Tibetan
༈ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་རང་གྲོལ་བཞུགས། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། །མཧཱ་སནྡྷི་དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཨཱཏྨ་ཀོ་ནཱ་མ། བོད་སྐ་དུ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཉིད་རང་གྲོལ་ཞེས་བྱ་བ། དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་འོད་གསལ་མཉམ་པའི་ངང༌། །སེམས་ཉིད་མི་གཡོ་འཛིན་མེད་ཡངས་པ་ཆེ། །སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་བདེ་ཆེན་འོག་མིན་ནས། ། གཞི་རྫོགས་འཕོ་འགྱུ་མེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདག་དང་འགྲོ་ཀུན་སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱང༌། །མ་རིགས་དབང་གིས་སྲིད་པའི་དགོན་པར་ འཁྱམས། །དེ་ལས་ཐར་འདོད་ཤིང་རྟ་བཟང་པོའི་ལམ། །ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཚུལ་འདིར་བརྗོད་བྱ། །གྲོགས་དག་གཏིང་མཐའ་མེད་པའི་འཁོར་བ་འདིར། །སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་རྦ་ཀློང་འཁྲུགས་པ་ནི། །བདག་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་མ་རིག་ལས་བྱུང་བས། །དེ་་ཡི་གཉེན་པོར་གནས་ལུགས་ལྟ་བ་ གཅེས། །འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཡེ་ནས་མཉམ་པ་ཉིད། །གྲུབ་བསལ་མེད་ཅིང་རྟག་ཆད་འགྲོ་འོང་མེད། ། མཐའ་བྲལ་གཉིས་མེད་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ངང༌། །སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཅན་མ་འདྲེས་ཅིར་སྣང་ཡང༌། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཕྱི་རོལ་དངོས་མིན་སེམས་ཀྱི་སྣང་ལུགས་ཏེ། །སེམས་མིན་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱང་མིན། །ཡུལ་ལྔར་སྣང་བ་རབ་རིབ་སྐྲ་ཤད་འདྲ། །མེད་བཞིན་སྣང་ལ་གཉིས་སུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ། །དཔུང་ཚོགས་་དམག་གིས་བསྐོར་བའི་ཚུལ་མཐོང་ཚེ། །རང་ལས་གཞན་དུ་བཟུང་བའི་་འཇིགས་ན་ཡང༌། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་གཞན་ནམ་སེམས་སུ་ཡོད། །དེ་ཚེ་ཕྱི་ནང་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས། །རང་བཞིན་ཤེས་རྣམས་འཇིགས་སྔངས་རང་སར་གྲོལ། །དེ་བཞིན་གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་གཟུང་བའི་ཚེ། །མི་མཁས་བདེན་པར་བཟུང་བས་སྲིད་པ་འཁྲུལ། །མཁས་པའི་གཉིས་སྣང་གཉིས་སུ་མེད་ཤེས་པས། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས་པ་གྲོལ། །ཀྱེ་ཧོ་སྣང་འདི་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཏེ། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་འདྲ། །སྟོང་པའི་རང་བཞིན་སྣང་ལས་ཐ་དད་མིན། །ཆུ་་དང་རླན་བཞིན་ཟུང་འཇུག་གཉིས་མེད་ངང༌། །སྒྱུ་མ་མཐའ་བྲལ་སྤྲུལ་པའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་མ་སྐྱེས་གདོད་མའི་ངང༌། །གནས་པར་སྣང་ཡང་མི་གནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ། འགག་ཙམ་ཉིད་ནས་མི་འགགས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་ཅིང། །གང་ལྟར་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད། །ཡེ་གྲོལ་ཕྱམ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང༌། །གཞི་རྩ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། ། འདི་ཞེས་ཆེད་དུ་མི་འཛིན་ངོས་བཟུང་མེད། །མཁའ་བཞིན་བྱེད་པོ་མི་དམིགས་བྱ་བས་སྟོང༌། །གང་ཡིན་ཀུན་ཡིན་འདི་ཡིན་གཟའ་གཏད་མེད། །ཕྱོགས་འཛིན་གྲུབ་པའི་མཐས་སྦྱར་ཁས་ལེན་དང༌། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་རྣམས་གྲངས་མང་པོས་ཀྱང༌། །སྙིང་པོའི་སེམས་ཉིད་གཉུག་མའི་དོན་མཐོང་དཀའ། །ཉན་རང་སེམས་ཙམ་རང་རྒྱུད་དབུ་མ་ཡང༌། །གང་ཟག་ཆོས་བདག་མེད་པའི་རྣམ་དབྱེ་ཡིས། །དངོས་གཞིའི་ལྟ་སྒོམ་མཁའ་སོགས་བཞིར་གོལ་བས། །གྲངས་མེད་མང་པོའི་འགྲོ་བ་སྒྲུབ་པར་སྣང༌། །བྱ་་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་སྤྱོད་པའི། །རྒྱུད་དོན་བསྐྱེད་རྫོགས་བཅོས་སྒྱུར་་དུ་མས་ཀྱང༌། །མ་བཅོས་རང་བབ་ལྷུན་གྲུབ་གཉུག་མ་ལ། །ཉེ་བར་མ་གྱུར་སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བས་བཅིངས། །སེམས་སངས་འདི་ཞེས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཅན། །ཁ་ཅིག་འདུ་ཤེས་ཚོར་བ་འགོག་པ་དང༌། །ལ་ལ་དུས་གསུམ་འབྲེལ་ཐག་བཅད་ནས་ཀྱང༌། །ད་ལྟའི་ཤེས་པ་ཟང་ཐལ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ། །གཞན་དག་སྐྱེས་འགག་གྲངས་སུ་འདེབས་པ་ལ། །གཉུག་མའི་དོན་ཞེས་རྟོག་པའི་རྦ་རླབས་གཡོ། །དེ་བཞིན་རླུང་འཆིང་གཉིས་སྦྱོར་བདེ་གསལ་ལ། །རྣལ་མའི་དོན་ཞེས་ཆགས་སྲེད་འཛིན་པས་འཆིང༌། །རེས་འཇོག་བླང་དོར་དྲ་བར་ཆུད་པ་ལས། །སྙིང་པོའི་དོན་ཉིད་ནམ་ཡང་མཐོང་བ་ མེད། །དེ་ཀུན་བློས་བརྟགས་ཆོས་ཀྱིས་འཁྲུལ་པས་ན། །སྲིད་པ་འདིར་འཆིང་གྲོལ་བའི་སྐབས་མེད་དོ། །ཀྱེ་མ་རི་ཆེན་བརྟགས་པ་མ་ཤེས་པས། །ཡིད་བཞིན་དོར་ནས་འཆིང་བུ་ཚོལ་བར་སྣང༌། །རང་བཞིན་སེམས་ཉིད་གཉུག་མའི་མཆོག་དོར་ནས། །བཅོས་བསྒྱུར་རེ་དོགས་སྦྲུལ་གྱི་གསེབ་ཏུ་འཆིང། །འབད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནམ་ཡང་གྲོལ་མི་འགྱུར། །བཙལ་བྱའི་དོན་གྱིས་ཚོལ་མཁན་བྱས་པས་བསླད། །ཨེ་མ་རང་བཞིན་སེམས་ཀྱི་དོན་འདོད་ན། །བརྟགས་དང་དཔྱད་པ་མང་པོས་ཅི་བྱར་ཡོད། །གང་སྣང་དེ་ཡིན་དེར་སྣང་འཛིན་པ་མེད། ། འཛིན་མེད་ཕྱོགས་བྲལ་བླང་དོར་མི་དགོས་ཀྱིས། །ཐམས་ཅད་གཏད་མེད་བཅོས་བསླད་མ་བྱེད་ཅིག །ཡུལ་སེམས་སྣང་འདི་སྟོང་པའི་ཚུལ་ཡིན་ན། ། སྟོང་ཞེས་ལྟ་བས་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་དགོས། །མེད་ན་བལྟས་ཀྱང་སྟོང་པར་མི་འགྱུར་བས། །དོན་མེད་ངལ་བས་དེ་ལ་ཅི་བྱར་ཡོད། །དེ་བཞིན་བསྐྱེད་རྫོགས་རང་བཞིན་བསྒོམ་མི་དགོས། །བླང་དོར་ཆོས་རྣམས་ཇི་ལྟར་འཛིན་ཡང་ སླའི། །དེ་ཉིད་དོན་དུ་ཡོད་ན་འབད་མི་དགོས། །མེད་ན་དོན་མེད་སོལ་བ་གསེར་འགྱུར
Chinese
༈ 大圆满法性自解脱。 印度语：玛哈桑地达玛达图阿特玛果纳玛。藏语：大圆满法性自解脱。 顶礼吉祥普贤王如来。 从未生起，光明平等之境。 心性不动摇，无执广大。 三身任运成就，大乐密严刹土。 顶礼基位圆满，无有迁变。 我与众生心性本是佛， 然因无明力，流浪于有寂。 欲从此解脱，殊胜车乘道。 宣说此具决定意义之精要法。 诸友，于此无边无际之轮回中， 种种痛苦如波涛般汹涌， 皆由我执妄念之无明所生。 故对治之良药，即是安住实相之见。 如此显有轮涅一切法， 本初未生，本来平等。 无有成立与破立，无常断，无去来。 离边二取，法性虚空之境。 种种法相虽不混杂而显现， 然显现之时即是自性离戏。 非外境实物，乃是心之显现方式。 非心，亦非心所生之法。 显现为五境，如眼翳乱发。 明明无有，却执二取而迷惑。 犹如梦中幻化之大象， 见军队围绕之景象时， 若执为自外而生恐惧， 然其自性为他者或心耶？ 彼时内外皆无成立， 知自性者，恐惧自解脱。 如是二取本无二，愚者执实而迷惑于有。 智者知二显本无二，轮回自性即是涅槃。 嗟呼，此显现本初未生， 种种无二犹如明镜中之影像。 空性自性与显现无有差别， 如水与湿性般双融无二。 如幻化离边之化城， 初生之时即是未生之本初状态。 虽显现为安住，然不住之法身。 刹那坏灭亦不坏灭，无增无减。 如何显现即如何不成立， 如何观察即如何无自性。 呀ེ་解脱当下普贤之境中，无有基根实体的诸法上，不特意执持此物，无有可辨认之物，如虚空般无作者，无所作为而空寂。凡所有皆是，凡是此皆是，无有可执著之物，以宗派执着附加上承认，以及以见、修、行之众多名相，亦难见心性本初之义。声闻、缘觉、唯识、自续中观亦是，以人法二无我的区分，导致实修之见修偏离虚空等四者，显现修持无量众多之行。行持、瑜伽、无上瑜伽之行中，以续部之义生圆次第之众多改造，对于未改造、自然安住、任运成就之本初，未能趋近，为戏论之网所束缚。心即是佛，具有此见修果，有些阻断意识感觉，有些断绝三时之关联，说现在的觉知是通透的。其他一些将生灭计数，以本初之义，掀起分别的波涛。如是束缚气脉，二者结合乐明，以真实的意义执着贪欲而束缚。陷入交替取舍之网中，始终不见心要之义。彼等皆因以分别念思量之法而迷惑，故于此有中无有解脱之时机。唉，因未识大山之检验，故似舍弃如意宝而寻系缚之物。舍弃自性心性本初之殊胜，于改造希冀之蛇穴中束缚。以勤作之心，终不能解脱。以所寻之义，作为寻者而迷惑。唉，若欲自性心之义，众多思量观察有何用？凡所显现即是，显现于彼无有执着。无执无偏，无需取舍，一切无有可执，莫作改造。若境心显现为空性之相，以空性之见，于彼有何所需？若无，纵观亦不变为空性，故无义之劳作有何用？如是生圆次第，无需修持自性。无论如何执取取舍之法，皆是徒劳。若彼真实存在，则无需勤作。若无，则无意义，煤炭变金。
