Tibetan
་ས་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རང་སྣང་གི་ཞིང་ཁམས་ཡིན་པས་ཐ་དད་ཡོད་པར་མ་བཤད། སངས་རྒྱས་སོ་སོའི་སྔོན་གྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་ དང་མཐུན་པའི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཕྱོགས་གཅིག་གི་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཡུལ། འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཅན་དང་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པའི་འདུལ་ཞིང་མི་མཇེད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལྟ་བུ་ལ་བཟུང་དགོས་པར་འདུག །ལྟ་བའི་ཐད་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་མང་ཡང་ཕལ་མོ་ཆེས་དབུ་མ་དང་གསང་སྔགས་གཉིས་ཀ་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོ་བོར་གཅིག་པ་ཙམ་ལ་དགོངས་ནས་དབུ་མ་ལས་ལྷག་པའི་ལྟ་བ་མེད་ཅིང་ཡུལ་ཅན་ག་རྟན་ལ་འབེབས་པའི་ཐབས་གསང་སྔགས་ཀྱིས་ཟབ་པས་རྟོགས་ཚུལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་བཤད་པ་འདི་བརྗོད་ཚུལ་ལེགས་པས་རྩོད་པའི་སྐབས་མི་ཕྱེད་པ་ལ་བརླིང་བར་སྣང་། །དོན་ཏུ་ལུང་རིག་གིས་དཔྱད་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕེབས་པར་བྱས་ཕྱིན་ཆད་བློའི་ཡུལ་ལས་མ་འདས་པས་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ལྟ་ཅི་སྨོས། མདོ་ལུགས་ཐུན་མོང་བའི་ཤེར་ཕྱིན་ལའང་ཇི་བཞིན་པར་མི་རིག་པ་སྡུད་པ་སོགས་གསུང་རབ་དང་། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་འདོད། ཅེས་སློབ་དཔོན་མཁས་པའི་ལུང་རྣམས་ཀྱིས་དཔང་པོར་བྱས། དེར་མ་ཟད་སྒོམ་པ་ཕྱག་རྫོགས་ལྟ་བུའི་སྐབས་སུའང་བློ་དང་མ་བྲལ་ཕྱིན་ཇི་ཙམ་རྟོགས་པ་མཐོ་བར་རློམས་ཀྱང་གནས་ལུགས་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཇི་སྲིད་ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་དེ་སྲིད་དུ། །ཇི་ཙམ་ལེགས་པར་གོ་ཡང་ གནས་ལུགས་མིན། །ཇི་སྲིད་བློ་ཡིས་སྒོམ་པ་དེ་སྲིད་དུ། །ཇི་ཙམ་ཟབ་པར་རྟོགས་ཀྱང་གནས་ལུགས་མིན། ཅེས་སོ། དེས་ན་མཐར་ཐུག་གི་ལྟ་བ་གདོད་མའི་གཤིས་ལུགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ནི་ཐུན་མོངས་ལྟར་ན། རྒྱུ་ཐོས་བསམ་གྱི་ལྟ་བ། རྐྱེན་ཚོགས་བསགས་སྒྲིབ་སྦྱོང་། ཐུན་མིན་སྔགས་ལམ་ལྟར་ན་རྒྱུ་མཉམ་བཞག་གི་སྒོམ་པ། རྐྱེན་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ལ་རང་ཤར་བ། གོ་བ་དང་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་གནས་ལུགས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་བྲལ་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་ཞལ་ནང་དུ་མཇལ་བའི་ཚེ་ཇི་བཞིན་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། །དོན་དམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཚོགས་བསགས་སྒྲིབ་པ་དག་པའི་ལག་རྗེས་དང་། །རྟོགས་ལྡན་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཁོ་ན་ལས། །ཐབས་གཞན་བསྟེན་པ་རྨོངས་པ་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གནས་ལུགས་གཞིའི་ཕྱག་ཆེན་དང་། རྫོགས་ཆེན་ཀ་དག་གི་ཆོས་སྐད་རྣམས་ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་དུ་གཅིག་པ་ལ་བསམས་ནས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དང་གནད་གཅིག་པར་བརྗོད་དུ་རུང་གི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཚུངས་པར་ཁས་བླང་དུ་མི་བཏུབ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དངོས་ནི་སྔགས་ཀྱི་དབང་ལས་སྐྱེས་བའི་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་དང་། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ལས་བྱུང་བའི་རང་ བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཅིང་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་སོགས་ཀྱིས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་གསུངས་པ་དང་། རྫོགས་ཆེན་རྒྱུད་ལུང་དུ་མ་ནས་ཐེག་བརྒྱད་ཨ་ནུ་ཕྱིན་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གོལ་སར་འགྱུར་བའི་གནད་མང་དུ་བཤད་པས་ཀ་དག་གི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་དེ་རྣམས་དང་མཚུངས་པའི་སྐབས་མེད་ཅིང་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་གོ་དགོས་སོ། གང་ལྟར་དད་མོས་བརྩོན་འགྲུས་ཐང་ལྷོད་མེད་པས་ཁ་ནང་བལྟས་ཀྱི་སྒོམ་པ་མཐར་འཁྱོལ་བ་ཞིག་བྱུང་ན་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྟོགས། དེ་ཙ་ན་བློས་བཞག་གི་གྲུབ་མཐའ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་འཁོར་འདས་རོ་མཉམ་དུ་གྲོལ་བར་འདུག་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་དེ་ལ་ཇི་ཙམ་འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གནས་ལུགས་ཇི་བཞིན་པའི་ཆར་ཡང་མི་ཉེ་བས་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ཡང་དེ་ཀས་འབྱེད་པ་ལགས། ཆོས་འཁོར་དང་པོ་དྲང་དོན་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་མཐུན། དེའང་དྲང་དོན་ཟེར་བ་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་དམན་པ་ཐར་པ་ལ་ཁ་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་གྱི་བདེན་པ་མེད་པ་མ་ཡིན། དབུ་མ་རང་སྟོང་ལུགས་ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་ཏུ་བཞེད་པ་རྣམས་བར་པ་ངེས་དོན་ཐ་མ་དྲང་དོན་ཏུ་འདོད། བྱམས་ཆོས་དང་སྔགས་ལ་མཐར་ཐུག་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་བར་པ་དྲང་དོན། ཐ་མ་ངེས་དོན་ཏུ་བཞེད། གཉིས་ཀ་ལུང་རིག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་སོ་སོར་སྣང་ཡང་འཁྱོགས་བཤད་ཀྱི་རིགས་པས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་གསུང་ངོ་མ་དེ་དབང་པོར་ བྱེད་ཆོག་པ་ནི་ཕྱི་མ་བཙན་པར་སྣང་། དེར་མ་ཟད་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་ཕྱི་མའི་ས་བོན་རེ་བཞུགས་པ་ལ་ཕྱི་མ་མཆོག་ཏུ་གྲུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནའང་། འཁོར་ལོ་དང་པོར་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་ལམ་བསྟན་ཅིང་ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་མིང་ཙམ་བསྟན་པས་བར་པའི་ས་བོན་བཞུགས། བར་པ་ནས་འོད་གསལ་བ་དང་། སྟོང་པ་མ་ཡིན། མི་སྟོང་པའང་མ་ཡིན་སོགས་ཐ་མའི་ས་བོན་མང་པོ་གསུངས། ཐ་མ་ནས་རྟག་བརྟན་པ་དེ་བ་བདག་དམ་པ་སོགས་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་དོན་རྣམས་ཆེས་གསལ་བར་བསྟན་པས། སྔགས་དེ་མདོ་ལས་ཁྱད་པར་འཕ
Chinese
由于圆满了所有道地的力量而产生的佛陀自显的刹土，所以不要说有什么差别。与各个佛陀往昔的发心相符的清净刹土，是化身为了调伏一方所化众生的处所。应该像无量光佛的极乐世界和我们导师的调伏之地娑婆世界一样理解。关于见解方面，藏地的学者们有许多观点，但大多数认为中观和密宗两者都是以空性离戏的自性为一，认为没有比中观更高的见解，而密宗以其能将有境稳固的方法更为深奥，因此证悟的方式有所不同，这种说法表达方式很好，在辩论时似乎不会产生偏颇。实际上，一旦通过以理性和经典进行分析的智慧确定了见解，它就不会超出意识的范围，更不用说密宗的圆满殊胜了。对于共同的显宗般若，也有如实不认识的《摄类学》等经文，以及：胜义非意识之境，意识乃世俗。等学者们的教证作为佐证。不仅如此，即使在修习大手印、大圆满等的时候，如果不能脱离意识，无论自认为证悟有多高，也不是证悟了现量的实义。如云：只要语言能够表达，无论理解得多么透彻，也不是实相。只要意识还在修习，无论证悟得多么深刻，也不是实相。因此，究竟的见解，原始的自性法界，按照共同的说法，是因由听闻和思考而产生的见解，缘是积累资粮和清净业障；按照不共的密宗道路，因是止观双运的禅修，缘是上师的加持而自然显现。超越了理解和意识范围的实相，是不可言说、不可思议、不可表达的，是各自觉性的行境。当亲身体验到自性光明，并在内心见到法性的自面时，才能如实地确定。如是说：胜义俱生智，唯是积资净障之果，以及证悟上师之加持。
English
Since the Buddha's own manifestation of the pure land arises from the power of perfecting all paths and bhumis, it is not to be said that there is any difference. The pure land that is in accordance with the aspirations of each Buddha is the place where the emanation body tames the beings to be tamed in one direction. It should be understood like Sukhavati of Amitabha and the world of Saha, the field of taming of our teacher. Regarding the view, there are many opinions of Tibetan scholars, but most think that both Madhyamaka and Secret Mantra are the same in the nature of emptiness and freedom from elaboration, and that there is no view higher than Madhyamaka. The method of Secret Mantra is more profound in that it can stabilize the object-possessor, so the way of realization is different. This statement is well expressed and seems unlikely to be biased in debate. In reality, once the view has been determined by the wisdom that analyzes with reason and scripture, it does not go beyond the realm of the mind, let alone the perfection of Secret Mantra. Even for the common Sutra tradition Prajnaparamita, there are scriptures such as the Compendium that do not recognize it as it is, and: Ultimate is not the object of mind, mind is considered conventional. The quotes of learned scholars are used as proof. Moreover, even in the case of meditation such as Mahamudra and Dzogchen, if one cannot be separated from the mind, no matter how high one considers oneself to be, one has not realized the meaning of manifest reality. As it is said: As long as it can be expressed in words, no matter how well it is understood, it is not reality. As long as the mind is meditating, no matter how deeply it is realized, it is not reality. Therefore, the ultimate view, the primordial nature of the Dharma realm, according to the common saying, is the view caused by hearing and thinking, the condition is accumulating merit and purifying obscurations; according to the uncommon Secret Mantra path, the cause is the meditation of Samatha-Vipassana, the condition is the self-arising of the Guru's blessing. The reality that transcends understanding and the realm of mind is inexpressible, inconceivable, and ineffable, and is the object of each person's own awareness. When one personally experiences the self-luminous nature and sees the face of Dharma within, then one can truly determine it. As it is said: The ultimate co-emergent wisdom is only the result of accumulating merit and purifying obscurations, and the blessing of the realized Guru.
