Tibetan
། །རྟོགས་དང་མི་རྟོག་སྣང་སྲིད་ཅིར་ཤར་ ཡང༌། །ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་རང་བཞིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་ངོས་བཟུང་ཅུང་ཟད་མེད། །དུས་གསུམ་མི་འགྱུར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང༌། ཁྱབ་གདལ་འུབ་ཆུབ་མཐའ་གྲོལ་ཀློང་ཡངས་ཤིང༌། །སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་མའི་རོལ་པ་གཟིགས་མོར་ཆེ། །ཀྱེ་ཧོ་འགྲོ་ཀུན་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ལེགས་ཉེས་ཤོར་ཐོབ་དགག་སྒྲུབ་ཅི་བྱུང་ཡང༌། །རྨི་ལམ་ནོར་སྟོར་སྒྱུ་མའི་རྩེད་མོ་བཞིན། །ཡེ་ནས་དགག་སྒྲུབ་ཤོར་གོད་མ་མཐོང་ངོ༌། །སྒོམ་ཉམས་དྲོད་ཚད་བཟང་ངན་དེ་དང་འདྲ། །སེམས་གོམས་བཏགས་པའི་དོན་སྣང་གཟུགས་བརྙན་ལ། །བྱིས་པའི་ཁང་བུ་བཞིན་དུ་བདེན་པར་འཛིན། །དེ་ཀུན་བཟང་ངན་རྡུལ་ཙམ་མ་མཐོང་ཡང༌། །འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་ལ་སྒོམ་མཁན་བཟང་པོར་རློམ། །ཨ་ཧོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་ཕྱམ་བརྡལ་ལོ། །འཁྲུལ་པ་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ལོགས་ན་མེད། །མ་རིགས་སེམས་དེ་རིག་པས་ཆོས་ཉིད་དངོས། །ཐག་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་པས་སྦྲུལ་འཛིན་གྲོལ། །དེ་བཞིན་སྣང་སྲིད་འཁྲུལ་སྣང་གཟུགས་བརྙན་ཙམ། །ཡོད་མེད་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན། །འདིར་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་བློས་དཔྱད་དེ། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་ཕར་བལྟས་པས། ། རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་གཉིས་མེད་ཆོས་སྐུའི་ངང༌། །གཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་འཛིན་པའི་སེམས་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་འབྱེད་པའི་བློ་ལ་ཚུར་བལྟས་པས། །ལྟ་མཁན་མ་གྲུབ་གཟུང་འཛིན་མཁན་པོ་སྟོར། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་གདོད་མའི་ངང་དུ་གྲོལ། །ཧ་ཧ་འགྲོ་ཀུན་འཁོར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ན། །འཆིང་དང་གྲོལ་མེད་ནམ་མཁའི་མདུད་པ་བཞིན། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རྫོགས་སངས་རྒྱས་པར་ མཐོང༌། །འཁོར་བར་འཛིན་པ་མང་ཙམ་གློ་བུར་ཏེ། ། གློ་བུར་རྐྱེན་ལ་ངོས་གཟུང་འགའ་མེད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མ་གྲོལ་གཅིག་ཀྱང་མེད། ། བཅིངས་པ་འགའ་མེད་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ལ། །འཁོར་འདས་གཉིས་སྣང་འཛིན་པ་དགོད་རེ་བྲོ། །སྣང་སྲིད་སྒྱུ་མའི་ཡུལ་ལ་ཕར་བལྟས་པས། །ཐམས་ཅད་ཕྱམ་ཕྱམ་གཞི་ནས་གྲོལ་བར་མཐོང༌། །ཡ་མཚན་དགོད་པོ་བྲོ་བའི་སྣང་བ་ལ། །འཛིན་མེད་གཟའ་གཏད་བྲལ་བའི་རྟོགས་པ་ཤར། །སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་སྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་མེད། །ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་མེད་བླང་དང་དོར་བ་མེད། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་རྨི་ལམ་སྣང་བ་འདྲ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་རང་གྲོལ་སྐུ་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་པར་སྒོམ་མེད་ཐ་མལ་གནས་པས་བདེ། །སྔ་ཕྱིར་མི་འཛིན་ད་ལྟར་འཛིན་པ་ཞིག །དུས་གསུམ་དུས་མེད་དུས་བཞི་མཉམ་པ་ ཉིད། །ཐམས་ཅད་ཕྱམ་
Chinese
། །觉与不觉，显现世间为何般？ 又，一切不生，自性离戏论。不可指此，毫无执取处。三时不变，普贤之境中，遍布广大，无边际之空阔，种种幻化之嬉戏，景象甚为奇妙。嗟呼！众生皆如梦，无论善恶、得失、取舍，犹如梦中失物，幻化之游戏，本来未见取舍与得失。禅修体验、暖相好坏亦如此。心习于假立之义相，如孩童之房屋般执为真实。然彼等善恶微尘亦未见，世人迷惑，反以禅修者自居。啊！一切平等而广大。若能觉悟错乱，则智慧不在他处。无明之心，以觉性为法性之实。知绳之自性，则蛇执自解脱。如是，显现世间，皆为错觉之影像。超越有无戏论之境。此处以坚定之信念进行观察，向外观看种种显现之境， 梦幻二者无别法身中，无所取之境，亦无能取之心。反观能辨别彼者之心，则观者不成立，能取所取之主消失。境与心无二，于原始之境解脱。哈哈！众生于轮回之城市中，无束缚与解脱，如虚空之结。一切本自圆满成佛 见。执着轮回越多，则越是突发。对于突发之因缘，毫无执取。一切本自未解脱者，一个也没有。 对于本自成佛者，毫无束缚。执着轮涅二相，实在可笑。向外观看显现世间之幻化境，则见一切平等，从根本解脱。于稀有可笑之显现中，生起无执、无碍之觉悟。显现与心无二，无修与不修。见与行无二，无取与舍。能取所取无二，如梦中显现。如是觉悟，即是自解脱之身，尤以无修，安住于庸常而安乐。不执着过去未来，当下之执着亦息灭。三时、无时、四时平等 性。一切平等
