Tibetan
གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཅུ་གཉིས་པ། ཕྱག་ཆེན་གའུ་མའམ་རང་བབས་རྣམ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྲིད་ཡིག གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཅུ་གཉིས་པ། ཕྱག་ཆེན་གའུ་མའམ་རང་བབས་རྣམ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྲིད་ཡིག ཕྱག་ཆེན་གའུ་མའམ་རང་བབས་རྣམ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྲིད་ཡིག་བཞུགས་སོ། ། ན་མོ་གུ་རུ་ཝེ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གའུ་མའམ་རང་བབས་རྣམ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ། ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་ནི་གུ་མའི་གདམས་ངག་འདི་ལ། ཁྲིད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། མི་རྟག་པ། སྡུག་བསྔལ་སོགས་སྤྱི་དང་མཐུན། སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། ཨ་ཡི་སྟོང་ར་རྣམས་ནི་གུ་ཆོས་དྲུག་དང་འདྲ། ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། གཞན་སྒྱུ་ལུས་དང་འདྲ་བ་ལས་མཎྜལ་མང་དུ་འབུལ། བདག་འཛིན་བློ་ཡིས་ཐོངས་བར་མཛད་དུ་གསོལ། དགོས་མེད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། འོད་གསལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ཞེས་པ་ཁྱད་པར་རོ། །ཁྲིད་དངོས་ལ། སྔོན་འགྲོ་རང་བབས་རྣམ་གསུམ། དངོས་གཞི་སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ། རྗེས་སྐུ་གསུམ་རང་ཤར་གྱི་ཁྲིད་དོ། །དང་པོ་ལ་ཞི་གནས་གྱི་ཁྲིད་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་ཁྲིད་གཉིས། དང་པོ་ལ་དམིགས་པའི་གཞི་དང༌། བོགས་འདོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ དོན་མེད་ལ་དོར་སོང་འདུག་པས། ད་ཕྱིན་ཆད་སྒོམ་ལ་བརྟན་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་མ་སྐྱེས་བར་མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་མ་བསྟན་ལྟ་ཅི་སྨོས། སྤྲོས་བཅས་དགེ་བ་ཡང་རྩོལ་བ་གློད། ལུས་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན། ངག་རླུང་རོ་ལན་གསུམ་བསལ་ནས་སྨྲ་བརྗོད་ལྟ་ཅི་སྨོས་རླུང་འཛིན་འདྲེན་ཙམ་ཡང་སྤོང་བའི་རང་བབས། སེམས་མ་བཅོས་པ་ལྷོད་དེ་གློད། དམིགས་སྐོར་གཅིག །རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་འཕྲོ་ན་ལམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་ལ་ངོ་ཤེས། འཕྲོ་རྦད་ཀྱིས་བཅད་ལ་བཞག །དམིགས་སྐོར་གཉིས། འོག་འགྱུ་རྒྱ་འབྱམས་སུ་འགྲོ་ན། ནམ་དྲན་དུས་ཕྱིན་ཆད་འདི་འདྲ་གཏན་ནས་མ་བྱུང་བ་བྱེད་སྙམ་ཞེ་དམ་བྱ། རྣམ་རྟོག་བྱུང་ཙ་ན་དྲན་ཅིང་ངོ་ཤེས་པ་བྱེད་སྙམ་པ་བྱས་པས་སེལ་ཏེ། དམིགས་སྐོར་གསུམ། དེ་དུས་ཤེས་པ་མི་གསལ་བར་སོང༌། བརྗེད་ངས་ཀྱང་ཆེར་འགྲོ་ན་བྱིང་བའི་སྐྱོན་ཡིན། རིག་པ་བསྒྲིམ། མིག་དཔངས་གཏོད། མཐོངས་དཀར་བ་དང་ཡང་ཐོག་ལ་སོགས་པར་བསྒོམ། བྱིང་བ་འཕྲོ་བཅད་དེ་ལངས་བ་སོགས་བྱེད། ཡང་ཚིག་པ་ཟ་ཞིང་སྦུན་ལངས་ན་རྒོད་པ་ཡིན་པས་ལྷོད་ཀྱིས་གློད། ལྟ་སྟངས་སྨད། འདོད་ཡོན་ལ་དགའ་བས་སེམས་གཡེངས་ན། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་
Chinese
窍诀宝藏第十二函，大手印嘎乌玛或自生三种之引导文。
English
Damngak Dzö, Volume Twelve: The Instruction Manual Called "Great Seal Gau Ma or Three Self-Arisings."
