Tibetan
་མོ། །ཡང་སྟོང་ཉིད་ལ་རིམ་གྱིས་གཟུང་བའི་ཐབས་སུ་གསུངས་ཏེ། བྱམས་པས། ཇི་ལྟར་ནད་པ་ནད་པ་ལ། །སྨན་པས་རྫས་རྣམས་གཏོང་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ལ། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་གསུངས་པར་མཛད། །ཅེས་པ་དང་། གཟུགས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག །གཟུགས་ལྡོག་པ་སྟེ་དེ་ཡང་དྲང་དོན་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི་རི་ཁང་བཟང་ལ་སོགས་རང་གི་སེམས་སུ་གྲུབ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རིགས་པས་གནོད་པ་ཉིད་སྔར་ཡང་བརྗོད་ལ། འདིར་ཡང་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རིགས་མི་འཐད་པ། ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པ། རང་གི་རྣམ་གཞག་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་དགུ་སྟེ། རིགས་ངེས་པ་དགག་པ། གཞན་དབང་སྤྱིར་དགག་པ། ཚོགས་བརྒྱད་གཅིག་མི་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བ། ཀུན་གཞི་དང་། ཉོན་ཡིད་དང་། གཙོ་འཁོར་མི་དམིགས་པ་དང་། འགོག་པ། དེ་བཞིན་ཉིད། མཁྱེན་ཚུལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། ས་བོན་མ་གྲུབ་པ། རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་བ། རྣོ་རྟུལ་མ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་མི་རུང་སྟེ། ས་བོན་ནི་ནུས་པ་བསྐྱེད་ནུས་ཡིན་པས་ནུས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་དབང་པོ་རྣོ་བ་ཉིད་རྒྱུ་མེད་དུ་ཐལ་ཏེ་རྣོ་བའི་རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བའི་རྣོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་སྐྱེ་བ་གཏན་དུ་དབང་པོ་རྣོན་པོའམ་རྟུལ་པོར་གནས་མི་སྲིད་དེ། རྣོན་པོའང་སྡིག་པ་འགའ་ཞིག་གིས་འགྲིབ་ཅིང་རྟུལ་པོའང་དགེ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ཆུང་བའི་དབྱར་སྔ་ཕྱི་བཞིན་ནོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་དབང་པོ་རྣོན་པོར་འཇོག་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣོན་པོར་ཐལ་བས་རྟུལ་པོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྣོན་པོའང་ལྟོས་པ་མ་གྲུབ་པས་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང་། །རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང་། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་སོ། །རིགས་ངེས་ཏེ་འཁོར་བ་ཙམ་ཟད་པར་སུ་ཡང་མི་འདོད་པས་གཏན་དུ་འཁོར་བར་གནས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རིགས་ཆད་པའི་གང་ཟག་ཅེས་པ་ ཐ་སྙད་བྱ་སྟེ། ཐར་པ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་གཏན་དུ་འཁོར་བར་གནས་པ་མི་སྲིད་མོད་ཀྱི། འཁོར་བའི་རྫས་ལ་ཟད་པའི་ཐ་མ་ཡོད་ཅིང་། རིགས་ལ་ཐ་མ་མེད་པས་སྐྱོན་གང་ཡང་མེད་དེ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐའ་བཞིན་ནོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། འདི་ན་སྣོད་མིན་སེ
Chinese
末。又说以渐次执取空性的方法。如慈氏菩萨所说： “如医于病者， 医者施药物， 如是佛于有情， 亦说唯是心。” 又说：“于色特贪著之士夫，色之遣除，彼亦为了义。” 对于实事之妨害，如说若高楼等成立于自心，则太过分，故以理妨害已于前说。此处亦不赘述。有妨害有三：理不应理，非是能仁之密意，自之宗派相违。初者有九： 破立宗，总破他宗，八识聚不容许一异，阿赖耶，染污意，主伴不观察，灭尽，真如，破知的方式。初者有三：种子不成立，成为无因，不决定利钝。初者，无漏之种子法性之安住不应理，种子是能生能力，故遮止能力之故。二者，根利成为无因，是未从利之因所生之利故。三者，有情恒常安住于根利或钝不可能，利者亦由某些罪业而减损，钝者亦由某些善业而增长，如小路之夏初前后。又若安立佛种性为根利，则一切有情皆成根利，故不可能有钝根。彼之所待之利亦以所待未成立故，成为未成立，如《宝性论》云：“以彼真如无差别，圆满佛身任运成，有种性故有情众，恒常具有如来藏。”如是。立宗，谁亦不欲轮回唯尽，故于恒常安住轮回者，立名为种性断绝之补特伽罗。 若谓不可能得解脱，然虽不可能恒常安住轮回，然轮回之事物有穷尽之时，种性无有穷尽，故无有任何过失，如东方世界之边际。如《三摩地王经》云：此处非器
English
End. Furthermore, it is said that the method of gradually grasping emptiness is as follows. As Maitreya said: "As a doctor to a patient, The doctor gives medicine, Likewise, the Buddha to sentient beings, Also said it is only mind." It is also said, "For those who are particularly attached to form, the removal of form is also for the definitive meaning." Regarding the harm to reality, such as saying that if tall buildings and the like are established in one's own mind, it would be too much, so the harm by reason has already been mentioned before. There is no need to elaborate here. There are three types of harm: reason is unreasonable, it is not the intention of the capable one, and it contradicts one's own tenets. The first has nine: Refuting the