Tibetan
བསླབ་བྱ་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་སྐབས་བཞི་པ། བསླབ་བྱ་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་སྐབས་བཞི་པ། བསླབ་བྱ་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་སྐབས་བཞི་པ་བཞུགས་སོ། ། ལེགས་བཤད་གདམས་པའི་བདུད་རྩི་ནི། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལས་བྱུང་། །དེས་གསུངས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཚད་མ་ཉིད་ཕྱིར་དང་པར་བྱོས། །དལ་འབྱོར་འདི་ནི་ཐོབ་པར་དཀའ། །དེ་བས་ཆོས་དང་མཇལ་བར་དཀའ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་མཚན་ཙམ་ཡང་། །ཐོས་པས་འཁོར་བ་མཐའ་ཅན་བྱེད། །གསུམ་ལ་རྟག་ཏུ་སྐྱབས་འགྲོ་ཞིང་། །སྙིང་ནས་ཡིད་ཆེས་ལྡན་པར་འཚལ། །འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་ལགས། །སྐྱབས་འགྲོ་ཕལ་ཆེར་ཚིག་ཙམ་སྟེ། །གསུམ་ལ་ཡིད་ཆེས་ལྡན་པའང་དཀོན། །དེ་ལྟས་དགེ་བ་གང་བསྒྲུབས་ཀྱང་། །མངོན་མཐོའི་བདེ་འབྲས་ཙམ་དུ་ཟད། །རང་གི་ལས་ངན་སྨིན་པའི་ཚེ། །བློ་ཆུང་འགའ་ཞིག་ལོག་པར་ བལྟ། །ཐོག་མེད་དགེ་རྩ་གཅོད་བྱེད་པའི། །ལས་དེ་དུག་བཞིན་སྤང་བར་རིགས། །སྐྱེས་ཚད་ཐམས་ཅད་འཆི་བ་སྟེ། །རང་ཉིད་མི་འཆི་བསམ་མི་འཚལ། །དེ་དབང་བདག་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །འཆི་ཡང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ན། །དེ་བློ་ཕྱུགས་དང་མཚུངས་པ་སྟེ། །དེ་ཡི་གདིང་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ནམ་འཆིའི་དུས་བཏབ་མ་མཆིས་ཤིང་། །འཆི་བདག་ནམ་འོང་ཆ་མེད་ལ། །འཆི་དུས་ཆོས་ཀྱིས་ཕན་པས་ན། །མྱུར་དུ་ཆོས་ལ་འབད་པར་འཚལ། །དམ་ཆོས་རྒྱལ་བས་གསུངས་དེ་བསྒྲུབ། །མདོ་རྒྱུད་དག་དང་མི་མཐུན་པའི། །བྱས་ཆོས་མི་ཚེ་འཛད་པའི་རྒྱུ། །རྗེས་ཀྱི་ནང་ནས་གླང་པོ་དང་། །མེ་ཏོག་ནང་ནས་པདྨ་དཀར། །འདུ་ཤེས་ནང་ནས་མི་རྟག་པ། །མཆོག་ཅེས་ རྐང་གཉིས་གཙོ་བོས་གདམས། །སྙིགས་དུས་མི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་ཐུང་། །དགུན་གྱི་ཉི་བཞིན་ཡད་ཡུད་འཛད། །བུ་ནོར་ཁང་ཁྱིམ་ཤུལ་དུ་ལུས། །གཅེར་བུ་ལག་པ་སྟོང་པ་རུ། །གཅིག་པུར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགྲོ། །དེ་དག་དོན་དུ་སྡིག་སྤྱོད་པའི། །རྣམ་པར་སྨིན་པས་རང་ཉིད་བརླག །མི་རྟག་དྲན་ན་དགོས་མེད་དྲན། །དེ་ཡིས་ཚེ་འདིར་བློ་ལོག་པས། །གང་བྱས་ཆོས་དང་མཐུན་པར་འགྱུར། །ནད་མེད་ཚེ་དང་འབྱོར་པ་སོགས། །བསྒྲུབ་ཕྱིར་ལྟར་སྣང་ཆོས་སྤྱོད་པ། །ནོར་བུ་ཕྱེ་དང་བརྗེས་པ་བཞིན། །དགེ་རྩ་རྣམ་སྨིན་ཆུང་ངུར་འཛད། །སྟོབས་འབྱོར་མངའ་ཐང་སྙན་གྲགས་སོགས། །སྐྱེ་སྔོན་རྣམ་དཀར་བསགས་པའི་འབྲས། །བསོད་ནམས་ལྡན་ན་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་། །རྩོལ་བས་བསྒྲུབས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་དཀའ། །དགེ་བའི་འཕེན་ཤུགས་ཟད་པ་ན། །དེ་དག་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་ཡལ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །ད་ལྟ་ཉིད་དུའང
Chinese
教诲善说 第四品 教诲善说 第四品 教诲善说 第四品 完毕。 善说教诲之甘露，乃从诸佛一切智生。彼所说于一切种，以是正量故应首行。此暇满难得，是故与法相遇难。仅闻三宝之名，亦令轮回有边际。恒常皈依三宝，从心深处具足信，此乃佛法之根本。皈依多半仅是语，于三宝具信亦稀少。如是无论修何善，亦仅成办增上生之安乐果。自己恶业成熟时，少数小心者亦邪见。断灭无始善根之，业如毒药应断除。凡所生皆有死，莫思自己不会死。彼权不由自主有，死亦不生恐惧者，彼心与畜生相同，彼有何可靠之凭恃？何时死期未曾定，死主何时来临亦不定，死时佛法能助益，故应迅速勤修法。殊胜佛法乃胜者所说，当修持。与经续不相符之，造作之法乃耗尽人寿之因。兽中如象，花中如白莲，念中无常为最胜，如是二足尊主所教诫。末世人寿极短促，如冬日之阳般迅速逝。子财房宅留于后，赤身空手而，独自往赴后世间。为彼等义而行罪，以其异熟自毁灭。若念无常则念无益，以彼于此生心厌离，所作皆与佛法合。为成办无病寿与财富等，为求彼等表相而行法，如以摩尼换取面粉般，善根成熟小果报。势力财富权位名声等，乃前世积累净善之果。若具福德则自然生，纵然努力亦难成办。善业之势衰竭时，彼等如梦般消失。来世且莫说，即于现在亦如是。
