Tibetan
ས་པ་ལས་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཏེ། གཞུང་ཚན་ལྔ་པོ་དེ་ཡི་དོན་མཐར་ཐུག་གི་དོན་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སྟོན་པ་དབུ་མ་རིག་ཚོགས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་མེད་པས་རྒྱས་པར་བཤད་མི་ནུས་ལ། སྤང་གཉེན་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོག་དང༌། །འབྲས་བུ་མཚན་འཛིན་བཞི་སེལ་བ། །དེ་ཚེ་ནམ་མཁའི་སྐུ་ཅན་ལ། །མཚན་གྱི་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སྤང་བྱར་འཛིན་པ་དང༌། གཉེན་པོར་འཛིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་ཚེ། ཉོན་སྒྲིབ་དང་ཤེས་སྒྲིབ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་ནས། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྐུ་ལ་མཚན་ དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་མེ་ཏོག་རྒྱས་པའི་གཟུགས་སྐུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཐ་སྙད་ལ་མི་མཁས་པས་དོན་སྤྱི་གཏན་ལ་འབེབས་མི་ནུས་ཀྱང༌། ཞི་ལྷག་གི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་པས་རང་མཚན་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། མགོན་པོ་བྱམས་པས། ཐོགས་མ་དབུས་མཐའ་མེད་ཅིང་རྣམ་དབྱེར་མེད། །གཉིས་མེད་གསུམ་བྲལ་དྲི་མེད་རྣམ་རྟོག་མེད། །ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གང་ཡིན་དེ་རྟོགས་པ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་མཐོང༌། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དྲུག་པ་རང་བྱུང་ལ་སྤང་བླང་མི་བྱ་བར་བསྟན་པ་ནི། ཤུགས་ལས་བྱུང་ན་གང་ཡང་འདྲ། །སྤང་བར་མི་བྱ་བཟུང་མི་བྱ། ཞེས་ཏེ། ཁ་ཅིག་སྟོང་པ་དགྲར་ལངས་ནས་རང་གི་སྦྱིན་བཏང་སོགས་བྱེད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་ལུས་ངག་གི་དགེ་སྦྱོར་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང༌། རང་ཉིད་མི་ནག་པ་དང་ཐུན་མོང་གི་དགེ་རྩ་ལམ་འཕྲང་འཆོས་པ་ལ་སོགས་ལ་འབད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་རྟེན་གསུམ་བཞེངས་པ་ལ་སོགས་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང༌། རང་ཉིད་ཡིག་དྲུག་བསྐུལ་བ་ཙམ་ལ་འབད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་ཐོས་བསམ་རྒྱ་ཆེན་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང༌། རང་ཉིད་སྡོམ་པ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་བར་མའི་དགེ་རྩ་ཙམ་ལའང་བརྩོན་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་སྡོམ་གསུམ་གྱི་སྲུང་སྡོམ་རྣམ་དག་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་རྣམས་ནི། ཤུགས་འབྱུང་འགག་མེད་ཀྱི་རྩལ་སྦྱོང་དང་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་དགེ་རྩ་སྒྲུབ་མི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་འཕྲོས་ལ་སྙིང་རྗེ་དགྲར་ལངས་ཞེས་བྱ་བ། གཞན་ཕན་གྱི་ནུས་པ་མེད་བཞིན་དུ། གཞན་དོན་བྱེད་པ་ཡང་བྱིལ་ཆུང་དང༌། སྟོན་སྐྱེལ་གྱི་དཔེས་བཀའ་ཚོམས་ཆེན་མོ་ནས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལས་དང་པོ་བས། གཞན་དོན་ལས་ལ་མཐུ་མེད་ཀྱང༌། དེ་ཡི་བསམ་པ་རྟག་ཏུ་བྱ། །གང་ལ་བསམ་པ་དེ་ཡོད་པ། །ང་ནི་ དེ་ལ་དོན་གྱིས་ཞུགས། ཞེས་པ་ལྟར་བསམ་པས་གཞན་དོན་བྱ
Chinese
萨迦班智达所说。也就是说，这五部论典的究竟意义，是无戏论地显示中观理聚的意趣，因为没有差别，所以不能广说。如云：舍弃亲疏如实性，果执四相皆消除，尔时虚空身者上，功德之花乃盛开。如是所说，舍弃所断执，执为亲近，于如实性执为相，于果执为相这四者断绝之时，断除烦恼障和所知障及其习气之后，于如虚空般的法身上，名相和好相之花盛开的色身便会显现。瑜伽士不精通名相，虽然不能确定共同的意义，但通过修习止观瑜伽，能够现证自相，如弥勒菩萨所说：无碍无中边，无有诸分别，无二离三垢，无垢无分别，何者是法界，证悟其自性，等持瑜伽士，如实能见之。如是所说。第六，开示对于自生不应取舍，如云：若由力生何亦可，不应舍弃不应取。也就是说，有些人以空性为敌，自己做着布施等，却轻蔑他人身语的善行；自己努力修缮黑人和共同的善根道路等，却轻蔑他人建造三宝所依等；自己仅仅努力念诵六字真言，却轻蔑他人广大的闻思；自己仅仅精进于与戒律无关的中间善根，却轻蔑他人清净守护三律仪等。这些是不懂修习无间断生起的功力，以及双运二资粮的善根。这之外还有“慈悲为敌”的说法，虽然没有利益他人的能力，但做利他之事也是小题大做，如以“秋收冬藏”的比喻，在噶当大集经中是禁止的。因此，对于最初的业者来说，虽然没有能力做利他之事，但要恒常怀有利他之心。对于怀有这种利他之心的人，我将以实际行动加入。
