Tibetan
རྒྱས་བསྐྱེད་པའོ། །ང་ནི་སྐྱེ་མེད་རིག་པའི་དོན། །ང་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་དང་བྲལ། །ང་ལ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ང་ནི་སེམས་ཅན་དུར་ནས་འདོན། །ང་ལས་ཐུགས་རྗེ་འཆར་བའི་ཕྱིར། །ང་ནི་སྟོང་པའི་ཚིག་ ལས་འདས། །ང་ལས་གསལ་བྱ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །ང་ནི་མུན་པ་སྣང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་དེའི་དབྱིངས་ལས་འབྱུང་བས་ན་མཛོད་ཁང་གི་སྒྲས་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་བཤད་ཚུལ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་གནས་གསུམ་དུ་བཤད་དེ། གཞི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཁམས་ལ་ཡེ་ནས་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་སྨིན་བྱེད་དབང་གི་རིམ་པ་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་རིག་པའི་རྩལ་དབང་དང་བཅས་པ་ནི་ལེགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་ལ། གྲོལ་བྱེད་བླ་མའི་གདམས་ངག་དང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཚུངས་པར་བརྗོད་དེ། རྟོགས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་དང་རྟོགས་པའི་རྩལ་ཕྱོགས་མེད་དུ་ཤར་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་མཛོད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འབྲས་བུ་རང་རིག་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་སྐུ་དམ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ་ཡོན་ཏན་གྱི་འཆར་གཞི་དྲི་མ་མེད་པར་གནས་ལ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་མངའ་དབང་རྫོགས་པས་རིན་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་ཞིང་། སྤྲུལ་པའི་ སྐུ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་རེ་བ་རྫོགས་པར་སྐོང་བས་མཛོད་ཁང་བཟང་པོ་དང་མཚུངས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ནི་མཚན་གྱི་དོན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ཕྱག་གི་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་ལ་གཉིས་ལས། མདོར་བསྟན་པ་ནི། དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དཔལ་ནི་རང་དོན་ཆོས་སྐུ་དམ་པ་བརྙེས་ནས་དབྱིངས་ལས་མི་གཡོ་བ་བཞིན་དུ། གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུ་དམ་པས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་མཛད་པ་སྟེ། སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་སུ་ལ་ཡོད་ཅེ་ན། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཞེས་པ་སྟེ། གདོད་མའི་མགོན་པོ་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་བླ་མར་བྱོན་ནས། ཕྲིན་ལས་བཟང་པོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ལམ་སྟོན་པའི་དེད་དཔོན་དམ་པར་ཡེ་
Chinese
增长广大。 我乃无生智慧之义， 我离事物之法， 我无相之故， 我从众生坟墓中解脱。 我生慈悲之故， 我超离空性之语。 我生显现之故， 我令黑暗转为光明。 如是说。如此，自生智慧之觉性乃是法界，轮回涅槃一切诸法皆从此界生，故以宝库之名而称之。 对此，名相之解说方式无边无际，然可分为金刚三处而说之。基，自性清净之界，善逝之藏，心性自性光明，乃是法界，本自具足任运成就之功德于此界中，故住于珍宝之藏中。道，成熟之灌顶次第，任运成就觉性之力量与灌顶，乃是生起一切善法之法界。果，解脱之根本上师口诀与修持之见修行为殊胜之法，可比喻为珍宝，证悟与三摩地等之体验与证悟之力量无偏显现，当知乃是功德之藏。果，自证离垢之二净法身乃是法界，功德之基础无垢而住。报身乃是任运成就之权势圆满，故如珍宝。化身与事业乃是圆满成办所化众生之期望，故显示如同殊胜之宝库。如是已解说名称之义。 今说顶礼供养，分二，略说为：顶礼吉祥普贤王如是说，吉祥乃是自利获得清净法身，如从法界不移动般，他利以清净色身乃至轮回未空之间利益有情，乃是断证功德圆满之义。此在何处有之？即在普贤王处，如是说。原始怙主，作为轮回涅槃一切之尊主而降临，事业贤善任运成就，乃是引导正道之导师。
English
May it increase and expand. I am the meaning of unborn wisdom, I am separate from the dharma of things, Because I have no characteristics, I liberate sentient beings from the tomb. Because compassion arises from me, I transcend the words of emptiness. Because clarity arises from me, I transform darkness into light. Thus it is said. Thus, the self-arisen wisdom of awareness is the dharmadhatu, for all the dharmas of samsara and nirvana arise from that realm, hence it is referred to as a treasury. Regarding this, there are endless ways of explaining the names, but it can be explained as the three vajra places. The basis, the naturally pure realm, the essence of the