Tibetan
昂旺羅卓扎巴大師教言集JNLD52དགེ་སློང་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉུང་གསལ་དུ་བཀོད་པ་རབ་གསལ་ནོར་བུའི་མེ་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 5-397 ༄༅། །དགེ་སློང་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉུང་གསལ་དུ་བཀོད་པ་རབ་གསལ་ནོར་བུའི་མེ་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །དགེ་སློང་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ ཉུང་གསལ་དུ་བཀོད་པ་རབ་གསལ་ནོར་བུའི་ མེ་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་ བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདིར་དགེ་སློང་གི་ལག་ལེན་ལ་ཉེ་ བར་མཁོ་བའི་བསྙེན་རྫོགས་ཀྱི་ཁྲིམས་ལ་སྤྱིར་སྤང་ལྟུང་སྡེ་གཅིག་ཏུ་བཅད་ན་སྡེ་ཚན་ལྔ་ ཡིན་ཀྱང་འདིར་སོ་སོར་བཅད་ནས་སྡེ་དྲུག་ཏུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལུགས་ལྟར་གྱི་མི་མཐུན་ ཕྱོགས་ལྟུང་བ་སྡེ་དྲུག་ལས། དང་པོ་ཕམ་པའི་སྡེ་ནི་བཞི་སྟེ། དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པའི་ཕམ་པ་ཡིན། བཅས་ལྡན་དགེ་ སློང་གིས་གཞི་མིའམ་མིར་ཆགས་པ་རང་ལས་རྒྱུད་གཞན་པ། བསམ་པ་དེ་ཉིད་མ་འཁྲུལ་ བའི་སྒོ་ནས་བསད་བྱ་དེར་འདུ་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་གསོད་སེམས་རྒྱུན་མ་ཆད་པ། སྦྱོར་བ་ དུག་མཚོན་སོགས་ཀྱིས་གསོད་པར་བརྩམས་པ་ལས་མ་བཟློག་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་ཚེ་ གསོད་པ་པོ་རང་ཉིད་མ་ཤི་བའི་སྔ་རོལ་ཏུ་བསད་བྱའི་སྲོག་འགགས་པར་བྱས་པ་དེ་ཡིན། གཉིས་པ་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ཕམ་པ་ནི། བཅས་ལྡན་དགེ་སློང་གིས་གཞི༷་ཡུལ་རང་དང་ནོར་ མི་གཅིག་པའི་མིའི་འགྲོ་བས་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་རྫས་དངོས་པོ་རིན་ཐང་ཚང་བ། བས༷མ་ པ་མིའི་རྫས་ལ་དེ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ཀུན་སློང་རང་འཚོ་བའི་ཆེད་ 5-398 དུ་རྐུ་འདོད་རྒྱུན་ལྡན་དུ་ཡོད་པ། སྦྱོ༷ར་བ་རིན་ཐང་ཚང་བའི་དངོས་པོ་ལུས་ངག་གི་རིག་བྱེད་ དུ་གྲུབ་པས་རྐུ་བར་རང་གཞན་གང་ཐད་ནས་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུ༷ག་རང་གིས་བརྐུས་སམ་ གཞན་བརྐུར་བཅུག་པས་བརྐུ་བྱའི་རྫས་བདག་པོ་དང་ཕྲལ་ནས་བདག་གིར་བྱས་པའི་ཚུལ་ གྱིས་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་པ་ནའོ། ། གསུམ་པ་མི་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕམ་པ་ནི། བཅས་ལྡན་དགེ་སློང་གིས་གཞི༷་བསྟེན་ཡུལ་ འཁྲིག་པའི་རོའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་ནུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལུས་ཕྱེད་དུ་ལོངས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྐྱེ་ གནས་སུ་གཏོགས་པའི་ཁའམ་བཤང་ལམ་མམ་ཆུ་ལམ་གསུམ་པོ་གང་རུང་མ་ཉམས་པ་ དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་སྟེན་བྱེད་རང་གི་ཕོ་དབང་ནད་མེད་ལས་སུ་རུང་བ། བས༷མ་པ་ངོ་ཚ་དང་ འཇིགས་སྐྲག་མེད་ཅིང་ཆགས་པར་གྱུར་པ། ཀུན་སློང་རེག་བདེ་ཉམས་སུ་མྱོང་འདོད་རྒྱུན་ ལྡན། སྦྱོ༷ར་བ་བསྟེན་བྱར་རང་གིས་ནོར་བུ་བཅུག་རེག་རྩལ་ཞིང་དྲུད་པ། མཐར་ཐུ༷ག་ལམ་ གསུམ་གྱི་མཚམས་ལས་འདས་ནས་སིམ་པ་ཐོབ་པ་སྟེ་བདེ་བ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་ཞིང་ཡིད་ཀྱིས་ བདག་གིར་བྱས་པ་ནའོ། ། བཞི་པ་རྫུན་སྨྲ་བའི་ཕམ་པ་ནི།
Chinese
昂旺·罗卓扎巴大师教言集JNLD52《比丘近需之律中不合品略明——如明宝镜》 《比丘近需之律中不合品略明——如明宝镜》 《比丘近需之律中不合品略明——如明宝镜》 顶礼一切智者！ 此处，对于比丘行持中近需之具足戒律，总的来说，若将舍堕归为一类，则有五类。但此处分开，则分为六类。因此，按照此分类，不合品为六类堕罪： 第一，他胜罪有四种。第一是他胜罪之杀生。具戒比丘，所杀对象为人类或已成胎之人，是与自己不同之相续。想法是对此对象无误认。动机是杀生之心持续不断。行为是用毒药、武器等开始杀戮且不停止。结果是在杀人者自己未死之前，被杀者已断气。 第二，他胜罪之不与取。具戒比丘，所盗之物为土地与财物不属于同一人，为人类所拥有之有价值之物。想法是认为那是人的财物，或者犹豫不决。动机是为了自己生存而持续不断地想偷盗。行为是用身语之行为开始偷盗有价值之物，无论是自己还是他人。结果是自己偷盗或教唆他人偷盗，使被盗之物与主人分离，并生起据为己有之念。 第三，他胜罪之非梵行。具戒比丘，所依之处为能产生性交快感之肢体，达到身体一半以上之生殖器官，包括口、粪道或尿道三者之一未损坏且能行使功能，能行淫者为自己无病且可使用之阳具。想法是无羞耻、无畏惧且贪恋。动机是持续不断地想体验性快感。行为是用宝物进入、触摸、玩弄。结果是超过三道之界限而获得快感，即身体体验到快乐且心中认为已拥有。 第四，他胜罪之妄语。
