Tibetan
གདམས་ངག་མཛོད་པོད་གཉིས་པ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་རང་གྲོལ། གདམས་ངག་མཛོད་པོད་གཉིས་པ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་རང་གྲོལ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། །། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་ཧཱ་སནྟི་དྷརྨཱ་དྷརྡུ་ཨཱཏྨཱ་ཀོ་ན་མ། བོད་སྐད་དུ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་འོད་གསལ་མཉམ་པའི་ངང་། །སེམས་ཉིད་མི་གཡོ་འཛིན་མེད་ཡངས་པ་ཆེ། །སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་བདེ་ཆེན་འོག་མིན་ནས། །གཞི་རྫོགས་འཕོ་འགྱུར་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདག་དང་འགྲོ་ཀུན་སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། །མ་རིག་དབང་གིས་སྲིད་པའི་དགོན་པར་འཁྱམས། །དེ་ལས་ཐར་འདོད་ཤིང་རྟ་བཟང་པོའི་ལམ། །ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཚུལ་འདིར་བརྗོད་བྱ། །གྲོགས་དག་གཏིང་མཐའ་མེད་པའི་འཁོར་བ་འདིར། །སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་རྦ་ཀློང་འཁྲུགས་པ་ནི། །བདག་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་མ་རིག་ལས་བྱུང་པས། །དེ་ཡི་གཉན་པོར་གནས་ལུགས་ལྟ་བ་གཅེས། །འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཡེ་ནས་མཉམ་པ་ཉིད། །གྲུབ་བསལ་མེད་ཅིང་རྟག་ཆད་འགྲོ་འོང་མེད། མཐའ་བྲལ་གཉིས་མེད་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ངང་། །སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཅན་མ་འདྲེས་ཅིར་ཡང་སྣང་། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཕྱི་རོལ་དངོས་མིན་སེམས་ཀྱི་སྣང་ལུགས་ཏེ། །སེམས་མིན་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱང་མིན། །ཡུལ་ལྔར་སྣང་བ་རབ་རིབ་སྐྲ་ཤད་འདྲ། །མེད་བཞིན་སྣང་ལ་གཉིས་སུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ། །དཔུང་ཚོགས་དམག་གིས་བསྐོར་བའི་ཚུལ་མཐོང་ཚེ། །རང་ལས་གཞན་དུ་བཟུང་བས་འཇིགས་ནའང་། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་གཞན་རྣམས་སེམས་སུ་ཡོད། །དེ་ཚེ་ཕྱི་ནང་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས། །རང་བཞིན་ཤེས་རྣམས་འཇིགས་སྐྲགས་རང་སར་གྲོལ། །དེ་བཞིན་གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་བཟུང་བའི་ཚེ། །མི་མཁས་བདེན་པར་བཟུང་བར་སྲིད་པར་འཁྲུལ། །མཁས་པས་གཉིས་སྣང་གཉིས་སུ་མེད་ཤེས་པས། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས་པར་གྲོལ། །ཀྱེ་ཧོ། །སྣང་འདི་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཏེ། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་མེ་ ལོང་གཟུགས་བརྙན་འདྲ། །སྟོང་པའི་རང་བཞིན་སྣང་ལས་ཐ་དད་མིན། །ཆུ་དང་རླན་བཞིན་ཟུང་འཇུག་གཉིས་མེད་ངང་། །སྒྱུ་མ་མཐའ་བྲལ་སྤྲུལ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་མ་སྐྱེས་གདོད་མའི་ངང་། །གནས་པར་སྣང་ཡང་མི་གནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འགག་ཙམ་
Chinese
窍诀藏 第二函。大圆满法性自解脱。 窍诀藏 第二函。 大圆满法性自解脱。 大圆满法性自解脱，终。 印度语：玛哈桑地达玛达度阿特玛郭那玛。藏语：大圆满法性自解脱。顶礼吉祥普贤王如来。本来无生光明平等性，心性不动无执广大界，三身任运大乐密严刹，顶礼基圆无迁变法身。我与诸有情，心性本是佛，为无明所惑，漂泊于有海。欲从此解脱，殊胜解脱道，当说真实义，心要之法理。诸友此无边，轮回大海中，种种诸痛苦，如涛浪翻滚，皆由我执生，故对治之法，观法性为要。如是所显现，有寂一切法，本来即无生，自性皆平等，无成亦无毁，无常亦不断，无去亦无来，离边无二法，法性如虚空，种种诸法相，不杂而显现，显现之时即，自性离戏论，外境非实有，乃是心之显现，非心亦非从，心所生之法，五境之显现，如翳眼见发，明明知无有，执二而成妄，如于梦中见，幻化之大象，军队众围绕，执彼为他者，心生大恐怖，然彼之自性，一切皆是心，是时内外法，何者亦无立，知自性即是，怖畏自解脱，如是于无二，执为二之时，愚者执为实，流转于有海，智者知二显，实性本无二，轮回之自性，即解脱涅槃。嗟呼。 此等显现本无生，种种无二如镜影，空性自性不异显，如水与湿双融合，如幻离边化现城，生时即是无生性，虽现安住实不住，法身刹那亦不住。
