Tibetan
ས་དྲིས་པ་བཟློག་སྟེ་སྨྲས། །འོ་ན་ཀུན་གཞི་ མེད་དམ་ཅི། །དེ་ནས་དྲིས་པའི་ལན་བཏབ་པ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་ལ། །སྣ་ཚོགས་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་བསླད། །ཀུན་གཞི་མ་རིག་དངོས་པོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ་ཕྱེད་པ་གཅེས་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། དེའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ་མ་ཕྱེད་ན་གཟུགས་གཅིག་ལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དོན་སོ་སོར་སྣང་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་ནི། རྒྱ་མཚོ་དང་གྲུ་པའི་རྣམ་པ་འདྲ་སྟེ། ཆོས་སྐུ་ཀ་དག་གི་རིག་པ་དྲི་མ་ཡོད་མ་མྱོང་བ་དབྱིངས་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པ་འདྲ་བ། གང་དུའང་མ་གྲུབ་ལ་གང་དུའང་འཆར་བའི་གོ་མ་འགགས་པ། ཐོག་མའི་གཞི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང་། རྐྱེན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བྲལ་བས་དབྱིངས་དེར་བཙན་ས་ཟིན་པ་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆ་ཡིན་ལ། ཀུན་གཞི་མཚོའི་སྟེང་ན་གྲུར་མི་ཞུགས་པ་ལྟར། ཐོག་མའི་དབྱིངས་ལས་འཁྲུལ་དུས་གཞིའི་མ་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དང་། ཁྱབ་བྱེད་དང་། ངོ་བོར་གནས་པ་གྲུ་ལྟ་བུ། སེམས་སེམས་བྱུང་ལས་དང་བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་མི་མང་པོས་གང་བ་སྟེ། རང་ཤར་ལས། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུའི་དཔེ་ནི། རྒྱ་མཚོ་དང་གྲུ་པའི་ཚུལ་ཏེ་ལམ་བྱུང་། གཉིད་ལོག་པ་དང་སད་པའི་ཚུལ་ཏེ། དབང་པོའི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །དེའང་རིག་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྡོག་བྱ་མ་ཡིན་ཞིང་མཐར་ཐུག་གྲོལ་གཞིར་ ཡོད་ལ། ཀུན་གཞི་གཉིད་ལྟ་བུ་འཁྲུལ་སྣང་གི་རྨི་ལམ་ཐམས་ཅད་འཆར་བའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ལས་སངས་པར་བྱེད་དགོས་པས་ཁྱད་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེའང་གཉིད་དང་རྨི་ལམ་ལྡོག་དགོས་ཀྱང་། རང་གི་རིག་པ་ལྡོག་མི་དགོས་པས། ཆོས་སྐུ་གཞི་རྟོགས་བྱ་ཡིན་ལ། དེའི་ངང་གོམས་བྱར་གྱུར་ཞིང་། འབྲས་བུ་གྲོལ་སར་ངོས་གཟུང་ངོ་། །ཀུན་གཞི་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་དག་བྱ་དྲི་མར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་གཞི་དང་། ཆོས་སྐུ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཀུན་གཞི་དང་ནི་ཆོས་སྐུའི་གནད། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རེ་ཞིག་བཤད། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ཀུན་གྱི་གཞི། །ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དབྱེ་བར་བཅས། །ངོ་བོ་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་སྣོད། །དབྱེ་བ་ལུས་དང་སྦྱོར་བ་དང་། །སྣ་ཚོགས་པ་དང་ཡེ་གཞིའོ། །ངེས་ཚིག་ཀུན་ནི་འདུས་པ་ལ། །གཞི་ནི་ཚོགས་ཤིང་སོགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཀུན་གཞིའི་ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ། བྱེ
Chinese
提问被反驳并说道：那么阿赖耶识不存在吗？之后回答了提问：阿赖耶识执着于分别念，被各种错乱的知识所迷惑。阿赖耶识是无明的实物。因此，区分阿赖耶识和法身非常重要。在《空六法》中说：因此，如果不区分阿赖耶识和法身，就类似于将一个物体视为不同的知识，无法显现各自的意义。这两个的例子类似于大海和船夫的形态。法身本来清净的觉性，从未有过的污垢，类似于清澈的虚空大海。在任何事物中都没有成立，但在任何事物中显现的能力都不会停止。最初的基，自性清净，以及脱离了突发性的污垢，因此在虚空中占据稳固地位，是具有清净和不净两方面的部分。阿赖耶识就像船没有进入大海一样，从最初的虚空中，错乱时成为一切无明的基础，是遍及一切的，并且作为本体存在，就像船一样。充满了心、心所、业和习气等错乱的人们。在《自显》中说：阿赖耶识和法身的例子，就像大海和船夫一样，这是途径。就像睡觉和醒来一样，因为有感官的差别。也就是说，无垢的觉性，法身的本体，在任何时候都不是应该舍弃的，并且是最终解脱的基础。 阿赖耶识就像睡眠一样，是显现一切错乱显现的梦境的基础，因此必须从中醒来，差别非常大。也就是说，虽然需要舍弃睡眠和梦境，但不需要舍弃自己的觉性。因此，法身是应该证悟的基础，并且要习惯于它的状态，并且要将它视为成果解脱之处。阿赖耶识和依赖于它的诸法，应该被视为需要净化的污垢。第二，详细解释分为两部分：详细解释阿赖耶识和法身。第一部分是：在《现观庄严论》中说：阿赖耶识和法身的要点，现在暂时解释阿赖耶识。是善与非善一切的基础，具有本体、定义和分类。本体是所有习气的容器。分类是身体、结合、多样性和原始基础。定义是所有聚集在一起，基础是集合等等。如是说，阿赖耶识的本体、定义、分类、
