Tibetan
དང་ཡང་དག་མིན་པར་ཕྱེས་ནས་བདེན་གཉིས་འཇོག་ཚུལ་ཡིན་པས། གཞུང་འདིར་ཡང་། ཐ་སྙད་བདེན་གཉིས་ཚུལ་གྱིས་རབ་དབྱེ་ན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས། མྱང་འདས་དཔྱད་བཟོད་དམ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་མིན་པར་ཤན་ཕྱེད་པ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ཡང་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་བརྟན་གཡོ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཡང་། སྒྱུ་མ་ཆུ་ཟླ་སྤྲུལ་པ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་བརྟགས་ན་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་ལ། མེད་ཀྱང་སྣང་བ་ནི་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་དག་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ན་རགས་པའི་གཞི་དང་ཕྲ་བའི་རྩ་བར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་སྟོང་ཞིང་། ཆོས་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་རྣམ་པར་ཆད་པས་བརྟག་པར་མི་བཟོད་ཀྱང་། མ་བརྟགས་མ་དཔྱོད་པར་བག་ཡངས་སམ་ཉམས་དགའ་བ་ཙམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ནི་དཔེར་ན་མེད་བཞིན་སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །མེད་བཞིན་དུ་ཡང་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཅེ་ན། ཐོག་མེད་ནས་གོམས་པའི་ བག་ཆགས་གང་ཞིག་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་ཅི་ལྟར་ན་དྷ་དུ་ར་ཟོས་པ་ཡི་གང་ཟག་གི་མིག་ལམ་དུ་གླང་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་འདི་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དེ་ཉིད། སྣང་བ་དེ་ཡི་ཡིན་ལུགས་སམ་གནས་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པའི་ཆ་དེ་ལ་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་ཞིང་དེའི་སྣང་ཆ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་སུ་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྣང་བའི་དུས་ཉིད་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་སོགས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན། ཆོས་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ནམ་གནས་ལུགས་ནི་སྣང་སྟོང་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས་པ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལམ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ནི། འཁོར་བ་དེ་ཡི་རང་བཞིན་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོང་པའི་ཆ་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་དམ་དང་། མཁྱེན་ཆ་འོད་གསལ་བའི་དོན་དམ་ཞེས་ཡེ་ཤེས་དང་འབྲས་བུའི་དོན་དམ་བསྟན་པའོ། །དེ་ཡང་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་ལྡོག་ཆས་དབྱེ་བ་ལྔ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐུ་ལྔ་འབྱུང་བས་ན་འབྲས་བུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དམ་ནི་འོད་གསལ་
Chinese
并且区分正确与不正确，是安立二谛的方式。因此，在此论著中也应如“以名言二谛之方式善加区分”所说的那样去理解。重要的是，以胜义谛的衡量标准，并非要证明涅槃是可以分析或真实存在的，而是要区分开来。此外，在具有二取显现的对境中，这种不稳固、变动的世俗显现的各种事物，如果像幻术、水月、化身、影像一样进行观察，则丝毫没有自性成立的微尘。虽然没有，但显现的任何事物，如果以胜义谛的衡量标准进行彻底分析，则连作为粗大基础和微细根本的极微尘也无法成立。因此，如同虚空般空性，并且由于各自法之自性已彻底断绝，所以无法分析。然而，如果不进行分析和观察，仅在轻松或愉悦的对境中，则会显现各种各样的自性，例如，如同无而显现的幻术马象等。如果问：虽然没有，但显现的原因是什么呢？这是由于从无始以来串习的习气，从具有错乱自性的缘起中产生的。例如，就像服用了曼陀罗花的人的眼中显现大象等一样。因此，这些错乱的显现，其自性空性，即法无我和人无我，就是显现的实相或存在方式。因此，空性的一面被称为胜义，而显现的一面则被安立为世俗。因此，从显现之时起，就没有成立生和住等，所以，该法及其自性或存在方式，就是显空无二地存在，因此是不可分割的真谛自性。第二，道、轮回、涅槃无别：轮回的自性，原本就是无生的自性，清净的空性一面是法界的胜义，而了知一面是光明胜义，这样就显示了智慧和果位的胜义。此外，自生智慧的觉性本身有五种反体差别，并由此产生五身，因此，果位和智慧的胜义就是光明。
English
And distinguishing between what is correct and incorrect is the way to establish the two truths. Therefore, in this treatise as well, it should be understood as it says, "By way of distinguishing well the two truths of convention." It is important to distinguish that the standard of the ultimate truth is not to prove that nirvana is analyzable or truly existent, but to differentiate. Furthermore, in the object of experience with dualistic appearances, these various phenomena of unstable and changing conventional appearances, if examined like illusions, water moons, emanations, and reflections, there is not even a mote of inherently established nature. Although there is none, the appearances, whatever they may be, if thoroughly analyzed by the reasoning of