Tibetan
བར་བྱ་སྟེ་དམིགས་སྐོར་བཞི་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྟ་སྟངས་ངེས་མེད་ལ་བསླབ་པ། ཆོས་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་ལ་བསླབ་པ། སྤྱོད་ལམ་སྣ་ཚོགས་དང་བསྲེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མིག་གི་ལྟ་སྟངས་མཐོ་བ་ཐག་ཉེ་བ་ཐོག་མཐིལ་ལྟ་བུ་དང༌། རིང་བ་རི་རྩེའམ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟ་བུ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་དམིགས་སྐོར་ལྔ། དམའ་བ་ཉེ་བརྩིག་འཁྲིས་སམ་རིང་བ་རི་རྩིབ་ལྟ་བུ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་དྲུག་པའོ། །ཐད་ཀ་ཉེ་བ་གྱང་ལྡན་ནམ་རིང་བ་རི་ལྡན་ལྟ་བུ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་བདུན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོ་འདོན། སྔགས་ཟློས། གཏམ་སྣ་ཚོགས་དང་བསྲེ་ཞེས་བའི་དོན་མདོ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཏོན་བྱང་བ་རྣམས་དང་ཐོག་མར་བསྲེ། རིམ་གྱིས་ཁ་ཏོན་ཐམས་ཅད་དང་བསྲེ་གང་ཐུབ་བྱ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ། །སྔགས་ཐུང་བ་རྣམས་དང་ཐོག་མར་བསྲེ། དེ་ནས་བཟླས་བ་ཐམས་ཅད་དང་བསྲེ་སྟེ་དགུ་པའོ། །དང་པོར་ཆུ་སྒྲ་སོགས་འབྱུང་བའི་སྒྲ་དང་བསྲེ། དེ་ནས་མི་མང་པོའི་ཅ་ཅོ་དང་སྒོ་འཐེན་སོགས་དང་བསྲེ། དེ་ནས་མི་གཞན་གྱིས་གཏམ་སྨྲ་བ་ལ་བསྲེས་ཏེ་དེ་དག་གི་སྒྲ་ལྷང་ལྷང་བ་དེར་ཧད་དེ་བཞག་སྟེ་དམིགས་སྐོར་བཅུ་པའོ། །གསུམ་པ་སྤྱོད་ལམ་སྣ་ཚོགས་ལ་བསླབ་སྟེ། ཟས་ཟ་ན་ཡང་རང་བབས་ཀྱི་ངང་ནས་ཟ། ལམ་དུ་འགྲོ་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱང༌། གཏམ་སྨྲ་ན་ཡང་རང་བབས་གྱིས་ངང་ནས་མ་བྲལ་བར་བྱ་སྟེ། དང་པོར་སྒྲིམ་མི་དགོས་བར་དོ་གལ་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་སྦྱངས་པས་མཐར་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་སྡུག །དགའ་མི་དགའ། ཡང་བག་ཚ་ངོ་ཚ་སྐྱུག་བྲོ་སོགས་མཐོ་དམན་ གྱི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བབས་སུ་བསྲེས་ཀྱིན་སྦྱང༌། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔར་ལྟར་དགེ་སྦྱོར་གྱི་ངང་དུ་ཚུད་འོང་སྟེ་དམིགས་སྐོར་བཅུ་གཅིག་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞི་གནས་ལ་དམིགས་སྐོར་བཅུ་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་གི་ཁྲིད་སེམས་ཚོལ་ནི། བླ་མའི་ཞལ་རྒྱུན་ལས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དང་པོ་སྔར་བཞིན་རང་བབས་གསུམ་གནད་དུ་བབས་ནས་ལྷོད་ཀྱི་ཀློད་པའི་ངང་ནས་འཚོལ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ཡིན་ནོ། །དངོས་གཞི་དམིགས་ཐུན་བདུན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་འཚོལ་བ། སྐྱེ་འགག་ལ་འཚོལ་བ། ཡུལ་སྣང་ལ་འཚོལ་བ། རྣམ་རྟོག་ལ་འཚོལ་བ། ཡུལ་སྣང་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་འཚོལ་བ། རྣམ་རྟོག་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་འཚོལ་བ། རང་བཞིན་དབྱིངས་སུ་ཐག་བཅད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཆེ་རེ་ལྟ་ཞིང་ཞིབ་ཏུ་གཞིག་པ་འཇུག་པ་སྟེ། དེར་རྩོལ་བ་རང་ཞིག་ལ
Chinese
应当做，这是第四个专注点。第二是学习不确定的观看方式，学习各种佛法行持，与各种行为方式相结合。第一是：眼睛的观看方式，高处近处如柱子底部，远处如山顶或天空，保持平等，这是第五个专注点。低处近处如墙壁旁边，远处如山腰，保持平等，这是第六个专注点。正前方近处如靠墙，远处如靠山，保持平等，这是第七个专注点。第二是：念诵经文，念诵咒语，与各种谈话相结合的意思是，首先与精通念诵的经文等相结合，逐渐与所有念诵相结合，尽力而为，这是第八个专注点。首先与短咒相结合，然后与所有念诵相结合，这是第九个专注点。首先与水声等产生的声音相结合，然后与众人的喧哗和关门等相结合，然后与他人说话相结合，在那声音清晰响亮时，保持专注，这是第十个专注点。第三是学习各种行为方式，吃饭时也要保持自然状态，走路时也要同样练习，说话时也要不离开自然状态。首先在不需费力、不太重要的事情上练习，最终就能精通一切。同样，对于苦乐、喜不喜欢，以及害羞、惭愧、恶心等产生高低念头的对境，都要以自然状态相结合进行练习。一切也像以前一样进入善行的状态，这是第十一个专注点。这样，止观有十一个专注点。第二是胜观的引导，寻找心，如果按照上师的口诀详细讲解，首先像以前一样，以放松的状态安住于三个要点，这是所有修行的前提。正行有七个专注点：寻找心的自性，寻找生灭，寻找对境显现，寻找念头，寻找对境显现存在与不存在的区别，寻找念头存在与不存在的区别，最终确定自性法界。第一是：对心的自性进行粗略观察和详细分析，开始进入，在那里努力自然消失。
