Tibetan
གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཅུ་གཉིས་པ། ནི་གུའི་ཡན་ལག་ཕྱག་ཆེན་གའུ་མའི་ཁྲིད། གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཅུ་གཉིས་པ། ནི་གུའི་ཡན་ལག་ཕྱག་ཆེན་གའུ་མའི་ཁྲིད། ནི་གུའི་ཡན་ལག་ཕྱག་ཆེན་གའུ་མའི་ཁྲིད་བཞུགས་སོ།། །། ན་མོ་གུ་རུ། །བདེ་ཆེན་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས། །ལོངས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་སོགས། །བླ་མ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འདིར་བཤད་བྱ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་ནི་གུ་མའི་གདམས་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གའུ་མ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྔོན་འགྲོ། དངོས་གཞི། རྗེས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་སྔོན་འགྲོ་ཐུན་མོང་བ་ནི། རང་གི་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའི་གནས་སུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་པདྨ་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ངོ་བོ་རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་རྣམ་པ་འཁོར་ལོ་སྡོམ་པ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་ཐུགས་ཀར་བསྣོལ་ནས་འཛིན་པ། རུས་པ་དང་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་པ། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཞིག་བསམ། དེའི་མདུན་དུ་སྐྱབས་འགྲོ་ཚད་མེད་པ་བཞི་བསྒོམ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་མནྜལ་འབུལ། ཡིག་བརྒྱ་བཟླས། བླ་མ་བརྒྱུད་པ་ལ་གསོལ་བ་གདབ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་རྒྱས་པར་བསྒོམ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མར་ ཤེས་པ་དང༌། དྲིན་དྲན་པ་སོགས་ཀྱིས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དགྲ་ལྟ་བུ་ལ་ནམ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་སྤྱི་དང་མཐུན་ནོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་ནི། རང་བབས་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ་འཇོག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རང་ལུས་ཡི་དམ་ལྷར་གསལ་བའི་རྐང་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང༌། ལག་པ་གཉིས་མཉམ་གཞག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅའ། སྒལ་ཚིགས་དང་པོར་བསྲང༌། མགྲིན་པ་ཅུང་ཟད་སྒུ་བར་བྱ། མིག་ཐད་ཀར་རང་སོར་བལྟ། ལྕེ་རྩེ་རྐན་ལ་སྦྱར། མཆུ་སོ་ཐད་ཀར་བཞག །ལག་པའི་གྲུ་མོ་ནང་དུ་རློག་བཅུག་པས་སྒོམ་ཤིང་གི་ཚབ་བྱས་པའི་ལུས་གནད་ལེགས་པར་བཅའ། དེ་ནས་རྩ་བཞི་ཉྭ་བཞི་ལྷོད་ཀྱིས་ལྷོད་པ་ནི་ལུས་རང་བབས་སོ། །མཆུ་འབྱེད་འཛུམ་གྱི་རྩོལ་བ་དང་བྲལ་ཞིང་ངག་སྨྲ་བརྗོད་མེད་པ་ནི་ངག་རང་བབས་སོ། །མིག་གི་ལྟ་སྟངས་དང་བཅས་པས་འདི་བསྒོམ་སྙམ་པའི་སྒོམ་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཏེ་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་ནི་སེམས་རང་བབས་སོ། །དེའི་ངང་ལ་ཧད་དེ་ཆད་དེ་གནས་པ་ནི་སྔོན་འགྲོའི་ཚད་ཡིན། དེ་འདྲ་དེ་ལ་ ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ། ཆད་ནས་ངལ་བསོ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡུད་ཙམ་རེ་སེམས་ཅན་ཀུ
Chinese
窍诀藏第十二函，尼古支分大手印匣子引导。
English
Damngak Dzö, Volume 12: Nigu's Branch, Mahamudra Gau Ma's Instructions.
