Tibetan
དཔལ་སྤུངས་ཡང་ཁྲོད་ཀུན་བཟང་བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་གླིང་གི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་བཅའ་ཁྲིམས་བླང་དོར་རབ་གསལ་ཕན་བདེའི་འབྱུང་གནས། དཔལ་སྤུངས་ཡང་ཁྲོད་ཀུན་བཟང་བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་གླིང་གི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་བཅའ་ཁྲིམས་བླང་དོར་རབ་གསལ་ཕན་བདེའི་འབྱུང་གནས། དཔལ་སྤུངས་ཡང་ཁྲོད་ཀུན་བཟང་བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་གླིང་གི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་བཅའ་ཁྲིམས་བླང་དོར་རབ་གསལ་ཕན་བདེའི་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ཨོཾ་སྭ་སྟི་སིདྡྷཾ་ཤྲཱི་ཛ་ཡ་ཏིཥྛནྟུ། །སྲིད་ཞིའི་དཔལ་དུ་འབར་བའི་མཚན་དཔེའི་སྐུ། །ཆོས་སྒོ་རབ་འབྱམས་ཀུན་འབྱུང་ཚངས་པའི་གསུང་། །མཁའ་ཁྱབ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཐུགས། །གསང་བ་གསུམ་བདག་རྗེ་བཙུན་བླ་མར་འདུད། །སྒྲུབ་བརྒྱུད་བསྟན་པའི་སྲོག་རྩ་དཔལ་སྤུངས་ཀྱི། །ཡང་ཁྲོད་སྒྲུབ་ལ་གཞོལ་བའི་སྤོང་བ་པ། །འབྱུང་དང་འབྱུང་འགྱུར་ཀུན་གྱི་བཅའ་བའི་ཁྲིམས། །བླང་དོར་རབ་གསལ་ཕན་བདེའི་འབྱུང་གནས་སྤྲོ། །དེ་ལ་ཚེ་རབས་སྔ་མ་རྣམས་སུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསགས་ཤིང་སྨོན་ལམ་གྱི་ལས་འཕྲོ་རྣམ་པར་དཀར་བའི་མཐུ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལས་ལྷག་པའི་དལ་འབྱོར་གྱི་རྟེན་བཟང་པོ་ཐོབ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ བསྟན་པའི་ཡང་སྙིང་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་དང་མཇལ། མཚན་ཉིད་དང་བརྒྱུད་པར་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཅི་འདོད་བསྟེན་དུ་ཡོད། །དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་ནས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་དུ་ཡོད་པ་ནི་དབུལ་པོས་རྨི་ལམ་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རྙེད་པ་ལྟར་མི་སྲིད་པའི་ཆོས་ཅན་ཞིག་ལག་ཏུ་རྙེད་པ་ཡིན་ཀྱང་། བླ་འདོད་ཙམ་སེམས་ཕུག་ཏུ་འཆང་ནས་སྒྲུབ་ཁང་དུ་ལོ་ཟླའི་གྲངས་ཚང་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་བྱས་ཏེ། བསམ་སྦྱོར་རྣམ་དག་དང་ཉམས་ལེན་ཚད་ལྡན་མ་བྱུང་ན། །ཡོན་སྦྱོར་བ་པོའི་སྦྱིན་བདག་བསླུས། སྒྲུབ་པ་པོ་རང་ཉིད་སྐྱེ་བ་གཏན་གྱི་འདུན་མ་འཆུགས་པར་འགྱུར་བས། རྩ་བའི་རྨངས་གཞི་མཉེས་པ་དགོས། རྩ་བའི་རྨངས་ནི་སྒྲུབ་ པ་ལ་བཞུགས་མཁན་སྡོམ་པ་གསུམ་ཡིད་ཆེས་སུ་ལྡན་ཅིང་དབྱར་གནས་ལ་ཞུགས་ནས་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་ཐོས་བསམ་བག་རེ་ཡོད་པ། ཁྱད་པར་ཚེ་ཕྱི་མ་དང་ཐར་པ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་འདུན་པ་ཡོད་ངེས་ལས། མ་བརྟགས་པ་གང་བྱུང་བཞག་ན་ཕོག་ཡོན་ཆུད་ཟོས་མ་གཏོགས་གང་ཡང་མི་འབྱུང་བས་ལེགས་པར་དཔྱད་ནས་བཞག་དགོས། སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ། ཐོག་མར་འདུན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་
Chinese
དཔལ་སྤུངས་ཡང་ཁྲོད་ཀུན་བཟང་བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་གླིང་གི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་བཅའ་ཁྲིམས་བླང་དོར་རབ་གསལ་ཕན་བདེའི་འབྱུང་གནས། དཔལ་སྤུངས་ཡང་ཁྲོད་ཀུན་བཟང་བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་གླིང་གི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་བཅའ་ཁྲིམས་བླང་དོར་རབ་གསལ་ཕན་བདེའི་འབྱུང་གནས། དཔལ་སྤུངས་ཡང་ཁྲོད་ཀུན་བཟང་བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་གླིང་གི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་བཅའ་ཁྲིམས་བླང་དོར་རབ་གསལ་ཕན་བདེའི་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 嗡 索斯底 悉殿 悉日 札雅 谛斯屯度。