Tibetan
་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །འབྱུང་བ་ འདུས་པ་རང་སར་དག །རྣམ་ཤེས་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །རྒྱུ་རྐྱེན་རྣམས་ནི་རང་སར་དག །ཚོར་བ་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཉམས་མྱོང་རྣམས་ནི་རང་སར་དག །འདུ་ཤེས་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །གཟུང་འཛིན་ཆ་རྣམས་རང་སར་དག །འདུ་བྱེད་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཉོན་མོངས་གྲངས་རྣམས་རང་སར་དག །རྟོག་འཛིན་སྣང་བའི་སེམས་ཉིད་ལ། །དྲན་པའི་གཟུང་རྣམས་རང་སར་དག །ཅེས་སོ། །ད་ནི་འཛིན་ཞེན་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་སུ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་ནི། འདི་དང་འདི་ཞེས་སོ་སོར་ཞེན་པའི་བར། །གཉིས་སུ་གནས་པས་རང་གཞན་འཁྲུལ་པའི་གཟེབ། །གང་ཚེ་འདི་ཞེས་ཐ་དད་རིས་མེད་ཅིང་། །ཐམས་ཅད་ཕྱམ་མཉམ་དམིགས་གཏད་མེད་པ་ན། །གཉིས་མེད་རྟོགས་ཞེས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསུངས། །གང་ཞིག་རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་དོན་རྟོགས་པ་དང་། མ་རྟོགས་པའི་ཚད་ནི་འཛིན་ཞེན་གྱི་ཆ་རིག་པ་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པས་ཕྱེ་བ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དག་པ་དང་མ་དག་པ་སྤྲིན་དང་ཁུ་རླངས་ཡོད་མེད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་རང་གི་ལྟ་སྒོམ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་པའམ། སྤང་གཉེན་བླང་དོར་གྱི་རིས་སུ་འཛིན་རིང་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་མེད་པར་ངེས་ཏེ། གཉིས་བཅས་རང་མཚན་ལ་ཞེན་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པའི་དཔལ་མགོན་བླ་མ་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ཀུ་མཱ་རཱ་ཙའི་ཞལ་སྔ་ ནས། གནས་ལུགས་རྟོགས་སམ་མ་རྟོགས་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བས་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོ་ཧ་ལས་ཀྱང་། ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་གྱི་ཟུག་རྔུས་ཀྱང་། །ནམ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བསྐྱེད་པར་ཟད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གང་ལ་ཞེན་འཛིན་དང་བླང་དོར་ལ་བློས་གཏིང་ཚུགས་པའི་མཐའ་མི་འཆའ་ཞིང་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་འབྱེད་པར་མཁས་ཀྱང་རང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་དང་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལ་འཛིན་པ་རྡུལ་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་ན། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཞེས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་གསུངས་ཏེ། ནོར་བུ་ཕྲ་བཀོད་ལས། སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །བརྡ་དང་དམིགས་པས་མཚོན་དུ་མེད། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་རང་རིག་པ། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་མཐའ་ལས་འདས། །ཞེས་པ་དང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། དམ་པའི་དོན་ནི་བློ་བྲལ་ནས། །དབང་པོ་ཅིག་ཅར་གྲོལ་བ་ན། །མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་གནད་ཀྱིས་ནི། །རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཞིག་ནས། །གང་ལ་ཞེན་ད
Chinese
顯現的心性中，諸元素 聚合於其自身之處。 識顯現的心性中，諸因緣皆於其自身之處。 感受顯現的心性中，諸經驗皆於其自身之處。 知覺顯現的心性中，能取所取之分皆於其自身之處。 行蘊顯現的心性中，諸煩惱之數皆於其自身之處。 分別執著顯現的心性中，諸憶念之境皆於其自身之處。 如是。 現在將無執著之證悟，於廣闊虛空之中，匯集為意義之精要： 於此與彼，執著於個別之際， 處於二元，自他皆為迷惑之境。 何時此等差別不存，毫無偏頗， 一切平等，毫無目標之時， 無二之證悟，金剛薩埵如是說。 若有證悟法身之義，未證悟之衡量，乃在於覺性中，有無執著之分。如同虛空之清淨與否，以有無雲霧與水氣區分一般。於此，瑜伽士若執著於自身之見修等，或執持應捨應取之分別，則可確定其相續中並無無二之證悟。因其未脫離執著於二元之自相故。於彼真如之義中，獲得成就之吉祥怙主，至尊上師法王鳩摩羅什尊者云： 「是否證悟實相，以是否離於執著而知。」如是說。如同多哈中亦云： 「僅如芝麻皮般之刺痛， 亦將恆常僅生痛苦。」如是說。對於何者，不執著於執取與捨棄，不固守以理智徹底確立之邊見，雖善於分辨佛法與非佛法，然對於自他之宗派、見修、行果，毫無絲毫執著，則金剛薩埵稱之為自性大圓滿之瑜伽士。如珍寶莊嚴經云： 「廣大空性法身， 不可用符號與目標表示。 無因無緣自性覺， 超越空與非空之邊界。」如是說。以及，破立論中云： 「捨棄聖者之義後， 諸根同時解脫之時， 以現見之要點， 自身之宗派消逝後， 對於何者執
English
