Tibetan
་པ་འབྱིན་མི་འབྱིན་ཐམས་ཅད་ཚུལ་འདི་ལ་ཟེར་རོ། །དེ་ཡང་ལྷག་བཅས་སུ་སངས་རྒྱས་པ་བར་དོའི་སངས་རྒྱས་དང༌། ལྷག་མེད་དུ་སངས་རྒྱས་བ་འདི་ལ་གྲོལ་བ་གཉིས་རྒྱུད་འདིར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ལྟར་ལུས་བོར་བ་ལྷག་མེད་དང༌། མ་བོར་བ་ལྷག་བཅས་སུ་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྲོལ་བ་གསུམ་པོ་གང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱང༌། དབྱིངས་སུ་ཡེ་ཤེས་འཁྱིལ་བས། ནང་གསལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ངང་ལ་རྟག་བརྟན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་བཞུགས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ངོར་སྤྲུལ་པ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་འབྱུང་བ་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་པའི་དཔེ་རྣམ་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་རོ་མཉམ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་དཔེ་ནི། བུམ་ནང་གི་ནམ་མཁའ་དང་ཕྱིའི་ནམ་མཁའ་གཉིས། བར་གྱི་ནམ་མཁས་འདྲེལ་ནས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ། བུམ་པ་ཆག་དུས་སྔ་ཕྱི་བར་གསུམ་རྣམ་དབྱེར་མེད་པ་ལྟར། ལུས་ནང་གི་ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མ་བཞིའི་མཚམས་སྦྱར་ཏེ། གྲོལ་བའི་དབྱིངས་དང་ཉམས་སུ་ལེན་དུས་ངོ་བོ་གཅིག་པར་འབྲེལ་བ་ལས། ལུས་འོད་གསལ་དུ་གྲོལ་ལམ་བར་དོར་རྡོས་བཅས་དོར་ནས། རང་སྣང་འབྲེལ་ཐག་གི་ནམ་མཁའ་རང་ངོ་ཤེས་པས་དབྱིངས་ནང་གསལ་དུ་རོ་གཅིག་པར་འདྲེས་པའི་དཔེའོ། །དེ་ཡང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱང་ཆད་ལ་སོང་བའི་དཔེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་བར་དང་ཐ་མའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་དབྱེར་མེད་པར་འདྲེས་པའི་དཔེའོ། ། གཉིས་པ་རང་གསལ་གཅིག་ལས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དཔེ་ནི། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་ཟེར་དང་བཅས་པ་གཅིག་ཉིད། སྔ་དྲོ་གུང་དང་ཕྱི་དྲོ་གསུམ་གང་དུའང་སྤྲིན་དང་བྲལ་བར་ངོ་བོ་ལ་ཅི་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་རང་གསལ་དུ་ཤར་བ་ལྟར། ཚེ་འདི་དང་བར་དོ་ཕྱི་མ་གསུམ་གང་དུ་གྲོལ་ཀྱང་རིག་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉིད་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་ཏེ། ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་ལས། སྔར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གསར་དུ་ཤར་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །སྔ་ཕྱི་བར་གསུམ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་བཤད་པ་ཡང༌། སྒྲིབ་བྱེད་དྲི་མའི་ངོས་ནས་དང་པོ། ད་ལྟ། ཕྱི་མ་ཞེས་བཏགས་པ་སྤྲིན་སྔ་ཕྱི་བར་གསུམ་དང་འདྲ་ཡང༌། ངོ་བོ་ལ་སྔ་མ་གཞིའི་དོན། བར་ལམ་དུས། ཐ་མ་འབྲས་བུའི་དུས་གསུམ་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་ཡོད་མ་མྱོང་སྟེ། ངོ་བོ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་ཞི་བའི་དཔེ་ནི། བཅོ་ལྔའི་ཟླ་བ་གནམ་གང་གི་ཚེ་ནམ་མཁའ་ཆད་ལྷག་མེད་པར་ཡོད་ཀྱང་ཕྱིར་མི་མངོན་པ་ལྟར་གྲོལ་དུས་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། རིག་པ་ཡེ་སངས་རྒྱས་ཏེ
Chinese
是否给予（成就）都叫做这种方式。其中，有余涅槃是中阴身的成佛，无余涅槃是指这种解脱，这两种在续部中讲述。按照相状来说，舍弃身体是无余，不舍弃身体是有余，这样说是错误的。像这样，无论在哪三种解脱中成佛，在法界中智慧回旋，内在明亮的法身和智慧无二无别，处于恒常稳固、不变的状态。在众生面前，不费力气地随应调伏，这是从四个比喻中略微展示的。第一个是味道相同，混合为一的比喻：如同瓶子里的天空和外面的天空，通过中间的天空连接，本体相同，瓶子破碎时，没有先后中间的区别。将身体内的四盏智慧灯连接起来，在解脱的法界和修持时，本体相连，身体在光明中解脱，或者在中阴身中舍弃粗重的身体，自显的关联之线的天空认识到自性，在法界内明亮地混合为一的比喻。这也不是智慧的觉性走向断灭的比喻，而是初始、中间和最终的法性，与真如无差别地混合的比喻。第二个是从自明本性中没有变化的例子：太阳的坛城连同光芒，本身就是一个。无论在早晨、中午还是下午，都像没有云彩一样，本体所具有的功德自然显现。无论在此生、中阴还是来世解脱，觉性都是安乐逝者的心髓，远离遮蔽，功德显现出来而已。并没有出现以前没有的新功德。将先前、之后、中间三者混合在一起的说法，是从遮蔽污垢的角度，称之为最初、现在、之后，就像云彩的先前、之后、中间一样。但在本体上，先前是基础的意义，中间是过程的时间，最后是结果的时间，这三者从未独立存在过，因为本体上没有变化。第三个是智慧在法界中寂灭的例子：十五的月亮在满月时，虽然在天空中没有缺失地存在，但却不显现出来，解脱时就像那样，觉性本来就是佛
English
Whether or not to bestow (accomplishments) is called this way. Among them, the nirvana with remainder is the enlightenment of the intermediate state being, and the nirvana without remainder refers to this liberation, these two are taught in this tantra. According to the characteristics, abandoning the body is without remainder, and not abandoning the body is with remainder, it is wrong to say so. Like this, no matter in which of the three liberations one attains Buddhahood, in the realm of reality, wisdom revolves, the inner clear Dharmakaya and wisdom are inseparable, and remain in a state of constant stability and immutability. In front of sentient beings, the emanations appear effortlessly and according to what