（藏文：ཨོཾ་སྭ་སྟི་སིདྡྷཾ་ཤྲཱི་ཛ་ཡ་ཏིཥྛནྟུ།，梵文天城体：ओṃ स्वस्ति सिद्धं श्री जाय तिष्ठन्तु，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddhaṃ śrī jāya tiṣṭhantu，汉语字面意思：嗡，吉祥，成就，吉祥，胜利，安住。） 世间寂静光耀灿烂具相身， 无量法门生起梵天之妙语， 周遍虚空无分别之智慧意， 三密之主敬礼至尊上师前。 实修传承教法命脉白玉寺（དཔལ་སྤུངས་，Palpung）, 静处专心实修苦行瑜伽士， 未来现在一切所立之规章， 取舍明晰利乐之源愿宣说。 于彼往昔诸生积聚广大之福德，依仗清净愿力之善缘，获得胜于如意宝之暇满人身。 值遇 佛陀教法之精髓密咒金刚乘， 随心所欲依止具足功德与传承之善知识。 具足修持正法之顺缘，得以实修为心要，犹如贫者于梦中获得如意宝，虽是获得如此难得之法，若仅于心中怀有虚假之念，在闭关房中虚度岁月，而无清净之发心与如量之修持，则会欺骗供养者之施主，实修者自身亦会错失生生世世之解脱目标。 故根本之基础需令欢喜。 所谓根本之基础，乃是闭关实修者需具足对三律仪之坚定信心，并参加过安居，对经续有所闻思。 尤其需具备来世与解脱菩提之希求心。 若未经考察便随意安排，则除浪费供养外，一无所获，故需审慎考察后方可安排。 入于实修时，首先需端正发心，
English
The Code of Conduct for the Practitioners of Palpung Yangthang Kunsang Dechen Ösal Ling: A Clear Exposition of What to Adopt and Abandon, the Source of Benefit and Happiness. The Code of Conduct for the Practitioners of Palpung Yangthang Kunsang Dechen Ösal Ling: A Clear Exposition of What to Adopt and Abandon, the Source of Benefit and Happiness. Herein lies the text entitled "The Code of Conduct for the Practitioners of Palpung Yangthang Kunsang Dechen Ösal Ling: A Clear Exposition of What to Adopt and Abandon, the Source of Benefit and Happiness." Oṃ Svasti Siddhaṃ Śrī Jāya Tiṣṭhantu. (藏文：ཨོཾ་སྭ་སྟི་སིདྡྷཾ་ཤྲཱི་ཛ་ཡ་ཏིཥྛནྟུ།，梵文天城体：ओṃ स्वस्ति सिद्धं श्री जाय तिष्ठन्तु，梵文罗马拟音：oṃ svasti siddhaṃ śrī jāya tiṣṭhantu，汉语字面意思：Om, may there be well-being, accomplishment, glory, victory, and stability.) The body of marks and signs blazing with the glory of existence and peace, The speech of Brahma, the source of all the vast array of Dharma doors, The mind of non-conceptual wisdom pervading the sky, To the venerable lama, the master of the three secrets, I pay homage. The lifeblood of the practice lineage's teachings, Palpung, The renunciates devoted to practice in the solitary retreat, The rules established for all that will arise in the future, I will explain the source of benefit and happiness, clearly distinguishing what to adopt and abandon. Thereupon, having accumulated a vast collection of merit in previous lifetimes and relying on the power of pure aspirations, one obtains the excellent support of leisure and opportunity, which is superior to a wish-fulfilling jewel. One encounters the innermost essence of the Buddha's teachings, the Secret Mantra Vajrayana. One has the opportunity to rely on virtuous spiritual friends who possess the qualities and lineage as one desires. Having gathered the conducive conditions for practicing the sacred Dharma, one is able to make practice the essence, just like a poor person finding a wish-fulfilling jewel in a dream. Although one has obtained such a rare Dharma, if one merely harbors superficial intentions and spends years in a retreat center just to fulfill the required time, without pure intention and qualified practice, one deceives the patrons who provide the resources. The practitioner themselves will miss the ultimate goal of liberation in all lifetimes. Therefore, the fundamental basis must be pleasing. The fundamental basis is that those who reside in practice must have unwavering faith in the three vows, have attended the summer retreat, and have some understanding of the sutras and tantras. In particular, they must have a definite aspiration to practice for future lives and for liberation and enlightenment. If one places anyone who comes along without examination, nothing will come of it except wasted resources. Therefore, one must examine them thoroughly before placing them. When entering practice, one must first correct one's intention,