English
Collected Teachings of Ngawang Lodro Drakpa JNLD52: 'A Clear Exposition on the Discrepancies in the Vinaya Necessary for a Bhikshu, Called 'The Bright Mirror of Jewels'' 'A Clear Exposition on the Discrepancies in the Vinaya Necessary for a Bhikshu, Called 'The Bright Mirror of Jewels'' 'A Clear Exposition on the Discrepancies in the Vinaya Necessary for a Bhikshu, Called 'The Bright Mirror of Jewels'' Homage to the Omniscient! Here, regarding the Vinaya of full ordination necessary for the practice of a bhikshu, generally, if the offenses entailing expiation are classified as one category, there are five categories. However, here they are separated into six categories. Therefore, according to this classification, the discrepancies are the six categories of offenses: First, the four parajikas (defeats): The first is the parajika of taking life. A bhikshu who has taken vows, the object of killing is a human being or a fetus, a different continuum from oneself. The thought is to have no mistaken recognition of that object. The motivation is a continuous intention to kill. The action is to begin killing with poison, weapons, etc., and not to stop. The result is that the life of the one to be killed is cut off before the killer himself dies. Second, the parajika of taking what is not given. A bhikshu who has taken vows, the object of stealing is property not belonging to the same person as the land, property of value possessed by human beings. The thought is to recognize it as human property, or to be in doubt. The motivation is a continuous desire to steal for one's own livelihood. The action is to begin stealing valuable objects through physical and verbal actions, whether by oneself or by others. The result is that one steals oneself or causes others to steal, separating the stolen object from its owner and generating the thought of possessing it. Third, the parajika of unchaste conduct. A bhikshu who has taken vows, the object of reliance is a limb capable of generating the pleasure of sexual intercourse, a reproductive organ that is more than half of the body, including one of the three undamaged and functional orifices of the mouth, anus, or urethra, and the one who engages in sexual activity is one's own healthy and usable penis. The thought is to be without shame or fear and to be lustful. The motivation is a continuous desire to experience tactile pleasure. The action is to insert a jewel, touch, play, and rub against the object of reliance. The result is to obtain pleasure beyond the boundaries of the three paths, that is, to experience pleasure with the body and to possess it in the mind. Fourth, the parajika of false speech. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
