Tibetan
་པ། ནང་སེམས་ཀྱི་སྲིད་པ་སྙེམས་ བྱེད་དུ་མ་ལ་འཇུག་ཅིང་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ། ལུས་སེམས་གཉིས་འདུས་ཀྱི་སྲིད་པ་གང་ལའང་ཐོགས་མེད་དུ་རྒྱུ་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། བར་མ་དོ་ཡི་སྣང་བ་ནི། །རང་བཞིན་གནས་པའི་ཕུང་པོ་དང་། །ཁམས་དང་ཉོན་མོངས་ཡུལ་དུ་སྣང་། །འཆི་ཀའི་བན་བུན་ལང་ལོང་དང་། །ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་བར་དོ་སྐུ་དང་ཡང་། །ཡེ་ཤེས་འོད་དང་ཁ་དོག་གོ། །ཐིག་ལེ་མཆེད་དང་འབྱུང་སྣང་དག །ཅིར་སྣང་ཆོས་ཉིད་གཞལ་ཡས་སོ། །སྲིད་པའི་སྣང་བ་ཕྱད་ཕྱོད་དང་། །ཡད་ཡུད་རྨི་ལམ་སྣང་བ་ལྟར། །བདེན་སྣང་རྫུན་པ་ཡིད་ཀྱི་ལུས། །དཀར་སླེག་ལ་སོགས་རིགས་དྲུག་འོད། །སོ་སོའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་སྣང་བའོ། །ཞེས་སོ། །དོན་གཉིས་པ་སོ་སོའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་བཞི་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་བར་དོ་ལ་ཤེས་བྱའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅད་པ་ཐི་བྱ་ཚང་དུ་འཇུག་པ་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག །འཆི་ཀའི་བར་དོ་ལ་མི་གསལ་བ་གསལ་གདབ་པ་སྒེག་མོ་མེ་ལོང་བལྟ་བ་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བར་དོ་ལ་རང་སྣང་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་སྔར་འདྲིས་ཀྱི་མི་དང་འཕྲད་པའམ་མ་པང་དུ་བུ་འཇུག་པ་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག །སྲིད་པ་བར་དོ་ལ་ལས་ཀྱི་འཕྲོ་མཐུད་པ་ཡུར་བ་སྐང་ཆག་པ་ལ་ཝ་འཛུགས་པ་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག་གོ། །དང་པོ་ལའང་དཔེ་དགོད་པ། དོན་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དཔེ་ནི་ཐི་བྱ་ནི་ཚང་དང་པོ་འཆའ་དུས་མི་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་བརྟགས་ཏེ་བཙན་སར་ བཅས་ནས་ཕྱིས་ཚང་དུ་ནམ་འཇུག་ཀྱང་རྟོག་དཔྱོད་མེད་པར་སྐད་ཅིག་ལ་འཇུག་པ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡང་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་དང་པོར་ཐོས་བསམ་གྱིས་བློའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་སྒོམ་དུས་དོན་ཐོག་དེར་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བས་ཅར་ཕོག་ཏུ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་ཐེག་པའི་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་བློ་སྦྱངས་པས་བློའི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཆོད་པར་བྱེད་པའོ། །སྤྱིར་གང་ཉམས་སུ་བླང་བ་དེ་ཐོས་པས་ཆོག་མོད་ཀྱང་གང་ཟག་སྔོན་ནས་ལས་སད་པའི་རིགས་དང་། སྔོན་བསྐལ་པ་བཟང་དུས་བླ་མ་ཡང་གྲུབ་ཆེན་ཤ་སྟག་བྱོན་དུས་རང་གི་ལས་འཕྲོ་དང་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེ་དང་མངོན་པར་མཁྱེན་པས་གནད་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་རང་གང་མོས་ལས་འཕྲོ་ཡོད་པ་གཅིག་པུ་དེས་གྲོལ་བ་ཡིན་ཀྱང་། ད་ལྟའི་དུས་ན་ལས་འཕྲོ་བཟང་པོའང་དཀའ་ལ། རྣམ་རྟོག་གྲངས་མང་བས་སྤྲོས་པ་གཅིག་གིས་ཆོད
Chinese
。内心沉溺于有之中，涉入诸多歧途且不断思虑。身心二者聚合的有，毫无阻碍地流转，体验各种痛苦。如《中观根本慧论》所说：中阴的显现，是自性安住的蕴，界和烦恼显现为境。临终时的昏暗迷乱，以及识不能安住于一处。法性中阴是身，也是智慧光和颜色。明点扩展和五大显现，无论显现什么都是法性宫殿。有中阴的显现是飘忽不定，如梦境般摇曳不定。看似真实实则虚假的意生身，白色等六道之光，各自所对的境界显现。以上。《二义》中，详细阐述各自的自性，共有四点：于自性中阴，断除所知之增益，如鸟雀入巢般的诀窍。于临终中阴，将不清晰之处变得清晰，如美女照镜般的诀窍。于法性中阴，确信自显现，如与旧识相遇或孩子投入母亲怀抱般的诀窍。于有中阴，延续业力，如狐狸钻入堤坝缺口般的诀窍。第一点又分举例和阐述意义两部分。举例是说，鸟雀初次筑巢时，会考察有无人类等危害，在安全的地方建造，之后无论何时入巢，都不会再做考量，瞬间进入。瑜伽士也是如此，通过闻思断除增益。第二点是说，如前例一般，首先通过闻思断除知性的增益，禅修时对所修之义不再有任何怀疑，从而直接进入禅修。也就是说，首先通过闻思，对自性的各种宗见和乘的分类进行研习，从而断除一切知性的戏论。一般来说，任何修习之法，仅凭听闻即可，但对于那些宿业觉醒之人，以及过去于贤劫之时，上师皆为大成就者之时，自己的业力和上师的慈悲以及佛陀的加持，以及佛陀的预知，能够切中要害的法，自己所喜爱的法，仅凭此一法便可解脱。但如今，善业难得，且杂念繁多，故无法仅凭一法而足矣。