Chinese
应知愚昧之因。如是说。大手印之实相，视基之大手印与大圆满本来清净之法相，仅于本体离戏方面相同，故可说与中观见解要点一致。然不可承认一切方面皆相同，因大手印实则是从密咒之灌顶所生之乐空双运之智慧，以及从上师之加持所生之任运智慧。且大梵天等曾说中观见解为遮蔽之物。众多大圆满经续中亦说，自八乘阿努瑜伽起，一切见解皆转为大圆满之歧途，故无与本来清净之究竟密意相同之时，需知其差别殊胜之处。总之，若能以不懈之信心、精进，成就向内观之禅修，则能如实证悟实相。届时，不仅是臆想之宗派，且能于轮回涅槃平等中解脱。若向外观之见修行，无论如何努力，亦无法接近如实之实相，故见解之差别亦由此区分。一切皆认同初转法轮为不了义。所谓不了义，乃是为引导根器低劣之所化众生趋向解脱之方便，并非无有真谛。视中观自空之理为究竟见解者，认为中转法轮为了义，后转法轮为不了义。视慈氏五论与密咒为究竟者，则认为中转法轮为不了义，后转法轮为了义。二者虽各有经论之理证，然无需以曲解之理证来证实，以佛陀与菩萨之真实语为权威即可，后者似更具说服力。不仅如此，前前之中亦蕴含后后之种子，即使以后后为殊胜成立，然初转法轮已开示离二边之中道，仅揭示深寂离戏之名相，故已蕴含中转法轮之种子。中转法轮中，已宣说光明，以及非空、非不空等众多后转法轮之种子。后转法轮中，则极清晰地阐述了常恒自在之天我、真我等密咒无上续部中所说之义，故密咒较显宗更为殊胜。
English
It should be known that ignorance is the cause of delusion. Thus it is said. The nature of Mahamudra, considering the Dharmas of the foundational Mahamudra and the primordial purity of Dzogchen to be the same only in the aspect of being free from elaboration, it is permissible to say that they are of one essence with the view of Madhyamaka. However, it is not acceptable to assert that they are the same in all aspects, because the actual Mahamudra is the wisdom of the union of bliss and emptiness that arises from the empowerment of mantra, and the self-arisen wisdom that arises from the blessings of the Guru. Furthermore, great Brahmins and others have said that the view of Madhyamaka obscures, and many Dzogchen tantras and agamas have stated that all views from the eight vehicles up to Anu Yoga turn into deviations of Dzogchen. Therefore, there is no time when the ultimate intention of Kadag is the same as those, and it must be understood that it is superior. In any case, if one can accomplish a meditation that looks inward with unwavering faith, devotion, and diligence, then one will realize the reality without distortion. At that time, not only will one be free from conceptual philosophical systems, but one will also be liberated into the equality of samsara and nirvana. No matter how much one strives in a view and meditation that looks outward, one will not even come close to the reality as it is. Therefore, the difference in views is also distinguished by that. Everyone agrees that the first turning of the wheel of Dharma is provisional. The so-called provisional meaning is the meaning of directly leading beings with inferior faculties to liberation, but it is not that it is without truth. Those who consider the Madhyamaka self-emptiness system to be the ultimate view consider the intermediate turning to be definitive and the final turning to be provisional. All those who make the Maitreya's teachings and mantra the ultimate consider the intermediate turning to be provisional and the final turning to be definitive. Although both have separate scriptural and logical proofs, it is not necessary to prove them with distorted reasoning. It is permissible to take the actual words of the Buddha and Bodhisattvas as authority, and the latter seems more convincing. Moreover, since each of the earlier ones contains the seed of the later ones, even if the later ones are established as supreme, the first turning of the wheel showed the path that abandons the two extremes, and merely showed the name of profound, peaceful, and free from elaboration, so it contains the seed of the intermediate turning. From the intermediate turning, light is spoken of, and many seeds of the final turning are spoken of, such as not empty and not non-empty. From the final turning, the meaning of the eternal, stable, deva, self, and pure, etc., spoken of in the highest tantras of mantra, is shown very clearly. Therefore, mantra is superior to sutra.