English
Quintessential Instructions Treasury, Volume Two: Great Perfection, Natural Liberation of Dharmata. Quintessential Instructions Treasury, Volume Two. Great Perfection, Natural Liberation of Dharmata. Great Perfection, Natural Liberation of Dharmata, concludes. In Sanskrit: Maha Santi Dharma Dhatu Atma Kona Ma. In Tibetan: Great Perfection, Natural Liberation of Dharmata. Homage to glorious Samantabhadra. From the state of primordial unborn, luminous equality, the unwavering mind-essence, the vast expanse of non-grasping, the spontaneously present three kayas, the great bliss Akanishta, I pay homage to the ground of completion, the unchanging. Though my mind and the minds of all beings are Buddha, through the power of ignorance, we wander in the wilderness of existence. Wishing to be liberated from this, the path of the excellent chariot, I will speak here of the essential Dharma of definitive meaning. Friends, in this beginningless and endless samsara, the various sufferings, like turbulent waves, arise from the ignorance of self-grasping. Therefore, to counteract this, it is crucial to cherish the view of the natural state. Thus, all phenomena of appearance and existence, samsara and nirvana, are primordially unborn, equal from the beginning. There is neither establishment nor refutation, neither permanence nor annihilation, neither going nor coming. Devoid of extremes, non-dual, the nature of reality is like the sky. Various phenomena appear distinctly, without mixing. At the moment of appearance, their nature is free from elaboration. Outer objects are not real; they are appearances of mind. Not mind, nor phenomena arising from mind. The appearance of the five objects is like seeing hairs in dim light. Though appearing as non-existent, grasping at duality causes confusion. Just as in a dream, one sees a illusory elephant, surrounded by an army, and fears it as other than oneself, but its nature is all within the mind. At that time, neither inside nor outside is established. Knowing its nature, fear is liberated in its own place. Likewise, when non-duality is grasped as duality, the unwise grasp it as real, and wander in samsara. The wise know that dual appearance is without duality, and the nature of samsara is liberated into nirvana. Alas! These appearances are unborn from the beginning, the various non-dualities are like reflections in a mirror. The nature of emptiness is not different from appearance, like water and moisture, in inseparable union. Like an illusory, boundless, emanated city, from the moment of arising, it is unborn, in the primordial state. Though appearing to abide, it does not abide; the Dharmakaya does not abide even for a moment.
