that, Prince Sakara no longer clung to all dharmas, realized that all appearances and sounds were like illusions, and understood that the Guru's body and ornaments, etc., were only symbolic expressions. At that moment, he attained Parinirvana (complete nirvana) without remainder and became fully enlightened. The Guru also disappeared. After that, Lord Maitripa understood all the contents including the means of practice, empowerment, and symbolic meanings, and returned to his homeland. He heard many instructions, his body was exhausted, and he fell asleep on the road. As a result, all the instructions he had heard before disappeared like wiped-off dough. When he woke up, he was very unhappy and began to cry. At this time, the great Brahmin appeared in the sky as before and asked, 'Maitripa, what happened to you?' He replied, 'I have forgotten all the Guru's instructions, and Prince Akara Siddhi is also gone, so I am crying.' At this time, the great Brahmin sang a song of realization: 'Alas! Dharmas are never forgotten, and there is no forgetting! For the unceasing Dharma, there is no remembrance! Thus, it has never been lost, nor has it ever been gained! The Dharma that has never been gained has never been lost! Non-dual Vajra Avadhuti! For all dharmas, good and non-good, you have not relied on the great wisdom of antidote! Abide in the self-born, self-enjoying wisdom lion!' After hearing this song, Maitripa's understanding of all the instructions became clearer than before, and he realized not clinging to all dharmas. After that, the Guru disappeared. The Lord also went to the east of India. The song of realization sung by the great Brahmin Saraha to Prince Maitripa. --------------------------------------------------------------------------------