English
Should be done, this is the fourth point of focus. Second is to learn uncertain ways of looking, to learn various Dharma practices, and to combine with various ways of behavior. The first is: the way of looking with the eyes, high and near like the bottom of a pillar, far away like the top of a mountain or the sky, keeping it equal, this is the fifth point of focus. Low and near like next to a wall, far away like the mountainside, keeping it equal, this is the sixth point of focus. Straight ahead, near like against a wall, far away like against a mountain, keeping it equal, this is the seventh point of focus. The second is: reciting scriptures, reciting mantras, the meaning of combining with various conversations is to first combine with scriptures that are proficient in recitation, etc., gradually combine with all recitations, do as much as possible, this is the eighth point of focus. First combine with short mantras, then combine with all recitations, this is the ninth point of focus. First combine with sounds such as water sounds, then combine with the noise of many people and closing doors, etc., then combine with other people speaking, and when that sound is clear and loud, remain focused, this is the tenth point of focus. The third is to learn various ways of behavior, even when eating, maintain a natural state, when walking, practice in the same way, and when speaking, do not leave the natural state. First practice on things that do not require effort and are not very important, and eventually you will master everything. Similarly, for the objects of happiness and suffering, like and dislike, and shyness, shame, disgust, etc., which generate high and low thoughts, practice by combining them with a natural state. Everything will also enter the state of virtuous practice as before, this is the eleventh point of focus. Thus, there are eleven points of focus for calm abiding. The second is the guidance of insight, searching for the mind, if according to the oral instructions of the guru, explain in detail, first, as before, abide in the three essentials in a relaxed state, this is the prerequisite for all practices. The main practice has seven points of focus: searching for the nature of the mind, searching for arising and ceasing, searching for object appearance, searching for thoughts, searching for the difference between the existence and non-existence of object appearance, searching for the difference between the existence and non-existence of thoughts, and finally determining the nature of reality. The first is: roughly observing and analyzing in detail the nature of the mind, starting to enter, where the effort naturally disappears.