needs to be tamed, this is a slight demonstration from the four metaphors. The first is the metaphor of the same taste, mixed into one: like the sky inside the vase and the sky outside, connected through the middle sky, the essence is the same, when the vase is broken, there is no distinction between before, after and middle. Connect the four wisdom lamps inside the body, in the realm of liberation and during practice, the essence is connected as one, the body is liberated in the clear light, or in the intermediate state, abandon the coarse body, the sky of the self-appearing connection line recognizes its own nature, the metaphor of brightly mixing into one in the realm of reality. This is also not a metaphor for the wisdom of awareness going to extinction, but a metaphor for the nature of the beginning, middle and end, mixing without difference with suchness. The second is the example of no change from the self-luminous nature: the mandala of the sun together with the rays of light, is itself one. Whether in the morning, noon or afternoon, it is like without clouds, the qualities inherent in the essence naturally manifest. Whether liberated in this life, intermediate state or future life, awareness is the essence of the Sugata, free from obscurations, only the qualities manifest. There are no new qualities that did not exist before. The saying that the previous, after and middle are mixed together is from the perspective of obscuring defilements, calling it the beginning, now, and after, just like the previous, after, and middle of clouds. But in essence, the previous is the meaning of the base, the middle is the time of the process, and the last is the time of the result, these three have never existed independently, because there is no change in essence. The third is the example of wisdom pacifying in the realm of reality: the moon of the fifteenth day, when it is full, although it exists without deficiency in the sky, it does not appear, liberation is like that, awareness is originally Buddha
Tibetan
་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པ་ཟླ་བའི་གཤིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ། གདམས་པ་ཉམས་སུ་བླངས་དུས་ཚེས་གཅིག་གི་ཟླ་བ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་ཅུང་ཟད་ལས། སྣང་བ་བཞི་ཚད་དུ་ཕྱིན་དུས་བཅོ་ལྔའི་ཟླ་བ་ལྟར་ཕྱི་གསལ་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟིགས་སྣང་ནང་དབྱིངས་གདོད་མའི་ནམ་མཁའ། གནམ་གང་གི་ཟླ་བ་ལྟར་ཐིམ་སྟེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ངང་དུ་བཞུགས་སོ། །དེ་ཉིད་ལས་རྟག་ཏུ་མི་གཡོ་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་མཛད་པ་སྣང་བའི་དཔེ་ནི། ཟླ་བ་ནམ་མཁའ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་ཏུ། ཆུ་སྣོད་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་དཔེས། སྐུ་གསུམ་དབྱིངས་ལས་མི་གཡོ་བར་ས་ལ་གནས་པའི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ། རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་དུ་ལོངས་སྐུ་རིགས་ལྔ་དང༌། འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་གནས་སུ་འགྲོ་འདུལ་ཐུབ་པ་དྲུག་གྲངས་མེད་པས་སོ་སོའི་ངོ་ཁ་ལ་དོན་མཛད་པའོ། །དཔེ་འདི་དག་ཀྱང༌། ངོ་བོ་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། ཐུགས་རྗེ་དང༌། ཐུགས་རྗེ་དོན་མཛད་ཚུལ་བཞིའི་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་ནས་བསྟན་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་འདྲ་བའི་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་པས། གནས་སྐབས་རེ་རེའི་མཚོན་བྱེད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་དཔེས་མཚོན་པའི་དོན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བའི་གྲོལ་ས་དང༌། རྣལ་འབྱོར་བའི་གྲོལ་ས་ལ་ཁྱད་མེད་དེ། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རིག་པ་སྙིང་པོའམ། ཁམས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་གནས་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་པས། སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་གི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་ནི་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ནི་དབྱིངས་དེའི་དུས་ན་འཁོར་འདས་སུ་མ་ཆད་པས་དྲི་བཅས་དྲི་མེད་ཅེས་གཅིག་ཏུ་མ་ཆད་པའི་ལུང་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། གྲོལ་དུས་དབྱིངས་ལས་ཕྱིར་འཕྲོས་པས། ཅུང་ཟད་ཅིག་རིག