Tibetan
་མེ་དང་ཆུ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །དེ་དགག་པ་ནི། འགྱུར་མེད་ཁོ་ན་ཡིན་ན་བདག་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། གཅིག་པར་ཐལ་བ་དང་། འབད་པས་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཏེ་མ་དག་པའི་རིག་པ་དག་པར་བསྒྱུར་དུ་མི་བཏུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་གཞི་དེ་རྟོགས་པ་དང་ལམ་སྒོམ་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། གཞི་རྟོགས་པས་འཁྲུལ་པ་བཟློག་པར་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ངེས་པའི་གཞི་ཞེས་བསྟན་པ་ལ། །འདི་ཡང་ཡང་དག་སྙིང་པོ་མིན། །དཔེར་ན་མིག་སེར་ཅན་དག་ལ། །དུང་ཉིད་སེར་པོར་སྣང་བ་བཞིན། །རང་ས་ལྡོག་པའི་ཁྱད་ཀྱིས་ནི། །རང་གཞན་གཉིས་མེད་ངེས་མཐའ་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཡང་དག་མིན། །ཡང་ན་རྒྱུ་ངེས་འབྲས་ངེས་པས། །བདག་རྟག་པ་དང་ཁྱད་མེད་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བཀག་པའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི། འདིར་དེ་ལྟར་མི་འདོད་དེ། རྟོགས་ངོ་རང་དག་ལ་མ་རྟོགས་ཀྱང་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཀ་ནས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་ཅེས་བྱའི། འབད་པས་མི་དག་ཅེས་ཁས་མི་ལེན་པའོ། །བཞི་པ་གཞི་ཅིར་ཡང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པར་འདོད་པ་ལའང་གསུམ་ལས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། ངོ་བོ་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མ་ཆད་པས་གནས་ཚུལ་གར་ཡང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པའོ་ཞེའོ། །དེ་དགག་པ་ནི། གནས་ལུགས་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་ན་ གནས་ལུགས་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་དང་། འབྲས་བུ་གྲོལ་ཟིན་ཡང་རྒྱུར་ལྡོག་པའམ་རྒྱུ་འཁྲུལ་སྣང་སྤུ་མ་བརྗེས་པ་ཟང་ངེ་བའི་རང་དུས་དེ་གྲོལ་ཟིན་སྔར་འདས་དང་ཕན་ཚུན་གོ་བརྗེ་བར་ཐལ་ཏེ། གང་དུའང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་དགོས་པ་མེད་པ་དང་། ཡང་ཕྱིར་ལྡོག་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མི་བདེན་པར་ཐལ་ཞིང་། བེམས་རིག་ཕན་ཚུན་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པར་ཐལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་ཅེས་སྔར་གསུངས་པ། །རང་གི་གནས་ལུགས་བསྒྱུར་བཏུབ་ན། །འདི་ཡང་ངེས་པ་མེད་པར་མཚུངས། །འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་རྒྱུར་ལྡོག་ཕྱིར། །འབད་པ་རྣམས་ལ་དགོས་མེད་འགྱུར། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ལྡོག་པས་ན། །བེམས་པོ་རྣམས་ནི་རིགས་བཅས་སུ། །བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། །ཞེས་སོ། །དོན་བསྡུ་བ་ནི། རང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ལ། འཁྲུལ་པ་གནས་སུ་དག་ནས་ངོ་བོ་ལ་རང་ས་ཟིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པ་གཞི་ཅིར་ཡང་ཁས་བླང་དུ་བཏུབ་པར་འདོད་པ་ལའང་གསུམ་ལས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོར་གཞི་མེད་ཕྱོགས་ཡན་དུ་ཤར་བས་ཅིར་ཡང་ཁས་བླངས་པའོ་ཞེའོ། །དེ་དགག་པ་ནི། གང་དུའང་ཁས་བླང་དུ་བཏུ
Chinese
就像火和水一样。”这是对它的驳斥：如果仅仅是不变的，那么就会陷入主张“我”是常恒的，并且会陷入变成一体的过失，而且努力获得解脱是不可能的，因为不净的觉性能被转化为清净。如果这样认为，那么就会陷入了知基础和修习道没有必要的过失，并且会陷入了知基础不能遣除错乱的过失。如《虚空藏六法》中说：“在开示‘确定的基础’时，这也不是真正的精华。例如，对于患有黄眼病的人来说，海螺本身显现为黄色。以自地转变的差别，自他二取无有定边。因此，那也不是真正的。或者，因为因确定，果也确定，就会变成与主张‘我’是常恒的没有差别。”这是它的意思。归纳驳斥的意义是：这里不这样认为，觉悟的自性本来清净，即使没有觉悟，自性也是无二的，所以说从一开始就清净的法性没有变动，但不承认努力不能清净。第四，对于主张基础可以转变成任何事物，也有三种情况。首先，陈述主张：本体没有偏颇和界限，所以可以转变成任何状态。这是它的意思。对它的驳斥是：如果实相可以转变，那么就会陷入不是实相的过失，并且即使果已经解脱，也会倒退为因，或者因的错乱显现没有改变，原本清明的自性，那个解脱已经过去的时间，会和彼此互相交换，因为可以转变成任何事物。如果这样认为，那么就没有必要，并且又会陷入返回解脱是不真实的过失，而且会陷入物质和觉性可以互相转变的过失。如彼经中说：“以前所说的可以转变，如果自己的实相可以转变，那么这也同样没有确定。因为果本身会倒退为因，所以所有的努力都会变得没有必要。因为一次又一次地倒退，所以物质不能转变成具有种姓。”这是它的意思。归纳意义是：因为自身没有变动，所以不会变成其他，错乱在原地清净，就叫做本体获得自地。第五，对于主张基础可以承诺任何事物，也有三种情况。首先，陈述主张：因为一切事物的本体显现为无基础的偏颇，所以可以承诺任何事物。这是它的意思。对它的驳斥是：在任何事物上都可以承诺