Tibetan
སོང་བས་གཞི་ལེགས་པ། བར་དུ་བསྒྲུབ་བྱའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་ཉམས་སུ་ལོན་པས་གཞན་དག་མགུ་བ། མཐར་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་ཆུད་ཟོས་སུ་མ་ཤོར་བས་རང་བློ་བདེ་བ་ཞིག་དགོས་པ་བཅའ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྤྱི་སྡོམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་འདུན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཇི་ལྟར་དགོས་ན། རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོའི་མདོ་ལས། འོད་སྲུང་དགེ་སློང་གང་དག་དགོན་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བར་འདོད་ན། ཆོས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡིད་ལ་བསམ་པར་བྱའོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། རང་གི་ལུས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། སྲོག་ཡོངས་སུ་བཏང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། བཀུར་བསྟི་རྣམས་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། ཆགས་ཤིང་སྲེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། རི་ཁྲོད་དུ་རི་དྭགས་ལྟར་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། དགོན་པར་གནས་པའི་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཚོ་བས་གནས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པས་འཚོ་བར་མི་བྱའོ་སྙམ་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཆོས་བརྒྱད་ ཅེས་བྱའོ། །དགེ་སློང་དགོན་པ་བས་གང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དེ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་དགོན་པའི་གནས་སུ་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱབ་ཏུ་བསྐྱུར་ནས། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་འདུན་པས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་དགོས། ཆོས་རྗེ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་མགོན་གྱི་གསུང་ལས། རྟེན་འགྲེལ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་རགས་ལས་པས་ཤིན་ཏུ་གཟབ་པ་གལ་ཆེ། ནམ་ཞིག་རི་ལ་འགྲོ་བའི་དུས་སུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རྟོག་པ་གཞན་གྱི་འདྲེས་མེད་པ་གཅིག་དགོས་པས། གྲོགས་པོའམ་གཞན་ཁྱད་གསོད་ཀྱིས་རི་ལ་འགྲོ་ན་ཅི་བསམ་མི་འགྲུབ། ཁྱིས་ཆུ་འབོག་པ་བཞིན་རང་ཇེ་ངན་འགྲོ་བ་ཡིན། གཞན་དབང་དུ་འདུ་བ་དང་། ཟས་ནོར་འདོད་ཡོན་གྱི་བསམ་པས་རི་ལ་འགྲོན་རང་གི་སྡོམ་པ་ཡང་འཆོར་ལ་གཞན་གྱི་སྡིག་པ་ཡང་བསགས་ཤིང་མི་དད་པའོ། །ཞེ་སྡང་གི་བསམ་པས་རི་ལ་འགྲོ་ན་ཐམས་ཅད་རང་ལ་སྡང་ཞིང་སྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འོང་བ་ཡིན། ང་རྒྱལ་གྱི་བསམ་པས་རི་ལ་འགྲོ་ན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོན་ཏན་མི་སྐྱེ། ཟས་གོས་བཅས་བདར་གྱི་བསམ་པས་རི་ལ་འགྲོ་ན་ལྟོ་གོས་ཀྱིས་ཕོངས་ཤིང་ཡོད་པ་རྣམས་དང་བྲལ། རང་འདོད་གཅིག་པུ་ཡི་བསམ་པས་རི་ལ་འགྲོ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་འདྲ་བས་རང་གཞན་གྱི་དོན་མི་འབྱུང་། རྐྱེན་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དང་ཉེས་དམིགས་མི་ཤེས་པར་གཏི་མུག་གིས་རི་ལ་འགྲོ་ན་ དགེ་སྦྱོར་མི་འཕེལ་བ་དང་བོག་མི་ཐོན་པ་དང་ངན་པའི་ཆོ་དགུ་རེད
Chinese