Tibetan
ཉིད་ནས་མི་འགགས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་ཅིང་། །གང་ལྟར་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད། །ཡེ་གྲོལ་ཕྱམ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང་། །གཞི་རྩ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །འདི་ཞེས་ཆེད་དུ་མི་འཛིན་ངོས་བཟུང་མེད། །མཁའ་བཞིན་བྱེད་པོ་མི་དམིགས་བྱ་བས་སྟོང་། །གང་ཡིན་ཀུན་ཡིན་འདི་ཡིན་གཟའ་གཏད་མེད། །ཕྱོགས་འཛིན་གྲུབ་པའི་མཐས་སྦྱར་ཁས་ལེན་དང་། །ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པའི་རྣམ་གྲངས་མང་པོས་ཀྱང་། །སྙིང་པོའི་སེམས་ཉིད་གཉུག་མའི་དོན་མཐོང་དཀའ། །ཉན་རང་སེམས་ཙམ་རང་རྒྱུད་དབུ་མ་ཡང་། །གང་ཟག་ཆོས་བདག་མེད་པའི་རྣམ་དབྱེ་ཡིས། །དངོས་གཞིའི་ལྟ་བསྒོམ་མཁའ་སོགས་གཞིར་གོལ་བས། །གྲངས་མེད་མང་པོའི་འགྲོ་བ་བསྒྲུབ་པར་སྣང་། །བྱ་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་གྲགས་པའི། །རྒྱུད་དོན་བསྐྱེད་རྫོགས་བཅོས་བསྒྱུར་དུ་མས་ཀྱང་། །མ་བཅོས་རང་བབས་ལྷུན་གྲུབ་གཉུག་མ་ལས། །ཉེ་བར་མ་གྱུར་སྤྲོས་པའི་དྲ་བས་བཅིངས། །སེམས་སངས་འདི་ཞེས་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཅན། །ཁ་ཅིག་འདུ་ཤེས་ཚོར་བ་འགོག་པ་དང་། །ལ་ལ་དུས་གསུམ་འབྲེལ་ཐག་བཅད་ནས་ཀྱང་། །ད་ལྟར་ཤེས་པ་ཟང་ཐལ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ། །གཞན་དག་སྐྱེ་འགགས་གྲངས་སུ་འདེབས་པ་ལ། །གཉུག་མའི་དོན་ཞེས་རྟོག་པའི་རྦ་རླབས་གཡོ། །དེ་བཞིན་རླུང་འཆིངས་གཉིས་སྦྱོར་བདེ་ གསལ་ལ། །རྣལ་མའི་དོན་ཞེས་ཆགས་སྲིད་འཛིན་པས་འཆིང་། །རེས་འཇོག་བླང་དོར་དྲ་བས་ཆུད་པ་ལས། །སྙིང་པོའི་དོན་ཉིད་ནམ་ཡང་མཐོང་བ་མེད། །དེ་ཀུན་བློ་བརྟགས་ཆོས་ཀྱི་འཁྲུལ་པས་ན། །སྲེད་པ་འདིར་འཆིངས་གྲོལ་བའི་སྐབས་མེད་དོ། །ཀྱེ་མ་རིན་ཆེན་བརྟག་པ་མ་ཤེས་པས། །ཡིད་བཞིན་དོར་ནས་འཆིང་བུ་ཚོལ་བར་སྣང་། །རང་བཞིན་སེམས་ཉིད་གཉུག་མའི་མཆོག་དོར་ནས། །བཅོས་བསྒྱུར་རེ་དོག་སྤྲུལ་གྱིས་གསེབ་ཏུ་འཆིངས། །འབད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནམ་ཡང་གྲོལ་མི་འགྱུར། །བརྩལ་བྱའི་དོན་གྱིས་ཚོལ་མཁན་བྱས་པས་བསླད། །ཨེ་མ་རང་བཞིན་སེམས་ཀྱི་དོན་འདོད་ན། །བརྟགས་དང་དཔྱད་པ་མང་པོས་ཅི་བྱར་ཡོད། །གང་སྣང་དེར་ཡིན་དེར་སྣང་འཛིན་པ་མེད། །འཛིན་མེད་ཕྱོགས་བྲལ་བླང་དོར་མི་དགོས་ཀྱིས། །ཐམས་ཅད་གཏད་མེད་བཅོས་བསླད་མ་བྱེད་ཅིག །ཡུལ་སེམས་སྣང་འདི་སྟོང་པའི་ཚུལ་ཡིན་ན། །སྟོང་ཞེས་ལྟ་བས་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་དགོས། །མེད་ན་བལྟས་ཀྱང་སྟོང་པར་མི་འགྱུར་བས། །དོན་མེད་ངལ་བས་དེ་ལ་ཅི་བྱར་ཡོད། །དེ་བཞིན་བསྐྱེད་རྫོགས་རང་བཞིན་བསྒོམ་མི་དགོས། །བླ
Chinese
您处无有止息增减， 显现如何亦非如是成立， 如何观察亦无如是自性， 原始解脱当下普贤之境。 于无基无实之诸法， 不特意执持此，无有认定。 如虚空般作者不可得，以作用而空， 为何皆是，是为何物，无有把握。 以宗派执着附着成见， 纵以众多见修行的名相， 亦难见心性本然之义。 声闻独觉唯识自续中观亦然， 以人法无我之差别， 实事之见修，以虚空等为基而误入， 似在成办无数众多之有情。 以事行瑜伽无上瑜伽著称之， 续义生圆修饰转变诸多亦然， 未能趋近于无作任运本成之本然， 为戏论之网所束缚。 心醒此乃见修行果， 有些阻断意识感觉， 有些断绝三时之关联， 说当下觉性通透。 其他于生灭计数之上， 以本然之义，兴起分别之波涛。 如是气脉明点双运乐 明，以真实之义，执着贪欲有而束缚。 从交替取舍之网中迷失， 始终未曾得见心要之义。 彼一切以分别念法之错谬， 贪恋于此，无有解脱之时机。 呜呼，未识珍宝之观察， 似舍如意宝而寻系缚。 舍弃自性心性本然之胜妙， 于修饰转变希冀之幻化中束缚， 以勤作之心，终不得解脱。 以所作之义，以能作者而迷惑。 唉玛，若欲自性心之义， 众多观察与分析有何用？ 显现为何即是，于彼显现无有执着， 无执无偏，无需取舍， 一切无所系属，莫作修饰改造。 若境心显现为空性之体性， 以空性之见，于彼有何所需？ 若无，纵观亦不转为空性， 无义之劳作，于彼有何用？ 如是生圆次第，无需观修自性，
English