English
། །Whether realized or unrealized, how does the phenomenal world appear? Again, all is unborn, its nature free from elaboration. It cannot be pointed to as 'this,' there is no grasping at all. Unchanging in the three times, in the state of Kuntuzangpo, pervading and vast, boundless expanse, the play of various illusions, the spectacle is very wondrous. Alas! All beings are like dreams, whatever good or bad, loss or gain, acceptance or rejection may occur, like losing possessions in a dream, a play of illusion, from the beginning, acceptance and rejection, loss and harm are not seen. The experience of meditation, the warmth, good or bad, is similar. The mind is accustomed to the imputed meaning-appearance, holding it as true like a child's house. Yet, all those good and bad, not even a speck is seen, the world is deluded, and they boast of being good meditators. Ah! All is equal and vast. If delusion is realized, then wisdom is not elsewhere. The mind of ignorance, with awareness, is the very nature of reality. Knowing the nature of the rope, the grasping of the snake is freed. Likewise, the phenomenal world, the appearance of delusion, is merely an image. It is beyond the realm of elaboration of existence and non-existence. Here, with firm conviction, one examines, looking outward at the realm of various appearances, Dream and illusion are inseparable in the Dharmakaya, there is no object to be grasped, nor a mind to grasp. Looking back at the mind that distinguishes it, the observer is not established, the grasper and grasped disappear. Object and mind are inseparable, liberated in the primordial state. Haha! All beings in the city of samsara, there is no binding or liberation, like a knot in the sky. All are primordially completely enlightened as Buddhas seen. The more one clings to samsara, the more sudden it becomes. There is no grasping at all for sudden causes. There is not a single one who is not primordially liberated. For those who are primordially enlightened as Buddhas, there is no binding at all. Clinging to the two aspects of samsara and nirvana is truly laughable. Looking outward at the illusory realm of the phenomenal world, one sees that all is equal, liberated from the root. In the rare and laughable appearance, realization arises without clinging, free from obstacles. Appearance and mind are inseparable, there is no meditation or non-meditation. View and action are inseparable, there is no taking or leaving. Grasper and grasped are inseparable, like the appearance of a dream. Realizing thus is the self-liberated body, especially with no meditation, it is blissful to abide in ordinariness. Not clinging to the past or future, the clinging of the present is also extinguished. The three times, timelessness, the four times are equal nature. All is equal
Tibetan