Tibetan
་སོང་ནས་འདི་ཡིན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཉམས་སྐྱེས་པ་ན་རང་བབས་སུ་འཇོག་སྟེ་དམིགས་སྐོར་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། སེམས་རྟོག་མེད་དེ་ཁོ་ན་ལ་བལྟས་ནས་སྐྱེ་འགག་གཏན་མི་བྱེད་པའི་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཞིག་འདུག་གམ། སྐྱེ་འགག་བྱེད་པའི་ཅི་མེད་ཅང་མེད་ཞིག་འདུག །སྐྱེ་འགག་བྱེད་ན་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཡིན་འདུག །གནས་ན་ཇི་ལྟར་གནས། ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ཇི་ལྟ་བུ། ཕྱི་ནང་གང་ན་འདུག །འགག་ན་ཇི་ལྟར་འགག་ཞེས་སོགས་ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་པ་ན། ངོས་བཟུང་མེད་པ་ལ་ཞི་སྟེ། དམིགས་སྐོར་གཉིས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ན། གཟུགས་སུ་ལམ་མེར་མཐོང་བ་དེ་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་འདུག་བལྟ། །དེ་དང་སེམས་རིག་རིག་ཏུར་ཏུར་འདི་གཅིག་གམ། ཐ་དད་ཁྱད་ཅི་ འདུག་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད། དེ་བཞིན་རྣ་བས་སྒྲ་ཐོས་པ་སོགས་ལའང་སྦྱར་ཏེ། དམིགས་སྐོར་གསུམ་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ཡང་རྣམ་རྟོག་ལམ་གྱིས་འཆར་བ་འདི་དང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཁྱད་པར་ཅིག་འདུག །དེ་གཉིས་གཅིག་མི་གཅིག་བརྟག །རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། སྐྱེས་ནས་མ་འགགས་པའི་སྐབས་ཡོད་ལུགས་ག་འདྲ་ཞིག་འདུག །འགག་ཙ་ན་འགག་ལུགས་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་ཏེ། དམིགས་སྐོར་བཞི་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བའི་དུས་ཀྱི་སེམས་དང་མ་མཐོང་བའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ལ་ཁྱད་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག །ཡོད་ན་ཡོད་ལུགས་དང་མེད་ན་མེད་ལུགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་བརྟགས་ཏེ། དམིགས་སྐོར་ལྔ་པའོ། །དྲུག་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་དང་མ་སྐྱེས་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ལ་བཟང་ངན་གསལ་མི་གསལ་སྟོང་མི་སྟོང་ཁྱད་ཡོད་མེད་ལེགས་པར་བརྟགས། འཚོལ་ཐབས་དེ་བཞི་ལའང་མཐར་དམིགས་གཏད་ཞིག་པ་ཞིག་འབྱུང་བས་དེ་ཁོ་ནའི་ངང་བསྐྱོངས་དམིགས་སྐོར་དགུ་པའོ། །བདུན་པ་ནི། སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སུ་ཐག་བཅད། སེམས་ལ་ལེགས་པར་བརྟགས་པ་ན་ངོས་བཟུང་ཅི་ཡང་མེད་པ་དང་དེ་ཁའི་ངང་ལ་བཞག །ད་རུང་མང་དུ་བཙལ་བས། ངོས་བཟུང་མེད་བཞིན་དུ་ཅི་མེད་ཅང་མེད་ཀྱང་མ་ཡིན་པར་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའི་རིག་སྟོང་རྗེན་ནེ་བ། ཝ་ལེ་ཁྱུག་གེ་བ། ཧྲིག་གེར་མྱོང་བ། བརྗོད་མི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཆམ་གྱིས་བཞག་སྟེ་དམིགས་སྐོར་བདུན་པའོ། །དེ་ལྟར་ལྷག་མཐོང་ལ་བདུན་ནོ། །སྔོན་འགྲོ་རང་བབས་རྣམ་གསུམ་ལ་དམིགས་སྐོར་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །ཁྱུང་པོའི་བླ་མ་ནི་གུ་མས་སྔོན་འགྲོ་ལ་གཙོ་བོར་མཛད། མཻ་ཏྲི་པས་དངོས་གཞི་ལ་གཙོ་བོར་མཛད། སུ་ཁ་སིདྡྷི་ཡི་རྗེ
Chinese
一旦生起无法言说的体验，就自然安住，这是第一个观修次第。第二个是：观察无念的心，它是否是不生不灭的常恒稳固之物？还是生灭变化的空无一物？如果生灭，是如何产生的？如果住留，又是如何住留的？颜色、形状等是怎样的？在内在外？如果灭去，又是如何灭去的？等等，仔细观察后，安住于不可执着之中，这是第二个观修次第。第三个是：当眼睛看到事物时，观察明明白显所见之物的本质是什么。它和心识的清明觉知是一体的吗？还是有差别？仔细分析有什么不同。同样，也应用于耳朵听到声音等等，这是第三个观修次第。第四个是：再次观察由分别念产生的念头和心的自性有什么不同？观察这两者是一还是不是一。分别念生起时是如何生起的？生起后未灭时，存在的方式是怎样的？灭去时，灭去的方式又是怎样的？仔细观察，这是第四个观修次第。第五个是：观察眼睛看到事物时的心和未看到事物时的心有什么不同？如果有，存在的方式是怎样的？如果没有，不存在的方式又是怎样的？这是第五个观修次第。第六个是：对于分别念生起时和未生起时的心，好坏、明不明、空不空、有无差别等，仔细观察。这四种寻找方法，最终都会导致目标消失，因此安住于那种状态，这是第九个观修次第。第七个是：确定所有显现都是自己的心。仔细观察心，发现没有任何可以执着的东西，就安住于那种状态。再进一步寻找，虽然没有可以执着的东西，但也不是空无一物，而是在空性中显现各种现象的赤裸觉性空明，鲜活闪耀，清晰体验，不可言说，就安住于此，这是第七个观修次第。如此，胜观有七种。前行、正行、后行三种有十八个观修次第。琼波的喇嘛尼古玛主要重视前行，麦哲巴主要重视正行，苏卡悉地的传承。