Sugata, the mind itself, naturally luminous, is the dharmadhatu, for all the spontaneously accomplished qualities are inherently present in that realm, therefore it dwells in a treasury of jewels. The path, the ripening empowerments in sequence, the power of spontaneously accomplished awareness together with empowerments, is the dharmadhatu because all good dharmas arise from it. The liberation, the extraordinary dharma of the guru's instructions and the practice of view, meditation, and conduct, is said to be like a jewel, and the experiences and realizations such as realization and samadhi arise without partiality, it should be known as the treasury of all qualities. The fruit, the self-aware, stainless, twofold pure dharmakaya is the dharmadhatu, the foundation of qualities dwells without impurity. The sambhogakaya is like a jewel because it is complete with spontaneously accomplished power. The nirmanakaya together with activities is shown to be like an excellent treasury because it completely fulfills the hopes of those to be tamed. Thus, the meaning of the names has been explained. Now, regarding the offering of prostrations, there are two parts. Briefly stated: Homage to glorious Samantabhadra, thus it is said. Glory is the attainment of the pure dharmakaya for one's own benefit, and like not moving from the dharmadhatu, benefiting sentient beings with the pure form body until samsara is empty for the benefit of others, is the meaning of the perfection of abandonment and realization. Where is this found? It is found in Samantabhadra, thus it is said. The primordial protector, having come as the lord of all of samsara and nirvana, whose virtuous activities are spontaneously accomplished, is the excellent guide who shows the path.
Tibetan
ནས་མངའ་དབང་རྫོགས་པའི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ལ། རྩོམ་པ་པོ་མངོན་པར་དད་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྒོ་གསུམ་མཆོག་ཏུ་གུས་པ་ཆེན་པོས་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དེ་འབའ་ཞིག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལམ་ཞེ་ན། དེར་ཡང་མ་ཟད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངོ་བོར་སངས་རྒྱས་པས་དེ་དག་དང་། གཞི་དང་། ལམ་དང་། འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལྔར་གནས་པ་ཀུན་ལ་བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྟེ། སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འོག་མིན་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བཞུགས་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པ་ གདུལ་བྱའི་གནས་རིས་ཀུན་ཏུ་འཕྲོ་བས་དོན་མཛད་པ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་དུ། རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་རྣམ་བསལ་ཞིང་། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་སྐུ་མངའ་བ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་འོད་ཟེར་དག །ཀུན་ནས་འཕྲོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཞི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣང་བ་ཆོས་ཅན་གྱི་རོལ་པར་རང་ཤར་བ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རིག་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང་། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་དོ། །རྟོགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཏེ་ལེགས་པར་རྟོགས་པས་ཐར་པའི་མིག་རྙེད་པ་སྟེ་ལམ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། རང་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། རྒྱན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། རིག་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། རྟོགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱག་གི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། མཁའ་མཉམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བསྔགས་པ་སྟེ། གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་འབྱུང་བའི་མཛོད། །མི་གཡོ་སྤྲོས་དང་བྲལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདིས་ནི་བསྟན་བཅོས་འདིའི་བརྗོད་བྱ་སྤྱིར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། གདོད་མ་
