Chinese
因為那個一切斷除不是所知，因為超離思維言說之故。說那個各別斷除是所知，因為是能成為見真實者們的境之故，我也沒見到除了向後看著講說之外是合理的。是沒有在自己身上體驗到的語句啊！此處若以分別念思維就是戲論，因此不是憶念思維之境，因為與分別和物質相違之故。不住於以分別念思維言說，到來之時，事情在自己身上到來，因此是自明智之境，因為明智之自性法性在勝義中安住，彼時顯現之故。認識彼事自現任運大圓滿之人，是最殊勝的金剛藏的後裔，與法性相符，那個人也是脫離作為努力的狀態，如雄鷹大鵬云：難以判斷自性有無的心能觸及，未思之念的迷亂止息之智慧，具有脫離作為的愚者之勢，安樂，無戲論的虛空心者們享用。如破斥論云：或者耐心力量緩慢，寬鬆具有愚者的放鬆，分別念小且自性慢，身語脫離作為，以智慧具備者執持。如此。認識明智之自性後，明智自己安住於自位嗎？生起嗎？無論沉沒興盛等發生什麼，僅僅是自生之智慧的自性和遊舞，沒有另外可以去除錯誤遮蔽的，因為錯誤遮蔽不是明智之外的其他一者生起，明智本來安住於法身脫離作為任運大圓滿，如珍寶去往金洲之時，即使尋找除了金子之外的泥土惡石也找不到一樣。普作王續云：嗟！大菩薩諦聽！往昔逝去的諸佛們，也未曾在自心之外尋找法，未曾對如是者作改變，未曾修習三摩地分別，自心以無分別而成就。現在安住和未來到來者，也將以無分別平等而成就。如此。大樂廣大之法性界中，安住著無分別大平等之自性。法性無有顯現之自性上，明智不分別三摩地。
English
Because that complete cutting off is not knowable, because it transcends thought and expression. Saying that the individual cutting off is knowable, because it can become the object of those who see the truth, I also do not see it as reasonable except for looking back and speaking. It is a statement without experiencing the matter on oneself! Here, if one thinks with conceptual mind, it is elaboration, therefore it is not an object of memory and thought, because it contradicts conceptuality and substance. When one abides without thinking or speaking with conceptual mind, when the matter arrives on its own, therefore it is the object of self-awareness, because the essence of awareness, the nature of reality, abides in ultimate truth, and is manifested at that time. The person who realizes that matter as the spontaneously accomplished Great Perfection is the most excellent holder of the lineage of Vajrasattva, and in accordance with the nature of reality, that person is also in a state of freedom from effort and activity, as the Great Garuda says: The mind, whose nature is difficult to determine whether it exists or not, can be touched, and the wisdom that dispels the delusion of unthought is itself. Those who possess the power of a simpleton free from action are content, and are enjoyed by those who have the mind of unobstructed space. As the Refutation says: Or, patient and slow in strength, relaxed with the looseness of a simpleton, small in conceptuality and slow in nature, body and speech free from action, and held by those endowed with wisdom. Thus it is. Having recognized the essence of awareness, does awareness itself abide in its own place? Does it arise? Whatever happens, such as sinking or rising, is merely the essence and play of self-born wisdom. There is no separate way to remove error and obscuration, because error and obscuration do not arise as something other than awareness. Awareness is originally abiding as the Dharmakaya, free from action, spontaneously accomplished Great Perfection, just as when a precious jewel goes to the Golden Land, even if one searches for dirt and bad stones other than gold, one will not find them. The All-Creating King says: O Great Bodhisattva, listen! Even the Buddhas of the past who have passed away have never sought Dharma outside of their own minds. They have never tried to change what is as it is. They have never meditated on conceptual samadhi. Their own minds are accomplished by non-conceptuality. Those who are dwelling now and those who will come in the future will also be accomplished by non-conceptual equality. Thus it is. In the expanse of the Dharmadhatu of Great Bliss, the nature of non-conceptual Great Equality abides. On the nature of the Dharmadhatu without appearance, awareness does not conceptualize samadhi.