In you, there is no cessation, increase, or decrease. Howsoever it appears, it is not established as such. Howsoever it is examined, it has no such nature. Primordially liberated, instantly, in the state of Kuntuzangpo. For all phenomena that are without basis or substance, There is no deliberate grasping, no identification as "this." Like space, the agent is invisible, empty of action. Whatever it is, it is everything; it is this, without any fixed point. Even with sectarian attachments affixed to established conclusions, And with many categories of view, meditation, and conduct, The essential nature of mind, the innate meaning, is difficult to see. The Shravakas, Pratyekabuddhas, Cittamatrins, Svatantrika-Madhyamikas, Through distinctions of the absence of self of person and phenomena, Take the actual view and meditation, mistaking space and so forth as the basis, Seeming to accomplish countless multitudes of beings. Even with the famed Kriya, Charya, and Anuttara yogas, And with many tantric meanings of generation and completion, contrived transformations, One is not close to the unmade, naturally present, spontaneously accomplished innate state, But is bound by the net of elaboration. Mind awakened, "this" is the view, meditation, and result. Some block perception and feeling, Some sever the connection of the three times, And say that present awareness is utterly transparent. Others count births and deaths, And stir up waves of conceptualization, calling it the innate meaning. Likewise, binding the winds, uniting the two, bliss, Clarity, clinging to desire and existence, is binding, calling it the genuine meaning. Lost in the net of alternating acceptance and rejection, The essential meaning itself is never seen. All of that, through the delusion of intellectually constructed dharmas, Is attached here, with no opportunity for liberation. Alas, not knowing the examination of the precious, It seems like discarding the wish-fulfilling jewel and seeking bondage. Having abandoned the supreme innate nature of mind, One is bound in the gaps of contrived transformations and hopes, One will never be liberated by effortful mind. One is misled by making the seeker the object to be accomplished. Ema! If you want the meaning of the innate nature of mind, What is the use of many examinations and analyses? Whatever appears is it; there is appearance without grasping. Without grasping, without bias, there is no need for acceptance or rejection, Everything is unattached; do not contrive or adulterate. If this appearance of objects and mind is the nature of emptiness, What is the need for a view of emptiness? If it is not, even if you look, it will not become empty, What is the use of meaningless labor? Likewise, there is no need to meditate on the nature of generation and completion,