English
The Fourth Chapter of Well-Spoken Instructions The Fourth Chapter of Well-Spoken Instructions The Fourth Chapter of Well-Spoken Instructions is complete. The nectar of well-spoken instructions arises from the all-knowing Buddhas. Because what they say is valid in every way, it should be practiced first. This leisure and opportunity is difficult to obtain, and therefore it is difficult to encounter the Dharma. Even just hearing the names of the Three Jewels makes samsara finite. Always take refuge in the Three Jewels, and cultivate heartfelt faith. This is the root of the Dharma. Most refuge is just words, and few have faith in the Three Jewels. Therefore, whatever virtue is accomplished is only exhausted in the happiness of higher realms. When one's own bad karma ripens, some small-minded people have wrong views. The karma that cuts off beginningless roots of virtue should be abandoned like poison. All who are born will die, do not think that you yourself will not die. That power is not under your own control. If you do not become afraid when you die, that mind is the same as an animal's, what reliance does it have? The time of death is not fixed, and there is no knowing when the Lord of Death will come. Since the Dharma will help at the time of death, you should quickly strive to practice the Dharma. The sublime Dharma is what the Victorious Ones have spoken, practice that. Practices that do not accord with the sutras and tantras are the cause of wasting one's life. Among animals, the elephant; among flowers, the white lotus; among thoughts, impermanence is supreme, as taught by the chief of the two-legged. In these degenerate times, life is very short, it is spent quickly like the winter sun. Children, wealth, houses, and homes are left behind, naked and empty-handed, one goes alone to the next world. Practicing sin for the sake of those things, one destroys oneself with its ripening. If you remember impermanence, you will remember what is unnecessary. Because of that, you will turn your mind away from this life, and whatever you do will accord with the Dharma. Practicing Dharma in order to accomplish health, long life, wealth, etc., is like exchanging a jewel for flour. The roots of virtue are exhausted in small results. Power, wealth, dominion, fame, etc., are the results of accumulating pure virtue in previous lives. If you have merit, they will arise naturally, but even if you strive, it is difficult to accomplish. When the force of virtue is exhausted, those things vanish like a dream. Not to mention the next world, even in this very moment it is like that.
