Tibetan
གྲོལ། །ཡོངས་གྲོལ་གྲོལ་ལོ་ཡེ་རྒྱས་ཀློང་དུ་གྲོལ། །རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཡེ་གདོད་མ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་གི་ཀློང་ཏུ་གྲོལ་བའི་ངོ་བོ་ལ་གང་དང་གང་དུ་འཛིན་པའི་ཆོས་གྲུབ་བསལ་ལས་འདས་པས་ཡེ་སངས་ཀྱི་ཀློང་དུ་བྱང་བ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་གཞིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཟིན་པས་ཡེ་རྒྱས་ཀྱི་ངོར་ཆུབ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་སུ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོས་གཅིག་པའི་ཚུལ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་སུ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྫོགས་པ་རང་བྱུང་ལས། ཆོས་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྟོག་མེད་དབྱིངས། །སྟོང་གསལ་རིག་པའི་སྙིང་པོར་ལྡན། །སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཆོས་རྣམས་ལྷུན་གྲུབ་རྫོགས་ཆེན་ས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རིག་པ་ནི་སྟོང་གསལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ངོ་བོ་སྟོང་པས་རྟག་པའི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་། རང་བཞིན་གསལ་བས་ཆད་པའི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་། ཐུགས་རྗེ་འཆར་གཞི་མ་འགགས་པས་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་། གང་དུ་མ་གྲུབ་པས་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས། གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་དུ་རུང་བས་ཐབས་ཀྱི་གསང་སྒོར་བྱུང་། གང་ལྟར་ཡང་ཟང་ཐལ་བས་མཚོན་བརྗོད་ཀྱི་དམིགས་བསམ་བྲལ། ཡོད་པར་བརྟགས་ ཀྱང་ངོ་བོར་མ་གྲུབ། མེད་པར་བརྗོད་ཀྱང་རང་བཞིན་མི་འགག །ལྟ་སྒོམ་ལས་འདས་པས་ཟང་མ་ཐལ་དུ་བྱུང་སྟེ། ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྒྱ་ཆེ་ལ་དཀྱིལ་ཡངས་པ། སེམས་ལས་འདས་ལ་རང་རིག་པ། བསམ་བརྗོད་མེད་ལ་དྭངས་གསལ་བ། ཡེ་ནས་འབྲལ་མ་མྱོང་ཡང་དངོས་སུ་སྣང་བར་མ་སྟོན་པ། ལྷན་ཅིག་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། རྟག་ཏུ་རྗེན་པར་ཤར་ཡང་ཀུན་གྱིས་མཐོང་དུ་མེད་པ། མཐའ་གྲོལ་ཕྱོགས་རིས་ལས་འདས་པའི་དག་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཀློང་ཆེན་རྩལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི། མ་བཙལ་བར་རྙེད། མ་བསྒྲུབས་པར་འགྲུབ། མ་བལྟས་པར་མཐོང་། མ་བགྲོད་པར་ཕྱིན། མ་སྦྱངས་པར་དག །མ་བསླབས་པར་ཤེས། མ་བསྒོམས་པར་གྲོལ་ཏེ། མི་སྤོང་། མི་ལེན། མི་སྒྲུབ། མི་དགག །མི་བསམ། མི་བརྗོད། མི་གཡོ་བར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རང་མལ་ན་གནས་པ་ལས། ཆོས་མེད། སེམས་མེད། ལས་མེད། བྱ་བ་མེད། རྩོལ་བ་མེད། ལྟ་བ་མེད། སྒོམ་པ་མེད། སྤྱོད་པ་མེད། འབྲས་བུ་མེད། དབྱིངས་མེད། ཡེ་ཤེས་མེད། འཁོར་བ་མེད། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་སངས། རང་ཟད། རང་སྟོངས། རང་དག
Chinese
解脱！完全解脱，解脱于本初广大的法界之中！觉性菩提心从本初原始以来，即已解脱于无生法身唯一的法界之中，对于其本体，凡所有执着之处，皆已超越破除，因此得以清净于本初成佛的法界之中。一切的显现，皆已自然成就，因此安住于本初圆满的觉性之中。此乃自性自然成就之法，于大圆满中，以一体之方式，于金刚界中本初成佛。如《大圆满自生》中所说：法身空性之体性中，自生智慧无分别之界，具足空明觉性之精华，空寂无我之智慧，诸法自然成就大圆满之地。如是之觉性，乃空明自生之智慧，本体空性故，不堕于常边；自性光明故，不堕于断边；大悲显现无间断故，不堕于二者皆是与二者皆非之边；于何处皆不成立故，超越心识之境；以任何方式皆可诠释故，成为方便之密门；无论如何皆通彻故，远离诠释言说之对境与思虑。纵然假设为有，然于本体中不成立；纵然言说为无，然自性不灭。超越见与修故，通彻无碍。法性自生智慧之身，广大且中心宽阔，超越心识且自明自知，无思无言且澄澈明净，虽从本初以来未曾分离，然未曾显现为真实存在，虽俱生本有，然非一切众生之所能及，虽恒常赤裸显现，然非一切众生之所能见，乃超越边际解脱与偏颇执着之大清净。龙钦饶绛巴之瑜伽士所证悟者，乃是不寻而得，不修而成，不观而见，不行而至，不净而清，不学而知，不修而解脱。不舍弃，不取，不修，不遮止，不思，不言，不动的安住于平等性中，从中，无法，无心，无业，无事，无勤作，无见，无修，无行，无果，无法界，无智慧，无轮回，甚至连涅槃亦不存在，自净，自灭，自空，自清。