English
It's like fire and water." This is a refutation of that: If it were only immutable, then one would fall into asserting that the "self" is permanent, and one would fall into the fault of becoming one, and it would be impossible to attain liberation through effort, because impure awareness cannot be transformed into purity. If one asserts this, then one would fall into the fault of not needing to understand the ground and meditate on the path, and one would fall into the fault that understanding the ground cannot dispel delusion. As it says in the "Klong Drug Pa": "When explaining 'the definite ground,' this is also not the true essence. For example, to those with jaundiced eyes, the conch shell itself appears yellow. By the difference of reversing one's own ground, self and other are without fixed limits. Therefore, that is also not true. Or, because the cause is definite and the result is definite, it becomes no different from asserting that the 'self' is permanent." That is its meaning. Summarizing the meaning of the refutation: Here, we do not assert it that way. The nature of realization is inherently pure, and even without realization, the nature is non-dual, so it is said that the Dharma-nature, which is pure from the beginning, is immutable, but we do not concede that effort cannot purify. Fourth, regarding the assertion that the ground can be transformed into anything, there are also three aspects. First, stating the assertion: Because the essence is without bias or limitation, it can be transformed into any state. That is its meaning. The refutation of that is: If reality can be transformed, then one would fall into the fault of not being reality, and even if the result has already been liberated, it would revert to the cause, or the deluded appearance of the cause would not change, and the original clear nature, that time when liberation has already passed, would be exchanged with each other, because it can be transformed into anything. If one asserts this, then there is no need, and one would again fall into the fault that returning to liberation is not true, and one would fall into the fault that matter and awareness can be transformed into each other. As it says in that very text: "What was said before about being able to be transformed, if one's own reality can be transformed, then this is also equally uncertain. Because the result itself reverts to the cause, all efforts become unnecessary. Because of reverting again and again, material things cannot be transformed into those with lineage." That is its meaning. Summarizing the meaning: Because it is immutable, it does not become other, and delusion is purified in its place, which is called the essence attaining its own ground. Fifth, regarding the assertion that the ground can be affirmed as anything, there are also three aspects. First, stating the assertion: Because the essence of all things appears as a groundless bias, anything can be affirmed. That is its meaning. The refutation of that is: Anything can be affirmed
Tibetan