Tibetan
བྱེད་ཅིག །ངང་ལ་གནས་པས་གཡོ་མེད་ལྷུན་གྱིས་ གྲུབ། །རང་བཞིན་གནས་པས་སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད། །མ་བཙལ་ཇི་བཞིན་པ་རུ་གནས་པ་དེ། །བྱ་བ་མེད་པ་ལས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟེན། །ཞེས་སོ། །རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་བྱིང་རྒོད་མི་སྲིད་དེ། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། རང་བཞིན་བསམ་གཏན་བར་མེད་ལ། །བྱིང་རྒོད་མེད་པ་ཡ་རེ་མཚན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་བབས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་བསམ་གཏན་མ་བསྒོམས་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་དུ་ཤེས་པ་དེ་ལ་གང་ཡང་ཆོས་ཉིད་དུ་འཆར་བས་གོལ་སྒྲིབ་དང་བྱིང་རྒོད་དང་ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་མེད་དེ་ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་སྒོམ་ཆེན་གྱི་རིག་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མ་ཡེངས་པའི་ངང་བསྒོམས་ཀྱང་། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་དུ་འཁོར་བའི་བརྟོད་ཕུར་ལས། སངས་རྒྱ་བ་ལ་སྔ་འདྲེས་གཅིག་གིས་ཉེར་མ་སོང་སྟེ། དཔེར་ན་དེང་སང་གི་ཞི་བྱེད་པ་ཁ་ཅིག་བཞིན་ནོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། རང་གམ་བཞག་ནས་གཞན་མ་རྒྱང་དུ་ཚོལ། །བྱར་མེད་བདེ་བོར་རྩོལ་བ་དང་དུ་ལེན། །ཚི་ཆད་ནད་དུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །མ་ཡེངས་ཏིང་འཛིན་འཛིན་པའི་བརྟོད་ཕུར་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་ལ་ཡེངས་མེད་ཤོར་བ་མེད། །མ་ཡེངས་ཏིང་འཛིན་རེ་བའི་བསླུ་མཁན་དེས། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་ཆེན་དྲང་བའི་ལུང་བསྟན་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་པས་ཡེངས་མེད་ཤོར་མེད་དེ། །བྱར་མེད་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་སྣང་སྲིད་ཞིང་ཁམས་སུ་གནས་པས་བླང་ དོར་བཟང་ངན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡེ་ནས་སྤྱི་བླུགས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་རྟོག་པ་མི་མངའ་བས། །ཁམས་གསུམ་འདི་ཉིད་རང་བཞིན་མཉམ་པའི་ཞིང་། །རིག་པ་དག་མཉམ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པའི་ཞིང་། །ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་ཏུ་སྣང་ཡང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཡེ་ནས་རང་ཤར་བས། ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་རྡོ་རྗེའི་དབྱིངས་སུ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། གཞན་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས། །སངས་མ་རྒྱས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར། །འཁོར་བ་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་རང་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །སྐྱེ་བ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པ་ལ། །མངལ་དུ་གནས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ལུས་སེམས་འདུས་པས་དབྱིངས་རིག་འབྲེལ། །ལུས་སུ་གནས་པས་སྐུ་གསུམ་སྟེ། །རྒས་པས་ཆོས་ཟད་འཁྲུལ་སྣང་འགག །ན་བས་ཆོས་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་། །ཤི་བས་སྟོང་པ་ངོས་གཟུང་མེད། །དེས་ན་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་དངོས། །ཞེས་པ་ད
Chinese
行持吧！安住于本性，无动自然成就。 安住于自性，无人可以改造。 不寻觅，安住于如是之境。 依止无为之行，视为至上之行。 如是说。安住于自性的禅定，不可能有沉掉和掉举。 如珍宝堆积中所说： 自性禅定无有间断， 无有沉掉，稀奇啊！ 如是说。不修自现任运的禅定，而是像河流般持续的觉知，在这种觉知中，一切都显现为法性，因此没有错乱、遮蔽、沉掉、散乱和不散乱，因为散乱的境地也显现为法性的游舞。 除此之外，那些修习大禅定的人，即使以专注一境的方式修持不散乱，也只是在无色界的禅定中轮回的系缚。 证悟成佛并非通过先前的习气，例如现在的一些寂止者。 《普作续》中说： 安住于自身，不要向外寻求。 接受无为的安乐，并努力实践。 没有比这更大的疾病了。 执着于不散乱的禅定，是系缚。 本来就是，没有散乱和失去。 期望不散乱禅定的欺骗者， 是引导因果大乘的预言。 本来就是，没有散乱和失去， 超越一切无为的努力和成就。 如是说。 现在，为了阐释安住于显有世间，没有取舍善恶： 本来就普遍存在的法性中， 没有对自和他者的分别念。 这三界本身就是自性平等的净土， 觉性清净平等，是遍布任运自成大乐的净土。 三界显现为六道，但由于本初自生智慧的净土中本自显现，因此，为了阐释法性大圆满的本性，在金刚界中本自成佛： 《现观庄严论》中说： 此外，由于因缘，一切有情， 没有一个没有成佛。 由于自显智慧与法性相符， 轮回本就不存在。 因此，各自本自成佛。 出生本身就是证悟， 安住于胎中是法界。 身心结合，界与智相连。 安住于身中，即是三身。 衰老时，法尽，错觉止息。 生病时，体验诸法。 死亡时，无法确定空性。 因此，有情即是真实的佛陀。 如是说