Tibetan
ན་ལ་འཆར་ཏེ་དེ་ངོས་མ་ཟིན་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པར་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྤྱོད་ལམ་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་དབང་པོ་དྲུག་གི་ཡུལ་དུ་ཕྱིའི་ཡུལ་དྲུག་པོ་ཅི་སྣང་ཡང་དེ་དྲན་པས་བཟུང་སྟེ། དེའི་ངོ་བོ་ལ་ཅེ་རེ་བལྟས་པས་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་དུ་ཆམ་སོང་བ་དང༌། ངའི་སྔོན་འགྲོ་ཤར་འདུག་སྙམ་ངོས་བཟུང་ཏེ། དེ་ལ་ཧད་དེ་ཆད་དེ་བཞག་གོ །དེའི་སྐབས་སུ་སྔར་མ་བསྒོམས་པས་ཤེས་པ་འཕྲོ་ན་འདིས་བོགས་འདོན་ཏེ། ཕྱིའི་སྣང་བ་ཡུལ་ལ་ངོས་བཟུང་ཅི་འདུག །ནང་ལུས་ལ་ངོས་བཟུང་ཅི་འདུག །གསང་བ་སེམས་ལ་ངོས་བཟུང་ཅི་འདུག་རིག་པས་དཔྱད་ལ་བལྟ། བལྟས་པས་ངོས་བཟུང་མ་རྙེད་ན་དེའི་ངང་ལ་གཞག་གོ །ཡང་སྣང་བ་ལ་སེམས་འཕྲོ་ན་གང་ལ་འཕྲོ་བའི་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་དེ་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང༌། ད་ལྟ་གང་ན་གནས། མཐར་གང་དུ་འགགས། འོལ་སྤྱི་ལ་མ་བཞག་པར་ལེགས་པར་བཙལ། དེ་ནས་འཛིན་མེད་དུ་བུན་སོང་ན་དེ་དྲན་པས་བཟུང་ནས་དེའི་ངང་དུ་བཞག་གོ །དེ་ལྟར་རྩད་བཅད། ཡང་གཅོད་མཁན་གྱི་སེམས་དེ་ཡང་གང་ནས་བྱུང༌། གང་དུ་འགྲོ། གང་ན་གནས་རྩད་བཅད་ལ་བལྟ། བལྟས་པས་སེམས་ཆོ་ལང་འགྲོ་ཡིན་འདུག་ན་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་ཞིང་ཡེ་མ་ཡེངས་པར་རིག་པ་གཅུན། གང་དུ་ཡང་མི་རྟོག་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ལྷན་ནེར་གནས་ན་དེ་ཀའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་གཞག་གོ །ཡང་དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་རྟོག་པ་འཕྲོ་ན་དྲན་པས་བཟུང་ལ། རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་ཐམས་ཅད་དེ་མ་ཐག་རྒྱུན་རྦད་རྦད་བཅད་ལ་བཞག་གོ །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་ཉམས་ཅི་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་བྱུང་རྒྱལ་དུ་བསྐྱང༌། དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཡེ་མི་ཐུབ་པར་འཕྲོ་ན་དེ་དྲན་པས་བཟུང་ལ་རྟོག་པ་དེའི་རྗེས་བཅད་ལ་ཅི་ལ་འཕྲོ་བ་ལྟ་བར་བྱས་ནས་རྟོག་ པའི་མཚང་རིག་རིག་གདར་ཤ་བཅད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམས་ན་གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་ཀྱི་ཉམས་འཆར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་སྔོན་འགྲོའི་ཁྲིད་ཐེམ་ནས་རྐུན་པོའི་ངོ་སྤྲོད་བྱའོ། །དེའི་རྟགས་ཚད་ནི་ལུས་ངག་གི་བྱ་བས་མི་འཕྲོག་པའོ། །དེའི་བོགས་འདོན་ལྷ་སྐུ་རླུང་དང་བསྲེ་བ་སོགས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རླུང་བསྲེས་ཀྱི་དམིགས་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་རླུང་འཛིན་ལུགས་ཅུང་ཟད་ཅིག་བསྟན་ན། ལུས་གནད་ལེགས་པར་བཅའ། རླུང་མཉམ་རྒྱུ་རུ་བཞག །དེ་ནས་དང་པོ་རླུང་གི་རླུང་སྔོན་པོར་བུས། དེ་ནས་མེ་རླུང་དམར་པོར་བུས། དེ་ནས་ཆུ་རླུང་དཀར་པོར་བུས། དེ་ནས་ས་རླུང་སེར་པོར་བུས། དེ་ནས་ནམ་མཁའི་རླུང་ཁ་དོག་མེད་པ་བ་སྤུ
Chinese
如果念头生起而没有认识到它，就会在轮回中漂泊。因此，在所有四种行为中，无论六根的对境显现出什么外境，都要用正念抓住它。仔细观察它的本质，它会消融于明空无执之中。认识到“我的前行已经显现”，然后惊愕地、切断地安住于此。在这种情况下，如果因为以前没有修习而散乱，就用这个方法来提升：外境的显现被执着于什么？内在的身体被执着于什么？秘密的心被执着于什么？用智慧去观察。如果观察后没有找到执着，就安住于那个状态。如果心又散乱于显现，那么首先观察心散乱于何处的对境显现是从哪里产生的？现在住在哪里？最终在哪里消失？不要粗略地概括，要仔细寻找。然后，如果它消融于无执之中，就用正念抓住它，安住于那个状态。就这样追根究底。此外，也要追问：切断者的心是从哪里产生的？去哪里？住在哪里？观察并追根究底。如果观察后发现心在制造骚动，就观察它的本质，毫不动摇地约束觉性。如果什么也不分别，一心一意地安住，就在那个状态中平等安住。即使那样做了，如果念头又生起，就用正念抓住它，所有生起的念头都要立即、彻底地切断并安住。在所有这些时候，无论生起什么体验，都要随其自然地保持。即使那样做了，如果仍然无法控制而散乱，就用正念抓住它，切断那个念头的后续，观察它散乱于什么，然后切断念头的根源。像这样毫不动摇地修习，毫无疑问会生起明空无执的体验。通过这样的方式，从前行的引导开始，来认识盗贼。它的标志是身体和语言的行为不会扰乱你。它的提升方法，比如将本尊融入气中等等，应该按照大手印气融入的次第来了解。这里稍微讲一下近需的气功方法：身体姿势要端正，气安住在平等住中。然后，首先吹出风的气，蓝色。然后吹出火的气，红色。然后吹出水的气，白色。然后吹出土的气，黄色。然后吹出天空的气，无色，像羽毛。
