Tibetan
གཞོན་རིང་ཇི་མི་སྙམ་པར་ལུས། ཕྱིས་འདིར་དགོན་གོ་མཐུན་རྐྱེན་ལས་རློམས་པའི་དཀོར་ཉུལ་དང་ཆོས་བརྒྱད་འདུ་འཛི་ཁོ་ནས་དུས་འདས། མི་ལུས་ཐོབ་པ་ཆུད་ཟོས་ཐོན་པ་ཞེ་འགྱོད་རུང་། བསྟན་པའི་སྲི་ཞུ་ལག་རྗེས་ཐོན་ན་འགྱོད་རྒྱུ་མེད་སྙམ། བྱས་ལ་མ་བསགས་པ་འདི་ནི་རང་མགོ་རང་བསྐོར་འདུག་སྙམ་རེམ་བྱུར་ཆེ་ཚད་ལགས་ན། ས་ལམ་ལ་ཕན་ནམ་མི་ཕན་ཕན་ན་ད་དུང་ཡང་ཕོ་རུས་བྱེད་སྙམ། མ་ཕན་ན་འདོན་འབུག་ཙམ་ཨི་ཐོ་ནར་ལྟ་བ་ལས་མ་མཆིས་ཕྱིར་དེ་དོན་གསུང་གསལ་དྲིས་འདུག་པར།། ༈ །།ལགས། གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་དང་། སེམས་བསྐྱེད་རང་དོན་མ་འདྲེས་པའི་སྒོ་ནས་སྤང་བ་དང་། ཀློག་པ་དང་། བྱ་བ་ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྒྲུབ་པ་གསུམ་ཀ་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་མཚུངས་ལྡན་རྒྱལ་བས་བསྔགས་པ་ ཡིན་པས། ཐུགས་བསྐྱེད་བཟང་པོས་བསྟན་པའི་སྲིད་ཞུ་ལུགས་མཐུན་བསྒྲུབས་ན་ཕུགས་ཡུལ་ས་ལམ་ཕན་པ་གཞིར་བཅས། ཞིང་བསམ་སྦྱོར་བ་རྣམ་དག་གསུམ་ཚད་ན་འཕྲལ་དུའང་ལྟར་སྣང་གི་འདོན་སྒོམ་ལས་ཆོད་ཆེ། བསྐྱེད་རྫོགས་ཚད་ལྡན་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་འབད་པ་ནི་འདབ་ཤོག་རླབས་སུ་ཆེ་བའི་བྱ་ནམ་མཁར་འཕུར་བ་དང་། ཐོས་བསམ་བཤད་པ་དང་། བྱ་ལས་འཁོར་ལོ་རྣམས་རྟ་པ་དང་། རྐང་ཐང་འགྲོས་བཞིན་འགྲོ་ཡུལ་གཅིག་ཀྱང་ཆོད་ཆེ་ཆུང་། བར་ཆད་ཡོད་མེད་ཁྱད་པར་ཆེ། དེང་སང་ཕྱོགས་གང་དུའང་བསྟན་པ་རྣལ་མ་མེད་པ་འདི་ལ་དཔག་ན་བསྟན་པའི་བྱ་བ་ལྟར་སྣང་འདི་འདྲ་ས་སྡིག་ལས་དགེ་བའི་ཕུང་པོར་འགྱུར་དཀའ་བ་འདྲ་ཞིག་སྣང་ཡང་། བསྟན་པ་ནུབ་ཁའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ཡང་མི་ནུབ་པའི་ཐབས་ལ་འབད་ན་བསྟན་པ་རྣལ་མ་བཞུགས་དུས་ལས་ཕན་ཡོན་འགྱུར་ཁྱད་ཆེ་བ་ལུང་མང་ཞལ་མཐུན་པས། དེང་སང་སྤྱིར་ཐུབ་བསྟན་རྟགས་ཙམ་འཛིན་པ་ལ་ཐུག །སྒོས་སྒྲུབ་བརྒྱུད་ཀཾ་ཚང་གི་བསྟན་པ་ངེས་པར་ནུབ་ཏུ་ཉེ་བར་སྣང་བས་སྲིད་ཞུ་ཕྲན་བུ་རེ་བྱུང་ནའང་ཕན་ཡོན་ཆེ་སྙམ་ནས། ཁོ་བོས་ཀྱང་འདོན་སྒོམ་ཤོལ་ཡང་མར་ལུགས་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་ཡིག་ཆ་དང་། ནང་བརྟག་རྒྱུད་གསུམ་སོགས་ཀྱི་འགྲེལ་པའི་རིགས་དབང་ལུང་གི་རྒྱུན་ཆད་དུ་ཉེ་བ་དང་། །ལུང་རྒྱུན་ཆད་ཟིན་པ་རྣམས་ལ་ཕན་རེས་དཀའ་བ་ཆེན་པོས་འབད་པ་ལགས་ཀྱང་། བདུད་དབང་བཙན། དམ་སྲི་ཐབས་མཁས། །ཆོས་ལ་དོད་གཉེར་ཆུང་བས་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཞབས་ཏོག་བྱས་ཚད་ཞབས་འདྲེན་ཏུ་མཐོང་བ་ ཞིག་འབྱུང་འདུག་པ་དང་། འབད་པ་ཕལ་ཆེར་ཡང་བྱ་དཀའ་རྗེས་ཆུང་ཞིག་ལ་དུས་དབང་གིས་བསམ་ཐོག་ཁེལ་བ་མི་འབྱུང་སྙམ་པ་
Chinese
青春年少不知不觉就过去了。后来，因为寺庙里互相攀比的原因，整日沉迷于贪图寺庙财物和追求世间八法。得到人身却虚度光阴，实在令人后悔。如果能为佛教事业做出贡献，留下功绩，我想就不会后悔。没有积累功德，这就像是自己欺骗自己一样。像我这样懒惰的人，对修行道路有益还是无益呢？如果是有益的，我还愿意努力。如果没有益处，那就和鹦鹉学舌一样，毫无意义。因此，我特意请教您，希望能得到明确的指示。 好的。以清净的戒律为基础，以不掺杂个人私欲的发心为动力，通过舍弃、阅读和实践这三种方式来修行，这三者都与圣者的行为相符，受到佛陀的赞扬。因此，如果以良好的发心，按照正规的方式为佛教事业服务，那么从根本上来说，对最终的修行道路是有益的。如果田地（指发心）、思维和行为这三者都纯洁，那么即使是暂时的表面上的念诵和禅修，也比不上这种纯洁的修行。如果以具备圆满次第的精进努力修行，就像翅膀巨大的鸟儿在天空中飞翔一样。听闻、思考、讲述佛法，以及实践佛法事业，就像骑马或徒步旅行一样，虽然到达的目的地相同，但效率、障碍以及是否存在困难却大相径庭。如今，考虑到任何地方都没有真正的佛法，像这样表面上的佛教活动，似乎很难将罪恶转化为功德。然而，如果努力使佛教即使只剩下衰败的影子也不消失，那么其利益将远远超过真正的佛法存在时的利益，这是许多经文一致认可的。如今，总的来说，佛教只剩下一些表面的形式。特别是，实修传承噶玛噶举派的佛法似乎注定要衰落，因此，即使做出微小的贡献，也会产生巨大的利益。因此，我也在努力，即使有所懈怠念诵和禅修，也在努力整理玛尔巴传承的教法文献，以及内部验证三续等注释的传承，因为这些传承的灌顶和传承已经濒临断绝。对于那些已经断绝传承的教法，我更是以极大的困难努力恢复。然而，魔的力量强大，恶灵手段高明，人们对佛法的热情很小，以至于为白方（指善法）的佛教事业所做的贡献，反而被视为障碍。 而且，由于时运不济，大部分的努力都难以成功，即使成功了，成果也很小，似乎很难实现预期的目标。
English