In the very nature of mind that appears, the elements Gather in their own place. In the very nature of mind that appears as consciousness, all causes and conditions are in their own place. In the very nature of mind that appears as feeling, all experiences are in their own place. In the very nature of mind that appears as perception, all aspects of grasping and being grasped are in their own place. In the very nature of mind that appears as formation, all numbers of afflictions are in their own place. In the very nature of mind that appears as conceptual grasping, all objects of memory are in their own place. Thus it is. Now, to gather the realization free from grasping into the vast expanse of space, into the single essence of meaning: As long as there is clinging to this and that separately, Dwelling in duality, there is the thorn of confusion for oneself and others. When there is no distinction of this and that, without bias, When all is equal and without any aim, "Non-dual realization," said Vajrasattva. The measure of whether one has realized the meaning of the Dharmakaya or not is determined by whether there is clinging and grasping in awareness or not, just as the purity or impurity of the sky is distinguished by the presence or absence of clouds and moisture. Here, too, it is certain that any yogi who clings to his own view, meditation, etc., or who holds to the distinction of what should be abandoned and what should be adopted, does not have non-dual realization in his being, because he has not separated from clinging to self-characteristics with duality. The glorious protector, the venerable lama, the Dharma Lord Kumaraja, who attained accomplishment in the meaning of suchness, said: "Whether one has realized the nature of reality or not is known by whether one is free from clinging or not." So he said. Similarly, it is also said in the Dohas: "Even the slightest prick of a sesame seed husk, Will always only cause suffering." So it is said. For one who does not cling to grasping and rejection, does not hold to extremes established by reason, and is skilled in distinguishing Dharma from non-Dharma, but has not even a speck of clinging to the tenets, views, meditations, conduct, and results of oneself and others, Vajrasattva calls him a yogi of the Great Perfection of Naturalness. As it is said in the Jeweled Net: "The great emptiness, the Dharmakaya, Cannot be shown by symbols and aims. Self-awareness without cause and condition, Transcends the limits of empty and not empty." And in the Refutation: "Having abandoned the meaning of the holy, When the senses are simultaneously liberated, By the key point of direct seeing, After one's own tenets have disappeared, For whom there is cling
Tibetan
ང་འཛིན་མེད་པར། །ཡང་དག་ཆོས་ཉིད་རོ་མྱངས་ནས། ཁམས་གསུམ་ལྡོག་པའི་རྟེན་མེད་པར། །མཁའ་ལ་མཁའ་ཉིད་ཐིམ་པ་ལྟར། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་དབྱིངས་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་སྟེ། ལེའུ་བརྒྱད་པའི་ འགྲེལ་པའོ།། །། དགུ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་དུ་ལ་བཟླ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་མཁའ་ཀློང་བློ་ལས་འདས་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། རང་བཞིན་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་ཀློང་གཅིག་ལ། །མཁའ་མཉམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་གནམ་གཟེར་ནི། །གནད་དུ་དྲིལ་ཏེ་བཅུད་དུ་ཕྱུང་བ་ནི། །ཆེ་བའི་ཆེ་བ་ཀུན་བཟང་ཡངས་པའི་ཐུགས། །རང་གི་ངོ་བོས་སྤྱི་རྒྱ་རླབས་ཀྱིས་བཅད། །ཀློང་ཆེན་གཅིག་ལ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་དང་། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེ། །འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་རིག་པར་ལ་བཟླ་ལ། རིག་པའི་ངོ་བོ་གཉིས་མེད་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བ་མཁའ་མཉམ་ཡངས་པ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། ཀློང་ཆེན་སེམས་ཀྱི་གནམ་གཟེར་ཡངས་པ་ནི། རྒྱ་གར་ཡང་མ་ཆད། ཕྱོགས་གང་དུ་ཡང་མ་ལྷུང་། བདག་རྟོག་གི་བློ་དང་བྲལ་བ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་རིག་པ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་གཟུང་བས། ཡིད་དཔྱོད་བློའི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་ཆོས་སྐུ་རྗེན་པར་མཐོང་བ་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་ཀ་དག་གི་རང་ངོ་ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལས་ཐུགས་དང་ལ་བཟླས་མེད་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། རིག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་རྟོག་གི་བློ་དང་བྲལ་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགག་པ་མེད་པར་སྐྱོལ་ཅིག །འགག་པ་མེད་པ་ཅིར་ཡང་སྣང་བར་སྐྱོལ་ཅིག །ཅིར་ཡང་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྐྱོལ་ཅིག །སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགྲོ་འོང་ མེད་པར་སྐྱོལ་ཅིག །འགྲོ་འོང་མེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྐྱོལ་ཅིག །གཉིས་སུ་མེད་པ་གསལ་བ་མཐའ་གྲོལ་ཆེན་པོར་སྐྱོལ་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟོག་མི་སེམས་པར་སྐྱོལ་ཅིག །ཆོས་ཐམས་ཅད་གསལ་ལ་མ་ཡེངས་པའི་ངོ་བོར་སྐྱོལ་ཅིག་ཅེས་པས་འདིར་ཀ་དག་ཆོས་ཟད་རྗེན་པའི་ཆོས་སྐུ་དེར་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱེལ་སའམ་ལ་བཟླ་སར་ཤེས་དགོས་ལ། དེ་ཉིད་མ་ཤེས་པར་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྐྱེ་མེད་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པར་གཅིག་གིས་བསྟན། གཅིག་གིས་བསམ་བརྗོད་མེད་དོ་སྙམ་དུ་གཟུང་ཡང་། མིང་མེད་མིང་དུ་སོང་བ་ལྟར། བསམ་བརྗོད་མེ
Chinese
无我执著时，体验真如法性味，三界止息无所依，如虚空融入虚空般，瑜伽之最亦如是。如是说。《法界宝藏论》中，开示菩提心无二，第八品之释。第九，开示将一切法融入菩提心界之品之释。如是将无二菩提心融入虚空界，超越思维。自性广大之界中，等同虚空菩提心之天钉，紧紧收摄提炼精华，伟大之大，普贤广大之意。自性以普遍浪潮隔断，于广大界中，觉与未觉，解脱与未解脱，无二平等大。此处将一切法之根本融入觉性，觉性之体性无二，离偏袒，融入等同虚空之广大中。广大心之天钉广大，未断印度，亦未落于任何方，离我执之念，于赤裸觉性无生灭中直指，未为心识之垢所染之法身，如是见到，乃大圆满此初地之自性，法身赤裸大，于此与意无有融入。金刚萨埵心镜中说：觉性之诸法，当知离我执之念。如是，一切法无止息地安住，无止息地安住于一切显现中，一切显现安住于无生中，无生安住于无去来中，无去来安住于无二中，无二安住于光明大解脱中，如是，一切法于任何亦不思不念地安住，一切法安住于光明不散乱之体性中。因此，此处当知初地法尽赤裸之法身，乃最终安住或融入之处。若不识此，则大圆满次第无生离思，一者开示，一者以为无思，然如无名成名般，无思
English
When there is no self-grasping, experiencing the taste of true Dharma-nature, the three realms cease, without any support, like the sky dissolving into the sky, the supreme yoga is also like that. Thus it is said. From the 'Treasury of the Dharmadhatu,' it is shown that the mind of enlightenment is non-dual, the commentary on the eighth chapter. Ninth, the commentary on the chapter showing how all dharmas are integrated into the expanse of the mind of enlightenment. Thus, integrating the non-dual mind of enlightenment itself into the sky-like expanse, beyond thought, is: In the single expanse of vast nature, the sky-equal sky-nail of the mind of enlightenment, tightly condensed, extracting the essence, the greatness of greatness, the vast mind of Kuntuzangpo. One's own nature is separated by the waves of generality. In the great expanse, realization and non-realization, liberation and non-liberation are non-dual and greatly equal. Here, the root of all dharmas is integrated into awareness, and the nature of awareness, non-dual, free from bias, is integrated into the vastness equal to space. The sky-nail of the great expanse of mind is vast, not cut off from India, nor falling into any direction. Separated from the mind of self-grasping, the naked awareness, without arising or ceasing, is directly pointed out. Seeing the Dharmakaya, unpolluted by the defilements of mental discrimination, is the self-nature of Kadak of this Great Perfection, the great naked Dharmakaya. From that, there is no integration with the mind. From the Mirror of the Heart of Vajrasattva: Know that all the dharmas of awareness are free from the mind of self-grasping. Likewise, abide all dharmas without cessation. Abide without cessation in whatever appears. Abide whatever appears in the unborn. Abide the unborn in the unmoving. Abide the unmoving in the non-dual. Abide the non-dual in the clear great liberation. Likewise, abide all dharmas without thinking or contemplating anything. Abide all dharmas in the nature of clarity and non-distraction. Therefore, here it should be known that the Dharmakaya of Kadak, the exhaustion of dharmas, is the ultimate place of abiding or integration. If this is not known, then in the Great Perfection stage, the unborn is taught as beyond thought, and one thinks it is without thought, but like the nameless becoming named, without thought.