English
The question was refuted and said: Then does the Alaya-consciousness not exist? Then the question was answered: The Alaya-consciousness clings to conceptual thoughts, and is deceived by various confused knowledges. The Alaya-consciousness is an object of ignorance. Therefore, it is important to distinguish between the Alaya-consciousness and the Dharmakaya. In the Klong Drugpa it says: Therefore, if the Alaya-consciousness and the Dharmakaya are not distinguished, it is like perceiving one object as different knowledges, and it is not possible to manifest their respective meanings. The example of these two is similar to the form of the ocean and the boatman. The Dharmakaya's originally pure awareness, which has never had any defilement, is like a clear expanse of ocean. It is not established in anything, but the ability to manifest in anything does not cease. The initial basis, self-nature pure, and free from accidental defilements, therefore occupying a firm position in the expanse, is a part with both purity and impurity. The Alaya-consciousness is like a boat not entering the ocean, from the initial expanse, when confused, it becomes the basis of all ignorance, is all-pervasive, and exists as the essence, like a boat. It is filled with minds, mental factors, karma, and habitual tendencies, many confused people. In the Rangshar it says: The example of the Alaya-consciousness and the Dharmakaya is like the manner of the ocean and the boatman, this is the path. Like sleeping and waking, because there is a difference in the senses. That is to say, the undefiled awareness, the essence of the Dharmakaya, is not something to be abandoned at any time, and is the basis of ultimate liberation. The Alaya-consciousness is like sleep, the basis for the manifestation of all confused appearances of dreams, therefore it must be awakened from, the difference is very great. That is to say, although sleep and dreams need to be abandoned, one's own awareness does not need to be abandoned. Therefore, the Dharmakaya is the basis to be realized, and one must become accustomed to its state, and it must be recognized as the place of fruition liberation. The Alaya-consciousness and the phenomena that depend on it should be known as defilements to be purified. Second, the detailed explanation is divided into two parts: detailed explanation of the Alaya-consciousness and the Dharmakaya. The first part is: In the Thalgyur it says: The key points of the Alaya-consciousness and the Dharmakaya, now temporarily explain the Alaya-consciousness. It is the basis of all good and non-good, possessing essence, definition, and classification. The essence is the container of all habitual tendencies. The classification is body, combination, diversity, and original basis. The definition is all gathered together, the basis is collection and so on. As it is said, the essence, definition, classification of the Alaya-consciousness,
Tibetan