English
Liberation! Complete liberation, liberated into the vast expanse of primordial greatness! Rigpa, the mind of Bodhichitta, from the very beginning, is liberated into the expanse of the sole unborn Dharmakaya. Regarding its essence, all fixations are transcended and dissolved, thus purified in the expanse of primordial Buddhahood. All manifestations are spontaneously accomplished, thus abiding in the state of primordial perfection. This is the spontaneously accomplished Dharma, in the Great Perfection, in the manner of oneness, primordially enlightened in the Vajra realm. As it is said in 'The Spontaneous Perfection': In the nature of the empty Dharmakaya, the spontaneously arising wisdom, the realm of non-thought, possesses the essence of empty-clear rigpa. Empty and selfless wisdom, all phenomena spontaneously accomplished, the ground of the Great Perfection. Such rigpa is the empty-clear, spontaneously arising wisdom. Because its essence is emptiness, it does not fall into the extreme of permanence. Because its nature is clarity, it does not fall into the extreme of nihilism. Because its compassion manifests unceasingly, it does not fall into the extreme of both or neither. Because it is not established anywhere, it transcends the realm of the mind. Because it can be represented by anything, it becomes the secret door of skillful means. In any case, because it is utterly transparent, it is free from the object and thought of representation and expression. Even if it is assumed to exist, it is not established in essence. Even if it is said to not exist, its nature does not cease. Because it transcends view and meditation, it is utterly transparent. The body of Dharmata, spontaneously arising wisdom, is vast and wide in the center, beyond mind and self-aware, beyond thought and expression, clear and pure. Although never separated from the beginning, it does not appear as a real existence. Although co-emergent and inherent, it is not the object of all beings. Although constantly and nakedly manifest, it is not visible to all. It is the great purity that transcends the liberation of extremes and partiality. What is realized by the yogi of Longchen Rabjam is found without searching, accomplished without practice, seen without looking, reached without going, purified without cleansing, known without learning, liberated without meditating. Not abandoning, not taking, not practicing, not preventing, not thinking, not speaking, not moving, but abiding in equality in its own place. From this, there is no Dharma, no mind, no karma, no action, no effort, no view, no meditation, no conduct, no result, no realm, no wisdom, no samsara, and even nirvana does not exist. Self-purified, self-extinguished, self-emptied, self-cleansed.