the ultimate truth, not even the slightest atom of matter, which is the basis of the coarse and the root of the subtle, can be established. Therefore, it is empty like the sky, and because the characteristics of each dharma are completely cut off, it cannot be analyzed. However, without analysis or examination, merely in the object of experience of ease or delight, various kinds of natures appear, for example, like illusory horses and elephants that appear even though they do not exist. If asked, what is the cause of appearing even though it does not exist? It arises from the habitual imprints habituated from beginningless time, from dependent origination with a nature of delusion. For example, like the appearance of elephants and so on in the eyes of a person who has eaten Dhatura. Therefore, these deluded appearances, whose nature is emptiness, that is, the absence of self of phenomena and the absence of self of persons, is the reality or mode of existence of that appearance. Therefore, the aspect of emptiness is called the ultimate, and the aspect of appearance is established as the conventional. Therefore, from the very moment of appearance, there is no establishment of arising and abiding, etc. Therefore, the nature or mode of existence of that dharma is the state of being inseparably empty and apparent, and therefore it is the nature of indivisible truth. Second, the path, samsara, and nirvana are inseparable: the nature of samsara, which is originally the nature of unborn, the pure aspect of emptiness is the ultimate truth of the expanse, and the aspect of knowledge is the ultimate truth of clear light, thus showing the ultimate truth of wisdom and fruition. Furthermore, the awareness of self-arisen wisdom itself has five aspects of reversal, and based on that, the five kayas arise, therefore, the ultimate truth of fruition and wisdom is clear light.
Tibetan
བ་ཉིད་ལ་འདུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་དབྱིངས་དང་གསལ་བ་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པོ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པས་ན། སྣང་ཚུལ་འཁོར་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་གནས་ཚུལ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པར་གནས་པ་སྟེ་གཤིས་ལ་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་དོ། །དབྱིངས་དོན་དམ་དང་འོད་གསལ་བའི་དོན་དམ་དབྱེར་མེད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དྲི་མར་ལྡན་པའི་འཁོར་བ་ཉིད་དྲི་མ་མེད་པའི་མྱང་འདས་སུ་ཅི་ལྟར་རུང་སྙམ་ན། འདི་ལྟར་མ་དག་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ངོར་སྡུག་ཀུན་གྱིས་བསྡུས་པ་དྲི་མར་ལྡན་པ་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་སྣང་ན་ཡང་། སྣང་བ་ལྟར་འཁོར་བ་ཉིད་གྲུབ་ན་མྱང་འདས་སུ་མི་རུང་ཡང་། འཁོར་བ་ཉིད་རིགས་པས་བརྟགས་ན་མ་གྲུབ་པས་ན་དྲི་མར་ལྡན་པ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ་གདོད་ནས་དག་པ་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་དང་། གཞི་ཐ་དད་པ་དང་རྣམ་པ་སོ་སོར་དབྱེ་བའི་ཆོས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པས་དོན་དམ་པར་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དེ་སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་གཞན་དུ་གནས་ལུགས་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན། འཁོར་འདས་ཐ་དད་དུ་རྟོག་པ་ནི་ལོག་པའི་བློ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་རྨོངས་ཤིང་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་འཁྲུལ་པའི་སྣང་ཚུལ་ཙམ་དུའང་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཅེས་ཁ་འབྱམས་ཚིག་གི་ལྟ་བས་དགེ་སྡིག་སྐྱོན་ཡོན་འདྲ་བར་འཛིན་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་ངོར་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་ཏུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བསླུ་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན། དགེ་སྡིག་ གི་བླང་དོར་ཕྲ་མོ་ཡང་མ་ནོར་བར་ཤེས་པ་གཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ཐོབ་བྱ་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་ནི། དུས་གསུམ་ཀུན་དུ་ཡང་ཆོས་ཉིད་རང་གི་ངང་ཚུལ་ལས་འགྱུར་བ་མེད་པ་གང་ཞིག་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟིགས་ངོར་བདེན་པར་གྱུར་པ། དོན་དམ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཡེ་ནས་གནས་པའམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། དེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ངོ་བོ་སྟོང་ཞིང་རང་བཞིན་གསལ་བ། དེ་ཡང་མི་ཤེས་པ་ལས་ལོག་པའི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་སྟེ་གསལ་སྟོང་རིག་པ་དེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །འདི་ཉིད་ལམ་རྐྱེན་ལ་མ་