བ་ན་དངོས་པོ་ལ་ཐུག་པ་མེད་པ་ལྟར་གཞི་ལ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། འདོད་ན་ཐུག་མེད་ཀྱི་མཐའ་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་དང་། ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་དུ་ཐལ་བས་གནས་ ལུགས་ཀྱི་གཞིར་མི་རུང་བར་ཐལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཁས་ལེན་རྣམས་དང་ལྡན་པར་ནི། །སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་གསུངས་པ། །འདི་ཀུན་ཕྱོགས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཙམ། །ཐམས་ཅད་ཡིན་ངོར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་འགྱུར་བས། །ཞེས་སོ། །དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ལས་འདས་པས་ཁས་ལེན་གང་ཡང་མེད་ལ། མཚོན་ཚུལ་ཕྱོགས་རེ་ནས་གང་ཡང་མཚོན་དཔེར་སྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དྲུག་པ་གཞི་སྣ་ཚོགས་སུ་འདོད་པ་ལའང་གསུམ་ལས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་ནི། ངོ་བོ་ཀུན་ཏུ་རང་ཤར་བས། །སྣང་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བའོ། །ཞེའོ། །དེ་དགག་པ་ནི། གཞི་སྣ་ཚོགས་ཡིན་པས་དུ་མར་འགྱུར་ལ། དག་པ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་གཞིར་མི་རུང་བས་འབད་ཀྱང་ངལ་བ་དོན་མེད་པ་དང་། དུ་མ་མཐའ་ཡས་ཐུག་པ་མེད་པས་ངེས་པ་རྙེད་དུས་དང་རྟོགས་དུས་མེད་པར་ཐལ་བ་དང་། སྣང་ཚུལ་འཕོ་འགྱུར་བྱེད་པ་ལྟར་གཞི་ཡང་འཕོ་འགྱུར་བྱེད་པར་ཐལ་བ་དང་། འཕོ་འགྱུར་བྱེད་ན་གཞིར་མི་འཐད་པ་དང་། རྟོག་ཚོགས་དུ་མ་སྐད་ཅིག་ལ་འགྱུ་བ་ལྟར། གཞི་གྱ་གྱུ་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སྟོན་པས་གོང་དུ་ཁྲ་བོར་གསུངས། །འདི་ཡང་ཕྱོགས་ནས་མི་འཐད་པས། །གང་གི་ངོ་བོ་དེ་སྣང་བས། །འབྲས་བུ་ཐ་དད་དོན་དེ་མཚུངས། །མང་བའི་སྒྲ་ཡིས་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །དོན་བསྡུ་བ་ནི། འདིར་དེ་ལྟར་ མི་འདོད་དེ། ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་མཚན་གཞི་དང་བྲལ། རང་བཞིན་སྣང་ཐོག་ནས་གྲོལ་བས་མཚོན་ཆ་དང་བྲལ། གནས་ལུགས་སྤྲོས་པ་ལས་གྲོལ་བས་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་ཏེ། མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་གྱི་གདགས་སུ་མི་རྙེད་པས་སྣ་ཚོགས་འཆར་གཞི་མ་འགགས་ཀྱང་ཡིན་ཚུལ་སྐྱོན་ལས་འདས་པའོ། །ལམ་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་ཀ་དག་སྐྱོན་མེད་རང་གཞུང་དུ་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཀ་དག་གི་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་། དེ་ལ་རྩོད་པའི་སྐྱོན་སྤང་། འཆར་གཞིའི་བབས་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡེ་ཐོག་གཞིའི་ཀ་དག་ནི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་འདས་ཆེན་པོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པས་ཡོད་པ་རྟག་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་ཏེ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་ཆོས་སུ་མ་གྲུབ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་མེད་པ་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་འདས་ཏེ། འོད་གསལ་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་དག །རང་བཞིན་གདོད་མའི་སངས་རྒྱས། ཆོས་སྐུ་འགྱུར་
Chinese
如同瓦那（藏文音译）事物没有边际一样，基也变成无边际。如果这样认为，就会有无法成立无边际的过失。并且会堕入有无、常断二边，因此不应成为实相之基。正如《彼论》中所说：“对于具有各种主张者，导师曾说过，这一切只是片面的引导，为了证明一切都是真实的。因此会产生无边际的过失。”总结要义：因为超越了有无、常断，所以没有任何主张。从某种表现形式来说，任何事物都可以作为象征的例子来展示。第六，认为基是多种多样的，这也有三种情况。表达这种观点是：“本体在任何时候都是自显的，所以显现方式也是多种多样的。”驳斥这种观点是：因为基是多种多样的，所以会变成多个。不能作为清净解脱之基，所以努力也是徒劳的。而且，因为多个是无边无际的，所以没有找到确定和证悟的时候。显现方式会发生变化，所以基也会发生变化。如果发生变化，就不能作为基。就像许多念头在一瞬间流动一样，基也会变成混乱和烦恼的。正如《彼论》中所说：“导师之前说过是杂色的，这从某个方面来说也是不合理的。任何事物的本体显现，结果虽然不同，但意义是相同的。因为众多的声音会削弱它。”总结要义：这里不这样认为，因为本体在任何事物中都没有成立，所以脱离了名称的基础。自性从显现中解脱，所以脱离了象征。实相从戏论中解脱，所以脱离了特征。因为无法找到名称、象征、基这三者的施设，所以即使各种显现不会停止，但其存在方式也超越了过失。通过追随道路，将本来清净无垢的自宗展示为三种：认识本来清净的本体，消除对此的辩论过失，以及普遍展示显现方式的自然状态。第一种是：原始基的本来清净是超越言语、思考、表达的伟大境界，超越了有无二边。本体从一开始就是清净的，所以脱离了有和常的边，没有成为事物和相的法。自性任运成就，所以超越了无和断的边。光明空性的法性完全清净。自性本初的佛陀。法身转变。