English
If thoughts arise and are not recognized, one will wander in samsara. Therefore, in all four activities, whatever external objects appear to the six senses, hold them with mindfulness. Carefully observe their essence, and they will dissolve into clarity, emptiness, and non-grasping. Recognize, "My preliminary practice has arisen," and then abide in that state with astonishment and severance. In this situation, if the mind wanders because of not having practiced before, use this method to enhance it: What is the external appearance being fixated on? What is the internal body being fixated on? What is the secret mind being fixated on? Examine with wisdom. If no fixation is found upon examination, then abide in that state. If the mind wanders again towards appearances, then first examine where the appearance of the object to which the mind is wandering arises from? Where does it reside now? Where does it ultimately cease? Do not generalize roughly, but search carefully. Then, if it dissolves into non-grasping, hold it with mindfulness and abide in that state. Investigate in this way. Furthermore, investigate: Where does the mind of the cutter arise from? Where does it go? Where does it reside? Observe and investigate thoroughly. If, upon observation, the mind is found to be creating disturbances, then observe its essence and restrain awareness without wavering. If one abides single-pointedly and without any conceptualization, then abide equally in that state. Even if that is done, if thoughts arise again, hold them with mindfulness, and immediately and completely sever and abide in all arising thoughts. During all these times, whatever experiences arise, maintain them naturally. Even if that is done, if one still cannot control it and wanders, hold it with mindfulness, cut off the continuation of that thought, observe what it is wandering towards, and then cut off the root of the thought. If you practice without wavering like this, there is no doubt that the experience of clarity, emptiness, and non-grasping will arise. Through such a method, starting from the preliminary instructions, recognize the thief. Its sign is that the actions of body and speech will not disturb you. Its enhancement method, such as dissolving the deity into the breath, etc., should be understood according to the stages of the Great Seal's breath absorption. Here, I will briefly explain a method of breath control that is closely needed: The body posture should be correct, and the breath should abide in equanimity. Then, first exhale the blue wind of wind. Then exhale the red wind of fire. Then exhale the white wind of water. Then exhale the yellow wind of earth. Then exhale the colorless wind of space, like feathers.
