Tibetan
་མྱང་འདས་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་རང་སར་གནས་པའི་ཁྱད་ཡོད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་བཞིན་བབས་ལས་བྱུང་བ་ནི། །བསམ་གཏན་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་། མ་བཅོས་རང་གཞག་ གནས་ལུགས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་དེ་ལས་འགྱུར་མེད་པ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཐུན་མོང་གི་བསྒོམ་པ་ལམ་བྱེད་ལས། སྙིང་ཐིག་གི་ལམ་འདི་ཁྱད་པར་ལྔས་འཕགས་ཏེ། རིག་པ་རྗེན་པར་རྟོགས་པས་དབང་པོ་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད་པ་དང་། ཟང་ཐལ་དུ་རང་གི་དབང་པོས་དངོས་སུ་རྟོགས་པས་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་རག་མ་ལུས་པ་དང་། ཚིག་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་རྟོགས་པས་བློ་ཚོགས་དང་ཁ་བཤད་ལ་དོན་མི་རེ་བ་དང་། ཅི་སྣང་ཡང་འཁྲུལ་པ་བཟང་ངན་ཙམ་ལས་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་རྟོགས་པས་སྣང་བ་ལ་ཞེན་འཛིན་གྱི་གདེང་མི་འཆའ་བ་དང་། རིག་པ་རྗེན་པར་ཟང་ཐལ་བས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་རིག་པའི་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་མཐོང་སྟེ། སེམས་གནས་ངལ་གསོའི་ཞི་ལྷག་ལ་རེ་ལྟོས་མི་འཆའ་བས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སྙིང་ཐིག་ངེས་པར་བསྡུས་པ་ཡི། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་རྣོ་རྟུལ་མེད། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་གི་མཐའ་ཟད་པས། །ཤེས་རབ་མ་ཡིན་དབང་པོས་མཐོང་། །ཚིག་གིས་ཆོས་ཉིད་མི་མཐོང་བས། །ཐུན་མོང་ཐེག་པས་དོན་མི་འགྲུབ། །སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །འདི་མཐོང་ཁམས་གསུམ་ལྡོག་པ་མིན། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་པས། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ལྟོས་མིན་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཨ་ལ་ལ་འདིའི་ཐེག་པ་དང་གཞན་ལ་ཁྱད་པར་གནམ་ས་བས་ཆེ་སྟེ། བསྟན་ཡང་མི་རྟོགས། བཤད་ཀྱང་ མི་གོ། དུང་ཆོས་ཀྱི་ཁ་འཛིན་ཙམ་ལས། ངོ་སྤྲོད་སྔ་མའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པ་རྣམས་ལ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གསང་བ་སྙིང་ཐིག་གི་ལས་འབྲེལ་མེད་པས། ཅི་བྱས་ཀྱང་སངས་རྒྱ་བ་ལ་སྔ་འདྲེས་གཅིག་གིས་ཉེར་མ་སོང་། ཡི་མུག་ལ་དགོད་འཆོར་བ་མཚར་ཆེའོ། །ད་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་ཀྱང་མི་དགག་སེམས་ཀྱང་མི་གཟུང་བར། །རང་བཞིན་ལྷུན་མཉམ་ངང་ལས་མི་གཡོ་ན། །ཀུན་བཟང་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པར་ཕྱིན། །ཞེས་སྤྱིར་བསྟན་ཏེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། ཡེ་ནས་མ་བཅོས་རང་བྱུང་ཅོག་གཞག་ཉིད། །སྣང་བས་མ་བསྒྱུར་བློ་ཡིས་མ་བཅོས་པ། །ཆོས་ཉིད་མཁའ་ལ་གནས་ན་དགོངས་པར་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནང་རིག་པ་གསལ་སྟོང་ཟང་ཐལ་དུ་རྗེན་པ་ལ་བུད་པའི་ངོ་བོ་ལས་མ་གཡོས་པར། ཕྱི་སྣང་བའི་ཡུལ་ཚུར་མི་
Chinese
将涅槃真实结合，具有安住于佛陀意境的特点。在《根本慧论》中说：“自性降临所生者，当说为真实禅定。”又说：“未作改造自然安住之实相，如何不从彼改变，是诸佛之意境。”这里，在共同的修法道中，大圆满心髓的道以五种特点超胜：以赤裸觉性证悟，故诸根无利钝；以通透方式由自根直接证悟，故不依赖分别念之智慧；以超越言词之觉性通透证悟，故不期望于心识和空谈；无论显现为何，仅是错觉好坏而已，以证悟为三身道用显现，故不对显现产生执着的把握；以觉性赤裸通透，视见修行之见、修、行、果为觉性的障碍，故不依赖于止观的心性安息，以此而超胜。在《根本慧论》中说：“心髓确定总集之，诸根之中无利钝，意识分别词句尽，非是智慧根所见，词句不见法性故，共同乘法不成就，三身道用显现故，见此非是三界返，诸法平等一味故，基道果位不相依。”如此等等。啊啦啦，此乘法与其他乘法之间的差别犹如天地般巨大，即使宣说也不领悟，即使讲述也不明白，仅仅是抓住名相而已。对于那些将认识建立在先前介绍之上的人们来说，由于没有自性大圆满秘密心髓的业缘，无论做什么，都不会接近成佛，甚至连一个先前的习气都不会有。对绝望之事发出笑声，真是太奇妙了！现在，讲述如何修持具有特点的道的方法：既不否定外境，也不执取内心，不住于自性本然平等的状态中，便到达普贤王如来广大之意境。这是总体的教导。在《无字》中说：“本来未作改造自然安住之状态，未被显现所改变，未被心识所改造，安住于法性虚空即是意境。”如此说道。内在觉性于明空通透中赤裸显现的体性未曾动摇，外在显现之境不