ད་ལས། སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ངོ་བོ་ནི། འདུས་བྱས་དགེ་བ་རྣམ་བྱང་དང་འཁོར་བའི་ཆོས་སོ་ཅོག་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི། ཀུན་མང་བ་ལ། གཞི་ཚོགས་པ་དུ་མའི་འདུ་སའམ་རྟེན་གཞིར་གནས་པའོ། །དབྱེ་ན། ཡེ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི། སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི། བག་ཆགས་ལུས་ཀྱི་ཀུན་གཞི། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ ཀུན་གཞི་དང་བཞིའོ། །དང་པོ་ནི། འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱིངས་དང་པོའི་གཞི། དཔྱོད་བྱེད་ཐོག་མའི་འགྱུ་བ་རིག་པ་ལ་ལྟོས་པའི་མ་རིག་པ་མཚུངས་ལྡན་དུ་ཡོད་པའི་ཟློག་པ་ནས་བརྗོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རང་མ་རིག་ན་འཁོར་བར་སྦྱོར་ལ། རིག་ན་མྱང་འདས་སུ་སྦྱོར་བའི་ཆ་ནས་བརྗོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྩ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ། ལུས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡོད་པས། ཤ །ཁྲག །འོད། ཡིད་ལུས་འཆར་བའི་ཆ་ནས་བརྗོད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་མ་དག་པའི་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་འབྱུང་ཁུངས་ཀུན་གྱི་གཞི་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་མིང་བཞིར་བརྗོད་ཀྱང་། དོན་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཆ་ལ་ལྡོག་པ་བཞིར་དབྱེར་ཡོད་པ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དང་པོའི་འགྱུ་ཆ་ནས་བཟུང་སྟེ་ད་ལྟའི་བར་དུ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཀུན་གཞི་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་གནས་པའང་ཆ་སོ་སོར་དབྱེ་ན་རྩ་བ་འཁོར་བའི་གོ་འབྱེད་འཆར་བའི་གཞིས་ཡེ་དོན་དང་འཁོར་འདས་སུ་སྦྱོར་བས་སྦྱོར་བ་དོན་དང་ལུས་སུ་སྣང་བས་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་བརྟེན་པས་ཀུན་གཞི་བཞིར་བཞག་ལ་དེ་དུས་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་ཡོད་ཕྱི་ནང་ལ་མ་ཆད་པས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་སུ་བཏགས་སོ། །དེ་ལས་དབང་ཤེས་ལྔ་ལ་རང་རང་གི་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་ཡུལ་ལྔ་འཛིན་པའི་ཆ་ནས་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་སུ་བཏགས་སོ། །དེ་དུས་རྟོག་དཔྱོད་ཁ་ནང་བལྟས་ཀྱི་རྟོག་པས་དང་པོ་དེར་ མཇལ་བས་ཡིད་ཤེས་དཔྱོད་པས་ཁྱད་པར་སོ་སོར་འཛིན་པ་ལ་དོན་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། སེམས་གཅིག་ལ་ལྡོག་པས་ཐ་དད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བྱེད་པས་ནི། ཡེས་འཁྲུལ་གཞི་བྱེད། སྦྱོར་བས་ལུས་སེམས་འབྲེལ་ནས་བདེ་སྡུག་གི་ཀུན་སྦྱོར་བྱེད། ལུས་ཀྱིས་ལུས་དང་དེའི་ཆོས་ཚོགས་པ་དུ་མའི་རྐྱེན་བྱེད། བག་ཆགས་ཀྱིས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སོག་བྱེད་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་བྱེད་པའོ། །སྒྲས་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། བག་ཆགས་སྔ་ཕྱིའི་ཉིང་མཚམས་དང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་སྔ་ཕྱིའི་འབྲེལ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྡེབས་དང་། ཀུན་ཏུ་སྦྱོ
Chinese
现在开始，关于声音进入的五个理由。第一，本体是：作为有为善业清净和轮回诸法连同习气的容器。定义是：一切众多之处，作为众多聚集之地的基础或所依处而存在。分类有四种：本义的阿赖耶识，作用义的阿赖耶识，习气身的阿赖耶识，以及各种习气的阿赖耶识。第一种是：轮回一切法的最初界限之基础。从与最初的思辨性流动、与意识相关的无明相应而存在的颠倒来阐述。第二种是：就此意识而言，自己不觉悟则与轮回相连，觉悟则与涅槃相连的角度来阐述。第三种是：就此根本意识而言，具有身体的习气，血、光、意生身显现的角度来阐述。第四种是：就此意识而言，作为不净业和习气之来源的一切的基础的角度来阐述。如是虽以四名来述说，实则是一个意识的侧面，因为存在四种不同的反体而安立。如是，从最初的流动开始直到现在，作为一切意识的所依阿赖耶识，以及依赖于它的八识聚也安住，若分各个部分，根本是轮回之开端显现的基础，是本义；与轮回涅槃相连，是作用义；显现为身体，是身体；心之习气所依赖，是阿赖耶识四种。那时，因为存在意识的形象，内外没有间断，所以被安立为阿赖耶识。从此，五根识以各自的意识，从无分别执持五境的角度，被安立为五门的识。那时，以向内观察的分别，最初在那里相遇，所以是意识；以思辨分别，对各个差别进行执持，认为是实义。一个心识，因为反体的不同，应知是不同的。作用是：本义制造迷惑的基础；作用义连接身心，制造苦乐的一切连接；身体制造身体及其法众多聚集的因缘；习气制造业和烦恼的积累，以及作为因和缘。声音进入的理由是：习气前后之间的连接，业的异熟前后之间的关联，因果的次第，以及一切的连接。
