Tibetan
།ཅེས་སོ། །དེས་ན་གཟུགས་ནི་ཀུན་བཏགས་ཏེ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་པོར་མེད་པས་རྒྱུས་བསྐྱེད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ནི་གཞན་དབང་སྟེ་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ལྡན་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་རྣམས་ཀུན་བཏགས་ཡིན་ལ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་གནས་སྐབས་རྣམས་གཞན་དབང་ངོ་། །འདུས་མ་བྱས་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་གཞན་རྣམས་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སོ། །རྣམ་ངེས་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གང་གིས། །དངོས་པོ་གང་གང་སྣང་བརྟག་པ། །དེ་ཉིད་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་མེད་དོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་། །གྲུབ་ནི་དེ་ལས་སྔ་མའོ། །རྟག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་གང་། །ཞེས་སོ། །རྫས་ཡོད་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཞག་ན། གཟུགས་སེམས་སེམས་བྱུང་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྫས་ཡོད་དེ། སེམས་བྱུང་བག་ཡོད་ལ་སོགས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་དང་། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་། ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་བཞི་བཏགས་ཡོད་དེ། བསྡུ་བ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའམ། བརྟགས་པར་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་སྒོ་ནས་ བཞག་ན། གཞན་དབང་ནི་ཆོས་ཅན་དོན་དམ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་ལ། ཀུན་བཏགས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །དབུས་མཐའི་འགྲེལ་པ་ལས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་སྟེ་གཞན་གྱི་དབང་དང་ཀུན་བཏགས་པ་གཉིས་ནི་དོན་དམ་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན་མཐུན་ཏེ། གཞན་དབང་ནི་རེ་ཞིག་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཉིད་དང་། མྱོང་བ་གསལ་བ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཆ་ལ་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་དེར་བླན་པའོ། །དངོས་པོ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ཀུན་རྫོབ། ཕྱི་མ་དོན་དམ་དུ་གནས་སོ། །ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་དང་སྦྱར་བ་ནི། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལ་བདག་དང་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པས་ན། དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་བཀའ་ཐམས་ཅད་ངེས་དོན་ཡིན་ཅིང་། བདག་དང་གཟུགས་ཡོད་པར་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དག་པར་ཅི་ཡང་མེད་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྟོང་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། གཞན་དབང་ལ་རང་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་མེད་པ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ལ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །རྣམ་ཤེས་མེད་པར་གསུངས་པའང་། ཀུན་བཏགས་ ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་དགོངས་པའོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པར་གསུངས་པ་ཡང་རང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགགས་པ་ལ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །རྟེན་འབྲེལ་བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པར་བཤད་པ་ཡང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རེ་རེ་ཁོ་ན་ལས་མི་འབྱུང་བ་དང་། ཚོགས་པ་ལ་ཡང་ཡེ་ནས་མི་གནས་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་པའང་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་ཅེས་པའང་ལྐུགས་པའི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་འཕགས་པའི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱི། གཞན་ལ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་དོན་སྤྱི་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དངོས་སུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞེས་པའང་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། སྒྲ་བརྗོད་པ་དང་། རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་མཐའ་དག་དོན་སྤྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པས་དེ་དག་ལས་སེམས་ཉིད་དངོས་སུ་བརྗོད་པ་དང་རྟོག་པ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་པའང་། རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ་ནི་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པས་སྒྱུ་མ་ཤིན་ཏུའང་མི་རུང་ངོ་། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་རྣམ་རིག་པ་ཁོ་ན་ལ་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་སྟོང་གཟུགས་རང་གིས་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི། ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་ སྟོང་པ་ལྟ་བུ་ལ་བརྗོད་པས། གཞན་དབང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འདི་སྟོང་ངོ་། །དགག་བྱ་གང་གིས་སྟོང་ན་གང་ཟག་གི་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་། །ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ་ནི་དགག་གཞི་མེད་པས་ན་སྟོང་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡང་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །སྒོམ་པ་དམིགས་པའི་གཞི་ནི་བདག་མེད་པ་ཡིན་པས་གཞན་དབང་ལ་ཡང་བློ་མི་གཏད་པར་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་བཞག་པ་སྟེ། ས་བསྡུ་བ་ལས། འདི་དག་རྣམ་རིག་ཙམ་ཉིད་ཅེས། །དེ་སྙམ་དུ་ནི་དམིགས་ནས་སུ། །ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་མདུན་འཇོག་ན། །དེ་ཉིད་ཙམ་ལའང་མི་གནས་སོ། །ཞེས་སོ། །སྤྱོད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་སེམས་སྐད་ཅིག་གི་ཕྲེང་བ་ཙམ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པའི་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་དམིགས་ནས་གཞན་དོན་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པའོ། །གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྣ
Chinese
如是。因此，色法是遍计所执，实际上不存在却显现，并且因为不是实有，所以无法产生结果。心和心所是他起，因为是从同类的先前生起的。不相应行是色法的状态都是遍计所执，心和心所的状态都是他起。无为法的真如是圆成实，其他都是圆成实的状态。《辨中边论》中说：任何分别念，对任何事物显现而进行观察，那就是遍计所执，自性在那裡是没有的。他起的自性，是分别念，是从因缘产生的。成立是从那之前。什么是恒常不存在的？如是。如果从实有和假有的角度来安立，色、心、心所、触等二十三种和真如是实有。心所作意等二十九种，以及所有不相应行，虚空和四种灭是假有。《摄类学》中说：真如应该说是实有，还是应该说是假有？应该说是实有。如果从世俗谛和胜义谛的角度来安立，他起是法相的胜义谛，圆成实是法性的胜义谛，遍计所执是世俗谛的真谛。《中边分别论释》中说：胜义谛的真谛唯有圆成实，因为他起和遍计所执二者在胜义谛中是不存在的。如果认为这有矛盾，那么是相符的，他起暂时具有作用的能力，并且在体验清晰的层面上存在，因此这样说，是在那个方面进行区分的。对于事物来说，前两者是世俗谛，后者是胜义谛。与佛陀的密意相结合：对于心和心所，以无我和无法的空性，这是所有佛经的密意，因此，这样说的一切佛语都是了义，而说有我和色法，以及说实际上什么都没有的一切都是不了义，因为说一切法都是无自性的空性，一切都是遍计所执的无相，以及他起是从自身产生的。
English
Thus it is. Therefore, form is the completely imputed, appearing as if it exists when it does not, and because it is not real, it cannot produce results. Mind and mental factors are other-powered, because they arise from a previous similar type. Non-associated formations are the states of form, all of which are completely imputed, and the states of mind and mental factors are other-powered. Unconditioned suchness is the thoroughly established, while others are states of the thoroughly established. From the Distinguishing the Middle from the Extremes: "Whatever discriminations, observe whatever phenomena appear, that itself is the completely imputed, its very nature is not there. The nature of the other-powered, is discrimination, arising from conditions. Establishment is prior to that. What is it that constantly becomes non-existent?" Thus it is. If we establish it from the perspective of substantially existent and nominally existent, form, mind, mental factors, contact, and so on, twenty-three in total, and suchness are substantially existent. Mental factors such as volition, twenty-nine in total, and all non-associated compositional factors, space, and the four cessations are nominally existent. From the Compendium: "Should suchness be said to be substantially existent, or should it be said to be nominally existent? It should be said to be substantially existent." Thus it is. If we establish it from the perspective of conventional truth and ultimate truth, the other-powered is the ultimate truth of the characteristic, the thoroughly established is the ultimate truth of the nature, and the completely imputed is the truth of conventional truth. From the Commentary on Distinguishing the Middle from the Extremes: "The ultimate truth is only the thoroughly established, because the other-powered and the completely imputed do not exist in the ultimate truth." If you think this is contradictory, it is consistent, the other-powered temporarily has the ability to perform a function, and exists only in the aspect of clear experience, therefore it is said in that way, and it is distinguished in that aspect. For things, the first two are conventional, the latter exists as ultimate. Combining it with the intention of the Buddha: For mind and mental factors, the emptiness of self and phenomena, this is the intention of all the Buddha's teachings, therefore, all the words spoken in that way are of definitive meaning, while saying that there is a self and form, and saying that there is absolutely nothing, are all of provisional meaning, because saying that all phenomena are empty of inherent existence, all are without characteristics of the completely imputed, and the other-powered arises from itself.
