Tibetan
གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཞི་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བློ་སྦྱོང་དོན་བདུན་མའི་ཁྲིད་ཡིག་བློ་དམན་འཇུག་བདེར་བཀོད་པ་བྱང་ཆུབ་གཞུང་ལམ། གདམས་ངག་མཛོད་པོད་བཞི་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བློ་སྦྱོང་དོན་བདུན་མའི་ཁྲིད་ཡིག་བློ་དམན་འཇུག་བདེར་བཀོད་པ་བྱང་ཆུབ་གཞུང་ལམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བློ་སྦྱོང་དོན་བདུན་མའི་ཁྲིད་ཡིག་བློ་དམན་འཇུག་བདེར་བཀོད་པ་བྱང་ཆུབ་གཞུང་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། གུ་རུ་བུདྡྷ་བོ་དྷི་ས་ཏྭེ་བྷྱེ་ན་མ། །བྱམས་པའི་འཁོར་ལོ་སྔོན་ཏུ་འགྲོ། །དོན་གཉིས་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ། །ཐུབ་མཆོག་ཞབས་ཀྱི་པདྨོ་ནི། །མི་ཕྱེད་དད་པས་གཙུག་ཏུ་བཅིང༌། །དཔའ་བོ་སྙིང་རྗེའི་གྲུ་བཟུང་ནས། །སྲིད་འགྲོ་སྡུག་བསྔལ་མཚོ་ལས་སྒྲོལ། །འཇམ་དཔལ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་སོགས། །གྲགས་ཆེན་རྒྱལ་བའི་སྲས་ལ་འདུད། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་ལམ་བཟང་སྟོན། །བླ་ན་མེད་པའི་དགེ་བའི་བཤེས། །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་འདྲེན་པ་ནི། །བླ་མའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བགྱིའོ། །སྲས་བཅས་རྒྱལ་བའི་བགྲོད་གཅིག་ལམ། །གོ་བར་སླ་བས་བསླད་མེད་ལ། །ལག་ལེན་བདེ་བས་འཇུག་པར་སྤྲོ། །ཟབ་པས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་དེ་འཆད། །འདིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པའི་མན་ངག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བློ་སྦྱོང་དོན་བདུན་མའི་ཁྲིད་སྟོན་པ་ལ་གསུམ། བརྒྱུད་པའི་བྱུང་ཁུངས། སྤྱིའི་དགོས་དོན། ཁྲིད་གཞུང་དངོས་འཆད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐུབ་དབང་སྲས་དང་བཅས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་མན་ངག་སྙན་ནས་སྙན་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མངའ་བདག་གསེར་གླིང་པ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་དང༌། རང་གི་སྐུ་ཤ་དངོས་སུ་སྦྱིན་ཅིང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་བླ་མ་དྷརྨ་རཀྵི་ཏ་དང༌། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རང་ལ་དངོས་སུ་ ལེན་ནུས་པ་བླ་མ་བྱམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གསུམ་ལས་ཇོ་བོ་རྗེ་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤས་ཡུན་རིང་དུ་འབད་རྩོལ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་རྫོགས་པར་གསན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཐུགས་རྒྱུད་གཏམས། བོད་ཀྱི་མགོན་ཏུ་ཕེབས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་ཀྱང་ཚུལ་འདི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་བསྐོར། རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་གདུལ་བྱ་མཐའ་ལས་པ་བྱང་གྲོལ་དུ་བཀོད་པ་ལས། སློབ་མའི་གཙོ་བོ་ཁུ་རྔོག་འབྲོམ་གསུམ་དང༌། དེ་ལས་ཀྱང་སྤྱན་རས་གཟིགས་དངོས་འབྲོམ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་སློབ་རིགས་གསུམ་སྤྲུལ་པ་སྐུ་མཆེད་གསུམ་ལ། གཞུང༌། གདམས་ངག །མན་ངག་གསུམ་གྱི་བཀའ་སོ་སོར་བབས་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་རིམ་པར་བརྒྱུད་དེ། བཀའ་གདམས་གཞུང་དྲུག་བཤད་སྲོལ་གྱི་བཀའ་དགེ་ལུགས་པ་ལ་བབས། །བདེན་བཞི་གདམས་ངག་ཏུ་སྟོན་པའི་བཀའ་དྭགས་བརྒྱུད་པ་ལ་བབས། མན་ངག་ཐིག་ལེ་བཅུ་དྲུག་གི་བཀའ་སྲོལ་གཉིས་ཀས་སྐྱོང་བར་བཞེད། །དེ་ལྟར་ལྷ་ཆོས་བདུན་ལྡན་གྱི་བསྟན་པའི་བདག་པོ་བཀའ་གདམས་རིན་པོ་ཆེར་གྲགས་པ། ལྷ་བཞིས་ལུས་བརྒྱན། སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱིས་ངག་བརྒྱན། བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་བརྒྱན་པའི་བཀའ་རྒྱུད་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ལ། མདོ་ལུགས་རང་ རྐང་དང༌། སྔགས་དང་ཅུང་ཟད་འབྲེལ་བའི་གདམས་ངག་མཐའ་ཡས་པ་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ལམ་སྟོན་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་མོད། གཙོ་བོར་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ཀྱི་བཀའ་བབས་པས་བརྒྱུད་འཛིན་སྐྱེས་ཆེན་ཕལ་མོ་ཆེས་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་མན་ངག་དང་རྣམ་ཐར་རྩལ་དུ་བཏོན་ཅིང༌། དེ་ལའང་ཁྲིད་ཚུལ་གྱི་ཕྱག་སྲོལ་འདྲ་མིན་མང་བ་ལས། དོན་བདུན་མ་འདི་ནི་བྱ་འཆད་ཀ་བ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་གདམས་པའི་བཀའ་སྲོལ་ལས་བྱོན་པ་ལགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། །མཐོ་རིས་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལྟ་ཞོག །ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཀྱང་མྱང་འདས་མཐར་ཐུག་མ་ཡིན་པས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཁོ་ན་དོན་ཏུ་གཉེར་དགོས། དེ་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། སྤྲོས་བྲལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་དེ་གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་པའི་ཐབས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུས། བདག་ཉིད་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིས། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ན། །དེ་ཡི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རི་དབང་རྒྱལ་པོ་ལྟར་བརྟན་དང༌། །ཕྱོགས་མཐས་གཏུགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང༌། །གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཡེ་ཤེས་ལགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང་གང་དང་ལྡན་ན་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སོགས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གྲངས་སུ་ཆུད་པའི་རྩ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཅིང༌། དེའང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དང༌། མཐར་ཐུག་གི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ནའང་དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་ཉག་གཅིག་མཛད་པ་ལས་ཅིའང་བྱར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལས་དང་པོ་པའི་རྒྱུད་ལ་དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཇི་བཞིན་པ་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ སྦྱོང་ན་ངེས་པར་སྐྱེ་ལ། དེ་སྐྱེས་པས་དོན་དམ་བྱང་སེམས་རང་ཤུགས་སུ་རྟོགས་པ
Chinese
窍诀宝藏 第四函。 大乘修心七义引导文，为下根者易于趣入而著之菩提道。
English
The Treasury of Pith Instructions, Volume Four. The Bodhi Path: A Guide to the Seven Points of Mind Training in the Great Vehicle, Arranged for Easy Access for Those of Lesser Intellect.
Chinese
因此，噶当六论的讲授传承传到了格鲁派。将四圣谛作为窍诀传授的传承传到了达波噶举派。十六明点的口诀传承被认为由两者共同守护。因此，被称为七法具足之教法的持有者——噶当仁波切，以四天神庄严身体，以三藏庄严语言，以三学庄严心意的噶举派珍宝，既有独立的经部传承，也有与密法略有相关的无量窍诀，所有这些都指向空性与慈悲双运的道路。但主要是因为世俗菩提心的传承，大多数传承持有者都强调了自他交换的口诀和传记。其中也有许多不同的引导方式。这七义教授源自嘉察大柱耶谢多吉的口诀传承。第二点是：无需说天界人天的安乐果报没有意义，即使获得声闻、缘觉的菩提，也不是究竟的涅槃，因此，唯一应该追求的是圆满正等觉的果位。为了获得它，修习慈悲的世俗菩提心，以及在离戏、无分别的境界中安住的胜义菩提心，除此之外没有其他方法可以依赖。如圣者龙树所说：‘自身与此世间，若欲获得无上菩提，其根本菩提心，如山王般稳固，以及遍及各方的慈悲，和不依赖二者的智慧。’因此，福德和智慧的资粮，只有具备了菩提心，才能成为超越有寂涅槃的波罗蜜多等大乘的根本。而且，它也依赖于慈悲而生起，最终获得佛果时，也唯有以无缘大悲成办利他事业，除此之外别无他事可做。对于初学者来说，真正的胜义菩提心不会生起，但如果修习世俗菩提心，必定会生起，一旦生起，胜义菩提心也会自然而然地证悟。
English
Therefore, the teaching tradition of the Kadampa Six Treatises was passed down to the Gelug school. The transmission of the Four Noble Truths as pith instructions was passed down to the Dagpo Kagyu school. The tradition of the Sixteen Bindus of Secret Instructions is considered to be maintained by both. Thus, the Kadampa, renowned as the possessor of the doctrine endowed with the seven divine dharmas, this precious Kagyu lineage—adorned in body by the four deities, in speech by the three pitakas, and in mind by the three trainings—contains an infinite number of pith instructions, both of the sutra system itself and slightly related to tantra, all of which point to the path of the union of emptiness and compassion. However, mainly because of the transmission of relative bodhicitta, most of the lineage holders have emphasized the pith instructions and biographies of exchanging self and others. Among these, there are many different styles of guidance. This Seven Points Training comes from the oral tradition of the pith instructions of Gyacha