establishment of a thesis, generally refuting other schools, the eight aggregates of consciousness are not allowed to be one or different, Alaya, afflicted mind, the main and accompanying are not observed, cessation, suchness, refuting the way of knowing. The first has three: the seed is not established, it becomes causeless, and it is not certain whether it is sharp or dull. The first is that the abode of the seed of undefiled Dharma nature is not reasonable, the seed is the ability to produce power, so it is because of preventing power. The second is that the sharpness of the senses becomes causeless, because it is the sharpness that is not born from the cause of sharpness. The third is that it is impossible for beings to always abide in sharp or dull senses. The sharp ones are diminished by some sins, and the dull ones are increased by some virtues, like the early and late summer on a small path. Furthermore, if the Buddha nature is established as sharp, then all sentient beings will become sharp, so it is impossible to have dull roots. The sharpness that depends on it also becomes unestablished because the dependence is not established, as the *Uttaratantra* says: "Because that suchness is without difference, the perfect Buddha body is spontaneously accomplished, because there is a lineage, all sentient beings constantly possess the Tathagatagarbha." Like that. Establishing a thesis, no one wants samsara to be exhausted, so for those who constantly abide in samsara, they are named as individuals who have cut off the lineage. If it is said that it is impossible to attain liberation, although it is impossible to constantly abide in samsara, the things of samsara have an end, and the lineage has no end, so there is no fault, like the edge of the eastern world. As the *Samadhiraja Sutra* says: Here, not a vessel
Tibetan
མས་ཅན་གང་ཡང་མེད། །འགྲོ་བ་འདི་དག་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་རྒྱུ། །ཞེས་པ་དང་། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་ཆུང་ལས། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐའ་ཐུག་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་རིགས་ཡོད་པ་ལ་དགེ་རྩ་ཕྲ་མོ་ས་བོན་དུ་བཞག་པ་གཉིས་རྐྱེན་ནུས་པ་སྨིན་པས་སད་དེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ཡང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཐོང་བ་ཙམ་དང་། སྒྲ་ཐོས་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་ལ་ཐལ་མོ་ཡ་གཅིག་སྦྱར་རམ། བསྐོར་བའི་ཕྱོགས་སུ་གོམ་པ་གཅིག་དོར་རམ། མེ་ཏོག་གམ་ཆུ་ཐིགས་པ་གཅིག་ཕུལ་ལམ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྨད་པའང་རུང་སྟེ། དཀོན་མཆོག་ལ་བརྟེན་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་མཐར་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དུ་འགྱུར་བས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་སྟེ་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། བདེ་གཤེགས་སྐུ་ནི་རྩིག་ངོས་བྲིས་པ་ལ། །དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་འམ། །མེ་ཏོག་གཅིག་ཙམ་གྱིས་ནི་མཆོད་པ་དང་། །འཁྲུགས་བཞིན་པ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་བལྟ་ན་ཡང་། །དེ་དག་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་བྱེད་པར་མཐོང་། །བྱིས་པ་རྩེད་མོ་དགའ་དང་དེ་བཞིན་ དུ། །བྱེ་མ་ལ་ནི་མཆོད་རྟེན་བྱེད་པ་དང་། །རྩིག་ངོས་ཤིང་བུ་སེན་མོས་གཟུགས་བྲིས་པ། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདི་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་དངོས་བཞེངས་པ་ལྟ་ཞོག །ལན་ཅིག་རྩེད་མོས་ས་རིས་སུ་བྲིས་པའང་མཐར་སངས་རྒྱའོ། །དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་ལྟ་ཞོག །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། མཆོད་རྟེན་བཤིག་པ་དང་། གསུང་རབ་འཚོང་བ་ལ་སོགས་པའང་། གནས་སྐབས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་ཡང་མཐར་ཐུག་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་སྟེ། མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་། རེག་པ་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེན་པས་མཆོད་རྟེན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་ན་བདག་ལ་བརྟེན་པའི་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་ཅི་བྱས་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་གྱུར་ཅིག་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་ལ་དམིགས་ནས་གང་དག་གིས། །ཁྲོ་འམ་དད་པའི་སེམས་བྱུང་བ། །དེ་ཉིད་རྟག་ཏུ་དེ་དག་གི། །དོན་ཀུན་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག །གང་དག་བདག་ལ་ཁ་ཟེར་རམ། །གཞན་གང་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་། །དེ་བཞིན་ཕྱར་ཀ་གཏོང་ཡང་རུང་། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སྐལ་ལྡན་གྱུར། །ཞེས་པ་དང་། གང་ལ་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་བདེ་འབྲེལ་བ། །བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་དེ་ལ་སྐྱབས
Chinese
没有不是母的。这些众生全部都会成佛。就像《现观庄严论》的释文中说：一切众生都具有无上圆满正等菩提的终极。因此，对于具有种姓的人，将微小的善根作为种子，这二者因缘成熟而觉醒，从而走向菩提的无量众生，仅仅是见到三宝，听到声音，或者向佛塔合掌一次，或者朝绕塔的方向迈出一步，或者供养一朵花或一滴水，甚至诽谤佛、法、僧，所有依赖三宝的业，最终都会成为解脱的助缘，从而获得菩提，因为这是非常殊胜的境地。在《妙法莲华经》中说：如来之身即使是画在墙上，以清净之心合掌，或者仅仅供养一朵花，即使是以混乱的心观看，这些人也都会逐渐成佛。孩子们喜欢玩耍，同样地，在沙子上建造佛塔，或者在墙上用树枝或指甲画图，这些人也都能获得这无上的菩提。如是说。更不用说建造身语意的真实所依了，即使是玩耍时在地上画一次图，最终也会成佛。更不用说善和无记了，即使是诽谤三宝，拆毁佛塔，或者出售经书等等，虽然暂时会堕入恶趣，但最终会成就菩提，因为所有见到、听到、接触到的一切，都必定会成为无上菩提。因此，这些都以佛陀的真谛加持为佛塔，并且菩萨在修行阶段，无论依靠我做了什么善或不善，都发愿使其成为菩提之因。就像《入行论》中所说：凡以我为对境，生起嗔恨或信仰之心者，愿彼等恒时成为成办彼等一切利益之因。凡对我恶语相向，或以其他方式加害，甚至随意嘲讽者，愿彼等皆具菩提之分。如是说。无论对谁造成伤害，都与安乐相连，皈依于安乐之源。
English
There is nothing that is not a mother. All these beings will become Buddhas. As it says in the commentary on the Ornament of Clear Realization: All beings have the ultimate end of unsurpassed, perfectly complete enlightenment. Therefore, for those who have the lineage, the two, the small root of virtue placed as a seed, awaken as the power of conditions ripens, and thus the infinite beings who go to enlightenment, just by seeing the Three Jewels, hearing the sound, or joining one palm to a stupa, or taking one step in the direction of circumambulation, or offering one flower or one drop of water, or even disparaging the Buddha, Dharma, and Sangha, all actions that rely on the Three Jewels will ultimately become conducive to liberation, thereby attaining enlightenment, because it is a particularly great place. In the Holy Dharma White Lotus Sutra, it says: The body of the Sugata, even if painted on a wall, with a pure mind joining the palms, or offering just one flower, even if looking with a confused mind, these will gradually become Buddhas. Children like to play, and in the same way, building stupas in the sand, or drawing figures on the wall with branches or nails, these will also attain this supreme enlightenment. Thus it is said. Let alone building the actual supports of body, speech, and mind, even drawing a picture on the ground once in play will eventually lead to Buddhahood. Let alone virtue and non-virtue, even slandering the Three Jewels, destroying stupas, or selling scriptures, etc., although temporarily going to bad destinies, will ultimately accomplish enlightenment, because all that is seen, heard, and touched will surely become unsurpassed enlightenment. Therefore, these are blessed as stupas by the truth of the Buddha, and Bodhisattvas, in the stage of practice, whatever good or bad is done relying on me, pray that it may become a cause for enlightenment. As it says in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: Those who, with me as the object, generate anger or faith, may they always become the cause for accomplishing all their benefits. Those who speak ill of me, or harm me in other ways, or even mock me at will, may they all have a share in enlightenment. Thus it is said. No matter who is harmed, it is connected to happiness, taking refuge in the source of happiness.