Tibetan
རིམ་ཁང་བརྒྱད་པ། གདོད་མ་གཞིའི་གནས་ལུགས་བསྟན་པ། རིམ་ཁང་བརྒྱད་པ། གདོད་མ་གཞིའི་གནས་ལུགས་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་དབང་དང་དམ་ཚིག་གི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ནས། ད་ནི་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལས། དང་པོ་གཞི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེའི་གནས་དཀའ་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཞི་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་གཞི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞི་བདུན་གྱི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན་པ། མཐར་འཛིན་གྱི་གཞི་བདུན་སྐྱོན་ཅན་དུ་བསྟན་པ། ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གཞི་རང་གཞུང་དུ་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྤྱིར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ཀྱིས་གཞིའི་འདོད་ལུགས་བདུན་དུ་བསྟན་པ་ནི། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བའི་རང་གཞུང་སོ་སོས་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གཞི་ཀ་དག་ཏུ་འདོད་པ། གཞི་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ། གཞི་མ་ངེས་པར་འདོད་པ། གཞི་ངེས་པ་དོན་གྱི་དངོས་གཞི་པར་འདོད་པ། གཞི་ཅིར་ཡང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པར་འདོད་པ། གཞི་ཅིར་ཡང་ཁས་བླང་དུ་བཏུབ་པར་འདོད་པ། གཞི་སྣ་ཚོགས་སུ་འདོད་པ་དང་བདུན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཀ་དག་གི་ཕྱོགས་རེ་ལ་བཏགས་ནས་སོ་སོར་ཁས་བླངས་ཏེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ། གང་ཡང་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁས་ལེན་མེད་ཅིང་། སྤྲོས་བྲལ་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོའི་ཆ་ནས་གཞི་ཀ་དག་ཏུ་འདོད་པའོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཡོན་ཏན་རང་ཆས་སུ་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཉི་མ་དང་ཟེར་གྱི་ཚུལ་དུ་ལྡན་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པར་འདོད་པ་ལྷུན་གྲུབ་བོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་འདི་ ཡིན་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཡན་སྤྲོས་མེད་ཆེན་པོར་འདོད་པ་མ་ངེས་པའོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་འདོད་པ་ངེས་པ་ཅན་ནོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཅིར་ཡང་འཆར་བར་འདོད་པས་ཅིར་ཡང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པར་འདོད་པའོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འདོད་པས་ཅིར་ཡང་ཁས་བླང་དུ་བཏུབ་པར་འདོད་པའོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་སྣང་ཚུལ་གོ་མ་འགགས་པར་སྣང་བར་འདོད་པས་སྣ་ཚོགས་སུ་འདོད་དེ་ཁྲ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་དག་ཀྱང་རིག་པ་གཅིག་ལ་སོ་སོའི་འཐད་གཞུང་ཕྱོགས་རེ་མཐོང་ནས་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། བབས་ལས་གྲུབ་པའི་གནས་ལུགས་ནི། །གནས་པ་བདུན་གྱི་ཚུལ་ལས་ཀྱང་། །སྣ་ཚོགས་ངོས་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །འགྱུ་ཚད་ཆ་ནས་ངེས་མེད་དོ། །མི་འགྱུ་བ་ལས་ངེས
Chinese
第八层。 阐述原始基的实相。 第八层。 阐述原始基的实相。 如是广为阐述灌顶和誓言之王后，现在要确定心要义的自性。首先，对于基，自性清净的法界，胜义谛，密咒金刚处，艰难自然成就之坛城的体性之阐述，有二： общей阐述七基的自性，以及分别解说无上之基。第一部分有三：简要阐述七基的体性，将执着的七基阐述为有过失的，以及将本净任运无别的基作为自宗安立。第一，一般来说，大圆满的宗义以七种基的观点来阐述，这是各宗派所持有的。也就是，认为基是本净，认为基是任运自成，认为基是不确定的，认为基是确定的实义本体，认为基是可以随意转变的，认为基是可以随意承认的，以及认为基是多样的，共有七种。这些也都是在本体本净的某一方面上附加名称而各自承认的。对于这自生智慧，没有任何肯定或否定的承认。从离戏的大圆满之角度来看，基被认为是本净。认为觉性的体性，功德自性本具，如太阳和光芒般具足且无垢，是任运自成。认为觉性的体性，不是确定为一，而是广大无戏论，是不确定的。认为觉性的体性是不变的，是确定的。认为觉性的体性可以显现为任何事物，因此认为是可以随意转变的。认为觉性的体性可以生起轮回和涅槃的一切法，因此认为是可以随意承认的。认为觉性的体性，显现的方式不会停止地显现，因此认为是多样的，称为花色。这些也都是在同一个觉性上，各自看到某一方面的合理之处而安立的。如《现观庄严论》中说：从降临而成就的实相是，从七种安住的方式来看也是，从多种角度来看是任运自成，从动摇的程度来看是不确定的。从不动的角度来看是确定的。
English