English
As said by Sakya Pandita. That is to say, the ultimate meaning of these five treatises is to non-dualistically show the intent of the Madhyamaka reasoning collections. Because there is no difference, it cannot be explained in detail. As it is said: Abandoning the notion of friend and foe, the four characteristics of clinging to the result are eliminated. At that time, on the body of the one with the nature of space, the flowers of characteristics will bloom. As it is said, when the four—clinging to what should be abandoned, clinging to what is to be cultivated, clinging to suchness as a characteristic, and clinging to the result as a characteristic—are abandoned, having abandoned the afflictive obscurations and the cognitive obscurations along with their habitual tendencies, on the Dharmakaya, which is like space, the Rupakaya, in which the flowers of characteristics and marks bloom, will appear. Although yogis who are not skilled in terminology cannot ascertain the general meaning, they can directly realize their own characteristics by meditating on Shamatha-Vipassana yoga. As Lord Maitreya said: Unobstructed, without center or edge, without distinctions, non-dual, free from three stains, stainless, without conceptualization, whatever is the nature of the Dharmadhatu, realizing its own nature, the yogi in equipoise sees it as it is. As it is said. Sixth, showing that one should not accept or reject what arises naturally, as it is said: If it arises from force, anything is acceptable, one should not reject it, one should not take it. That is to say, some people take emptiness as an enemy, and while doing their own giving, etc., they despise the virtuous actions of others' body and speech; while they themselves strive to repair the roads of black people and common roots of virtue, they despise others building the three supports, etc.; while they themselves only strive to recite the six-syllable mantra, they despise others' vast study and contemplation; while they themselves only strive for intermediate roots of virtue that are not related to vows, they despise others' pure protection of the three vows, etc. These are people who do not know how to cultivate the power of uninterrupted arising and the roots of virtue of the union of the two accumulations. In addition to this, there is the saying "compassion becomes an enemy." Even though one does not have the ability to benefit others, doing things for the benefit of others is also making a fuss, as the example of "autumn harvest and winter storage" is prohibited in the Kadampa Great Collection Sutra. Therefore, for the initial practitioner, although one does not have the ability to do things for the benefit of others, one should always have the intention to benefit others. For those who have this intention to benefit others, I will join in with practical actions.