Tibetan
།རང་ཆད་ནས། ཡེ་རྫོགས་ཟང་ཐལ་ཉག་གཅིག་གི་འཛིན་པའང་མེད་དེ། རྒྱ་གྲོལ་ཆོས་ཟད་རྗེན་པར་ཟང་ཐལ་ལོ། །འདིའི་དུས་ན་ཀུན་བཟང་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པར་ཕྱིན་པ་སྙམ་བྱེད་དོ། །གང་ཞེ་ན། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཀྱེ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མེད་པའི་ཚེ། སྟོན་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བཞུགས་པ་ལགས། བསྟན་པའི་འདུལ་སྟངས་ནི་གང་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཛད་པ་མི་སྣང་བའི་ཚེ། ངའི་སྐུ་ནི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མི་སྣང་། མི་འབྱེད། མི་ལེན། མི་འདོར། མི་རྟོག །མི་འཛིན། མི་གནས། མི་འགྱུར། མི་མངོན། མི་གསལ། མི་མཛད། མི་གཏོང་། མི་སེམས། མི་རེག །མི་སྡུག །མི་སྟོང་པའི་རྣམ་པར་ཤར་ནས། སྟོང་པ་ཡུལ་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད། །གསལ་བ་ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས། །དྲན་པས་མི་བརྗེད་གཟུངས་དང་ལྡན། །སྣང་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་ལམ། །མཚོན་ཚིག་དུ་མའི་སྤྲོས་དང་བྲལ། །སྔགས་ལས་མ་བསྐྱེད་ཡེ་རྫོགས་ཉིད། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཡོངས་སུ་བྲལ། །ལྟ་སྒོམ་དྲི་མ་ཀུན་དང་བྲལ། །མཐའ་མེད་དབུས་སུ་དམིགས་པ་མེད། །རྣམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་རྣམས་མེད། །ལྷ་མེད་སྔགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་མེད་བརྟག་པ་ཀུན་ལས་འདས། །དགྲ་མེད་བཤེས་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན། །ལུས་མེད་དབང་པོ་སྣང་བ་མེད། །ཆོས་ནི་བསམས་པས་མི་སྣང་སྟེ། །གང་མེད་གང་དུ་འཛིན་པ་མེད། །ང་མེད་ང་ཡི་འཁོར་ཡང་མེད། །དབྱིངས་མེད་རིག་པའི་སྐུ་ཡང་མེད། །དགེ་མེད་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་མེད། །སྲོག་མེད་བཅད་པའི་དམིགས་པ་མེད། །ཚོགས་མེད་བསགས་པའི་ཡུལ་ཡང་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །གནས་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཐབས་མེད་ཉན་པའི་འཁོར་ ཡང་མེད། །ཡུལ་མེད་དུས་གསུམ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །དུས་གསུམ་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཅི་ཡང་མེད་པར་ནི། །ང་ནི་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་སྣང་། །ས་ལས་འདས་པ་ང་ཡི་ཡུལ། །མཛད་དང་སྤྱོད་པར་མ་ཕྱེ་བས། །དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྟེ། །ང་ཡི་ཡུལ་མེད་གཞི་བསམ་བྲལ། །ཉག་གཅིག་ཆ་ཕྲའི་སྙིང་པོར་བཤད། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་གདངས་ལ། །སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལས་ནི། །དྲི་མ་བྲལ་བའི་རིག་པ་ཉིད། །བརྫུན་མེད་བདེན་པའི་མངོན་སུམ་པ། །འདི་ཉིད་སུས་མཐོང་ང་ཡི་སྲས། །ང་ཡི་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ན། །འདི་ཀུན་རིག་པའི་རང་གདངས་ཡིན། །འདུས་པའི་སྣང་བ་ཀློང་གཅིག་ཏུ། །ངེས་པའི་ལུང་ཆེན་འདི་ལ་སྤྱོད། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་མཁའ་ལྟར་
Chinese
从自身断绝后，本来圆满，赤裸通透唯一的执着也没有，广大解脱，法尽，赤裸通透啊！此时觉得已趋入普贤广阔无垠的境界。为什么呢？《虚空六法》中说： “唉！导师普贤王如来，当佛陀的事业不存在时，导师您是如何安住的呢？教法的调伏方式是什么呢？” 答复说：“当一切佛陀的事业不显现时，我的身是所有蕴聚为一体，不显现，不分离，不取，不舍，不思，不执，不住，不变，不明，不显，不做，不放，不念，不触，不贪，以不空之相显现，空性没有对境的戏论，光明超越有无的边际，以忆念不忘失，具有总持，显现是现量本身的道，远离多种能诠之词的戏论，不由咒语所生，是本来圆满，完全脱离因和缘，远离见修的一切垢染，没有边际，不在中央设立对境，没有相，也没有对境，没有本尊，咒语也不存在，没有法，超越一切分别，没有敌人，朋友也不存在，没有身体，没有根，没有显现，法用心思也无法显现，没有什么，也没有在何处执着，没有我，也没有我的眷属，没有界，也没有明觉之身，没有善，也没有罪业的异熟，没有生命，也没有断除的对境，没有积聚，也没有积累的对境，没有佛，也没有众生，没有处所，连空性也没有，没有方便，也没有听法的眷属，没有对境，连三时也没有，三时的集合也不存在，因此，在什么都没有之中，我没有分开，不分离而显现，超越地基是我的境界，不分事业和行为，三时平等性中，我的无境是离思之基，说是唯一微细的精华，在广大的空性本初音声中，从没有显现的方面，是无垢的明觉本身，是无虚假的真实现量，谁能见到此，就是我的儿子，我的显现是如此，这一切都是明觉的自性音声，聚集的显现于一个虚空中，依此确定的大教言而行持。” 如此所说，所证悟的如虚空一般。