Chinese
没有自性，是指在圆成实性中，究竟而言事物没有实体的自性。说没有识，是指遍计所执的识。说不生不灭，是指没有自生，以及灭是不成立实体的意思。说缘起不是从自性产生，也不是从他性产生等等，是指不是仅仅从一个因或缘产生，也不是存在于聚合之中。说自性清净，是指没有遍计所执的相。说一切法不可言说，就像哑巴的梦一样，是圣者各自证知的智慧的行境，但向他人展示的一切，都只是在概念上附加的，实际上是不可言说的意思。说一切法离戏论，是指不是声音和分别的对境，因为声音的表达和显现的一切分别，都是在概念上附加的，因此，心性本身实际上没有表达和分别。说一切法如幻，是指依赖于因缘，以及显现为能取和所取。如果什么都没有，因为不依赖于因缘，所以根本不能说是幻。因此，说一切法是空性，只对唯识宗是合理的，不是像自空，色法自己是空性那样，而是像柱子等由他者空那样说的。他性，心和心所是空性。如果问被否定的事物是什么，那就是人我，法我，能取和所取二者是空性。如果什么都没有，因为没有否定的基础，所以连空性的名称都不能说。修行的所缘是无我，因此也不执着于他性，而是安住在什么都不缘的状态中。如《摄分》中说：‘这些只是唯识。这样缘念后，无论将什么放在面前，也不安住于那上面。’行为的自性是，仅仅将心刹那的相续假名为有情，缘无量无边的众生，为了利益他们，在三个无量劫中行持六度。成就的果实是佛陀的功德。
English
Having no essence refers to the fact that, in the perfectly established nature, ultimately things have no substantial essence. Saying there is no consciousness refers to the consciousness of the completely imputed. Saying unborn and unceasing also refers to the fact that there is no self-arising and that cessation is not established as a substance. Saying that dependent origination is not from self, not from other, etc., also refers to the fact that it does not arise from just one cause or condition, nor does it exist in aggregation. Saying naturally pure also refers to the absence of the characteristics of the completely imputed. Saying that all dharmas are inexpressible also means that, like a mute's dream, it is the domain of the wisdom of self-awareness of the noble ones, but all that is shown to others is merely an imputation on the general meaning, and in reality, it is inexpressible. Saying that all dharmas are free from elaboration also means that it is not the object of sound and concept, because all appearances in sound expression and conceptualization are imputed to the general meaning, therefore, the nature of mind itself actually has no expression and conceptualization. Saying that all dharmas are like illusions also refers to dependence on conditions and appearance as grasper and grasped. If there is nothing, because it does not depend on conditions, it cannot be said to be an illusion at all. Therefore, saying that all dharmas are emptiness is only reasonable for the Mind-Only school, not like self-emptiness, where form is empty by itself, but like pillars, etc., being empty by others. Other-powered mind and mental factors are empty. If asked what is negated, it is the self of person, the self of phenomena, and the duality of grasper and grasped that are empty. If there is nothing, because there is no basis for negation, even the name of emptiness cannot be spoken. The object of meditation is selflessness, therefore, one does not cling to other-powered nature, but abides in a state of not focusing on anything. As it says in the Compendium of Grounds: 'These are only mind-only. Having focused in this way, whatever is placed in front, one does not abide even in that.' The nature of practice is to focus on the immeasurable beings who are merely labeled as sentient beings in the continuum of moments of mind, and for their benefit, to practice the six perfections for three countless eons. The fruit of accomplishment is the qualities of the Buddha.