Tibetan
་ཞིང༌། སྦྱོར་བས་རང་དོན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རྒྱུ་འབྲས་དགྲར་ལངས་ཞེས་བྱ་བ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པ་ཙམ་གནས། ཀུན་རྫོབ་སྣང་ཙམ་མ་གཏོགས་དོན་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀའང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་མི་ཤེས་པར་རྒྱུ་འབྲས་ལ་དངོས་པོ་ཨ་འཐས་སུ་འཛིན་པ་ཡང་ལམ་སྒྲུབ་པའི་གེགས་ཡིན་པས། དགྲར་ལངས་རྣམ་གསུམ་སོགས་སུ་མ་སོང་བར་གཤིས་སྐྱེ་མེད་དང༌། གདངས་འགག་མེད་དུ་ཤེས་པས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གང་ཡང་མི་སྤང་ཞིང༌། དོན་དམ་དུ་གང་ཡང་མི་འཛིན་ལ་མི་བཟུང་བ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་མོ། །བདུན་པ་འཛིན་པ་བདུད་ཡིན་པས་གང་ལ་ཡང་གཉེར་མི་བྱ་བར་བསྟན་པ་ནི། གང་ལ་གཅེས་འཛིན་བདུད་ཡིན་པས། །རང་ལུས་ལ་སོགས་སྣང་སྲིད་ཀུན། །དབྱེར་མེད་དྲན་པས་དབྱིངས་སུ་བསྐྱུར། ཞེས་པ་ནི། ལྟ་བ་རྟོགས་པ་ལ་བདུད་དུ་ཆེ་བས་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཛིན་པ་སྤང་བའོ། །བརྒྱད་པ་གཅོད་བརྡའ་རུ་བསྟན་པ་ནི། ལྷ་འདྲེ་ལ་སོགས་གཅོད་ཡུལ་ཀུན། །རྩལ་སྦྱང་བརྡ་རུ་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་པ་ནི། ཐོགས་མེད་བདུད་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་ལེན་གྱི་རྩལ་སྦྱོང་བའོ། །དགུ་པ་ཡུལ་མེད་རང་གྲོལ་དུ་ལ་བཟླ་བ་ནི། ལྷ་ཀླུ་ནད་རིམས་ཡ་ངའི་བདུད། །དངོས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན། །ཡིད་ཡུལ་ཆོ་འཕྲུལ་རང་ཡིན་པས། །ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་ནས་གྲོལ་བར་ངེས། ཞེས་པ་འདིས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་ཤེས་ནས། སེམས་འཛིན་མེད་དུ་འཇོག་པར་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནས་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་བདུད་གཅོད་པའི་བར་མདོར་བསྟན་པ་དང་བཅས་པས་སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་སོང༌། སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་སྙེམས་བྲལ་ལྟ་བའི་གདེང་དུ་གསུངས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཡུལ་མེད་རང་ གྲོལ་དུ་ཐག་བཅད་པ་ནི། རང་གིས་སྙེམས་ཐག་ཆོད་པ་ལས། །ཕྱི་རོལ་འགྱུར་བ་གང་ཡང་མེད། ཅེས་པའོ། །གཉིས་པ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་གདིང་བཅའ་བ་ནི། འགག་མེད་སྣང་སྲིད་རང་ཡིན་པས། སྐྱེ་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་གདིང༌། ཞེས་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་དུ་ཐག་བཅད་པའོ། །སྤྱི་དོན་བཞི་པ་ཁྱད་འཕགས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྟན་པ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་གཅོད་ཁྱད་འཕགས་སུ་བསྟན་པ་ནི། ཟབ་མོའི་གདམས་ངག་ལྟ་བའི་དོན། །རྟོགས་པ་ཁས་ལེན་མཉམ་པ་ལས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྟོགས་པའི་ཁྱད། །བླང་དོར་གཅོད་ཀྱི་རྩ་བ་འཕགས། ཞེས་ཏེ། ལྟ་བ་གཉིས་མེད་ཡིན་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་བླང་དོར་གཉིས་མེད་དུ་བསྲེ་བ་ཆོས་ལུགས་གཞན་ལ་མེད་པས་གཅོད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །གཉིས་པ་ཐབས་སུ་བསྟན་པ
Chinese
，通过结合来成办自利。还有，所谓的“因果变成敌人”，世间人的正确见解中，仅仅存在因果不虚。因为不了解除了世俗显现之外，究竟上因果二者都未真实成立，而将因果执着为实有，这也是修道的障碍。因此，不落入敌人现前的三种方式等，而是了知自性本无生，音声无有断绝。所以在世俗中什么也不舍弃，在胜义中什么也不执着和不取，这就是双运之道。第七，因为执着是魔，所以开示对什么也不应追求，即：因为对任何事物珍爱执着都是魔，所以将自身等一切显有存在，以无分别的忆念抛于法界中。这是说，对于证悟见解来说，执着是有碍之境的最大魔障，所以应舍弃。第八，开示为断法的象征，即：将天神鬼怪等一切断法之境，了知为锻炼技艺的象征。这是说，依靠无碍之魔来锻炼修行的技艺。第九，将无境自解运用，即：天龙、疾病瘟疫、恐怖的魔，因为不是真实成立的，所以，心的境界、神变都是自性，放松宽坦自然解脱。这说明了知一切皆为心，并将心安住于无执着中。从此处到断除有碍之魔之间，连同简略的开示，第二个总义结束。第三个总义，在无骄慢的见解把握中宣说，分为两点，第一，在无境自解中确定，即：从自己确信无骄慢中，没有外在的任何改变。第二，安立无生灭的把握，即：无灭显有存在是自性，无生本智是所有一切的把握。这两点确定了显现与心识无二无别。第四个总义，在殊胜双运中开示，分为四点，第一，开示断法的殊胜之处，即：甚深口诀见解之义，证悟承诺平等中，瑜伽行者修行的差别，取舍断法的根本殊胜。虽然见解是无二的，但将行持取舍混为一谈是其他教派所没有的，所以断法的瑜伽士是特别殊胜的。第二，开示为方便。