English
The actual union with Nirvana has the distinction of abiding in the intention of the Buddhas. In the Root Verses, it says, "That which arises from the descent of self-nature, should be spoken of as pure contemplation." And again, "The unaltered, self-established nature of reality, how it does not change from that, is the intention of the Buddhas." Here, compared to the common path of meditation, this path of the Heart Essence is superior due to five distinctions: By realizing awareness nakedly, there is no dullness or sharpness in the faculties; by directly realizing transparently through one's own faculties, one does not rely on the wisdom of conceptual thought; by realizing awareness that transcends words transparently, one does not expect meaning from mental constructs and empty talk; whatever appears, one realizes as the path-appearance of the three kayas, merely good or bad illusions, so one does not hold the confidence of clinging to appearances; and by awareness being nakedly transparent, one sees the view, meditation, conduct, and result of practice as obscurations of awareness, so one does not rely on the calm and insight of resting the mind, thereby being superior. In the Root Verses, it says, "The Heart Essence, when definitely condensed, has no dullness or sharpness in the faculties. The mind's concepts exhaust the limits of words, it is seen by the faculties, not by wisdom. Because the nature of reality is not seen by words, the common vehicle does not accomplish the purpose. Because it is the path-appearance of the three kayas, seeing this is not a reversal of the three realms. Because all phenomena are equally of one taste, the ground, path, and result are not dependent." And so forth. Alala, the difference between this vehicle and others is as vast as heaven and earth; even if taught, it is not understood; even if explained, it is not comprehended, merely grasping at names. For those who place recognition on the previous introductions, because they lack the karmic connection with the secret Heart Essence of the Great Perfection of Self-Nature, no matter what they do, they will not approach Buddhahood, not even by a single previous habit. To burst into laughter at despair is most wonderful! Now, explaining the method of how to practice the path with distinctions: Without negating objects, nor grasping the mind, without wavering from the naturally co-emergent state, one goes to the intention of the vast Great Samantabhadra. This is the general teaching. In "Without Letters," it says, "The naturally abiding state, primordially unaltered, not transformed by appearances, not modified by mind, abiding in the space of dharmata is the intention." Thus it is said. Without wavering from the essence of inner awareness appearing nakedly in clear, empty transparency, the objects of outer appearances do not
Tibetan