English
༈ The Great Perfection, Self-Liberation of Dharmata. In the language of India: Mahasandhi Dharmadhatu Atma Kona Nama. In the Tibetan language: The Great Perfection, called Self-Liberation of Dharmata. Homage to glorious Samantabhadra. From the state of being unborn from the very beginning, luminous and equal. The very nature of mind, unwavering, ungrasping, vast. From the spontaneously accomplished three kayas, the great bliss Akanishta. Homage to the ground being complete, without change or movement. I and all beings, the very nature of mind is Buddha. Yet, due to the power of ignorance, we wander in the wilderness of existence. Wishing to be liberated from that, the path of the excellent chariot. Here, I will speak of the essential Dharma teachings of definitive meaning. Friends, in this beginningless and endless samsara. The various sufferings are like turbulent waves. Arising from the ignorance of clinging to self. Therefore, the antidote to that is to cherish the view of abiding in the true nature. Thus, all phenomena of appearance and existence, samsara and nirvana. Unborn from the very beginning, equal from the very start. Without establishment or refutation, without permanence or annihilation, without going or coming. Beyond extremes, non-dual, in the state of the dharmata, like the sky. Although various phenomena appear without mixing. From the very moment of appearance, their nature is free from elaboration. Not an external object, but the way mind appears. Not mind, nor a phenomenon arising from mind. Appearing as the five objects, like cataracts and strands of hair. Although non-existent, we are deluded by grasping at duality. Just as in a dream, a magical elephant. When we see an army surrounded by troops. If we fear, grasping it as other than ourselves. Is its nature other or mind? At that time, since neither inside nor outside is established. Those who know the nature, their fear is liberated in its own place. Likewise, when non-duality is grasped as dual. The unwise, grasping at it as true, are deluded in existence. The wise, knowing that dual appearance is non-dual. The nature of samsara is liberated as nirvana. Alas, this appearance is unborn from the very beginning. The various non-dualities are like reflections in a mirror. The nature of emptiness is not different from appearance. Like water and moisture, in a state of union, non-dual. Like an illusory, boundless, magical city. From the moment of birth, it is in the unborn, primordial state. Although it appears to abide, it does not abide, the dharmakaya. From the moment of cessation, it does not cease, without increase or decrease. As it appears, so it is not established. As it is examined, so it has no nature. Ya