English
。The mind indulges in existence, engaging in various diversions and constantly contemplating. The existence of the union of body and mind flows without obstruction, experiencing various sufferings. As stated in the Madhyamaka-karika: The appearance of the bardo is the aggregates abiding in their own nature, and the realms and afflictions appear as objects. The dimness and confusion of the moment of death, and the consciousness not abiding in one place. The dharmata bardo is also the body, and the light and color of wisdom. The expansion of bindus and the appearance of the elements, whatever appears is the palace of dharmata. The appearance of the sridpa bardo is fleeting and unsteady, like the appearance of a dream. The seemingly real but false mind-made body, the light of the six realms such as white, and the objects of each are visible. The above. In the second meaning, the detailed explanation of the respective nature has four points: In the nature bardo, cutting off the superimposition of knowable objects is a key instruction like a bird entering its nest. In the death bardo, clarifying the unclear is a key instruction like a beautiful woman looking in a mirror. In the dharmata bardo, trusting in self-appearance is a key instruction like meeting an old acquaintance or a child entering its mother's lap. In the sridpa bardo, continuing the karma is a key instruction like a fox entering a broken dike. The first point also has two parts: giving an example and explaining the meaning. The example is that when a bird first builds its nest, it investigates the harm from humans and so on, and builds it in a safe place. Later, whenever it enters the nest, it enters in an instant without any consideration. The yogi is also like that, cutting off superimpositions through hearing and thinking. The second point is that, like the previous example, first cutting off the superimpositions of the mind through hearing and thinking, and then meditating without any doubt on the meaning of what is being meditated on, thereby directly entering into meditation. That is to say, first studying the various tenets of self-nature and the classifications of vehicles through hearing and thinking, thereby cutting off all intellectual proliferation. In general, whatever is practiced is sufficient by hearing, but for those who have awakened from past karma, and in the past when the buddhas appeared during the good aeon, their own karmic connections, the compassion of the gurus, and the omniscient knowledge, the dharma that goes to the heart, the dharma that one likes, is the only one that can liberate. But nowadays, good karma is difficult to obtain, and there are many thoughts, so one proliferation is not enough.