Eighth Level: Explaining the Nature of the Primordial Ground. Eighth Level: Explaining the Nature of the Primordial Ground. Having extensively explained the king of empowerments and samayas, now it is time to ascertain the essence of the nature of meaning. First, regarding the ground, the essence of the spontaneously pure expanse, the ultimate truth, the secret mantra vajra place, the nature of the spontaneously accomplished mandala, there are two aspects: generally explaining the nature of the seven grounds, and specifically explaining the unsurpassed ground. The first has three parts: briefly explaining the nature of the seven grounds, showing the seven grounds of clinging as flawed, and establishing the ground of primordial purity and spontaneous accomplishment as inseparable in our own system. First, in general, the Great Perfection tradition explains seven views on the ground, which are held by various proponents of philosophical tenets. These are: the ground is considered primordially pure, the ground is considered spontaneously accomplished, the ground is considered indefinite, the ground is considered the definite actual entity of meaning, the ground is considered transformable into anything, the ground is considered acceptable as anything, and the ground is considered diverse, these are the seven. These are also individually acknowledged by attributing them to one aspect of the essence of primordial purity. For this self-arisen wisdom, there is no affirmation or negation. From the perspective of the great sphere beyond elaboration, the ground is considered primordially pure. The nature of awareness is considered spontaneously accomplished, with qualities inherently present like the sun and its rays, complete and without stain. The nature of awareness is not established as one thing, so it is considered vast and free from elaboration, indefinite. The nature of awareness is considered immutable, definite. The nature of awareness is considered capable of appearing as anything, so it is considered transformable into anything. The nature of awareness is considered the source of all phenomena of samsara and nirvana, so it is considered acceptable as anything. The nature of awareness is considered to appear without ceasing, so it is considered diverse, called variegated. These are all established by seeing one aspect of reasonability in the same awareness. As it is said in the *Thal Gyur*: The reality accomplished from descent is, also from the manner of the seven abidings, from various aspects it is spontaneously accomplished, from the measure of movement it is indefinite. From immovability it is definite.
Tibetan
་པ་ཅན། །སྣང་བའི་ཚད་ནི་ཅིར་ཡང་བསྒྱུར། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཕྱིར་ཁས་ལེན་བཅས། །འཁྲུལ་པ་དག་ཕྱིར་ཀ་དག་ལ། །སྣང་ཚུལ་མཐའ་དག་ཁྲ་བོར་འདོད། །ཅེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཐོག་མ་བབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཞི། །ཡོད་ནི་གཅིག་ལས་མེད་པ་ལ། །འཁྲུལ་པར་སྣང་བའི་ཕྱོགས་དག་ནས། །རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏན་ཕབ་ན། །རིམ་པ་བདུན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྣང་། །རིམ་པ་བདུན་གྱི་སྣང་བ་ཡང་། །ངོ་བོ་གཅིག་གི་སྣང་ཚུལ་ལས། །གཅིག་མ་ཤེས་པས་དེ་ལྟར་སྣང་། །འོན་ཀྱང་དེ་དོན་འདི་ལྟ་སྟེ། །ལྷུན་གྲུབ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལ། །སྣ་ཚོགས་འདུས་པས་སྙིང་པོར་སྣང་། །ངེས་པ་ མེད་པར་གནས་པ་ལ། །འགྱུ་བྱེད་ཡིད་བཅས་རྣམ་པར་སྣང་། །ངེས་པ་རང་ངོར་གནས་པ་ལ། །དྲན་བྱེད་འཕོ་བ་མེད་པར་སྣང་། །བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པར་གནས་པ་ལ། །འབད་དེ་བློ་ཡི་རྣམ་པར་སྣང་། །ཅི་ཡི་ངོ་བོར་གནས་པ་ལ། །གང་སྣང་རང་གི་ངོ་བོར་སྣང་། །ཁྲ་བོ་དག་ཏུ་གནས་པ་ལ། །སྣ་ཚོགས་སོ་སོའི་ཚུལ་དུ་སྣང་། །ཀ་ནས་དག་པར་གནས་པ་ལ། །དྲི་མ་ཡེ་ནས་མེད་པར་སྣང་། །འདི་ཀུན་བློ་ཡི་རིམ་པ་ལས། །རང་ངོ་ཀ་ནས་དག་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་མཐར་འཛིན་གྱི་གཞི་བདུན་སྐྱོན་ཅན་དུ་བསྟན་པ་ནི། ལོང་བ་བདུན་གྱིས་གླང་པོ་ཆེ་བརྗོད་པ་ལྟར། རིག་པའི་ཕྱོགས་རེ་རྟོགས་པའི་ཆ་ལ་ཞེན་པའི་ཁས་ལེན་གཏིང་ཚུགས་པ་རེ་བཅས་ནས་འདོད་པས། དེ་དག་དགག་པ་ལ་དོན་བདུན་ལས། དང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་དགག་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གནས་ལུགས། རྒྱ་གར་ཡང་མ་ཆད། ཕྱོགས་གང་དུ་ཡང་མ་ལྷུང་བར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་དང་པོ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ན་འཁོར་བ་རྟག་ཏུ་འཁོར་བས་གྲོལ་བར་མི་རིགས་ཏེ་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའང་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཐལ་ཏེ། དང་པོ་ནས་མྱང་འདས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་མི་རིགས་ཏེ། ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་ན་མི་འགྱུར་བས་འཁོར་འདས་འབྱུང་བར་མི་རིགས་སོ། །ཡང་ན་སུ་ཡང་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ཡེ་ནས་ ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་པར་ཐལ་ལ། འདོད་ན་རྒྱུ་འཁོར་བ་ཡིན་དུས། འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པས་གསལ་ལ། དེ་གཉིས་གཅིག་ན་འཁོར་བ་མྱང་འདས་སུ་ཐལ་ལ། མྱང་འདས་འཁོར་བར་ཐལ་ཏེ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འ
