Tibetan
་ཡིན་ལུགས་ངོ་མ་ཤེས་པས་མ་རིག་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལས་གཟུང་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་ནས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་བར་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་རྒྱུད་ལས། ཨེ་མ་ཧོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་ལས་ཀྱིས་འཁྲུལ། །ཞེས་སོ། །དེའང་གནས་ལུགས་མ་ཤེས་པ་རྩ་བའི་མ་རིག་པ་སྟེ། དང་པོའི་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་པའི་གཞིའམ་ས་བོན་ནམ་རྟེན་གཞིར་གྱུར་པའི་ངང་ལས། གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཀུན་རྟོག་ལངས་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མ་རིག་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ལས་སེམས་ཅན་ཐ་མ་ངན་སོང་གསུམ་དང༌། འབྲིང་མི་དང༌། མཆོག་ལྷ་རྣམས་སོ་སོའི་སྣང་བ་མི་འདྲ་བ་ཐ་དད་དུ་ཤར་ནས་ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་སུ་བཞག་པའི་ནུས་པས་འཁོར་བ་མཐོ་དམན་དུ་ཟོ་ཆུའི་ཁྱུད་མོ་བཞིན་རང་སྣང་བདེ་སྡུག་སོ་སོར་སྤྱོད་པ་ནི། སྡུད་པ་ལས། སེམས་ཅན་ཐ་མ་འབྲིང་དང་མཆོག་གྱུར་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་ཀུན་མ་རིག་ལས་བྱུང་བདེ་བར་གཤེགས་པས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་སོ་སོར་བརྒྱུད་ཀྱང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་ངན་དུ་མ་སོང་བར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་གནས་ཏེ། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་ལས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །ཅེས་དང༌། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང༌། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་སེམས་ཅན་པའི་དུས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ། སེམས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་ཏེ་དྲི་མ་དང་བཅས་པར་གནས་པ་ནི། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ལས། ས་ཡི་དཀྱིལ་ན་ཡོད་པའི་ཆུ། ། རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ཁམས། ། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་རང་བཞིན་གནས། །ཞེས་པ་དང༌། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་མི་དབུལ་ཁྱིམ་ནང་ས་འོག་ན། །མི་བཟད་ས་ཡི་གཏེར་ནི་ཡོད་གྱུར་ལ། །མི་དེས་ངོ་མ་ཤེས་ཤིང་གཏེར་དེ་ཡང༌། །དེ་ལ་ང་འདིར་ཡོད་ཅེས་མི་སྨྲ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡིད་ཀྱི་ནང་ཆུད་རིན་ཆེན་གཏེར། །དྲི་མེད་བསལ་དང་བཞག་མེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱང༌། །མ་རྟོགས་པས་ན་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྐྱེ་རྒུ་འདིས་མྱོང་ ངོ༌། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། ཀུན་གཞི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། ། མཁས་པར་རློམ་པའི་བླུན་པོ
Chinese
以不知真实如是之故而成为无明，由此错认为能取所取，于三界中流转，如幻化网经中云：“噫玛吙！如来藏，由自之分别念所迷。”如是，不知安住之理是根本无明，最初生起错乱之基或种子或所依之状态中，生起二取之分别念是遍计所执之无明，由此二者，下等众生三恶趣，中等之人，上等之天，各自显现不同之景象，于阿赖耶识中积淀各种习气之力量，如轮回高低如汲水之水桶般，各自享受自现之苦乐。如摄类学中云：“下等众生、中等和殊胜者，所有这些皆由无明所生，如来所说。”如是，虽于三界各自流转，然如来藏未堕恶趣，周遍安住于一切众生中。如吉祥鬘经中云：“如来藏周遍一切众生。”及如宝性论中云：“圆满佛身放光故，以及无有自性之别故，具种性故有情众，恒常具有如来藏。”如是宣说。彼亦于众生之时，如来藏彼，为心所障蔽，安住于具垢染中。如幻化网经中云：“如于地中之水，恒常自性无垢染，如是心之障蔽界，于诸众生自性安住。”及如宝性论中云：“如贫穷人家地下，有不悦意之宝藏，彼人不知且宝藏亦，不语于彼我在此。如是心中所含珍宝藏，无垢离增减之法性，以未证悟故贫穷之痛苦，一切时中此等众生皆受用。”如是。彼如来藏如日轮，阿赖耶识与习气和合，为三界所摄之心与心所一切如云。自诩聪明的愚者。
English
Due to not knowing the true nature, it becomes ignorance. From this, one mistakenly grasps onto the grasper and the grasped, and revolves in the three realms. As it is said in the Net of Illusion Tantra: "Emaho! The Tathagatagarbha is deluded by its own conceptual thoughts." Likewise, not knowing the state of abiding is the fundamental ignorance. From the state of being the basis, seed, or support for generating the initial delusion, the arising of dualistic conceptual thoughts is the ignorance of complete imputation. From these two, lower sentient beings in the three lower realms, intermediate humans, and superior gods, each experiences different appearances. Through the power of accumulating various habitual tendencies in the Alaya consciousness, the cycle of existence rises and falls like a water bucket, with each experiencing their own self-appearing joys and sorrows. As it is said in the Compendium: "Lower sentient beings, intermediate, and superior, all these arise from ignorance, as spoken by the Tathagata." Thus, although cycling through the three realms, the essence of the Tathagata does not fall into lower states, but pervades and abides in all sentient beings. As it is said in the Garland of Glory Sutra: "The Tathagatagarbha pervades all beings." And as it is said in the Uttaratantra: "Because the perfect Buddha body radiates light, and because there is no distinction in suchness, and because beings have the lineage, all embodied beings constantly possess the Tathagatagarbha." Thus it is taught. Even when it is the time of sentient beings, that Tathagatagarbha is obscured by the mind and abides with defilements. As it is said in the Net of Illusion Tantra: "Like water in the earth, its nature is always without defilement. Likewise, the realm of mental obscuration naturally abides in all beings." And as it is said in the Uttaratantra: "Like a treasure of earth in the house of a poor person, the person does not know it, and the treasure does not say to him, 'I am here.' Likewise, the precious treasure contained within the mind, the stainless, unchanging Dharma nature, is not realized, and thus beings experience the suffering of poverty in every way." Thus it is. That Tathagatagarbha is like the sun's disc, and the Alaya consciousness, together with habitual tendencies, and all the minds and mental factors included in the three realms, are like clouds. A fool who pretends to be wise.
Tibetan
་ཁ་ཅིག སེམས་སེམས་བྱུང་སྒྲིབ་པར་མི་འཐད་དེ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བ་ཁམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེམས་རྟོག་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འདོད་དོ་ཟེར་བ་ནི་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ལོན་པའི་རྣམ་འགྱུར་ཡིན་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་པའང་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ན་བླང་དོར་དུ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་མིན་ནམ། ཡིན་ན་ནི་མཐར་ཐུག་འགག་དགོས་ལ། སེམས་ཉིད་ལ་ཟེར་ན་ནི་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་གཉིས་མེད་པས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དང་སེམས་ཉིད་སོ་སོར་ཕྱོགས་མ་བྱེད་པར་སྣང་སྟེ། སེམས་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ཆ་དང་བཅས་པས་སྒྲོ་བཏགས་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་པ་འཛིན་བྱེད་ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་བདེན་གཉིས་ལས། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པའི། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་ ཡིན། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཉིད་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེའང་སེམས་འགགས་ཤིང་མ་མཆིས་པའི་ཚེ་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡུམ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའོ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་སེམས་ཆེན་པོ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལ་ཟེར་ཏེ། རྒྱུད་ལས་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་བཤད་པ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་ནོ། །མདོར་བསྡུ་ན་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཆ་དང་བཅས་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བརྒྱུད་པའི་བག་ཆགས་ཅན་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་འཛིན་ཅིང༌། བསྐྱེད་པར་བསྟན་པས་སྤང་བྱ་ཡིན་ཞིང་དགག་དགོས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་ངང་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ད་ལྟ་བརྟེན་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་ལྡིང་བ་ལྟར་འདོད་དེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། ས་ནི་ཆུ་ལ་ཆུ་རླུང་ལ། །རླུང་ནི་མཁའ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །མཁའ་ནི་རླུང་དང་ཆུ་དག་དང༌། །ས་ཡི་ཁམས་ལ་གནས་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཕུང་པོ་ཁམས་དབང་རྣམས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དག་ལ་བརྟེན། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཚུལ་ནབཞིན་མིན། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ནི། །སེམས་ཀྱི་དག་པ་ལ་རབ་གནས། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ནི། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གནས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ། །ཞེས་པའང་ཚུལ་དེ་དང་མཐུན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་
Chinese
某些人认为，心和心所不应成为障碍，因为它们能生起菩提心，并且心性是光明，是界。因此，有人说无分别心是菩提支中的禅定，这是一种不了解经续意旨的表现。生起菩提心不也是在轮回的状态下取舍的分别念吗？如果是这样，那么最终也必须止息。如果说是心性，那么由于没有所生和能生，所以不能成立，因此不合适。不要把心和心性分开来看，心是三界之内的，具有分别和思辨，以及各种执着和错乱的显现，是具有阿赖耶识和八识聚的。如《中观二谛论》所说：“心和心所是三界之内的，具有执着显现的分别。”心性是如来藏的光明智慧，当心止息和不存在时，心性光明智慧就会在各自的觉性中显现。《八千颂般若经》中说：“心无心，因为心的自性是光明的。”如果有人问，佛地有大心吗？那是指大智慧，与经续中所说的大烦恼即是智慧的说法相一致。总而言之，三界之内的心和心所，以及各种习气，从无始以来就具有二障的体性，并且被认为是应该生起的，因此是应该断除和否定的。然而，现在所依赖的，是以心性光明的状态，不依赖任何事物的方式，就像天空中的云彩一样。如《宝性论》所说：“地依于水，水依于风，风依于空，空不依于风、水和地。这些蕴、界、处，依赖于业和烦恼。业和烦恼不是真实的，非真实是作意，作意安住于心的清净，心的自性诸法，不依于一切。”《释量论》中说：“心的自性是光明的，染污是暂时的。”这也与上述观点相符，心的自性
English
Some argue that mind and mental factors should not be considered obstructions because they give rise to Bodhicitta, and the nature of mind is luminosity, which is the element. Therefore, to say that non-conceptual mind is Samadhi, a limb of enlightenment, is a manifestation of not understanding the intent of the Sutras and Tantras. Isn't the generation of Bodhicitta also a discriminating thought that accepts and rejects in the state of Samsara? If so, then it must ultimately cease. If it is said to be the nature of mind, then it is not appropriate because it cannot be established since there is no producer and produced. Do not separate mind and the nature of mind; mind is within the three realms, with discrimination and speculation, and all kinds of clinging and deluded appearances, it is the Alaya consciousness and the eight aggregates of consciousness. As the Madhyamaka Two Truths states: "Mind and mental factors are within the three realms, discriminating with clinging appearances." The nature of mind is the Sugata-garbha, the luminous wisdom; when the mind ceases and is non-existent, the luminous wisdom of the nature of mind manifests in one's own awareness. The Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra says: "Mind has no mind, because the nature of mind is luminous." If someone asks, is there a great mind in the Buddha-ground? That refers to great wisdom, which is consistent with the statement in the Tantras that great afflictions are wisdom. In short, the mind and mental factors within the three realms, along with various habitual tendencies, from beginningless time, possess the nature of the two obscurations, and are taught to be generated, therefore they should be abandoned and negated. However, what is relied upon now is the state of the luminous nature of mind, in a way that does not rely on anything, like clouds floating in the sky. As the Uttaratantra Shastra says: "Earth depends on water, water on wind, wind on space, space does not depend on wind, water, and earth. These aggregates, elements, and sense bases depend on karma and afflictions. Karma and afflictions are not real, non-reality is attention, attention abides in the purity of mind, the nature of mind, all dharmas, do not depend on anything." The Commentary on Valid Cognition says: "The nature of mind is luminous, defilements are temporary." This is also consistent with the above view, the nature of mind