English
Just as the Bana (Tibetan transliteration) things have no boundaries, the base also becomes boundless. If you think so, there will be the fault of not being able to establish boundlessness. And it will fall into the two extremes of existence and non-existence, permanence and annihilation, so it should not become the base of reality. As it is said in "That Treatise": "For those who have various claims, the teacher once said that all this is just a one-sided guidance, in order to prove that everything is true. Therefore, the fault of boundlessness will arise." The summary of the meaning is: Because it transcends existence and non-existence, permanence and annihilation, there is no claim. From a certain expression, anything can be shown as a symbolic example. Sixth, there are three situations in which the base is considered to be diverse. Expressing this view is: "The essence is self-manifest at all times, so the way it appears is also diverse." Refuting this view is: Because the base is diverse, it will become multiple. It cannot be used as the base of pure liberation, so efforts are in vain. Moreover, because multiple is boundless and infinite, there is no time to find certainty and realization. The way of manifestation will change, so the base will also change. If it changes, it cannot be used as the base. Just as many thoughts flow in an instant, the base will also become chaotic and afflicted. As it is said in "That Treatise": "The teacher said before that it was variegated, which is also unreasonable from a certain aspect. The essence of anything manifests, and although the results are different, the meaning is the same. Because the sound of the multitude will weaken it." The summary of the meaning is: It is not considered this way here, because the essence is not established in anything, so it is separated from the basis of the name. The nature is liberated from manifestation, so it is separated from symbols. Reality is liberated from elaboration, so it is separated from characteristics. Because the designation of the three bases of name, symbol, and base cannot be found, even if various manifestations do not stop, the way it exists transcends faults. By following the path, the originally pure and flawless self-tradition is shown as three: recognizing the essence of original purity, eliminating the faults of debate about it, and universally showing the natural state of the way of manifestation. The first is: The original purity of the original base is the great realm that transcends speech, thought, and expression, and transcends the two extremes of existence and non-existence. The essence is pure from the beginning, so it is separated from the extreme of existence and permanence, and has not become the dharma of things and characteristics. The nature is spontaneously accomplished, so it transcends the extreme of non-existence and annihilation. The Dharmata of luminosity and emptiness is completely pure. The Buddha of original nature. The Dharmakaya transforms.