English
Now, regarding the five reasons for the entry of sound. First, the essence is: being the container for conditioned virtuous purification and all samsaric dharmas together with their habitual imprints. The definition is: in all numerous places, it exists as the basis or foundation of the gathering of many assemblies. The divisions are four: the Alaya of essential meaning, the Alaya of functional meaning, the Alaya of habitual body, and the Alaya of various habitual imprints. The first is: the basis of the initial boundary of all samsaric dharmas. It is explained from the reversal that exists in correspondence with the initial speculative flow, ignorance related to consciousness. The second is: in relation to that very consciousness, it is explained from the aspect of connecting to samsara if one is not self-aware, and connecting to nirvana if one is aware. The third is: in relation to that very root consciousness, it is explained from the aspect of having the habitual imprints of the body, blood, light, and the manifestation of the mind-body. The fourth is: in relation to that very consciousness, it is explained from the aspect of being the basis of all sources of impure actions and habitual imprints. Thus, although spoken of with four names, in reality, it is a facet of one consciousness, established because there are four different reversals. Thus, from the initial flow until now, the Alaya, which is the basis of all consciousnesses, and the eight aggregates that depend on it also abide. If divided into separate parts, the root is the basis for the opening and manifestation of samsara, which is the essential meaning; connecting to samsara and nirvana is the functional meaning; manifesting as the body is the body; the habitual imprints of mind rely on it, these are the four Alayas. At that time, because the image of consciousness exists, without interruption inside and out, it is established as the Alaya-consciousness. From this, the five sense consciousnesses, from the aspect of each consciousness holding onto the five objects without discrimination, are established as the consciousnesses of the five doors. At that time, with the discrimination of inward-looking contemplation, meeting there initially, it is consciousness; with speculative discrimination, holding onto each difference, it is considered the real meaning. One mind, because of the difference in reversals, should be known as different. The function is: the essential meaning creates the basis of delusion; the functional meaning connects body and mind, creating all connections of happiness and suffering; the body creates the causes and conditions for the body and its many gatherings of dharmas; the habitual imprints create the accumulation of actions and afflictions, and act as cause and condition. The reason for the entry of sound is: the connection between the habitual imprints of past and future, the relationship between the ripening of actions of past and future, the sequence of cause and effect, and the connection of all.