Chinese
因此，对于拥有圆满权威的圆满导师，作者以极大的虔诚，通过身、语、意三门顶礼膜拜。那么，仅仅是向他顶礼吗？不仅如此，所有成佛的佛陀都以普贤王如来的体性成佛，因此也向他们，以及基、道、果的一切法，都安住于五种普贤王如来之中的一切，作为所诠释的领悟之支分而顶礼。导师普贤王如来，所有佛陀在色究竟天以圆满报身和法身安住的同时，化身 遍布所有应调伏者的处所，行持利生事业。如《释量论》中所说：断除分别之网，拥有深广之身，普贤王如来的光芒，向一切普照者顶礼。如是。基普贤王如来是所有法的法性，即如是性，也就是自性普贤王如来。庄严普贤王如来是所有法的显现，自显为有法之游舞，也就是清净的幻化自性。觉性普贤王如来是自生智慧，如来藏。如《宝性论》中所说：圆满佛陀之身是为利益众生而显现，以及如是性无有分别，因为具有佛性，所以一切有情，恒常具有如来藏。所说的就是这个意思。证悟普贤王如来是本性的实相，即通过如实证悟而获得解脱之眼，也就是道普贤王如来。这些也如普贤王如来心镜中所说：应知一切法皆为五种普贤王如来的自性。哪五种呢？即自性普贤王如来，庄严普贤王如来，导师普贤王如来，觉性普贤王如来，证悟普贤王如来。以上是关于顶礼之义的详细解释。 这是对等同虚空的菩提心的赞颂：本来任运成就，稀有奇妙之法，自生智慧光明，菩提心，是显有世间器情、轮回涅槃生起之宝藏，向不动的、离戏论的您顶礼。这段话总的概括了这部论典的所诠释的内容。其中，心性自性清净是本来
English
Therefore, to that perfect teacher who possesses complete authority, the author prostrates with great reverence through the three doors of body, speech, and mind. Then, is it only to him that we prostrate? Not only that, but all Buddhas who have attained Buddhahood in the essence of Samantabhadra, and therefore to them, and to all the dharmas of the ground, path, and fruition, all abiding in the five Samantabhadras, as a branch of understanding the object to be expressed, we prostrate. The teacher Samantabhadra, all the Buddhas, while abiding in Akanishta with the complete enjoyment body and the dharma body, emanate emanations to all the places of those to be tamed, performing the work of benefiting beings. As it is said in the Commentary on Valid Cognition: "Dispelling the net of conceptualization, possessing a profound and vast body, the rays of light of Samantabhadra, to the one who shines everywhere, I prostrate." Thus it is. The ground Samantabhadra is the dharmata of all dharmas, that is, suchness, which is called the self-nature Samantabhadra. The adornment Samantabhadra is the appearance of all dharmas, self-arising as the play of phenomena, which is the pure nature of illusion. The awareness Samantabhadra is the self-born wisdom, the essence of the Sugata. As it is said in the Uttaratantra: "The complete Buddha body appears for the sake of benefiting beings, and suchness is without distinction, because it possesses the Buddha-nature, therefore all sentient beings, constantly possess the Tathagatagarbha." That is what is said. The realization Samantabhadra is the reality of the nature, that is, having found the eye of liberation through perfect realization, which is called the path Samantabhadra. These are also as it is said in the Mirror of the Mind of Samantabhadra: "One should know that all dharmas are the nature of the five Samantabhadras." What are the five? They are the self-nature Samantabhadra, the adornment Samantabhadra, the teacher Samantabhadra, the awareness Samantabhadra, and the realization Samantabhadra. The above is a detailed explanation of the meaning of prostration. This is a praise to the mind of bodhichitta that is equal to space: Primordially spontaneously accomplished, wondrous and amazing dharma, self-born wisdom light, bodhichitta, is the treasury from which the container and contents of existence, samsara and nirvana arise, to the unmoving, free from elaboration, I prostrate. This summarizes the subject matter of this treatise in general. Among them, the self-nature of mind is naturally pure is primordial.