Tibetan
如竹嘉措教言集LG23ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ལ་མ་གོ་བ་བརྒྱ་རྩ། 2-524 ༄༅། །ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ལ་མ་གོ་བ་བརྒྱ་རྩ། ༈ ལུང་རིགས་ཀྱིས་ཕྱེ་བས་དཔྱོད་ལྡན་གྱི་རྟོགས་པའོ།། ༄༅། །ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ལ་མ་གོ་བ་བརྒྱ་རྩ་བཞུགས།། བློ་ཆེན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་མཆོག །བརྩེ་ཆེན་ཀུན་དགའི་གསུང་རབ་བཞད་པའི་ མཆོག །བླ་ཆེན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ཞབས་པད་མཆོག །ཤུགས་ཆེན་དད་པས་སྤྱི་བོར་བླང་བའི་མཆོག །དུས་དེང་སང་གི་རྟོག་གེ་པ། བུམ་པ་ཀ་བའི་གླེང་འགྲོས་ཀྱིས་ཚེ་ལོ་འདའ་བར་བྱེད་པ་འདི་ དག་རིགས་པའི་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་ལ་བློ་གྲོས་ཀྱི་ནུས་པ་ཅུང་ཟད་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་ཆགས་སྡང་གི་རྣམ་རྟོག་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་སྒོ་ཅུང་ཟད་དབྱེ་བར་ བྱ་བ་འདི་ལ། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་ཐུགས་བརྩེ་བས་གཏོད་པར་འཚལ་ཞིག །འདི་ཡུལ་སུན་འབྱུང་མེད་པར་ནི། །དེ་སྤོང་བར་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་འདི་ལ། འདི་འཕེན་པར་ བྱ་སྟེ། གཟུགས་འཛིན་དབང་མངོན་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་འདོད་ཆགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཉེན་པོས་སྤོང་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་གནོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་གཞུང་དེ་ལ་ཁས། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། གཟུགས་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཁྱོད་ཉོན་སྒྲིབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་རྣམ་དཔྱོད་དང་ལྡན་པ་གཅིག་ན་རེ། གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་འདོད་ཆགས་དེ་ཁོ་རང་གི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་གྲུབ་ཀྱང་། 2-525 ཁོའི་རྒྱུ་བདེན་འཛིན་གྱི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་དེ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་ཁོ་ཡང་སྤང་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡུལ་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཞུགས་པའི་བློ་ཡིན་པར་ ཐལ། བློ་གང་ཞིག ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་གཟུགས་དེ་གནས་ལུགས་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཁྱོད་བློ་གཞན་གྱིས་རྩ་བ་ནས་བཟློག་མི་ནུས་པར་ཐལ་ལོ། །ཁྱབ་སྟེ། རང་བཞིན་ལ་ ནི་ཕྱིན་ལོག་གིས། །འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་ལྡོག་ཏེ། ཞེས་པའི་གཞུང་དོན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཉན་ཐོས་སློབ་པ་འཕགས་པའི་རྟོགས་པ་ཡང་ཡིན། ཉོན་མོངས་པས་ཉམས་པ་ཡང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་པར་ གྱུར་པའི་རྟོགས་པ་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉོན་མོངས་པས་ཁྱོད་ཉམས་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཁྱོད། འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན། །རང་བཞིན་ལ་ནི་ཕྱིར་ལོག་གིས། །འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་ཟློག་སྟེ། བློ་དེ་ཕྱོགས་འཛིན་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་ཚིག་ཟུར་གྱི་འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན། །རང་བཞིན་ལ་ནི་ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་བདག་མེད་མངོན་ སུམ་དུ་མཐོང་བའི་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་ཆོས་ཅན་དེ་འདྲ་མེད་དོ་ཞ
Chinese