Kawa Chenpo Yeshe Dorje. Secondly: Not to mention that the happiness and results of gods and humans in the higher realms are meaningless, even if one attains the enlightenment of a Hearer or Solitary Realizer, it is not ultimate nirvana. Therefore, one should strive only for the state of perfect and complete enlightenment. To attain this, there is no other method to rely on than cultivating loving-kindness and compassion, which is relative bodhicitta, and abiding in equanimity in a state free from elaboration and non-conceptualization, which is ultimate bodhicitta. As the noble Nagarjuna said: 'If oneself and this world wish to attain unsurpassed enlightenment, the root of that is bodhicitta, as stable as the king of mountains, and compassion that extends to all directions, and wisdom that does not rely on the two.' Therefore, the accumulations of merit and wisdom, only when endowed with bodhicitta, become the root of the Great Vehicle, such as the perfections that transcend the peace of both existence and quiescence. Moreover, it arises dependent on loving-kindness and compassion, and when one ultimately attains Buddhahood, one does nothing other than accomplish the benefit of others solely through objectless compassion. The actual ultimate bodhicitta does not arise in the mindstream of a beginner, but if one cultivates relative bodhicitta, it will definitely arise, and once it arises, ultimate bodhicitta will be realized spontaneously.
Tibetan
ར་འགྱུར་བ་སོགས་སྒོ་དུ་མ་ནས་ཐོག་མར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དོན་འབྲས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནན་ཏན་ཏུ་བསྒོམ་དགོས་ལ། དེའི་གདམས་ངག་འདུན་པས་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ཀྱི་རྩ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷས། གང་ཞིག་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ནི། །མྱུར་དུ་བསྐྱབ་པར་འདོད་པ་དེས། །བདག་དང་གཞན་ཏུ་བརྗེ་བྱ་བ། །གསང་བའི་དམ་པ་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འོག་ཏུ་འཆད་པའི་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བསྒོམ་རིམ་ཁོ་ན་ཏེ། བློ་སྦྱོང་རིམ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་འདི་ལས་འཕྲོས་པའི་ཡན་ལག་ཤ་སྟག་གོ །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། གཞུང་ཁྲིད་དངོས་འཆད་པ་དང༌། བརྒྱུད་པའི་གདམས་པས་ཁ་སྐོང་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདུན། སྔོན་འགྲོ་རྟེན་གྱི་ཆོས་བསྟེན་པ། དངོས་གཞི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ། རྐྱེན་ངན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ། ཚེ་གཅིག་གི་ཉམས་ལེན་དྲིལ་ནས་བསྟེན་པ། བློ་འབྱོངས་པའི་ཚད། བློ་སྦྱོང་གི་དམ་ཚིག །བློ་སྦྱོང་གི་བསླབ་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། ཐོག་མར་སྔོན་འགྲོ་དག་ལ་བསླབ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་གཉིས། ཐུན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་དང༌། ཁྲིད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོའོ། །དང་པོ་ནི་ཐུན་ལ་འཇུག་པའི་ཐོག་མ་ཐམས་ཅད་དུ། རང་གི་སྤྱི་བོར་པད་ཟླའི་གདན་ལ་རྩ་བའི་བླ་མ་ཞལ་འཛུམ་བག །སྐུ་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་ཞིང༌། ཐུགས་དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེས་འགྲོ་ལ་དགོངས་ཏེ་བཞུགས་པ། རྩ་བརྒྱུད་བླ་མ་ཀུན་འདུས་ཀྱི་ངོ་བོར་བསམ། མོས་གུས་དུང་དུང་བའི་ངང་ནས་སྤྲོ་ན་བརྒྱུད་པའི་གསོལ་འདེབས་ཀྱང་བྱ། ཁྱད་པར་དུ། བླ་མ་ཡང་དག་པ་ཡོངས་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། །ཞེས་གསོལ་བ་ལན་བརྒྱ་སྟོང་དུ་ བཏབ་པའི་མཐར། བླ་མ་དེ་ཉིད་རང་གི་སྤྱི་བོའི་ཚངས་བུག་ནས་མར་བྱོན། །སྙིང་འོད་ཀྱི་གུར་ཁང་སྒང་ལྐོགས་ཁ་གྱེན་བསྟན་ལྟ་བུར་བཞུགས་པར་བསམ་ལ་མོས་གུས་དུང་བ་ཞིག་བྱ་བ་ནི་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་ཐུན་འགོ་ཐམས་ཅད་དུ་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ནི། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པ་བཞི་པོ་ཁྲིད་གསར་བ་ཡིན་ན་ལམ་རིམ་ལྟར་རྒྱས་པར་འཆད་ཅིང༌། རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ངེས་སུ་བསྒོམ་དགོས་ལ། དམིགས་པའི་རྩ་བ་མདོར་བསྡུས་ལ་མོས་ན། ཆོས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དལ་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཐོབ་པ་ལ་རྒྱུ་དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་