因此，开始时要良好，中间要使所修的见、修、行三者得到体验，使他人满意，最终要使所修的果实不被浪费，自己内心感到快乐，这是戒律的总纲。那么，首先，如何才能使愿望不颠倒呢？《宝积经》中说：‘迦叶，如果有些比丘想要去寂静处，应当心中忆念八法。哪八法呢？应当这样想：我要完全舍弃自己的身体；我要完全舍弃自己的生命；我要舍弃一切恭敬；我要舍弃一切贪恋和欲望；我要像野兽一样住在山林中；我要学习住在寂静处的行为；我要以佛法为生，不以烦恼为生。’这被称为八法。比丘，凡是住在寂静处的人，应当忆念这些法，然后住在寂静处。’经中这样说。总之，要将世间的一切事务抛在脑后，以获得无上菩提的愿望来进入修行。法王觉巴吉天颂恭（འཇིག་རྟེན་གསུམ་མགོན།）说：‘一切缘起都依赖于菩提心，因此非常谨慎是很重要的。当去山里的时候，必须有一种不掺杂其他念头的菩提心。如果因为朋友或其他原因而去山里，那么什么愿望都无法实现。就像狗喝水一样，自己会变得越来越糟。如果被他人控制，或者因为食物、财富和欲望的想法而去山里，那么自己的戒律也会丧失，还会积累他人的罪恶，并且使他人不信任。如果带着嗔恨心去山里，那么一切都会憎恨自己，还会受到诽谤等等。如果带着傲慢心去山里，那么自己的相续中不会产生功德。如果带着对食物和衣服的贪恋去山里，那么会缺乏食物和衣服，并且会失去已经拥有的东西。如果带着只为自己着想的心去山里，那么就和声闻乘一样，不会产生自他的利益。如果不了解这些因素的原因和过患，而是因为愚痴而去山里，那么善行不会增长，不会有任何成就，而且会有九种恶果。’
English
Therefore, it is essential to have a good foundation at the beginning, to experience the three aspects of view, meditation, and conduct in the middle, satisfying others, and ultimately ensuring that the fruits of practice are not wasted, bringing joy to one's own mind. This is the general summary of the precepts. So, how can one ensure that the aspiration is not inverted from the outset? The Sutra of the Heap of Jewels states: 'Kashyapa, if any monks wish to go to a solitary place, they should contemplate eight dharmas in their minds. What are the eight? They should think: I shall completely abandon my body; I shall completely abandon my life; I shall abandon all reverence; I shall abandon all attachment and desire; I shall live in the wilderness like a wild animal; I shall learn the conduct of dwelling in solitude; I shall live by the Dharma and not by afflictions.' These are called the eight dharmas. Monks, whoever dwells in solitude should remember these dharmas and then dwell in solitude.' Thus it is said in the sutra. In short, one must cast aside all worldly affairs and enter into practice with the aspiration to attain unsurpassed great enlightenment. Chöje Jigten Sumgön said: 'All dependent origination relies on the mind of enlightenment, so it is very important to be extremely careful. When going to the mountains, one must have a mind of enlightenment that is unmixed with other thoughts. If one goes to the mountains because of friends or to belittle others, then no wishes will be fulfilled. Like a dog drinking water, one will only become worse. If one is controlled by others, or goes to the mountains with thoughts of food, wealth, and desire, then one's own vows will be lost, one will accumulate the sins of others, and cause others to lose faith. If one goes to the mountains with hatred, then everyone will hate oneself, and one will be subject to slander and so on. If one goes to the mountains with pride, then no qualities will arise in one's own being. If one goes to the mountains with attachment to food and clothing, then one will lack food and clothing and lose what one already has. If one goes to the mountains with a mind only for oneself, then it is like the Hearer Vehicle, and no benefit for oneself or others will arise. If one does not understand the causes and faults of these factors, but goes to the mountains out of ignorance, then virtuous actions will not increase, no achievements will be made, and there will be nine kinds of negative consequences.'