English
In the state of Samantabhadra, instantly liberated, on all phenomena that lack a fundamental substance, there is no specific grasping of 'this,' no identification. Like the sky, there is no agent, empty of action. Whatever is, is all; whatever is 'this,' is without attachment. With sectarian clinging attached to acceptance, and even with numerous terms of view, meditation, and conduct, it is difficult to see the essential, innate meaning of mind. Even the Hearers, Solitary Realizers, Mind-Only, and Independent Madhyamaka schools, with their distinctions of the absence of self in persons and phenomena, cause the actual view and meditation to stray into the fourfold emptiness, etc., appearing to accomplish countless activities. In the practices of action, yoga, and unsurpassed yoga, even with the many transformations of the generation and completion stages of the tantric meaning, one is not close to the unmade, naturally abiding, spontaneously accomplished innate state, but is bound by the net of elaboration. 'Mind is Buddha,' with this view, meditation, and result, some obstruct consciousness and feeling, and some, severing the connection of the three times, say that present awareness is thorough and clear. Others count the arising and ceasing, stirring up waves of conceptualization with the meaning of the innate. Likewise, binding the winds, uniting the two with bliss and clarity, they are bound by grasping desire as the true meaning. Entangled in the net of alternating acceptance and rejection, the essential meaning is never seen. All of that is delusion by conceptually fabricated dharmas, so there is no opportunity for liberation in this existence. Alas, not knowing the examination of the great mountain, it seems like discarding the wish-fulfilling jewel and searching for binding objects. Abandoning the supreme innate nature of mind itself, one is bound in the snake pit of hope and fear of transformation. With an effortful mind, one will never be liberated. The meaning to be sought is obscured by making the seeker into the sought. Alas, if you desire the meaning of the nature of mind, what is the use of much thought and analysis? Whatever appears, that is it; what appears there is without grasping. Without grasping, without bias, there is no need for acceptance or rejection; do not manipulate or corrupt everything without attachment. If the appearance of objects and mind is the nature of emptiness, what is the need to view it as empty? If it is not, even if you look, it will not become empty, so what is the use of meaningless effort? Likewise, there is no need to meditate on the generation and completion stages of nature. However you grasp the dharmas of acceptance and rejection, it is all in vain. If that is truly there, there is no need to strive. If it is not, it is meaningless, like turning coal into gold.