Tibetan
་ཕན་མི་འགྱུར། །དེ་བས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་འདོད་ན། །ལོ་ཏོག་འདོད་པས་ས་བོན་བཞིན། །སྦྱིན་སོགས་དགེ་ལ་བརྩོན་པར་འཚལ། །དགེ་བས་ཕ་རོལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །སྐྱེ་འདིར་མངོན་སུམ་ཕན་གདགས་འགྱུར། །རང་བློ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པས། །རང་གི་རྒྱུད་ཚོད་རང་གིས་བཟུང་། །བདག་ནི་སྤྱན་ལྔ་མི་ལྡན་པས། །མི་ཤེས་སྙམ་དུ་ཁེངས་བསྐྱུངས་ལ། །གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཚོད་བཟུང་མི་བྱ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། །སྣ་ཚོགས་ སྤྱོད་པའི་ཚུལ་སྟོན་པ། །སོ་སྐྱེའི་བློ་ཡིས་མི་རྟོགས་པས། །ཅུང་ཟད་ཁྲོས་སམ་བརྙེས་པས་ཀྱང་། །བསྐལ་པར་དམྱལ་བའི་གནས་སུ་སྐྱེ། །འགྲོ་ཀུན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཅན། །མཐར་ནི་འཚང་རྒྱར་འགྱུར་བ་ཉིད། །ཀུན་ལ་དགའ་ཞིང་འདུན་པར་བྱ། །ང་ཉིད་བཟང་ཞེས་གཞན་བརྙེས་པ། །དེ་ཡིས་རང་ཉིད་ཚེ་འདིར་བརླག །ཕྱི་མར་ཡི་དྭགས་འགྲོ་བར་སྐྱེ། །མིར་སྐྱེས་ན་ཡང་བྲན་དུ་འགྱུར། །གཞན་སྐྱོན་བརྟག་ལ་མཁས་པ་རྣམས། །རང་གི་སྐྱོན་ནི་ཡོངས་མི་ཤེས། །གཞན་སྐྱོན་རྟོག་པའང་རང་གི་སྐྱོན། །རང་རྒྱུད་ལས་སུ་རུང་བའི་ཚེ། །སྐྱོན་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་འཆར། །གཞན་སྐྱོན་ཇི་ལྟར་ཆེ་ཡང་རུང་། །རང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་མི་འགྱུར། །རང་གི་སྐྱོན་གྱིས་རང་ཉིད་བརླག །དེ་བས་རྣམ་ཀུན་རང་སྐྱོན་བརྟག །གཞན་གྱི་སྐྱོན་ནི་ཚོལ་མི་བྱ། །སྤྱིར་ཡང་སྐྱོན་ཡོན་འབྱེད་པར་དཀའ། །སྐྱོན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ལ། །རྨོངས་པས་ངོ་མཚར་ཉིད་དུ་འཛིན། །སྐལ་ངན་ང་རྒྱལ་ལྡན་པ་དག །ཡོན་ཏན་ལ་ཡང་སྐྱོན་དུ་མཐོང་། །གང་ཟག་མཆོག་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་ན། །རང་གི་བསོད་ནམས་ཕྱག་མས་འདེད། །དད་པ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་མ། །ཡོན་ཏན་ཀུན་སྐྱེད་ས་གཞི་ཡིན། །དད་དང་གུས་པ་ཚོལ་བར་བྱ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐྱེས་རབས་དང་། །གོང་མའི་རྣམ་ཐར་རིས་མེད་མཇལ། །དེ་ལས་དང་བའི་དད་པ་སྐྱེ། །དགེ་དང་ སྡིག་པའི་ལས་འབྲས་དང་། །ཆོས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་རྟག་ཏུ་བསམ། །ཡིད་ཆེས་དང་སྐྱེ་དེ་དག་ལས། །བྱང་ཆུབ་འདོད་པའི་དད་པ་སྐྱེ། །དད་ལས་མོས་པ་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་། །མོས་པས་དམ་ཆོས་ཚོལ་བར་བྱེད། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད། །རིས་སུ་གཅོད་པ་བླུན་པོའི་ལུགས། །བོད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །བརྒྱུད་སྲོལ་སོ་སོའི་གང་ཟག་སྟེ། །འབྱུང་ཁུང་ཐུབ་པའི་བཀའ་རུ་གཅིག །བྱང་ཆུབ་ལམ་ནི་ཀུན་ལ་ཡོད། །བཤད་སྒྲུབ་ཕྱག་རྗེས་རེ་ཡང་མཆིས། །གང་ལ་བཟང་དང་ངན་མཐོང་བ། །དེ་བློ་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་རྟགས། །གཟུ་བོར་གནས་པའི་
Chinese
不会有利益。因此如果想要圆满，就像想要庄稼一样，要像种子一样，勤奋于布施等善行。行善何须说来世，今生也会有明显的利益。因为自己的心没有被隐瞒，所以要自己掌握自己的根基。我没有五眼，以为自己不知道而谦虚，不要掌握别人的根基。诸佛菩萨们，示现各种行为的方式，凡夫的智慧无法理解，稍微生气或轻蔑，也会在劫中生于地狱。一切众生皆具如来藏，最终一定会成佛。要对一切众生欢喜和期望。自己好而轻蔑他人，那会让自己今生毁灭，来世会生于饿鬼道，即使转生为人也会成为奴隶。擅长观察他人缺点的人们，完全不知道自己的缺点。观察他人的缺点也是自己的缺点。当自己的相续堪能时，缺点也会显现为优点。无论他人的缺点多么大，也不会对自己造成损害。自己的缺点会毁灭自己。因此，任何时候都要观察自己的缺点，不要寻找他人的缺点。一般来说，区分缺点和优点也很难。对于巨大的缺点堆积，愚昧者会认为是奇妙。恶劣的命运和傲慢的人，也会将优点视为缺点。如果指责殊胜之人的缺点，就会用扫帚驱赶自己的福德。信心是佛法的母亲，是产生一切功德的土地。要寻求信心和恭敬。无差别地拜见如来佛的本生传和前辈的传记。从中产生最初的信心。要经常思维善与恶的业果和佛法的利益。从信任和产生这些，会产生想要菩提的信心。从信心会产生渴望，因为渴望会寻求正法。佛陀的教诲没有偏袒，区分宗派是愚蠢的行为。所有藏传佛教的传承，都是各个传承的补特伽罗，其源头都是释迦牟尼佛的教诲。所有宗派都有证悟菩提的道路，都有讲修的足迹。对任何事物看到好与坏，那是心偏袒一方的征兆。处于公正的位置的