Tibetan
འི་བུ་ག་ཐམས་ཅད་ནས་སོང་བར་བསམ་ཞིང་རླུང་ཕྱིར་བུས་ལ། དེ་ནས་དང་པོ་ས་རླུང་དལ་བུས་སྣ་བུག་ནས་དྲངས་ནས་འོག་རླུང་འཐེན་ལ་ལྟེ་བར་སེར་མེར་བ་ལ་སེམས་གཏད་ལ་བཟུང༌། དེ་ནས་མི་ཐུབ་ན་དལ་བུས་ཕྱིར་གཏང༌། དེའི་རྗེས་སུ་ཆུ་རླུང་སྙིང་གར་དྲངས་ནས་གོང་ལྟར་འཛིན། དེ་ནས་མེ་རླུང་མགྲིན་པར་དྲངས་ནས་གོང་ལྟར་འཛིན། དེ་ནས་རླུང་རླུང་སྤྱི་བོར་དྲངས་ནས་གོང་ལྟར་འཛིན། དེ་ནས་ནམ་མཁའི་རླུང་བ་སྤུའི་བུ་ག་ཐམས་ཅད་ནས་དྲངས་ནས་ལུས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་འཛིན་ནོ། །ཡང་ནས་རླུང་དང་མེ་རླུང༌། ཆུ་རླུང་དང་རླུང་གི་རླུང་ཟུང་དུ་བསྡེབས་ནས་བཟུང་ཡང་རུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་སྐྱོན་བཞི་རང་གྲོལ་ནི། སེམས་རང་གི་གནས་ལུགས་སྟོང་ཉིད་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་ཀྱང་ཉེ་དྲགས་བསམ་མཐོང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་སོ། །དཔེ་རང་གི་བྱད་བཞིན་དང་འདྲ། དེ་ཡང་མེ་ལོང་གསལ་བའི་རྐྱེན་དང་འཕྲད་ན་གཟུགས་བརྙན་ རང་གིས་ཀྱང་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གི་མེ་ལོང་དང་འཕྲད་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་ན་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐོང་བར་ནུས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་ལ་འཆར་ཀྱང་དཔེས་མཚོན་མ་ནུས་ཤིང་ཟབ་དྲགས་པས་ངོས་མ་ཟིན། རང་བབས་སུ་ནམ་བཞག་ཀྱང་འཆར་ཏེ་སླ་དྲགས་པས་ཡིད་མ་ཆས་པར་ཡེངས་མེད་དང་བྲལ། སྐུ་གསུམ་རང་ལ་ཤར་ཡང་བཟང་དྲགས་པས་བློར་མི་ཤོང་བས་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་ཏེ་ཐག་ཆོད་དང་བྲལ་བའི་སྐྱོན་གྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་པས། ད་ནི་སྐྱོན་བཞི་པོ་སྤངས་ལ་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ཤར་ངོས་བཟུང་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ལ་ཐག་བཅད་ཡེངས་མེད་དུ་བསྐྱང་ངོ༌། །གཉིས་པ་མཐར་ཐུག་སྐུ་བཞི་རང་ཤར་ནི། མཉམ་རྗེས་བློས་བྱས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་ཤར་དུ་བཞག་པའི་དུས་སུ། སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་དེ་སྤྲུལ་སྐུ་རང་ཤར། དེ་ལ་གསལ་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་རྟོག་མེད་དེ་ཆོས་སྐུ་རང་ཤར། གསལ་ལ་རྟོག་མེད་བདེ་བར་ཤར་བས་ལོངས་སྐུ་རང་ཤར། དེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་མཐར་ཐུག་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་རང་ཤར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་མི་རྟོག་པའི་ཆ་དེ་ཇི་ལྟ་བ། འཛིན་པ་མེད་པར་ཤེས་བྱ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ཇི་སྙེད་པའི་ཡེ་ཤེས། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་བོགས་འདོན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་མ་ཞིག་ཡིན་པ་ལ་ང་དང་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་འཁོར་བར་འབྱམས་པ་ཚོ་སྙིང་རེ་རྗེ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་དང༌། མོས
Chinese
思维从所有毛孔中散发出去，然后呼气。然后，首先缓慢地从鼻孔吸入地气，吸入下气，专注于肚脐中的瑟梅尔瓦（藏语：སེར་མེར་བ，一种呼吸方法），并保持住。如果无法保持，则缓慢呼出。之后，将水气吸入心脏，如前所述保持住。然后，将火气吸入喉咙，如前所述保持住。然后，将风气吸入头顶，如前所述保持住。然后，从所有毛孔吸入天空之气，并保持它遍布全身。或者，也可以将风和火气，水气和风的风结合起来保持。第二，正行分为二。第一，四种过患自然解脱是：心自身的实相与空性不可分离，但由于过于执着于思维的过患，而流浪于轮回。例如，就像自己的面容一样。同样，如果遇到明镜的因缘，就像自己也能看到影像一样，如果遇到殊胜上师的窍诀之镜并加以修持，就能见到心的实相。大手印自然显现，但无法用比喻来象征，而且由于过于深奥而无法识别。无论何时自然安住，它都会显现，但由于过于容易而不相信，从而失去了不散乱。三身自然显现，但由于过于美好而无法容纳于心中，从而没有生起定解，失去了决断的过患，因此流浪于轮回。现在，断除这四种过患，依靠上师的窍诀，识别自显，生起定解，并决断不散乱地修持。第二，究竟四身自然显现是：在安住于远离所有分别念的大手印自显之时，显现为各种各样的化身是化身自显。对它没有明晰执着的无分别念是法身自显。明晰而无分别念地显现为安乐是报身自显。这三者的自性不可分离，因此究竟大乐身自然显现。在那之中，不分别的部分是什么样的呢？在没有执着的情况下，显现为各种各样的所知，那是如所有智。这两者不可分离是法界智不可分离。这些的激发是：想到所有法都是空性且无我的，但由于执着于我和我所而流浪于轮回的众生，真是可怜啊！并且