English
Once an inexpressible experience arises, naturally abide in it, this is the first contemplation sequence. The second is: observe the non-conceptual mind, is it a constant and stable thing that never arises or ceases? Or is it an empty nothingness that arises and ceases? If it arises and ceases, how does it arise? If it abides, how does it abide? What are its color, shape, etc.? Where is it, inside or outside? If it ceases, how does it cease? Etc., after careful observation, settle into the ungraspable. This is the second contemplation sequence. The third is: when the eyes see an object, observe what is the essence of the clearly visible object. Are it and the clear awareness of the mind one? Or are they different? Analyze carefully what the difference is. Similarly, apply it to the ears hearing sounds, etc. This is the third contemplation sequence. The fourth is: again, observe what is the difference between the thoughts that arise through conceptualization and the nature of the mind? Observe whether these two are one or not one. When conceptual thoughts arise, how do they arise? When they have arisen and not yet ceased, how do they exist? When they cease, how do they cease? Observe carefully, this is the fourth contemplation sequence. The fifth is: observe what is the difference between the mind when the eyes see an object and the mind when they do not see an object? If there is, how does it exist? If there is not, how does it not exist? This is the fifth contemplation sequence. The sixth is: carefully observe the good and bad, clear and unclear, empty and not empty, differences between the mind when conceptual thoughts arise and when they do not arise. These four methods of searching will eventually lead to the disappearance of the target, therefore abide in that state, this is the ninth contemplation sequence. The seventh is: determine that all appearances are your own mind. Observe the mind carefully, find that there is nothing to grasp, and abide in that state. Searching further, although there is nothing to grasp, it is not empty nothingness, but the naked awareness emptiness that manifests various phenomena in emptiness, vivid and sparkling, clearly experienced, inexpressible, settle into this, this is the seventh contemplation sequence. Thus, there are seven for vipassanā. There are eighteen contemplation sequences for the three, preliminary, main practice, and concluding practice. The lama of Kyungpo, Niguma, mainly emphasized the preliminary practice, Maitripa mainly emphasized the main practice, the lineage of Sukhasiddhi.