Tibetan
་པའང་སྲིད་མཐའ་མ་ཁེགས་པ་ཙམ་ལས། ཕལ་པ་ཀུན་ཐོས་བསམ་ཕྱོགས་མེད་དུ་སྦྱོང་དགོས་ཏེ། ད་ལྟའི་སྙིང་ཏིག་འདིའི་བསྟན་པའི་མཐའ་མ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སླེབ་པའི་དུས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་གསང་བ་རྒྱལ་པོ་འདི་ཀུན་གྱི་རྩེ་མོ་ཡིན་པས་ཀྱང་ཐོས་བསམ་ཆེ་ལ་ཤེས་རབ་དང་སྐལ་བ་མཆོག་མ་གཏོགས་པས་འདིའི་དོན་རྟོགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་ཐེག་པ་འདིར་འཇུག་པ་ལ་ཐོས་བསམ་ཆེ་བ་ཞིག་བསྟེན་དགོས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ ལས། ཚིག་བརྗོད་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི། །རིམ་པ་དགུ་ནི་ཡིད་དཔྱོད་པས། །མངོན་སུམ་གནད་དང་བྲལ་བ་ལ། །མ་འོངས་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་དང་། །རྟོག་པ་རགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཚིག་ལ་སྤྱོད་ཕྱིར་སྨིན་པ་མིན། །འདི་ཡི་བསྟན་པའི་ཐ་མ་ལ། །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཞེས་བྱ། །ཚིག་འདས་སྤྲོས་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཆེ། །གསང་བ་ངེས་པའི་རྒྱུད་འདི་ཡི། །མངོན་སུམ་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིས། །རང་ཤེས་རིག་པ་འདུས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཅིག་བསྡུས་པའི། །རང་རིག་ངེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མཉམ་ཉིད་འདྲེས་པ་མེད་པར་སྤྱད། །དེ་ནི་ཚིག་འདས་རིམ་པའོ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་དབང་པོ་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་སྔོན་ལས་སད་པས། ཚེ་འདིར་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ལ་ཆོས་འདི་ཐོས་ན་སྤྲོས་པ་དུས་གཅིག་ལ་ཆོད་དེ་འདི་བས་འདི་ཟབ་མང་པོ་མི་འཚོལ་བར་ཉམས་ལེན་མདུང་འདྲིལ་དུ་ཐོད་རྒལ་ཁོ་ན་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཟེར་གྱི། ཕལ་པ་སྤྲོས་བཅས་ཚིག་ལ་ཞེན་ནས་ཐོད་རྒལ་མཐོང་ཡང་ངེས་ཤེས་མེད་པ་རྣམས་ལ་སྤྲོས་པའི་ཆོས་དགོས་ལ། དེས་གྲོལ་བ་ལ་ཐོས་པ་དུ་མའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་དགོས་པས་ཐོས་བསམ་གནད་ཆེ་བར་བསྟན་པའོ། །ཧྲིལ་གྱིས་བསྡུ་ན་ད་ལྟའི་དུས་སུ་ཐོད་རྒལ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྐྱེས། ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་དེ་ལ་འཛིན་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པ་འདུག་ན་ལས་ཅན་ཡིན་པས་མང་པོའི་ཁ་ན་མེད་དོ། །ཡིད་ཆེས་པ་འདི་གཅིག་པུས་ལམ་བགྲོད་པས་ ཉམས་ལེན་ལ་བརྩོན་པ་གཅིག་པུས་ཆོག་ལ། དེ་མི་འདུག་པ་དང་གཞན་ལ་སྟོན་པའི་བླ་མར་མིང་འདོགས་ན་ངེས་པར་ཐོས་བསམ་རྒྱ་ཆེ་དགོས་ཏེ། རང་གཞན་གྱི་ལམ་མ་ནོར་བ་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་པར་སློབ་དཔོན་དེ་ལམ་མ་ནོར་བ་དགོས་ཏེ། ནོར་ན་དེས་བསྟན་ཚད་ནོར་བ་ལ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་པོ་ཐོས་བསམ་རྒྱ་ཆེ་བ་གཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་ནང་སྒོམ་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་བསྐྱང་ཞིང་གསང་བ་དབྱིངས་རི
Chinese
也只是没有完全断除边执而已。一般的人都要毫无偏颇地修习闻思，因为现在这个心髓的教法最后会到达一个叫做“以信欲行持之地”的阶段。特别是，这个秘密之王是一切的顶峰，所以只有闻思广博、智慧超群、具有殊胜根器的人才能领悟其中的含义，因此进入这个法门需要依止闻思广博的人。如《超越思维》中说：词句、论宗的各种类别，九个次第以心来衡量，对于远离显现要点的人，未来所化有情和粗略分别的有情们，因为执着于言辞而无法成熟。这个教法的最后阶段，叫做“以信欲行持之地”。超越言辞的广大戏论，这个秘密决定的续部，依靠显现的道，自知觉性融合为一。一切佛陀的集中体现，自明觉性的法性，平等无杂地行持，那就是超越言辞的次第。如此说。如果有人认为这与所说的根器没有利钝之分相矛盾，那是因为往昔的业力觉醒，今生如果从具相的上师那里听闻此法，就能立即断除戏论，不会再寻找比这更深奥的法，而是将修法凝聚成一体，只专注于脱噶。这是对那些人的说法。而对于那些执着于言辞，即使见到脱噶也没有获得定解的普通人来说，则需要戏论之法，为了从中解脱，需要断除众多闻法的增益，因此强调了闻思的重要性。总而言之，现在这个时代，对脱噶生起了无与伦比的信心，如果克彻中没有丝毫的执着，那就是有缘之人，这样的人不多。仅仅凭借这份信心就能行走于道，仅仅精进修持就足够了。如果不是这样，却以示人的上师自居，那就必须要有广博的闻思，因为要了解自己和他人的道路没有错谬。特别是，上师不能在道路上犯错，如果错了，那么他所教的一切都会走向错误，所以首先要重视广博的闻思。这样，通过外在的闻思断除所知的增益，然后在内在通过禅修安住于法性的状态中，秘密的法界
English
It is only that the extremes of existence are not completely eliminated. Ordinary people must practice hearing and thinking without bias, because the final stage of this Nyingtik teaching will reach a stage called "the place of practice with faith and desire." In particular, this Secret King is the pinnacle of everything, so only those with extensive hearing and thinking, superior wisdom, and excellent fortune can understand its meaning. Therefore, entering this vehicle requires relying on someone with extensive hearing and thinking. As it says in the *Transcending Thought*: The various categories of words, expressions, and philosophical tenets, The nine stages are measured by the mind. For those who are far from the essential points of manifestation, Future disciples and beings with coarse thoughts, Because they cling to words, they cannot be matured. The final stage of this teaching Is called "the place of practice with faith and desire." The vast elaboration that transcends words, This tantra of secret certainty, By relying on the path of manifestation, Self-knowing awareness is united. The essence of all Buddhas gathered into one, The nature of reality of self-awareness, Practice without mixing with equality. That is the stage of transcending words. So it is said. If someone thinks this contradicts the statement that there is no difference between sharp and dull faculties, it is because past karma has awakened. If one hears this teaching from a qualified lama in this life, elaboration will be cut off at once, and one will not seek more profound teachings than this, but will focus solely on Tögal, concentrating one's practice. This is what is meant for those people. But for ordinary people who cling to words with elaboration, even if they see Tögal, they do not have certainty, so they need the teachings of elaboration. To be liberated from that, they need to cut off the superimpositions of many hearings, so the importance of hearing and thinking is emphasized. To sum it up, in this present age, an extraordinary faith in Tögal has arisen. If there is not even a speck of clinging in Trekchö, then one is fortunate, but there are not many such people. With this faith alone, one can travel the path, and diligent practice alone is sufficient. If that is not the case, but one takes the name of a lama who shows others, then one must have extensive hearing and thinking, because one must know that one's own and others' paths are not mistaken. In particular, the teacher must not be mistaken on the path. If he is mistaken, then everything he teaches will go wrong, so first it is important to value extensive hearing and thinking. In this way, having cut off the superimpositions of what is to be known through external hearing and thinking, then internally, through meditation, abide in the state of the nature of reality, the secret realm