ཕྱམ་ནམ་མཁའི་ཀློང་ཡངས་སོ། །འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་པ། །རྩིས་མེད་རིས་བྲལ་མ་བཅོས་བློ་བདེ་འོ། ། སོ་གཉུག་རྣལ་མ་བུ་ཆུང་ལྟ་བུ་སྟེ། །རེ་དོགས་གཉིས་མེད་ཚོང་ཟིན་སྐྱེ་བོ་ འདྲ། །བླང་དང་དོར་མེད་དགག་སྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས། །དུས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང༌། །བདེ་ཆེན་ས་ལ་བདེ་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ། །རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བློ་བདེ་འོ། །ཨེ་མ་གྲོགས་དག་འཁྲུལ་པ་ནང་ནས་ཞིག །སྐུ་གསུམ་ས་ལ་མ་ཕྱིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །དུས་གསུམ་རིག་འཛིན་སྔ་ཕྱི་དགོངས་པ་ གཅིག །གདོད་མའི་གཞི་ལ་ལྷུན་རྫོགས་བློ་བདེ་འོ། །ད་ནི་བསམ་རྫོགས་ཡེ་ཀློང་ཡངས་པའི་ངང༌། །ཆོས་ཟད་བློ་ཟད་འཁོར་འདས་འཛིན་པ་ཟད། །རང་བཞིན་ལྷུན་འབྱམས་མ་བཅོས་གཉུག་མའི་དོན། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །ཡཻ་གྲོལ་སོར་བཞག་ཀུན་བཟང་རོལ་པའི་ཞིང༌། །བཟང་ངན་བླང་དོར་རེ་དོགས་འདས་པ་ནི། །སྣང་སྲིད་མ་ལུས་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད། །ཡེ་ནས་ཕྱམ་ཅིག་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཟད་དོ། །མེད་སྣང་སྟོང་ལ་ཕྱོགས་རིས་འདས་པ་ནི། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེའི་འཆར་ཚུལ་ཏེ། །འདི་ཞེས་ཆེད་འཛིན་ཞིག་ན་གདོད་མའི་ངང༌། །གཞི་རྫོགས་ཡེ་གྲོལ་ཕྱམ་ཅིག་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ངང་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་རང་སྣང་ཆོས་སྐུའི་ཞིང༌། །མ་ལུས་འགྲོ་ཀུན་སྒྱུ་མའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སྣ་ཚོགས་དྲན་རིག་ཏིང་འཛིན་ཡངས་པའི་ཀློང༌། །མི་འགྱུར་གཞི་རྩ་ཀུན་ལས་འདས་པ་ནི། །འོག་མིན་གནས་སུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཡིན། །འདི་ཞེས་ཞེན་འཛིན་ཡོད་ན་འཁོར་བ་སྟེ། །དེ་ལ་ཆེད་འཛིན་ཞིག་ན་མྱ་ངན་འདས། །མི་འགྱུར་མཉམ་པའི་ངང་ཡིན་གནས་ལུགས་ཡིན། །འོད་གསལ་དག་པའི་ཞིང་ཡིན་སངས་རྒྱས་ཞིང༌། །ཡངས་སོ་ཆེ་འོ་མ་བྱས་ལྷུན་མཐོ་འོ། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །སྣང་སྲིད་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་དགོད་རེ་འཆོར། །མ་སྤངས་རང་སར་གྲོལ་བ་བཞད་གད་ཆེ། །ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་བློ་རེ་བདེ། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་གནས་ལུགས་མཐོང་འདོད་ན། །བལྟས་པས་མི་མཐོང་ལྟ་བའི་ཚོལ་འཕྲོ་ཞོག །བསྒོམས་པས་མི་རྙེད་དྲན་འཛིན་དམིགས་གཏད་བཤོལ། །སྤྱད་པས་མི་གྲུབ་སྒྱུ་མར་འཛིན་པ་མཐོང༌། །བཙལ་བས་མི་རྙེད་འབྲས་བུའི་ཞེན་པ་བོར། །ད་ལྟར་ཤེས་པ་བཟོ་མེད་ལྷུག་པ་ལ། །ཕྱོགས་རིས་མ་བྱེད་འཛིན་པས་མ་སླད་ཅིག །གང་བབས་ཤེས་པ་རང་ཤར་རང་
Chinese
呸！虚空界广阔啊！行走坐卧一切行为，无算无别无作意，心安乐啊！本初真如如幼童，无有希冀与恐惧如交易完成之人。无取舍，超越一切是非。一切时中，皆为普贤之状态。大乐土上，乐空融为一体。自性无二之心安乐啊！唉玛！诸友啊！错觉自内消融。三身不往他处任运成就。事业之事业与虚空边际等同。三世持明前后之意趣一致。原始之基任运圆满心安乐啊！如今思虑穷尽，于本初界广阔之状态中，法尽、心尽、轮涅执着尽。自性任运自然之义，自性任运成就之法性，耶脱（ཡཻ་གྲོལ།），索夏（སོར་བཞག），普贤（ཀུན་བཟང་།，梵文：Samantabhadra，梵文罗马拟音：Samantabhadra，汉语字面意思：普贤）嬉戏之刹土。善恶取舍，希冀恐惧已超越，显有无余三身无有聚散。本来一味，一切法尽。无有显现空性，超越偏袒，本体自性乃大悲之显现方式。若于此特意执着，则于原始之状态中，基圆满，本初解脱，一味成佛。三身无有聚散之状态即是。如是了悟，则自显法身刹土，无余众生皆幻化之佛陀。种种忆念觉受，于禅定广阔之界中，不变之根本超越一切，乃于色究竟天（འོག་མིན།）处现前菩提。若有此之执着，则为轮回，若于此特意执着，则为寂灭。不变平等之状态即是实相，光明清净之刹土即是佛土。广阔啊！盛大啊！无作任运高妙啊！自性本初空性之法性中，显有种种显现嬉笑散落。不舍弃，于自处解脱乃大笑。本初即是佛陀，心甚安乐。嗟！诸友啊！若欲见实相，观亦不得见，舍弃寻觅见之念。修亦不得得，停止忆念执持。行亦不得成，了知执着幻化。寻亦不得得，舍弃对果之执着。如今于无作自然之觉性中，莫作偏袒，莫以执着染污。任运而至，觉性自显自。
English