Chinese
以及其他多种方式，首先要认真修习发起菩提心的意义和结果，即世俗菩提心。其修习的窍诀，以愿力调伏的方法之根本是，寂天论师说：“凡欲迅速救护自他者，当修自他交换之秘密殊胜法。”如是所说，即是下文将要讲到的自他交换的修习次第。其他修心次第也都是由此衍生的分支。第三部分分为两点：宣讲正文引导，以及以传承窍诀补充。第一部分分为七点：依止前行所依之法，修习正行菩提心，将恶缘转为菩提道，将一生的修法归纳而修，修心成熟之量，修心的誓言，修心的学处。第一点是：首先要学习前行。如是所说，此又分为二：一座的前行和引导的前行。第一，在每次入座之初，都要观想自己头顶上方的莲花月轮座上，根本上师面带微笑，身相庄严，心怀无缘大悲，慈悯众生而安住。观想为汇集了根本传承上师的本体。以虔诚恭敬之心，如果喜欢，也可以念诵传承祈请文。特别是，祈请真实圆满的上师，一切善知识大尊者加持我，使慈悲菩提心在我的相续中生起。如是祈请百遍千遍之后，观想上师从自己头顶梵穴降临，安住在自己心间光明帐篷般的、开口向上的莲花中，生起虔诚恭敬之心。这是上师瑜伽，在每次修法之初都非常重要。第二，暇满难得、死亡无常、轮回过患、业果这四种思维，如果是新的引导，就要像道次第那样广讲，并且一定要在相续中生起。如果喜欢简略的观修要点，那么为了获得修法的所依，这个具有暇满功德的珍宝人身，要修积圆满的善
English
And in many other ways, one must first diligently cultivate the meaning and result of generating Bodhicitta, which is the relative Bodhicitta. The key to its practice, the root of the method of taming with aspiration, is as stated by the master Shantideva: "Whoever wishes to quickly protect themselves and others should practice the secret and supreme method of exchanging self and others." As stated, this is the only meditation sequence of exchanging self and others that will be explained below. Other mind-training sequences are also branches derived from this. The third part is divided into two points: explaining the actual teaching of the text, and supplementing it with the instructions of the lineage. The first part is divided into seven points: relying on the preliminary support Dharma, cultivating the actual Bodhicitta, transforming adverse conditions into the path of Bodhi, condensing the practice of one lifetime and practicing it, the measure of mind training accomplished, the vows of mind training, and the precepts of mind training. The first point is: First, one must learn the preliminaries. As stated, this is further divided into two: the preliminary of a session and the preliminary of guidance. First, at the beginning of each session, one should visualize on the lotus and moon seat above one's head, the root guru with a smiling face, a majestic body, and a mind of impartial compassion, dwelling with compassion for sentient beings. Visualize as the embodiment of the root and lineage gurus. With sincere devotion, one can also recite the lineage supplication if one wishes. In particular, supplicate the true and complete guru, the great master of all virtuous friends, to bless me, and to cause the special mind of loving-kindness and compassion to arise in my mindstream. After supplicating in this way hundreds and thousands of times, visualize the guru descending from the Brahma aperture at the crown of one's head and dwelling in the lotus in one's heart, which is like a tent of light with its opening facing upwards, and generate sincere devotion. This is the guru yoga, which is very important at the beginning of each practice. Second, the four thoughts of leisure and endowment being difficult to find, death being impermanent, the faults of samsara, and the law of karma, if it is a new guidance, should be explained extensively like the stages of the path, and one must definitely generate them in one's mindstream. If one prefers a concise meditation essence, then in order to obtain the basis for practice, this precious human body with leisure and endowment, one must accumulate perfect merit.