ལེན། ནང་རྟོག་པའི་སེམས་ཕར་མི་སྤྲོ། བར་གཉིས་མེད་ཀྱི་བསྒོམ་པས་རིག་པ་མ་བཅིངས་པར། ཟང་ངེ་ཐལ་ལེ་རང་བབས་སུ་གནས་པ་སྟེ། གཞག་ཐབས་བཞི་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱིས་རིག་པ་སྲང་དུ་འཛུད་པའོ། །གཞག་ཐབས་བཞི་ནི། རི་བོ་ཅོག་གཞག །རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག །རིག་པ་ཅོག་གཞག །སྣང་བ་ཅེར་གཞག་གོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ནི་རང་གནས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། ཐོག་བབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། རྒྱས་འདེབས་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ལ་ཅོག་ གཞག་བཞི་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་དུས་སྐྱེ་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། དང་པོ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་སྔོན་ལ་བསྟན་པ་ནི། མི་སྤྲོ་མི་བསྡུ་རང་དྭངས་སང་ངེ་བ། །དྭངས་པའི་རྒྱ་མཚོ་མི་གཡོ་མཉམ་པ་ཉིད། །ཆོས་ཉིད་གཏིང་གསལ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ངང་། །འབྱུང་འཇུག་རེ་དོགས་བྲལ་བར་གནས་པ་ཡིན། །རྒྱ་མཚོ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པར་གཟའ་སྐར་ཤར་དུས་གཟའ་སྐར་སྣང་ཡང་ཆུ་ལས་མ་གཡོས་ལ་མ་གོས་པ་ལྟར། རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་སངས་སེ་བ་ལ་སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་པར་ཤར་ཡང་འཛིན་པས་མ་བསླད་པས་རིག་པ་དྭངས་སངས་ཀྱི་ངང་ལ་མ་གཡོས་པར་བཞག་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་དག་གི་དགོངས་པ་ནི། །སྣང་བ་མ་ཡིན་སྣང་བར་བྱེད་པ་མིན། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པར་ཡོད་མ་ཡིན། །གསལ་བ་མ་ཡིན་གསལ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ། །བྱིང་བ་མ་ཡིན་རྒོད་པ་ངང་གིས་མེད། །མ་གཡོས་མི་གཡོ་གཡོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་བསྐྱོད་མི་བསྐྱོད་བསྐྱོད་པ་ཀུན་ལས་འདས། །བྱས་པས་མ་བྱུང་གཞག་ཐབས་ཆེན་པོར་ལྟོས། །སྤྲོ་བསྡུ་མ་བྱེད་ཅོག་གཞག་གཅིག་གི་ངང་། །གནས་པ་མ་ཡིན་དེ་ལས་འདའ་བ་མེད། །གསང་བའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ། །ཡེ་ནས་ལྷུན་འབྱམས་མ་བསྐྱོད་དབྱིངས་སུ་ཞོག །གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནས། །ནུབ་པ་མེད་པའི་རྒྱལ་མཚན་རྩེ་མོར་ལྟོས། །སྟོང་པའི་སེམས་མེད་མ་བཅོས་ཆེན་པོའི་སྐུ། །བྱས་པ་མེད་པས་བྱེད་པ་ཀུན་ལས་རྒྱལ། །ཡེ་ནས་མ་བྱུང་མ་བཅོས་ཅོག་གཞག་ཉིད། ། སྣང་བས་མ་བསྒྱུར་བློ་ཡིས་མ་བཅོས་པ། །ཆོས་ཉིད་མཁའ་ལ་གནས་ན་དགོངས་པར་བསྟན། །ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་པ་རབ་སྤངས་པས། །འགྱུ་བྱེད་མེད་ན་སྒོམ་པའི་དགོངས་པ་ཡིན། །ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་དག་མི་འཛིན་ན། །རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་དུ་གཟའ་སྐར་ཤར་བ་བཞིན། །འཛིན་མེད་གསལ་ཆ་མ་འགགས་པས། །དགོངས་པའི་འདུག་ཚུལ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་རྒྱུད་ལ་མི་མཁས་པའི་རྨོངས་པ་རྡོལ་ཐབས་སུ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་རེའི་
Chinese
取。不要向外散布内在的思维之心。不要用无二的禅修束缚觉性，而是让它自然地、坦然地安住。用四种安住方法和三种等持，将觉性置于衡量之中。四种安住方法是：如山王般安住，如大海般安住，如觉性般安住，如显现般凝视。三种等持是：自住大等持，顿降大等持，广布大等持。其中，四种安住是结合修持时生起次第而说的。首先展示如大海般安住，即不散布也不收摄，自然清澈明亮。清澈的大海不摇动，是平等性。法性深邃清明，是自生智慧之境。是远离生灭希望和恐惧的安住。如同大海不被风吹动，当星辰显现时，星辰虽然显现，但水面不会因此摇动或沾染。觉性坦然清明，虽然显现的对境不会被阻碍而显现，但不会被执着所玷污，因此觉性安住在清澈明亮的境界中而不动摇。从无字之中，如大海般安住的意义是：不是显现，也不是让它显现；不是空性，也不是存在于空性之中；不是光明，而是大光明的境地；不是沉没，也没有自然产生的散乱。不摇动，不移动，不会改变；不移动，不行动，超越一切行动。不是由作为而生，而是观看伟大的安住方法。不做散布和收摄，安住于唯一的安住状态。不是安住，也没有超越它。在如秘密智慧大海中，让它自然地、广阔地安住在不动的法界中。从难以衡量的大海中，观看永不沉没的胜利幢顶。没有空性的心，是未造作的大身。因为没有作为，所以胜过一切作为。本来没有产生，是未造作的安住本身。 不被显现所改变，不被分别念所造作。如果法性安住在虚空中，那就是意义的展示。法身的智慧完全舍弃了思虑，如果没有动摇，那就是禅修的意义。如果不执着于所缘的任何一方，就像星辰显现在大海深处一样。因为没有执着，所以明澈的显现不会被阻碍。这就是意义的安住方式。如此说。这里，一些不精通续部，暴露愚痴的人，只说片面的
