Tibetan
བཅུ་དགུ་པ། བསམ་གཏན་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། བཅུ་དགུ་པ། བསམ་གཏན་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལེའུའི་འགྲེལ་པ། དེ་ལྟར་རྟོགས་བྱའི་གཞི་ཤེས་ནས། དེའི་དོན་ཉམས་སུ་བླང་བའི་དང་པོ་དོན་བསྒོམ་པའི་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་གནས་ལུགས་ཤེས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། །གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས། བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པས། དང་པོ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་ནས། རྒྱུད་སྡེ་གང་མོས་ཀྱི་ལྷ་དཔའ་བོ་གཅིག་པའམ། ཡབ་ཡུམ་ཟུང་འཇུག་གཅིག་གམ། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་བསྡུས་གང་རུང་ཞིག་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ། ཡུལ་ངོས་ཟིན་པར་བྱ་དགོས་པས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་ཡུལ་གཉིས་དང་། སྐྱབས་འགྲོ་གཉིས་སོ། །རྒྱུའི་ཡུལ་ནི་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་བསྡུས་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཡིན་ལ། སྐྱབས་འགྲོ་ནི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། སྟོན་པ་ལམ་གྲོགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོའོ། །འབྲས་བུའི་ཡུལ་ནི་མ་འོངས་པ་ན་རང་རྒྱུད་ལ་འཁྲུངས་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཡིན་ལ། སྐྱབས་འགྲོ་ནི་དེ་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྨོན་པས་དགེ་བ་བྱེད་ཅིང་རྒྱུ་ལ་འཇུག་པའོ། །སྐབས་འདིར་བསྐྱེད་རྫོགས་ལྷའི་དཀྱིར་འཁོར་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་འབྲས་བུའི་དོན་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ལ་ཚོགས་སོག་པ་ནི་རྒྱུའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཀུན་འདུས་སོ། །ད་ནི་དེ་དག་སོ་སོར་དབྱེ་བ་ལས། དང་པོ། སྐྱབས་འགྲོའི་ཡུལ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཉིད་དེ། །རྒྱུ་ཡི་ཡུལ་གྱུར་གཞན་རྒྱུད་བྱོན་ཟིན་པའི། །སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་སྤངས་རྟོགས་འཕྲིན་ལས་ལྡན། །ཆོས་ནི་འགོག་ལམ་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །དགེ་འདུན་སར་ཞུགས་རྒྱལ་སྲས་འཕགས་རྣམས་ཏེ། །གནས་སྐབས་དེ་གསུམ་མཚུངས་པར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་རྒྱུའི་ཡུལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ སྐུ་གསུམ་འཕྲིན་ལས་རྫོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སྟོན་པ། འགོག་ལམ་གཉིས་ལ་ལམ། འཕགས་པའི་ས་ལ་ཞུགས་པའི་དགེ་འདུན་ལ་གྲོགས་ཞུ་བས་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མོ། །མཐར་ཐུག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡུལ་ནི་སྤངས་རྟོགས། མཐར་ཐུགས་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་སྟེ། །དཀོན་མ
Chinese
第十九，关于禅定前行之章节的注释。 第十九，关于禅定前行之章节的注释。 如是知晓所证之基础后，首先为了实践其意义而宣说修习意义之前行法。如是知晓实相后应当修习。其中首先之前行是：皈依并发起菩提心后，修习内外密咒生起次第。大乘密咒瑜伽士，以生起圆满双运的方式进行修持，首先从皈依和发心开始，随自己所喜的续部，修习一个本尊勇士，或一尊父母双运，或任何一种繁简曼荼罗作为前行。其中第一方面，关于皈依，必须认识皈依境。因此有因和果之皈依境两种，以及皈依两种。因之境是其他相续的集合之三宝，皈依是为了成就果位，以导师道友的方式皈依。果之境是未来在自相续中产生的的三宝，皈依是为了成就它，以愿望行善并趋入因。此处修习生圆次第本尊坛城是为了果之义，在福田积累资粮是为了因之义。如是，在皈依中，一切修法都包含在内。现在将它们一一区分。首先，皈依之境即是三宝。 作为因之境，乃是其他相续中已经出现的。 佛陀具足三身、断证、事业。 法是灭道二谛。 僧伽是入地之圣者菩萨。 于暂时的这三者平等皈依。 为了自己成就佛陀而有所助益的因之境，三宝的佛陀，是圆满三身事业之自性者为导师，灭道二者为道，对进入圣者地的僧众求助，故为三宝。究竟的境是断证，究竟是佛陀法身唯一。
English
Nineteenth, Commentary on the Chapter on the Preliminaries of Meditation. Nineteenth, Commentary on the Chapter on the Preliminaries of Meditation. Having thus known the basis to be realized, the first thing to do in order to practice its meaning is to teach the preliminary Dharma for meditating on the meaning. Thus, having known the reality, one should meditate. The first of these preliminaries is: After taking refuge and generating Bodhicitta, meditate on the stages of generating inner and outer Mantras. The Mahayana Mantra yogi practices the union of generation and completion stages. First, starting with taking refuge and generating the mind, practice one