བཅས་ལྡན་དགེ་སློང་གིས་གཞི༷་གང་ལ་སྨྲ་བའི་ཡུལ་ རང་ལས་རྒྱུད་གཞན་པའི་མི་ཐ་སྙད་ལྔ་ལྡན་ཏེ། མི་ཡིན་པ། སྨྲ་ཤེས་པ། དོན་གོ་བ། ཤེས་ པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་མ་ནིང་དང་། མཚན་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ལ་གང་སྨྲ་བའི་དངོས་པོ་ ནི་འདོད་ཁམས་ལས་གོང་དུ་འཕགས་པ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་རུང་བ། བས༷མ་པ་འདུ་ཤེས་ བསྒྱུར་ནས་ཇི་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དེ་ཀ་ལྟར་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་གཞན་མགོ་སྐོར་ཆེད་ རྫུན་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་བློ་སྐྱེས་པ། སྦྱོ༷ར་བ་མངོན་ཤེས་སོགས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་མེད་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་ངག་མཚན་ཉིད་དྲུག་ལྡན་གྱིས་མི་ཆོས་བླ་མའི་ 5-399 རྫུན་རང་གིས་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་དང་དུ་ལེན་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུ༷ག་གཞན་ གྱིས་དེ་ལྟར་གོ་བ་ནའོ། །ངག་མཚན་ཉིད་དྲུག་ལྡན་ནི་ངག་ཡིན་པ། རང་གི་ཡིན་པ། བདག་ ཉིད་དང་འབྲེལ་བ། མ་ནོར་བ། གསལ་བོ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཉེས་ སྤྱོད་བཞི་ལ་ཕམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཉེས་པ་དེ་དག་གིས་གཉེན་པོ་མཐུ་ མེད་པར་བཅོམ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕམ་པ་དེ་བཞི་ལ་རང་གི་དག་བྱེད་ བསླབ་པ་བྱིན་ནས་སྤྱོད་པའི་རིགས་གནས་ཀྱི་ཕམ་པ་ཙམ་དང་། རྟེན་དེ་ལ་རྒྱུད་གསོར་ རུང་དུ་བྱས་པའི་ཕམ་པ་འཆབ་མེད་དང་། རྟེན་དེ་ལ་སོར་ཆུད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕམ་པ་འཆབ་ བཅས་རྣམས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་སྟེ། དང་བོ་ཁུ་བ་འབྱིན་པའི་ལྷག་མ་ནི། བགྲོད་བྱའི་ཡུལ་ ལམ་གསུམ་མིན་པའི་རང་ངམ་གཞན་གྱི་ཡན་ལག་གི་གནས་སུ་དབྱུང་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་ རང་གི་ནོར་བུ་རེག་ཅིང་རྩལ་པ་ལས་ཁུ་བ་གནས་ནས་འཕོས་ཤིང་བདེ་བ་མྱོང་བའོ། ། གཉིས་པ་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ལ་འཛིན་པའི་ལྷག་མ་ནི། ཡུལ་ལུས་བསྟེན་རུང་ གི་བུད་མེད་ལ་ཆགས་སེམས་ཀྱིས་རེག་པར་འདོད་པས་དེའི་ལུས་དངོས་སམ་སྐྲ་སོགས་ཆ་ ཤས་ལ་བར་དུ་ཆོད་པ་མེད་པར་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་མྱོང་བའོ། ། གསུམ་པ་འཁྲིག་ཚིག་སྨྲ་བ་ནི། ཡུལ་བརྡས་འཕྲོད་པའི་བུད་མེད་བསྟེན་རུང་ལ་ཆགས་ སེམས་ཀྱི་ཡུལ་དུས་དེར་འཁྲིག་པའི་དངོས་མིང་དུ་གྲགས་པའི་ཚིག་རྗེན་པར་སྨྲས་པ་ཡུལ་ དེས་གོ་བའོ། ། བཞི་པ་བསྙེན་བཀུར་བསྔགས་པ་ནི། ཡུལ་བུད་མེད་ལ་ཆགས་སེམས་ཀྱིས་འཁྲིག་པ་ དོན་དུ་གཉེར་ཕྱིར་བདག་ལྟ་བུའི་དགེ་སློང་ལ་འཁྲིག་པས་བསྙེན་བཀུར་ན་བསྙེན་བཀུར་ རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་གོ་ཞེས་རང་གི་སྨྲས་སམ་ཡུལ་གྱིས་སྨྲས་པ་དང་དུ་བླངས་ཀྱང་རུང་ 5-400 སྟེ་གོ་ཡུལ་དེ་ལ་བརྡ་འཕྲོད་པའོ། ། ལྔ་པ་སྨྱན་བྱེད་པ་ནི། སྤྲད་བྱ་རང་ལས་གཞན་པའི་ཕོ་མོ་སྤྲད་དུ་རུ
Chinese
具备别解脱戒的比丘，什么情况下构成说谎的对象呢？ 当对象是与自己不同传承的，具备五个条件的人：是人，能说话，理解意思，神识自然存在（非无心），不是两性人或双性人。所说的内容是超越欲界的，从初禅到佛果之间的任何世间或出世间的功德。想法是改变认知，以不如实的方式理解。动机是为了欺骗他人而产生说谎的意图。行为是即使没有超越常人的神通等功德，也以具备六种特征的语言，自称具有超凡的修行境界而说谎，或者赞同他人所说的谎言。最终结果是他人理解了谎言。六种语言特征是：是语言，是自己的，与自身相关，没有错误，清晰，并且是直接说出的。像这样的四种堕落行为被称为‘他胜处’，原因是这些过失能摧毁对治力，使其无效。这四种他胜处，有通过忏悔恢复戒律的根本堕罪，有虽然犯根本堕罪但仍可恢复的无覆藏罪，以及不可能恢复的覆藏罪。 第二类是十三种僧残罪。第一种是遗精罪：在非可行淫之处，即非三道（口、道、肛门），而是自己或他人的身体部位上，以想要射精的意念，触摸自己的阴茎并摩擦，导致精液从性器官移出，并体验到快感。 第二种是触摸妇女身体的罪：对于可以发生性行为的妇女，由于贪欲而想要触摸，直接触摸其身体或头发等部位，没有间隔地触摸并体验到快感。 第三种是说淫秽语的罪：对于可以发生性行为的妇女，由于贪欲，在当时说出直接指代性行为的粗俗语言，并且对方能够理解。 第四种是赞叹供养的罪：对于妇女，由于贪欲而寻求性行为，为了得到性行为的供养，自己说或赞同对方说‘像我这样的比丘，如果以性行为来供养，那将是所有供养中最殊胜的’，并且对方能够理解。 第五种是充当媒人的罪：为自己以外的男女牵线搭桥，以便他们发生性关系。