་ནའང༌། རིག་པ་དྲི་མེད་ཡིན་ཞིང་སེམས་ཅན་དུ་འཁྲུལ་ནས་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ལས། སླར་རང་ངོ་རིག་པ་ནི་དག་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་དབྱིངས་དྲི་བྲལ་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཁྱད་ཡོད་དོ། ། དག་པ་གཉིས་ནི། དབྱིངས་དེའི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དྲི་མ་ཡོད་མ་མྱོངས་པས། རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་སྟེང་དུ་དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས། གློ་བུར་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པའི་དྲི་མ་དག་པས། གློ་བུར་རྣམ་དག་ཅེས་བྱའོ། །དེའང་ཀུན་གཞི་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པའི་ཆ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སོ
Chinese
自然成就安住，犹如月亮的体性之坛城。修持口诀时，如初一之月，仅有少许显现之相。当四相圆满时，如十五之月，外显清净报身刹土之景象，一切所见皆为内界原始之虚空。如满月般融入，安住于身与智慧无二无别的状态中。从那之中，恒常不动，自然成就之事业显现之譬喻是：犹如月亮不离虚空，却显现在不同的水器中。三身不离法界，为了安住于地之菩萨们，在自性化身刹土中，五部报身，以及六道各自的处所，以无数调伏六道之能仁，对各自的根器行利他之事。这些譬喻也只是从本体、自性、大悲和以大悲行利他之方式这四个方面略作表示而已，并非一切方面都相同之譬喻，因此，应知是针对每个阶段的象征。现在，解释以譬喻所象征之意义：三世诸佛的解脱处与瑜伽士的解脱处没有差别，因为证悟了法界与智慧无二无别的觉性心髓，或者说，体性转变为菩提，因此，三身智慧事业全部显现。这些的自性广大而言，就是原始的本来面目。差别在于，法界在那时没有断绝轮涅，因此对于有垢无垢，没有明确地断定，是没有授记。解脱时，从法界向外散发，即使稍微觉察到，觉性是无垢的，却误认为众生而有垢染，再次认识自性，就是具有二净的佛陀，即法界无垢转变为佛陀，具有不再退转的差别。二净是：法界之自性本来就没有经历过垢染，因此，自性清净之上，认识到它的自性并加以修持，因此，暂时性的轮回习气，包括阿赖耶识八识聚在内的垢染得以清净，称为暂时性清净。其中，阿赖耶识融入法界的部分是法界智。
English
Naturally accomplished and abiding, like the mandala of the moon's essence. When practicing the instructions, like the crescent moon on the first day, there is only a slight manifestation of appearance. When the four visions are perfected, like the full moon on the fifteenth day, the outer clear Sambhogakaya realm appears, and all sights are seen as the inner realm of primordial space. Like the full moon, it dissolves, abiding in a state of inseparable body and wisdom. From that, the example of the constantly unmoving, spontaneously accomplished activity is: just as the moon does not move from the sky, but appears in different water vessels. The three bodies do not move from the Dharmadhatu, and for the bodhisattvas who abide on the earth, in the realm of the nature Nirmanakaya, the five families of Sambhogakaya, and the respective abodes of the six realms, the immeasurable Buddhas who tame the six realms perform deeds for the benefit of each individual. These examples also only represent a slight aspect of the four aspects of essence, nature, compassion, and the way of performing deeds of compassion, and are not examples that are the same in all aspects. Therefore, it should be understood as a symbol for each stage. Now, explaining the meaning symbolized by the examples: there is no difference between the liberation place of the Buddhas of the three times and the liberation place of the yogis, because the essence of awareness, which is inseparable from Dharmadhatu and wisdom, or the essence, has been transformed into Bodhi, therefore, the three bodies, wisdom, and activities are all manifested. The nature of these, in a broad sense, is the original state of being. The difference is that at that time, the Dharmadhatu did not cut off samsara and nirvana, so there was no clear determination of whether it was defiled or undefiled, and there was no prophecy. At the time of liberation, it emanates outward from the Dharmadhatu, and even if one is slightly aware, awareness is undefiled, but it is mistaken for sentient beings and becomes defiled. Recognizing one's own nature again is the Buddha who possesses the two purities, that is, the Dharmadhatu undefiled transforms into a Buddha, possessing the difference of non-regression. The two purities are: the nature of the Dharmadhatu has never experienced defilement from the beginning, therefore, on top of the nature being completely pure, recognizing its nature and practicing it, therefore, the temporary karmic imprints of samsara, including the defilements of the Alaya consciousness and the eight aggregates, are purified, and it is called temporary purity. Among them, the part where the Alaya consciousness dissolves into the Dharmadhatu is the Dharmadhatu wisdom.