Chinese
就像融入水中一样。这样，空性法界和光明智慧二者无二无别，不可分割。显现为轮回的现象，其真实状态是自性涅槃，其本性是轮回与涅槃无二，真谛与世俗谛无别。虽然可以将法界胜义谛和光明胜义谛视为无别，但如果认为具有垢染的轮回如何能成为无垢染的涅槃，那么，对于不清净的有情来说，由痛苦所聚集的具有垢染的轮回之法虽然显现为轮回，但如果如其所显现那样轮回是真实存在的，那它就不能成为涅槃。然而，如果用理智来分析轮回，它是不成立的，因此，具有垢染的轮回的自性丝毫也不存在，因为从一开始就是清净的法界胜义谛。由于将基础视为不同，并将事物区分为不同形式的法，在真实的意义上是不成立的，因此，在胜义谛中，轮回与涅槃无别，这表明了有寂平等。如果除此之外，在真实的实相意义上，将轮回和涅槃视为不同，那是一种错误的观念，因为这是对事物本性的极度迷惑，并且没有理解究竟意义的经部的深刻含义。虽然如此，但在尚未证悟的情况下，即使在名言假象中，也不应该以口头上的轮回与涅槃无别之见解，将善恶、优缺点等同起来。因为对于有迷惑者来说，因果如其所显现的那样是不可欺骗地存在的，所以，对于善恶的取舍，即使是细微之处也要毫不错误地了解，这一点至关重要。第三，所要获得的基果无别：无论何时，法性都不会改变其自身的状态，对于圣者来说，这是真实的。胜义谛的自性是自性光明的，是如来藏，不依赖于因缘，本来就存在或自然成就。那么，它的特点是什么呢？本体是空性的，自性是光明的。也就是说，从无明中解脱出来的觉性智慧，以明空无别、远离对境的方式，具有自明的自性，即明空觉三者无别的法性。这本身不依赖于道之因缘
English
Just as it merges into water. Thus, emptiness, the realm of reality, and luminosity, the wisdom, are inseparable and indivisible. The very appearance of samsara is, in its true state, naturally in nirvana, and its nature is such that samsara and nirvana are inseparable, and the two truths are indistinguishable. Although the ultimate truth of the realm of reality and the ultimate truth of luminosity can be regarded as inseparable, if one wonders how samsara, which is stained, can become nirvana, which is stainless, then, for impure beings, the stained dharma of samsara, which is gathered by all sufferings, appears as samsara. However, if samsara were established as it appears, it would not be possible to become nirvana. However, if samsara is analyzed by reason, it is not established. Therefore, there is not even a little of the nature of samsara that is stained, because from the beginning it is the ultimate truth of the pure realm of reality. Since the basis is regarded as different and the dharmas are distinguished into different forms, it is not established in the true sense. Therefore, in the ultimate sense, samsara and nirvana are inseparable, which shows the equality of existence and peace. Apart from this, in the true sense of reality, to regard samsara and nirvana as different is a wrong idea, because it is an extreme delusion about the nature of things, and one has not understood the profound meaning of the sutras of definitive meaning. Nevertheless, even in the mere appearance of erroneous terms, one should not equate virtues and sins, faults and merits, with the view of verbal non-differentiation of samsara and nirvana without having realized it. Because for those who are deluded, cause and effect exist infallibly as they appear, it is important to know the subtle aspects of what to adopt and abandon in virtues and sins without error. Third, the inseparability of the base and the result to be obtained: At all times, the nature of reality does not change from its own state, and whatever is true in the eyes of the noble ones, the nature of ultimate truth is naturally luminous, the essence of the Sugata, which exists from the beginning or is spontaneously accomplished without depending on causes and conditions. So, what is its characteristic? Its essence is emptiness and its nature is luminosity. That is, the wisdom of awareness that is free from ignorance, in the way that clarity and emptiness are inseparable and free from objects, has the nature of self-illumination, that is, the nature of reality in which clarity, emptiness, and awareness are inseparable. This itself does not depend on the causes and conditions of the path.