English
Having cut off from oneself, there is no grasping of the single, primordial, complete, and unobstructed state. Vast liberation, the exhaustion of Dharma, is nakedly unobstructed! At this time, one feels as if one has reached the vast expanse of Samantabhadra's realization. Why? From the "Six Spaces": "Alas! Teacher, Samantabhadra, when the deeds of the Buddhas do not exist, how does the Teacher himself abide? What is the method of taming the teachings?" The reply was: "When the deeds of all the Buddhas are not visible, my body is called the collection of all aggregates into one. It is invisible, inseparable, ungraspable, unrejectable, unthinkable, unholdable, un abiding, unchangeable, unmanifest, unclear, unperforming, unabandoning, unthinking, untouching, uncoveting, appearing in a non-empty form. Emptiness has no elaboration of objects. Clarity transcends the limits of existence and non-existence. With remembrance, it is not forgotten, possessing retention. Appearance is the path of direct perception itself. It is free from the elaboration of many indicative words. Not generated from mantra, it is primordial perfection itself. Completely separated from causes and conditions. Separated from all defilements of view and meditation. Without end, there is no object of focus in the center. Without form and without objects. Without deities, mantras do not exist. Without Dharma, it transcends all examination. Without enemies, friends do not exist. Without a body, there is no appearance of faculties. Dharma is not visible by thinking. There is nothing, and there is no grasping anywhere. There is no I, and there is no retinue of me. There is no realm, and there is no body of awareness. There is no virtue, and there is no ripening of sin. There is no life, and there is no object of cutting off. There is no gathering, and there is no object of accumulation. There is no Buddha, and there are no sentient beings. There is no place, and even emptiness does not exist. There is no means, and there is no retinue of listeners. There is no object, and even the three times do not exist. The collection of the three times does not exist. Therefore, in the absence of anything, I appear undivided and inseparable. Transcending the ground is my realm. Not separated into deeds and actions, in the equality of the three times, my realm without object is the basis free from thought. It is said to be the essence of the single, subtle part. In the primordial sound of great emptiness, from the aspect of non-appearance, is the stainless awareness itself. It is the unfeigned, true direct perception. Whoever sees this is my son. My appearance is such that all this is the self-sounding of awareness. The gathered appearance is in one space. Practice this definitive great statement." Thus, what was said is realized like the sky.
Tibetan
ཡངས་པ་དང་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པས་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། ཆོས་ཟད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་བདེ་ཀློང་འཁྱིལ་པའི་དུས་སོ། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་སྟེ། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། བཅུ་གཉིས་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ།