Tibetan
བཞིན། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད། སེམས་ཉིད། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ། དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་རྣམས་དོན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སེམས་དེ་ཡང་ཁམས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་རྟོག་མེད་རྩེ་གཅིག་པ་དང༌། གསལ་བ་ཙམ་དང༌། རྟོག་བཅས་ཀྱི་གནས་སྐབས་གསུམ་མོ། །དེའང་སེམས་ལ་བརྟེན་ཅིང་བག་ཆགས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པར་སྣང་བ་འཁོར་བའི་ཆོས་འདི་དག་མི་བདེན་པ། བསླུ་བ། བྱིས་པ་འདྲིད་པ། གསོག གསོབ། ཡ་མ་བརླ། སྙིང་པོ་མེད་པ། ཝུ་བ་རྡོས་པ། ཆུ་ཤིང༌། སྒྱུ་མ། མིག་ཡོར་ལ་སོགས་པ་དཔེ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ར་རི། འལ་འོལ། མེད་བཞིན་སྣང་བ། སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ། བློས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ། ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་ངོར་སྣང་ཙམ་ངྷ་དུ་ར་ཟོས་པའི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བར། བར་སྐབས་སུ་གཟུང་འཛིན་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་མཐུས་སྣང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོད་གསལ་བའི་སྙིང་པོ་ནི། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ། རྟག་པ། བརྟན་པ། འཕོ་འགྱུར་མེད་པ། རབ་ཏུ་ཞི་བ། མི་བསླུ་བ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཐ་མའི་བར་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དྲི་མས་མ་གོས་མི་གོས་གོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དོན་གཉིས་པ་ལམ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་ལ་ཡོད་པར་རྟོགས་ནས་དེའི་ངང་དུ་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེའང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུགས་ཀྱིས་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བསྒོམས་ལ། སྔགས་ཀྱིས་དེའི་སྟེང་དུ་དབང་གིས་སྨིན་པར་བྱས་ཏེ་གདམས་པས་གྲོལ་བར་བྱེད་ པའོ། །འདིར་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་མདོ་དང་མཐུན་ཏེ། དེ་ཡང་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་དེ། གང་ལ་མོས་པའི་ལྷར་སྐད་ཅིག་གིས་གསལ་བཏབ་པའི་རྗེས་ལ། རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་པས་གང་ལའང་མི་རྟོག་ཅིང་ཅི་ལའང་མི་འཛིན་ཡུལ་སྣང་ཐོག་ཏུ་བློས་མ་བཟུང་བའི་རིག་པ་སལ་ལེ་སིང་ངེ་ཝ་ལེ་བའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི། འོད་གསལ་བའི་དོན་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དབུ་མ་སྐྱེ་མེད་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། གར་ཡང་མ་རྟོག་ཅིར་ཡང་མ་འཛིན་ཅིག། བཅས་བཅོས་མ་བྱེད་རང་བཞིན་ལྷུག་པར་ཞོག །མ་བཅོས་པ་དེ་སྐྱེ་མེད་རིན་ཆེན་མཛོད། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གཤེགས་ཤུལ་ལགས། །ཞེས་པ་དང༌། ཧེ་རུ་ཀ་གལྤོ་ལས། བསམ་དུ་མེད་དེ་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁ
Chinese
。心之法性，心性，界自性清净，究竟之实相皆为一义故。」「心亦以三界之差别，有无分别专注、唯明、有分别之三种状态。彼亦依于心，由习气而错乱显现之轮回诸法，不真实、欺骗、诱惑孩童、虚假、空虚、无意义、如水泡、芭蕉树、幻术、眼花等，以八喻示之。如拉日、阿拉、无而显现、显现之时即无自性、心识无法堪忍、于世俗错乱之境显现犹如食用曼陀罗花之显现般。于其间，以执着能取所取为真实之力量而显现，应如是知。光明之精髓乃究竟之谛实、常恒、稳固、无有变异、寂静、不欺骗、从无始至终如是之基，智慧之体性，远离一切戏论之边，心与心所之诸法之垢染，不染、不染、无染之自性平等，应知如无有遮蔽之日轮。第二，修持道者，如是了知自身具有佛陀之精髓后，于彼状态中修习。彼亦以波罗蜜多之方式生起菩提心后修习，以密咒于其上以灌顶成熟，以教导解脱。」「此处，一体修持之方式与经部相符。彼亦安坐于舒适之座垫上后，皈依及发菩提心。于所信之本尊刹那间明观后，以具足遍照七法，于任何亦不分别，于任何亦不执着，于境显现上不以心识执取之觉性，于松缓、轻松、瓦拉之状态中安住，乃安住于光明之义。如圣者龙树于《中观无生宝藏论》中云：『何亦不分别，何亦不执取，莫作造作，安住于自性放松。未造作彼乃无生珍宝藏，乃三世诸佛之足迹。』如《黑汝嘎续》中云：不可思议，彼心性如虚空。
English
As well. The nature of mind, mind itself, the realm being pure by its very nature, the ultimate reality are all of one meaning." "The mind also, with the distinction of the three realms, has three states: non-conceptual one-pointedness, mere clarity, and conceptual. These phenomena of samsara, which appear as illusions due to habits relying on the mind, are untrue, deceptive, enticing to children, false, empty, meaningless, like water bubbles, banana trees, illusions, and mirages, and are shown with eight examples. Like rari, alala, appearing as non-existent, being without self-nature from the moment of appearance, unbearable to mental analysis, appearing merely in the face of conventional delusion like the appearance of eating Dhatura. In the meantime, it should be known that it appears through the power of clinging to the apprehended and the apprehender as true. The essence of luminosity is the ultimate truth, permanence, stability, immutability, perfect peace, non-deception, the basis as it is from beginninglessness to end, the nature of wisdom, free from all extremes of elaboration, and the nature of equality that is undefiled, unsoiled, and unpolluted by the defilements of all phenomena of mind and mental events, like a sun disc without obscurations. The second meaning is to practice the path. Having realized that the essence of the Buddha is within oneself, one meditates in that state. One cultivates bodhicitta according to the system of the pāramitās and meditates. On top of that, one ripens it with empowerment through mantra and liberates it with instructions." "Here, the way to practice as one entity is in accordance with the sutras. One sits comfortably on a cushion and takes refuge and generates bodhicitta. After visualizing the deity in whom one has faith in an instant, one abides in the state of relaxed, easy, and free awareness, which does not conceptualize anything, does not grasp anything, and does not grasp the appearance of objects with the mind, with the seven aspects of Vairochana. This is to abide in the meaning of luminosity. As the noble Nagarjuna said in the Treasury of the Unborn Jewel of the Middle Way: 'Do not conceptualize anything, do not grasp anything. Do not fabricate, let it be relaxed in its own nature. That which is unfabricated is the treasury of the unborn jewel. It is the path of all the Buddhas of the three times.' As the Heruka Galpo says: It is inconceivable, that mind itself is like space.
Tibetan
འ་ཆེ། །སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་བསམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །བསམ་དུ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ ནི། །ནམ་མཁའ་མི་དམིགས་པ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་འགགས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་སྟེ། ལུང་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགགས་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ སོ། །དེའང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་སེམས་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཞེས་པའང་ཚུལ་དེ་ལ་ཟེར་གྱི། སེམས་འགགས་ཤིང་བློ་ལས་འདས་པའི་དུས་ན་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་གནས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ་སྤྲིན་དང་བྲལ་བས་ཉི་མ་གསལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ལ་དངས་སྙིགས་ཕྱེད་པའི་བོག་འབྱིན་དུ་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་པའི་ཚེ་ཉི་མ་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་པར་འདུག་སྟེ། མིག་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལམ་ངོས་དེར་བལྟས་པས་ཤེས་པ་དྭངས་ལ་རྟོག་མེད་འབྱུང་ ངོ༌། །དེའི་ཚེ་སེམས་འགགས་པས་ཕྱི་རོལ་སྣང་ཡུལ་ལ་དངོས་པོ་ངོས་བཟུང་དུ་འཛིན་པ་དང༌། ནང་སེམས་དངོས་པོ་ངོས་བཟུང་དུ་འཛིན་པ་གཉིས་དམིགས་པ་མེད་པས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མི་རྟོག་པ་ན། དེ་གཉིས་ལས་གཞན་དུ་འཛིན་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཞི་བ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ།།དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པ་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་པ་དང༌། མཚན་བརྗོད་ལས། སོ་སོ་རང་རིག་མི་གཡོ་བ། །ཞེས་པ་དང༌། དོ་ཧ་ལས། ཆུ་དང་མར་མེ་རང་གསལ་གཅིག་པུར་ཞོག །ཅེས་དང༌། ཏོག་རྩེ་པས། སེམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་བསྒོམ་མ་ཡིན། །མི་སྒོམ་པའང་སྒོམ་པ་མིན། །སྒོམ་དང་མི་སྒོམ་ལས་འདས་པ། །ཡིད་ལ་མེད་དོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཏེ། དེའི་ཚེ་སེམས་འགགས་པའི་དོན་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་པའི་ཟུར་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་པ་ཞིག་ཡིན་ན། ཀུན་གཞི་དང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སེམས་དང༌། ཡིད་ཤེས་དང༌། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རིག་པའི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བ་འབྱུང་སྟེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་གསང་བ་བསམ་གིས་མི་ཁྱབ་པའི་ལེའུ་ལས། སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་ཀྱང་མི་འདོར་བ་
Chinese
啊切！心性如虚空，远离一切思念。不可思议的心性虚空，虚空无所缘，亦无所缘。（如是说）。彼时，一切心及心所皆止息，安住于无分别之智慧各自自证之体性中。经云：言思表达皆寂灭，般若波罗蜜多。不生不灭虚空性，各自证知智慧境。三世诸佛之母我敬礼。（如是说）。究竟胜义谛乃超越心识之境，此即谓此理。心止息且超越心识之时，智慧安住于自性中，此乃法性，如云散日出般显明。如是入定，如分辨精华与糟粕般，虚空无云之时，背对太阳而坐。眼观虚空中央或其表面，则觉知清明且无分别生起。彼时，心止息故，外境显现之事物无法被认知，内识亦无法认知事物，二者皆无所缘，故于事物与非事物皆不起分别。如是，除彼二者之外，执持之第三蕴亦无所缘而寂灭。《入菩萨行论》云：何时实与非实物，不立于心识前，彼时无有他相故，无所缘者极寂灭。如是说。名称经云：各自证知不动摇。如是说。多哈云：水与灯火，安住于自明唯一中。如是说。朵哲巴云：心之禅修非禅修，不禅修亦非禅修。超越禅修与非禅修，无有于意，大手印。如是说。彼乃其义。彼时，心止息之义乃觉性智慧之身显现，心止息彼由身而显现，乃其一隅。若是真正之等持，则远离阿赖耶识与阿赖耶识之识，以及意识与五根识等一切，于觉性之状态中不摇动而生起。《宝积经》秘密不可思议品云：远离一切心、意与识，亦不舍等持之位。
English
Ache! The nature of mind is like space, free from all thoughts. The inconceivable nature of mind is space, space has no object of focus, and there is no object of focus. (Thus it is said). At that time, all mind and mental events cease, and one abides in the nature of self-awareness of non-conceptual wisdom. The scripture says: Speech, thought, and expression are all extinguished, the Prajnaparamita. Unborn, unceasing, the nature of space, the realm of self-aware wisdom. I prostrate to the mother of the Buddhas of the three times. (Thus it is said). The ultimate truth is beyond the realm of mind and intellect, and this is what it refers to. When the mind ceases and transcends the intellect, the wisdom that abides in itself is the nature of reality, as clear as the sun shining through the clouds. Thus, in equipoise, like separating the essence from the dross, when the sky is without clouds, one sits facing away from the sun. By looking at the center or surface of the sky, awareness becomes clear and non-conceptual arises. At that time, because the mind ceases, external objects of appearance cannot be recognized, and internal consciousness cannot recognize objects either. Since both have no object of focus, there is no conceptualization of things and non-things. Thus, apart from those two, the third aggregate of grasping is also without an object of focus and is pacified. The Bodhisattvacharyavatara says: When things and non-things, do not stand before the mind, at that time, since there is no other aspect, the objectless is utterly pacified. Thus it is said. The Name Discourse says: Self-aware, unmoving. Thus it is said. Doha says: Water and lamp, abide in self-illuminating oneness. Thus it is said. Toktsepa says: Meditation with the mind is not meditation, not meditating is also not meditation. Transcending meditation and non-meditation, there is nothing in the mind, Mahamudra. Thus it is said. That is its meaning. At that time, the meaning of the cessation of mind is the manifestation of the body of awareness and wisdom, the cessation of mind is manifested by the body, which is one aspect of it. If it is a true samadhi, then it arises unmoving from the state of awareness, free from the alaya and the consciousness of the alaya, as well as the mind consciousness and all five sense consciousnesses. The Inconceivable Chapter of the Secret of the Heap of Jewels says: Free from all mind, intellect, and consciousness, and not abandoning the state of samadhi.