Chinese
具有。显现的量度可以随意改变。为了生起一切而带有承诺。为了清净错乱，在本来清净中，将一切显现视为杂色。如是说。在《六界》中说：最初自然成就之基，存在唯独一个，从不曾有的，从错乱显现的各方面，由证悟者们确定后，显现为七种次第。七种次第的显现，也是从一个自性的显现方式中，因不了解唯一而如此显现。然而，其意义如下：在自然成就的状态中，因聚集各种而显现为精华。在不确定的状态中，显现为具有能动之意的形象。在确定安住于自性中的状态中，显现为具有忆念而无有变迁。在可以改变的状态中，显现为努力的心的形象。在任何自性的状态中，显现为所显现之物的自性。在杂色的状态中，显现为各种各样的形式。在从一开始就清净的状态中，显现为本来就没有垢染。这一切都是心的次第，自性本来就是清净的。如是说。第二，宣说执着的七种基础是有过失的：如同七个盲人描述大象一样，由于各自执着于对智慧某一方面的理解，并带有根深蒂固的承诺而产生执着。为了驳斥这些观点，有七个要点。第一，驳斥认为自生圆满的观点，分为陈述观点和驳斥观点两部分。第一部分是：自生圆满的处所，不曾断绝于印度，也不曾落入任何一方。第二部分是：如果从一开始就是自生圆满，那么轮回将永远流转，不可能解脱，因为是自生圆满的缘故。涅槃也不依赖于认识自性等因缘，因为从一开始涅槃就是自生圆满的缘故。认为这两者的基础是自生圆满也是不合理的，因为如果是自生圆满，就不会改变，因此轮回和涅槃不可能产生。或者，任何人都会毫不费力地解脱，因为因果本来就是自生圆满的缘故。如果是这样，那么因果就变成同时了。如果承认，那么当因是轮回的时候，果不是涅槃就很明显了。如果这两者是一体，那么轮回就会变成涅槃，涅槃就会变成轮回，因为这两者是一体的缘故。
English
Having. The measure of appearance can be changed at will. With commitment to arise everything. To purify delusion, in the originally pure, all appearances are regarded as variegated. Thus it is said. In the "Six Spaces" it says: The basis of the initial natural accomplishment, existence is only one, from what is not, from the aspects of delusive appearance, when determined by the realized ones, it appears as seven stages. The appearance of the seven stages is also from the way of appearance of one essence, appearing thus because of not knowing the one. However, the meaning of it is like this: In the state of natural accomplishment, it appears as essence by gathering various things. In the state of uncertainty, it appears as the image of the mind with movement. In the state of certainty abiding in its own nature, it appears as having remembrance without change. In the state of being able to be changed, it appears as the image of the striving mind. In the state of whatever essence, it appears as the essence of what appears. In the state of variegation, it appears as various forms. In the state of being pure from the beginning, it appears as being without defilement from the beginning. All of this is the sequence of the mind, the nature itself is pure from the beginning. Thus it is said. Secondly, showing that the seven bases of clinging are faulty: Like seven blind men describing an elephant, because each clings to the understanding of one aspect of wisdom, and with deeply rooted commitments, they become attached. In order to refute these views, there are seven points. First, refuting the view that it is spontaneously accomplished, divided into stating the view and refuting the view. The first part is: The place of spontaneous accomplishment, not cut off from India, nor fallen into any side. The second part is: If it is spontaneously accomplished from the beginning, then samsara will always revolve, and it is impossible to be liberated, because it is spontaneously accomplished. Nirvana also does not depend on the causes and conditions such as knowing one's own nature, because from the beginning Nirvana is spontaneously accomplished. It is also unreasonable to say that the basis of these two is spontaneously accomplished, because if it is spontaneously accomplished, it will not change, therefore samsara and nirvana cannot arise. Or, anyone will be liberated effortlessly, because cause and effect are spontaneously accomplished from the beginning. If so, then cause and effect become simultaneous. If you admit it, then it is clear that when the cause is samsara, the result is not nirvana. If these two are one, then samsara becomes nirvana, and nirvana becomes samsara, because these two are one.