deity hero of whatever Tantra one prefers, or one union of father and mother, or any mandala, elaborate or concise, as a preliminary. Among these, the first aspect, regarding taking refuge, one must recognize the object of refuge. Therefore, there are two objects of refuge, cause and effect, and two refuges. The object of the cause is the Three Jewels gathered from other streams of being, and the refuge is taken in the manner of a teacher and companion for the purpose of accomplishing the fruit. The object of the fruit is the Three Jewels that will arise in one's own stream of being in the future, and the refuge is to do good and engage in the cause with the aspiration to accomplish it. Here, practicing the deity mandala of the generation and completion stages is for the sake of the fruit, and accumulating merit in the field of merit is for the sake of the cause. Thus, in taking refuge, all Dharma practices are included. Now, let us distinguish them separately. First, the object of refuge is the Three Jewels themselves. As the object of the cause, it has already appeared in other streams of being. The Buddha possesses the three bodies, abandonment, realization, and activity. The Dharma is the two truths of cessation and path. The Sangha are the noble ones, the bodhisattvas who have entered the stages. One takes refuge equally in these three temporary states. The object of the cause, the Three Jewels, which helps oneself to accomplish Buddhahood, is the Buddha, the master of the nature of the perfection of the three bodies and activities, the two paths of cessation and path, and the Sangha who have entered the ground of the noble ones, so it is the Three Jewels. The ultimate object is abandonment and realization, the ultimate is the single Buddha Dharmakaya.
Tibetan
ཆོག་མཐར་ཐུག་སྐྱབས་ཀྱི་དམ་པ་ཉིད། །ལམ་བདེན་ཀུན་རྫོབ་རྒྱལ་སྲས་སྒྲིབ་བཅས་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་མཐར་ཐུག་སྐྱབས་གང་ཞིག །སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཟུགས་སྐུ་ཀུན་རྫོབ་པ་འཕོ་འགྱུར་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱང་ལམ་བདེན་རྣམས་ས་གོང་དུ་ཐོབ་དུས་འདོར་བས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ཞིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པས་ད་དུང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར། མཐར་ཐུག་གི་སྐྱབས་གནས་མ་ཡིན་པར། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཆོས་རྣམས་གཉིས་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་མཆོག་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡི། །སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཉིད། །ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་འོག་མིན་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེའི་སྐུ་དགེ་འདུན། གསུང་དམ་ཆོས། ཐུགས་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ པས་སྐྱབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཁས་པ་དག་བཞེད་དོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ། འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་དཀོན་མཆོག་རྣམ་པ་གསུམ། །རང་ལ་གྲུབ་འདོད་སླད་དུ་སྨོན་པ་ཡིན། །མ་འོངས་པ་ན་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་དམིགས་ཏེ། སྨོན་པའི་ཆ་ནི་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་ཡུལ་ལོ། །དེའང་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་མི་འདྲ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་གཞན་དོན་དང་། འདི་རང་དོན་ལ་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་དག་གི་ཚུལ་སོ་སོའི་ཁྱད་པར་ངེས་པ་ནི། དེ་ཡང་རྒྱུ་ཡི་སྐྱབས་འགྲོས་རྒྱུ་བྱས་ཏེ། །རང་རྒྱུད་དཀོན་མཆོག་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་གྲུབ་འདོད། །སངས་རྒྱས་སྟོན་པ་ཆོས་ལ་ལམ་དང་ནི། །དགེ་འདུན་གྲོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །ཐུན་མོང་པ་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་འགྲུབ་པ་ལ་གེགས་མེད་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་སྟོན་པ། ཆོས་ལ་ལམ། དགེ་འདུན་ལ་གྲོགས་སུ་བྱེད་པས་མགོན་སྐྱབས་སུ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་ངོས་བཟུང་ནས། ཇི་ལྟར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་སྐྱབས་ཡུལ་ཤེས་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་དཀོན་མཆོག་རབ་བསམས་ལ། །དངོས་དང་ཡིད་ཀྱི་མཆོད་སྤྲིན་རྒྱ་མཚོས་མཆོད། །བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐལ་སྦྱར་ཏེ། །གསུམ་ ལ་ཕྱོགས་པར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བསམ། །བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཚོགས་མཆོག་ལ། །ལན་གསུམ་བར་དུ་སྐྱབས་
Chinese
究竟皈依之殊胜者，然因道谛乃世俗，以及王子具染污之故，除佛陀之外，有何究竟之皈依处？然佛陀亦非是具有迁变之世俗色身，而是唯一法身，乃究竟之胜义谛。法亦是道谛，于证得更高之果位时即需舍弃，故是世俗谛。菩萨亦因具有染污，故仍需皈依佛陀，因此并非究竟之皈依处。如《宝性论》云：“法及二种僧伽众，非是恒常胜皈依，为求胜义谛者之，皈依唯有佛陀尊，能仁具有法身故，僧伽亦是彼之果。”如是也。于密严刹土之佛陀，其身乃僧众，语乃正法，意乃法身，故是皈依处，诸智者如是认为。不共者，为欲于自身成就果位之皈依，乃是祈愿三宝。于未来，缘于光明任运成就之佛陀显现，祈愿之分乃是果位之皈依及对境。然祈愿与发心不同，发心缘于利他，而此则缘于自利等差别也。确定彼等皈依之各自差别者，即是，以因之皈依作为因，欲于自相续中成就三宝果位之皈依。皈依佛为导师，皈依法为道路，皈依僧为友伴之方式。共同之因之皈依，乃是不共之果位皈依成就之无碍成就之因。即是，以佛为导师，法为道路，僧为友伴，故是承认为怙主救护者也。如是确定对境之后，如何皈依之方式者，即是，如是了知皈依境之后而皈依，于前方虚空中观想三宝，以实物及意幻之供云大海而供养，自身及一切有情合掌，于三 处趋向而思维皈依。于上师佛法僧及殊胜众前，三返皈依。
English
The ultimate refuge is the supreme one. However, because the path truth is conventional and the princes are with defilements, what ultimate refuge is there other than the Buddha himself? However, the Buddha is not a changing conventional form body, but the only Dharmakaya, which is the ultimate truth of ultimate meaning. The Dharma is also the path truth, which must be abandoned when higher fruits are attained, so it is a conventional truth. Bodhisattvas also have defilements, so they still need to take refuge in the Buddha himself, so they are not the ultimate refuge. As it says in the Uttaratantra, "The two kinds of Dharma and Sangha are not the supreme refuge. For those who seek the ultimate meaning, the only refuge is the Buddha. The Muni has the Dharmakaya, so the Sangha is also its result." So it is. The body of the Buddha in Akanishta is the Sangha, the speech is the Dharma, and the mind is the Dharmakaya, so it is the refuge, so the wise ones think. The uncommon one is the aspiration to achieve the refuge of the fruit in oneself, which is the aspiration of the Three Jewels. In the future, focusing on the manifestation of the Buddha of clear light and spontaneous accomplishment, the part of aspiration is the refuge and object of the fruit. However, aspiration is different from bodhicitta, bodhicitta is for the benefit of others, and this is for the benefit of oneself and other differences. To determine the respective differences of those who take refuge, that is, to take the refuge of the cause as the cause, and to want to achieve the refuge of the fruit of the Three Jewels in one's own mind. Taking refuge in the Buddha as the teacher, the Dharma as the path, and the Sangha as the friend. The common refuge of the cause is the cause of the unobstructed achievement of the uncommon refuge of the fruit. That is, taking the Buddha as the teacher, the Dharma as the path, and the Sangha as the friend, so it is acknowledging the protector and savior. After determining the object in this way, how to take refuge is, that is, after knowing the refuge object, taking refuge, visualizing the Three Jewels in the sky in front, offering with real objects and imagined clouds of offerings, and joining hands with oneself and all sentient beings, directing to the three places and thinking of taking refuge. Taking refuge three times before the Lama, Buddha, Dharma, Sangha, and the supreme assembly.