English
, by combining, one accomplishes one's own benefit. Furthermore, the so-called "cause and effect becoming enemies" means that in the correct view of worldly people, only the infallibility of cause and effect exists. Because they do not understand that other than the mere appearance of conventional reality, ultimately neither cause nor effect are truly established, and they cling to cause and effect as if they were real entities, this is also an obstacle to accomplishing the path. Therefore, without falling into the three ways in which enemies arise, etc., one knows that the nature is unborn and that sound is uninterrupted. Thus, in conventional reality, one does not abandon anything, and in ultimate reality, one does not cling to or grasp anything, which is the path of union. Seventh, because clinging is a demon, it is taught that one should not strive for anything, which is: Because cherishing and clinging to anything is a demon, one casts one's own body and all appearances and existence into the sphere of reality with undifferentiated mindfulness. This means that clinging to objects with attachment is the greatest demon for realizing the view, so it should be abandoned. Eighth, it is taught as a symbol of cutting, which is: All the objects of cutting, such as gods and demons, should be understood as symbols for practicing skills. This means that one trains the skill of practice by relying on unobstructed demons. Ninth, applying self-liberation in the absence of objects, which is: Gods, nagas, diseases, plagues, and terrifying demons, because they are not truly established, therefore, the realm of mind and miraculous displays are self-nature, so relax and loosen and surely be liberated. This explains that knowing everything as mind, one places the mind in non-attachment. From here to cutting off the demons with attachment, along with the brief explanation, the second general meaning is finished. The third general meaning is spoken of as confidence in the view free from pride, and there are two points. First, determining self-liberation in the absence of objects, which is: From one's own conviction of being free from pride, there is no external change whatsoever. Second, establishing the confidence of no birth and cessation, which is: Unceasing appearance and existence is self-nature, unborn primordial wisdom is the confidence of all. These two points determine that appearance and mind are inseparable. The fourth general meaning is taught in the supreme union, and there are four points. First, teaching the excellence of cutting, which is: The meaning of the profound instruction of the view, in the equality of realizing the commitment, the difference in the practice of yogis, the root of taking and abandoning cutting is supreme. Although the view is non-dual, mixing the practice of taking and abandoning is not found in other religions, so the yogi of cutting is particularly supreme. Second, teaching as a means.