English
Think of the air going out from all the pores, and then exhale. Then, first, slowly draw in the earth air from the nostrils, draw in the lower air, focus on the sermerwa (Tibetan: སེར་མེར་བ, a type of breathing) in the navel, and hold it. If you can't hold it, then exhale slowly. After that, draw the water air into the heart and hold it as before. Then, draw the fire air into the throat and hold it as before. Then, draw the wind air into the crown of the head and hold it as before. Then, draw the sky air from all the pores and hold it so that it pervades the whole body. Alternatively, you can also combine and hold the wind and fire air, the water air, and the wind of wind. Second, the main practice is divided into two. First, the four faults naturally liberated are: the nature of mind itself is inseparable from emptiness, but due to the fault of being too attached to thinking, it wanders in samsara. For example, it is like one's own face. Similarly, if one encounters the cause of a clear mirror, just as one can see one's own image, if one encounters the mirror of the precious guru's instructions and practices it, one can see the nature of mind. Mahamudra naturally arises, but it cannot be symbolized by an example, and because it is too profound, it cannot be recognized. Whenever it naturally abides, it will arise, but because it is too easy, one does not believe it, and thus loses non-distraction. The three kayas naturally arise, but because they are too good, they cannot be contained in the mind, and thus certainty does not arise, losing the fault of decisiveness, and therefore one wanders in samsara. Now, abandon these four faults, rely on the guru's instructions, recognize self-arising, generate certainty, and decisively practice without distraction. Second, the ultimate four kayas naturally arise: when abiding in the self-arising of mahamudra, which is free from all conceptual fabrication, the appearance of various emanations is the self-arising of the nirmanakaya. The non-conceptual mind that is free from clear grasping is the self-arising of the dharmakaya. The clear and non-conceptual appearance as bliss is the self-arising of the sambhogakaya. The nature of these three is inseparable, therefore the ultimate great bliss kaya naturally arises. In that, what is the nature of the non-conceptual aspect? The appearance of various knowable objects without grasping is the all-knowing wisdom. The inseparability of these two is the inseparability of the dharmadhatu wisdom. The stimulation of these is: thinking that all phenomena are empty and selfless, but due to clinging to self and mine, beings wander in samsara, how pitiful! And