English
There will be no benefit. Therefore, if you want to be perfect, just like wanting crops, you should be like seeds, diligent in generosity and other good deeds. Why talk about the next life when doing good deeds? There will be obvious benefits in this life as well. Because one's own mind is not concealed, one must control one's own foundation. I do not have the five eyes, and I am humble because I think I do not know, and do not grasp the foundation of others. The Buddhas and Bodhisattvas, showing various ways of behavior, cannot be understood by the wisdom of ordinary people, and even a little anger or contempt will cause them to be born in hell for kalpas. All beings have the Tathagatagarbha, and they will surely become Buddhas in the end. One should be happy and hopeful for all beings. If one thinks that one is good and despises others, that will destroy oneself in this life, and one will be born in the preta realm in the next life, and even if one is reborn as a human being, one will become a slave. Those who are good at observing the faults of others do not know their own faults at all. Observing the faults of others is also one's own fault. When one's own continuum is capable, faults will also appear as virtues. No matter how great the faults of others may be, they will not harm oneself. One's own faults will destroy oneself. Therefore, at all times, one should observe one's own faults and not seek the faults of others. Generally speaking, it is also difficult to distinguish between faults and virtues. For the huge accumulation of faults, the ignorant will regard it as wonderful. Those with bad fate and arrogance will also regard virtues as faults. If one criticizes the faults of a superior person, one will drive away one's own merit with a broom. Faith is the mother of the Buddhadharma, and it is the land that produces all virtues. One should seek faith and reverence. One should visit the Jataka tales of the Tathagata Buddha and the biographies of predecessors without discrimination. From this, the initial faith arises. One should always think about the karmic results of good and evil and the benefits of the Buddhadharma. From trust and the arising of these, the faith of wanting Bodhi will arise. From faith, longing will arise, and because of longing, one will seek the Dharma. The Buddha's teachings have no partiality, and distinguishing sects is a foolish act. All Tibetan Buddhist traditions are the individuals of each lineage, and their source is the teachings of Shakyamuni Buddha. All sects have the path to enlightenment, and they all have the footprints of teaching and practice. Seeing good and bad in anything is a sign that the mind is biased towards one side. Being in a fair position