English
Take. Do not scatter the mind of inner thought outwards. Without binding awareness with non-dual meditation, but rather letting it remain naturally and openly. It is to insert awareness into the balance with four methods of settling and three samādhis. The four methods of settling are: settling like a mountain king, settling like an ocean, settling like awareness, and staring at appearances. The three samādhis are: the great samādhi of self-abiding, the great samādhi of sudden descent, and the great samādhi of expansive growth. Among these, the four settlements are taught in conjunction with the stages of arising during practice. First, the ocean-like settlement is taught first: not scattering, not gathering, naturally clear and bright. The clear ocean does not move, it is equality itself. The nature of reality is clear and profound, the state of self-arisen wisdom. It is to abide free from hope and fear of arising and ceasing. Just as the ocean is not stirred by the wind, and when stars appear, the stars appear but the water is not moved or stained, so too, when awareness is clear and transparent, and the field of appearances is unobstructed, yet not tainted by grasping, awareness is placed without moving in the state of clear transparency. From the absence of letters, the meaning of the ocean-like settlement is: it is not appearance, nor does it make it appear; it is not emptiness, nor does it exist in emptiness; it is not clarity, but the realm of great clarity; it is not sinking, and there is no naturally arising agitation. It does not move, it will not move, it will not change; it does not stir, it will not stir, it transcends all movement. It does not arise from action, look to the great method of settling. Do not scatter or gather, abide in the state of one settlement. It is not abiding, and there is no going beyond it. In the secret ocean of wisdom, let it naturally and vastly abide in the unmoved sphere. From the great ocean that is difficult to fathom, look to the summit of the victory banner that never sinks. Without the mind of emptiness, it is the great unconditioned body. Because there is no action, it is victorious over all actions. Originally unborn, it is the unconditioned settlement itself. Not transformed by appearances, not fabricated by the mind. If the nature of reality abides in the sky, then the meaning is shown. The wisdom of the dharmakāya completely abandons thought, and if there is no movement, then that is the meaning of meditation. If one does not grasp any of the objects of focus, it is like stars appearing in the depths of the ocean. Because there is no grasping, the clear appearance is not obstructed. That is the way of abiding in meaning. Thus it is said. Here, some who are not skilled in the tantras, exposing their ignorance, speak only of partial