Tibetan
་བུའི་ལྟ་སྒོམ་ལ་བོགས་ཐོན་པའི་ཆེད་དུ་རྗེས་སྤྱོད་ཞེ་གཅོད་ནི་དཀར་འགྱེད། དྲག་གཅོད་ནི་དམར་འགྱེད། ཞི་དྲག་ཕྱེད་མ་ནི་ཁྲ་འགྱེད་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་དག་ལ་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་གཅོད་དུ་གྲགས་ཤིང༌། བྱམས་སྙིང་རྗེ་དང་དབྱིངས་རིག་བསྲེ་བ་སྤེལ་མར་བསྒོམ་པ་ནི་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་གཅོད། ཡུམ་གྱི་དོན་ཁོ་ན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དེ་གསུམ་ཀ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱས་ན་མགོ་རྐང་ཆ་ཚང་བར་འགྱུར་རོ། །སློང་ཚད་ཀྱང་ལྷ་འདྲེའི་མཐོང་སྣང་དང་རྨི་ལམ་སྐྲག་སྡང་སོགས་ལ་ཞེན་པས་གསར་སློང་སེམས་ལ་བྱུང་བ་མ་ཚོར་ཏེ་གཉན་ཁྲོད་སྟན་ཐོག་ཏུ་ཆོད་དགོས་པ་ལ་མཆོད་པ་མང་བས། ལུས་མི་བསྐྱོད། ངག་མི་སྨྲ། སེམས་ལ་འཆར་སྒོ་ཅི་བྱུང་ཡང་དེའི་དབང་དུ་མི་བཏང་བར་ཕཊ྄་ཀྱིས་དབྱིངས་སུ་སྐྱེལ་བ་གནད་ཆེའོ། །དེའང་དུག་གསུམ་སོགས་ངན་རྟོག་དབྱིངས་སུ་ གཅོད་དགོས་པར་གོ་ཡང་བཟང་རྟོག་བཟང་འཛིན་གྱི་མདུད་པས་བཅིངས་ནས་ལྷ་བདུད་དུ་བབ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་བས་མོས་གུས་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་རིམ་མཚན་བཅས་རྫོགས་རིམ་སོགས་ཀྱང་ཕཊ྄་ཀྱིས་དབྱིངས་སུ་བསྐྱལ་ན་དགེ་སྦྱོར་གོང་དུ་འཕེལ་ཞིང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཉེར་འགྲོ་སྟེ། མདོར་ན་གཅོད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་རེ་དོགས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་རྟོག་གཞན་དབང་གྱུར་པས་ན། །བདུད་བཞིའི་འཆིང་བས་བཅིངས་པ་རྣམས། །དབྱིངས་སུ་གཅོད་པ་ཡུམ་གྱི་དོན། །ལྟ་སྤྱོད་ཟུང་དུ་འབྲེལ་ན་མཆོག །འདིས་ཐོབ་དགེ་བའི་སྣང་བ་ཡིས། །རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་ཀུན་བཅོམ་ནས། །སྐྱེ་མེད་སྙེམས་པ་དང་བྲལ་བ། །ཡུམ་གྱི་གོ་འཕང་མྱུར་ཐོབ་ཤོག །ཅེས་པའང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བདག་ཉིད་འཇམ་དཔལ་མཁྱེན་བརྩེས་བཀའ་ཕབས་མ་གཅོག་ཙམ་དུ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོས་དཔལ་སྤུངས་ཀྱི་གདན་སར་བྲིས་པ་དགེ་ལེགས་འཕེལ།། །། གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཅུ་གསུམ་པ། ལུས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཟིན་བྲིས་མདོར་བསྡུས་ཀུན་དགའི་སྐྱེད་ཚལ།
Chinese
为了使孩子们的见修行有所进展，后续的施舍是白供，猛烈的施舍是红供，寂猛各半是花供等等，这些被称为有相的施舍。将慈悲心和法界智慧混合交替修习是无相的施舍。仅仅专注于佛母的意义是极其无相的，如果 तीनों（三种）都修习，那么头尾就完整了。 乞讨的程度也是，因为执着于神鬼的显现和梦境的恐惧憎恨等，没有察觉到新的乞讨在心中产生，所以在险地坐垫上必须断除，供品要多。身体不动，口不语，心中无论出现什么念头，也不受其支配，用ཕཊ྄་（藏文，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）送入法界，这非常重要。也就是说，虽然理解为要将贪嗔痴三毒等恶念断于法界，但被善念善执的绳索束缚而堕入神魔的情况非常多，所以如果用ཕཊ྄་（藏文，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）将虔诚、慈悲、生起次第、有相、圆满次第等也送入法界，那么善行就会更上一层楼，并且非常接近殊胜的成就，总之，施舍的根本是没有希望和恐惧。 由于心识被妄念所控制， 被四魔的束缚所捆绑的众生， 断于法界是佛母的意义， 见修行相结合是殊胜的。 以此获得的善妙光明， 摧毁一切妄念的 сети（网络）， 愿我迅速获得无生无畏的， 佛母的果位！ 这段话也是智慧的彼岸的自性，文殊钦哲的教言，庸丹嘉措在八蚌寺的法座上书写，没有删减，吉祥增上。 《窍诀藏》第十三函，身供施的笔记简略，普喜苑。
English
In order to enhance the view and meditation of children, subsequent offerings are white offerings, fierce offerings are red offerings, and half-peaceful and half-fierce are variegated offerings, etc. These are known as Cho with elaboration. Meditating on the mixture and alternation of loving-kindness, compassion, and the wisdom of the Dharmadhatu is Cho without elaboration. To remain solely focused on the meaning of the Mother is extremely without elaboration. If all three are practiced, then the beginning and end become complete. The extent of begging is also that, because of attachment to the appearances of gods and demons and the fear and hatred of dreams, one does not perceive the arising of new begging in the mind. Therefore, one must sever it on the seat in a dangerous place, and the offerings should be many. The body does not move, the mouth does not speak, and whatever thoughts arise in the mind, one does not give in to them, but sends them into the Dharmadhatu with PHAṬ (ཕཊ྄་,फट,phaṭ, meaning "smash" or "cut through"). This is very important. That is, although it is understood that one must sever the three poisons and other evil thoughts in the Dharmadhatu, it is very common for one to be bound by the knots of good thoughts and clinging to goodness and fall into gods and demons. Therefore, if one sends devotion, compassion, generation stage, with signs, completion stage, etc., into the Dharmadhatu with PHAṬ (ཕཊ྄་,फट,phaṭ, meaning "smash" or "cut through"), then virtuous practice will increase and one will come very close to supreme accomplishment. In short, the root of Cho is to be without hope and fear. Because the mind is controlled by other thoughts, Those bound by the bonds of the four maras, Severing in the Dharmadhatu is the meaning of the Mother, Combining view and conduct is supreme. By the good light obtained from this, Having destroyed all the nets of thoughts, May I quickly obtain the state of the Mother, Free from the pride of being unborn! This passage is also the nature of the Perfection of Wisdom, the instruction of Jamyang Khyentse. Yonten Gyatso wrote it on the throne of Palpung Monastery without omission. May virtue and goodness increase! The Thirteenth Volume of the Damngak Dzö (Treasury of Pith Instructions), a concise note on body offering and generosity, the Garden of Universal Joy.