如竹嘉措教言集LG23《量论》百不解 2-524 《量论》百不解 以理证剖析，智者方能领悟。 《量论》百不解 顶礼大智文殊师利之化身， 顶礼大悲观世音菩萨之妙语， 顶礼大胜尊者之莲足， 以至诚之信仰，顶戴于头顶。 当今之世，有些逻辑学家， 终日沉溺于‘瓶’、‘柱’之争辩， 为使彼等能略窥理学之堂奥， 我将舍弃爱憎之偏见，略作剖析。 祈愿理学三尊，慈悲垂听。 ‘此境无厌离，则彼不能舍。’ 对此，可作如下辩论： 执著于色之眼识及相应之贪欲， 汝等不能被对治所断除， 因汝等之所缘境之主体，不可损减。 此遍（“遍”指“周遍”，即普遍成立的规律或原则）彼论（指对方的论点或主张）承认。 因相（“因相”指作为推理依据的事实或理由）成立，因色真实成立。 不可承认，因汝等乃烦恼障。 若有具辨识者云： ‘虽执著于色之贪欲，其所缘境之主体成立， 2-525 然其因——执实之所缘境之主体未成立，故可由此断除。’ 对此，可作如下辩论： 汝乃缘于境之状态之识， 因汝之所缘境——色，于实相中成立。 若承认，则汝不可被其他识从根本上推翻。 此遍成立，因‘自性之颠倒，纵勤亦不转。’ 此论证成立。 又，声闻乘有学圣者之证悟，与烦恼所染污之证悟，于同一基础上， 此证悟，不可被颠倒之烦恼所染污， 因汝乃‘无害与正见，自性不可转。’ 此乃经文之隐义，实则直接揭示了‘无害与正见，自性’之证悟。 因汝乃现见无我之证悟。 不可承认，因汝乃有法。 若云无此有法，则……
English
Collection of Instructions by Rutuk Gyamtso LG23: One Hundred Misunderstandings of the Treatise on Valid Cognition 2-524 One Hundred Misunderstandings of the Treatise on Valid Cognition Through the division of scripture and reason, the wise attain realization. Herein are One Hundred Misunderstandings of the Treatise on Valid Cognition. Homage to the supreme emanation of the great intellect Mañjuśrī (妙吉祥，象征智慧的菩萨). Homage to the supreme blossoming of the compassionate words of Kunga (一切喜，法名). Homage to the supreme lotus feet of the great victorious one (尊胜者，指上师). Homage to the supreme one, taken upon the crown of my head with great faith. For the sake of those contemporary logicians, who spend their lives debating about 'pots' and 'pillars,' so that they might engage their minds somewhat in the great systems of reasoning, I shall open a small door of analysis, having abandoned the notions of attachment and aversion. I beseech the three lords of reasoning to bestow their compassion. 'If there is no aversion to this object, then it cannot be abandoned.' Regarding this, the following argument can be made: The desire associated with the eye-consciousness perceiving form, and its corresponding attachment, you cannot be abandoned by your antidote, because the principal object of your focus cannot be harmed. This pervasion (普遍成立的规律或原则) is accepted by that treatise (对方的论点或主张). The sign (作为推理依据的事实或理由) is established, because form is truly established. It cannot be accepted, because you are an affliction. If one with discernment were to say: 'Although the principal object of the desire focused on form is established, 2-525 the principal object of its cause—the clinging to reality—is not established, so it can be abandoned by abandoning that.' Regarding this, the following argument can be made: You are a consciousness that engages with the state of an object, because the form that is your principal object is established in reality. If you accept this, then you cannot be fundamentally reversed by another consciousness. This pervasion is established, because 'In nature, even if one strives, reversal does not occur.' This principle is established. Furthermore, the realization of a śrāvaka (声闻，小乘佛教修行者) trainee who is an ārya (圣者，证悟者), and the realization that is corrupted by afflictions, share a common basis. This realization cannot be corrupted by inverted afflictions, because you are 'non-harm and correct meaning; in nature, reversal does not occur.' This is the implicit meaning of the words 'non-harm and correct meaning; in nature' from the text, which directly reveals the realization. Because you are the realization that directly sees selflessness. It cannot be accepted, because you are the subject of the argument. If it is said that there is no such subject, then... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ེ་ན། དེ་འདྲ་ཡོད་པར་ཐལ། ཉན་ཐོས་སློབ་པ་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྤངས་པ་ཡང་ཡིན། 2-526 ཉོན་མོངས་པས་ཉམས་ངེས་ཀྱང་ཡིན་པའི་གཞི་མཐུན་པར་གྱུར་པའི་སྤངས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དེ་འདྲ་ཡོད་པར་ཐལ། ཐུབ་དབང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རང་དོན་སྤངས་པ་ཕུན་ ཚོགས་དེ་ལེགས་པར་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་ཅི་ཡང་མེད་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱི་རོལ་པའི་སྤངས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས། སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་ པའི་ཆ་ནས་ཐེག་དམན་སློབ་པ་འཕགས་པའི་སྤངས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས། མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་ཐེག་དམན་མི་སློབ་པའི་སྤངས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། ཉོན་མོངས་པས་ཉམས་ངེས་ཀྱི་ཐེག་དམན་སློབ་པ་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྤངས་པ་མེད་ན། ཐུབ་དབང་གི་སྤངས་པ་དེ་ཐེག་དམན་སློབ་པ་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྤངས་ པ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བསྟན་པ་ལ་རྣམ་བཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་གི་རྟགས་གྲུབ་སྟེ། མདོ་རང་འགྲེལ་ལས། རབ་ཏུ་མཛེས་པའི་དོན་ནི་སྐྱེས་བུ་གཟུགས་ ལེགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དོན་ནི། རིམས་ནད་ལེགས་པར་བྱང་བ་བཞིན་ནོ། །མ་ལུས་པའི་དོན་ནི། བུམ་པ་ལེགས་པར་གང་བ་བཞིན་ནོ། །དོན་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། 2-527 སློབ་པ་དང་མི་སློབ་རྣམས་ལས་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། སྐྱེ་དང་སྐྱོན་ནི་ཀུན་འབྱུང་དག །སླར་ཡང་བཟློག་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན། ། བདག་ལྟའི་ས་བོན་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །སླར་ཡང་མི་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སླར་མི་ལྡོག་པ་དང་ལྡོག་པའི་དོན་ལ། ཁ་ཅིག ཉན་ཐོས་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་མཐོང་ ཆོས་ལ་བདེ་གནས་ལས་ཉམས་པ་ཡོད་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་དང་། གཞན་དག་སྤངས་པ་དེ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་སྐྱེས་བུ་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པ་ལྟ་བུ་འཁོར་བར་ཡང་ཡང་བཟློག་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྤངས་པ་ལས་ཉམས་པ་ཡོད་པའི་དོན་མིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པའང་ཐོས་མོད་ཀྱི་འཐད་པར་མི་སེམས་ཏེ། སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཡང་སྐྱོན་འདི་ལྟར། རྩ་བའི་བསལ་བ་དེ་ཡོད་པར་ཐལ། ཐུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོགས་པ་བདེ་གཤེགས་དེ་བདེན་བཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཆ་ནས་ཕྱི་རོལ་པའི་བློ་གྲོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས། བརྟན་ཅིང་མི་ ཉམས་པའི་ཆ་ནས་ཐེག་དམན་སློབ་པ་འཕགས་པའི་རྟོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས། ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པའི་ཆ་ནས་ཐེག་དམན་མི་སློབ་པའི་རྟོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། 2-528 ཁྱབ་པ
Chinese
是，情况确实如此。声闻乘有学圣者的相续中的断除也是如此， 因为存在与烦恼退失必定（ཉོན་མོངས་པས་ཉམས་ངེས་）的基础相符的断除。如果这不成立，那么所知法（ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན།），情况确实如此。因为导师（ཐུབ་དབང་）相续中的自利断除圆满，从彻底断除的断除的角度来看，它超越了外道（ཕྱི་རོལ་པ）的断除，因为没有任何执着和贪恋；从不再退转的断除的角度来看，它超越了小乘有学圣者的断除；从完全断除的断除的角度来看，它超越了小乘无学者的断除。 因为已经阐明了这一点。普遍成立，如果没有烦恼退失的小乘有学圣者相续中的断除，那么导师的断除就不会从小乘有学圣者的相续中的断除在不再退转方面显得优越，因为没有明确的区分。上述的理由成立，如《本生经自释》（མདོ་རང་འགྲེལ་）中所说：‘极其美妙的意义就像一个外貌英俊的人。不再退转的意义就像彻底治愈的疾病。完全的意义就像完全装满的瓶子。’这三个意义也超越了外道的离欲， 并且通过自利圆满超越了有学和无学者。’《释量论》（རྣམ་འགྲེལ་）中也说：‘生与过患是集起因，再次返回如是说，断除了我见之种子，因此不再退转。’ 因此，对于不再退转和退转的意义，有些人解释说，声闻乘有学者的相续中有从见法位（མཐོང་ཆོས་）的安乐住中退失的情况，而另一些人则解释说，这种断除是具有相续的补特伽罗（སྐྱེས་བུ་）像七有（སྲིད་པ་ལན་བདུན་པ་）一样在轮回中反复返回的意义，而不是说从他的相续中的断除中退失。虽然听过这些解释，但我认为它们并不合理，因为这是在阐述断除的差别。此外，还有这样的过失： 根本的遮遣是存在的，因为导师相续中的觉悟——善逝（བདེ་གཤེགས་）——从证悟四谛的真实性的角度来看，它超越了外道的智慧；从坚定不移的角度来看，它超越了小乘有学圣者的觉悟；从知晓一切所知的角度来看，它超越了小乘无学者的觉悟。 普遍成立