Youth passed by without notice. Later, due to the competitive environment in the monastery, I spent my days indulging in the pursuit of monastic wealth and the eight worldly concerns. It is regrettable to have wasted a precious human life. If one can contribute to the Buddhist teachings and leave behind accomplishments, I believe there would be no regrets. Not accumulating merit is like deceiving oneself. As for someone as lazy as myself, is it beneficial or not to the path of practice? If it is beneficial, I am still willing to make efforts. If it is not beneficial, then it is no different from a parrot mimicking sounds, without any real meaning. Therefore, I am specifically asking you for clear guidance. Very well. With a foundation of pure morality and a motivation unmixed with personal desires, practicing through the three means of abandoning, reading, and action is praised by the Victorious Ones as being in accordance with the conduct of noble beings. Therefore, if you serve the Buddhist teachings in a proper manner with a good motivation, it will fundamentally benefit the ultimate path. If the field (referring to motivation), thought, and action are all pure, then even temporary, superficial recitations and meditations will be far more effective. Striving with diligent effort that is complete with the stages of generation and completion is like a bird with large wings flying in the sky. Hearing, contemplating, and explaining the Dharma, as well as engaging in Buddhist activities, are like riding a horse or walking on foot; although the destination is the same, the efficiency, obstacles, and presence or absence of difficulties are vastly different. Considering that there is no authentic Dharma anywhere these days, such superficial Buddhist activities seem unlikely to transform sins into a collection of virtues. However, if one strives to prevent the teachings from disappearing even as a fading shadow, the benefits will far exceed those of when the authentic Dharma was present, as many scriptures unanimously agree. Nowadays, in general, Buddhism is reduced to mere superficial forms. In particular, the teachings of the practice lineage of the Karma Kagyu appear to be inevitably declining, so even a small contribution will be of great benefit. Therefore, I am also making efforts, even if I neglect recitation and meditation, to organize the teachings and texts of the Marpa lineage, as well as the commentaries on the Inner Tantras and the Three Series, because the empowerments and transmissions of these lineages are nearing extinction. For those teachings whose transmissions have already been severed, I am striving to restore them with great difficulty. However, the power of demons is strong, evil spirits are skillful, and people's enthusiasm for the Dharma is small, to the extent that contributions to the white side (referring to virtuous Dharma) of the Buddhist teachings are seen as obstacles. Moreover, due to unfavorable times, most efforts are difficult to succeed, and even if they do, the results are small, and it seems difficult to achieve the intended goals.