English
Practice! By abiding in the natural state, effortless perfection is achieved. By abiding in the inherent nature, no one can alter it. Without searching, abiding in the state as it is. Rely on non-action as the supreme action. Thus it is said. In the meditation of one's own state, sinking and excitement are impossible. As it is said in 'Pile of Jewels': In the uninterrupted meditation of one's own nature, There is no sinking or excitement, how wonderful! Thus it is said. Not meditating on the spontaneously present meditation, but knowing it as a continuous stream of water, in that, whatever arises is the nature of reality, therefore there is no straying, obscuration, sinking, excitement, distraction, or non-distraction, because the realm of distraction arises as the play of the nature of reality. Apart from that, even if the wisdom of great meditators is meditated upon in a one-pointed, non-distracted state, it is still a stake tethering one to the formless realms of meditation. Enlightenment is not attained through previous habits; it is like some of today's pacifiers. From the 'All-Creating King' (Kunje Gyalpo Tantra): Place yourself, do not seek others far away. Accept and strive for effortless bliss. There is no disease greater than that. Holding onto non-distracted samadhi is a tethering stake. It is primordially so, there is no distraction or loss. That deceiver who hopes for non-distracted samadhi Is a prophecy that guides the Great Vehicle of cause and effect. It is primordially so, there is no distraction or loss, It transcends all effortless striving and accomplishment. Thus it is said. Now, to explain that by abiding in the realms of appearance and existence, there is no acceptance or rejection, good or bad: In the nature of reality that is primordially all-encompassing, There is no concept of self and other. These three realms themselves are a field of equality of nature, Wisdom is pure and equal, a field pervaded by great spontaneous bliss. Even though the three realms appear as the six realms, they are primordially self-arisen in the realm of primordial wisdom. Therefore, to explain that the nature of reality, the Great Perfection, is primordially enlightened in the vajra realm: From the 'Sudden Illumination' (Thal Gyur Tantra): Furthermore, due to conditions, all sentient beings, There is not one who is not enlightened. Because self-appearing wisdom is in accordance with the Dharma, Samsara has never existed. Therefore, each and every one is a Buddha. Birth itself is realization, Abiding in the womb is the realm of Dharma. Body and mind united, the realm and wisdom are connected. Abiding in the body is the three kayas. With aging, the Dharma is exhausted, and deluded appearances cease. With sickness, one experiences all dharmas. With death, emptiness cannot be identified. Therefore, sentient beings are truly Buddhas. Thus it is said.