English
Yes, that is indeed the case. The abandonment in the continuum of a Shravaka Learner Arya is also such, because there exists an abandonment that is concordant with the basis of the certainty of falling away due to afflictions. If that is not established, then knowable phenomena, that is indeed the case. Because the Sugata's (Thubwang) abandonment of self-interest in his continuum is perfect, from the perspective of being an abandonment that is well abandoned, it surpasses the abandonment of outsiders because there is no attachment or clinging; from the perspective of being an abandonment from which there is no turning back, it surpasses the abandonment of a Lesser Vehicle Learner Arya; from the perspective of being an abandonment that is completely abandoned, it surpasses the abandonment of a Lesser Vehicle Non-Learner. Because it has been shown that way. It is universally valid that if there is no abandonment in the continuum of a Lesser Vehicle Learner Arya that is certain to fall away due to afflictions, then the Sugata's abandonment is not shown to surpass the abandonment in the continuum of a Lesser Vehicle Learner Arya in terms of not turning back, because there is no clear distinction. The above reason is established, as it says in the auto-commentary of the Sutra: 'The meaning of being extremely beautiful is like a person with a good appearance. The meaning of not turning back is like a disease that has been completely cured. The meaning of being complete is like a vase that has been completely filled.' These three meanings also surpass the detachment of outsiders, and surpass the Learners and Non-Learners through the perfection of self-interest.' It also says in the Commentary on Valid Cognition: 'Birth and faults are the cause of arising, it is said that they return again. Because the seed of the view of self is abandoned, it is indeed the case that one does not go back again.' Therefore, regarding the meaning of not turning back and turning back, some explain that there is a falling away from the blissful abiding in the visible phenomena in the continuum of a Shravaka Learner, while others explain that this abandonment is the meaning of a person with a continuum repeatedly returning in samsara like a seven-time existent, and not that there is a falling away from the abandonment in his continuum. Although I have heard these explanations, I do not think they are reasonable, because this is the occasion for showing the distinctions of abandonment. Furthermore, there is this fault: The fundamental negation exists, because the realization of the Sugata in the continuum of the Teacher—the Well-Gone One—from the perspective of realizing the suchness of the Four Noble Truths, it surpasses the intelligence of outsiders; from the perspective of being stable and not deteriorating, it surpasses the realization of a Lesser Vehicle Learner Arya; from the perspective of knowing all knowable things, it surpasses the realization of a Lesser Vehicle Non-Learner. Universally valid. --------------------------------------------------------------------------------