English
A fully ordained monk with Pratimoksha vows, under what circumstances does the object of lying constitute? When the object is someone from a different lineage than oneself, possessing five conditions: being a person, being able to speak, understanding the meaning, consciousness naturally existing (not without mind), and not being a hermaphrodite or bisexual. The content spoken is transcendent of the desire realm, any mundane or supramundane qualities from the first dhyana to Buddhahood. The thought is to alter perception, understanding in an untrue manner. The motivation is to generate the intention to lie in order to deceive others. The action is, even without possessing extraordinary qualities such as clairvoyance, to lie with six characteristics of speech, claiming to have superior spiritual attainments, or agreeing with the lies spoken by others. The final result is that others understand the lie. The six characteristics of speech are: being speech, being one's own, being related to oneself, being without error, being clear, and being spoken directly. Such four kinds of downfall are called 'Parajika' because these faults destroy the antidote, rendering it ineffective. These four Parajikas include the root downfall of restoring vows through confession, the unhidden sin that can still be restored even if the root downfall is committed, and the hidden sin that cannot be restored. The second category is the thirteen Sanghavasesa offenses. The first is the offense of emitting semen: In a place where sexual intercourse is not permissible, i.e., not the three paths (mouth, genitals, anus), but on one's own or another's body part, with the intention of ejaculating, touching one's penis and rubbing, causing semen to move from the sexual organ and experiencing pleasure. The second is the offense of touching a woman's body: For a woman with whom sexual intercourse is possible, wanting to touch due to lust, directly touching her body or parts such as hair, touching without any barrier and experiencing pleasure. The third is the offense of speaking obscene words: For a woman with whom sexual intercourse is possible, due to lust, at that time speaking vulgar words that directly refer to sexual intercourse, and the other person is able to understand. The fourth is the offense of praising offerings: For a woman, seeking sexual intercourse due to lust, in order to receive offerings of sexual intercourse, saying oneself or agreeing with the other person saying 'A monk like me, if offered with sexual intercourse, that would be the most supreme of all offerings,' and the other person is able to understand. The fifth is the offense of acting as a matchmaker: Arranging for men and women other than oneself to have sexual relations. --------------------------------------------------------------------------------