Pha! The expanse of the sky is vast! All actions of walking, sitting, lying down, and staying, are without calculation, without distinction, and without contrivance, resulting in mental ease! The original, genuine state is like a young child, without hope or fear, like a person who has completed a transaction. Without acceptance or rejection, transcending all affirmation and negation. At all times, in the state of Samantabhadra (ཀུན་བཟང་།，梵文：Samantabhadra，梵文罗马拟音：Samantabhadra，汉语字面意思：普贤). On the ground of great bliss, bliss and emptiness merge into one. The mental ease of non-duality of self-nature! Ema! Friends! May delusion dissolve from within. The three bodies are spontaneously accomplished without going elsewhere. The activity of actions is equal to the limit of the sky. The intention of the vidyadharas of the three times is the same. The spontaneously perfect mental ease on the original ground! Now, thoughts are exhausted, in the vast state of primordial space, Dharma is exhausted, mind is exhausted, and the clinging to samsara and nirvana is exhausted. The meaning of the spontaneously abundant and uncontrived natural state, the Dharma nature of spontaneous accomplishment, is the realm of play of Ye Grol (ཡཻ་གྲོལ།), Sor Zhag (སོར་བཞག), and Samantabhadra (ཀུན་བཟང་།，梵文：Samantabhadra，梵文罗马拟音：Samantabhadra，汉语字面意思：普贤). The transcendence of good and bad, acceptance and rejection, hope and fear, is that all phenomena and existence, without exception, are the three bodies without gathering or scattering. From the beginning, all is of one taste, and all dharmas are exhausted. The absence of appearance and emptiness transcends partiality, the essence of self-nature is the manifestation of compassion. If one clings to this specifically, then in the original state, the ground is complete, primordial liberation, and one taste is Buddhahood. The state of the three bodies without gathering or scattering is itself. If one realizes this, then one's own appearance is the pure land of the Dharmakaya, and all beings without exception are illusory Buddhas. Various memories and awarenesses, in the vast space of samadhi, the unchanging root transcends all, which is the manifestation of enlightenment in the Akanishta (འོག་མིན།) heaven. If there is clinging to this, it is samsara, and if one clings to it specifically, it is nirvana. The unchanging state of equality is the reality, the pure land of clear light is the Buddha land. Vast! Great! Unmade, spontaneously high! In the Dharma nature of self-nature, which is empty from the beginning, various appearances of phenomena and existence are scattered in laughter. Without abandoning, liberation in one's own place is great laughter. From the beginning, it is Buddhahood, the mind is very happy. Alas! Friends! If you want to see the reality, you cannot see by looking, abandon the search for seeing. You cannot find by meditating, stop the fixation of mindfulness. You cannot accomplish by practicing, recognize the clinging to illusion. You cannot find by searching, abandon the clinging to the result. Now, in the unmade, natural awareness, do not be partial, do not be defiled by clinging. Whatever comes, awareness arises by itself.