Tibetan
བས་རགས་པར་སྣང༌། །དེ་བཞིན་འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པ་གང་ཤར་བས། །སེམས་ནི་བསྒྱུར་ཞིང་ནག་པོར་འགྲོར་འདུག་གམ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་མི་རྟོག་དགེ་བའི་སེམས། །འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སྐབས་འགར་འབྱུང་མི་སྲིད། །དེས་ན་གང་ཤར་རྩིས་གདབ་མ་བྱེད་ཅིག ། འཕྲོས་སམ་འགྱུས་ཀྱང་མི་དགར་དོན་ལ་མེད། །གནས་སམ་ཟིན་ཡང་དེ་ལ་དགར་ཅི་ཡོད། །རང་བཞིན་བབས་ཡིན་བཅོས་བསླད་མ་བྱེད་ཅིག །བདེ་བའི་སེམས་ལ་སྟོང་པའི་རྒྱས་གདབ་ཀྱང༌། །འདོད་པའི་ཁམས་ལས་ཅུང་ཟད་མི་འདའ་ཞིང༌། །གསལ་དང་མི་རྟོག་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་དེ། །ཆགས་པ་བཀག་ནས་སྟོང་པར་བསྒོམ་ཀྱང་སླའི། །བདེར་འགྲོའི་གནས་གསུམ་དག་ལས་འདའ་མི་ནུས། །ཆགས་ན་ངན་སོང་གནས་གསུམ་སོ་སོར་འཆིང༌། །གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སྲིད་ལས་གྲོལ་མི་ནུས། །གང་ལྟར་ཤར་ཡང་དེ་ལྟར་མི་འཛིན་ན། །སྲིད་པར་མི་གནས་མྱ་ངན་འདའ་མི་གནས། །རང་གྲོལ་མཉམ་པའི་ངང་དུ་མྱ་ངན་འདའ། །གྲོགས་དག་སོམས་དང་ཇི་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་སླའི། ། བསྒོམས་པའི་དོན་དེར་སེམས་དེ་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་གྲུབ་ཟིན་སྒོམ་ཡང་ཅི་ཞིག་དགོས། །མེད་ན་བསྒོམས་ཀྱང་དོན་མེད་ངལ་བའི་རྒྱུ། །བདེན་ཏེ་དོན་དེར་གསལ་འདེབས་ཡིན་ཞེ་ན། །མེད་ན་མི་གསལ་ཡོད་ན་དགོས་པ་མེད། ། གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བློ་ནི་གཉེན་པོའི་ཆོས། །དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་གཟེབ་ཡོད་འཆིང་བྱེད་ཡོད། །གང་དུའང་མི་གཟོ་རང་དགར་གཏམ་ཤེས་ན། སུས་ཀྱང་མི་འཆིང་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལས་འདས། །ཇི་སྲིད་སྒོམ་ཡོད་ལྟ་དང་སྤྱོད་པ་ཡོད། ། དེ་སྲིད་ཆོས་ཡོད་ཐེག་པའི་ཞེ་འདོད་ཡོད། །དེ་ལ་སྲིད་ཡོད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད། །གང་ལ་ཆོས་མེད་ཐེག་པའི་ཞེ་འདོད་མེད། །དེ་ལ་སྲིད་མེད་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྒལ་མེད། །ནམ་མཁའ་འདྲ་སྟེ་གང་གིས་གོས་པར་འགྱུར། ། དེ་ལྟར་གཞི་དང་རྩ་བ་ལེགས་ཆོད་ནས། །ཉིན་དང་མཚན་མོ་ཅིར་སྣང་ཁྱད་པར་མེད། །དྲན་པའི་རྩིས་མེད་རྨི་ལམ་བཟུང་ཅི་དགོས། །སྤེལ་དང་བསྒྱུར་མེད་སྦྱང་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་སྐྱེ་བོ་འགྲོ་དང་འདུག །འཆག་དང་ཉལ་དང་ཟ་དང་འཐུང་བ་དང༌། དགའ་དང་མི་དགའ་སྣ་ཚོགས་ཅིར་སྣང་ ཡང༌། །རང་འགྲོས་ཉིད་ལས་དྲན་འཛིན་གཉེན་པོ་མེད། །རྨི་ལམ་འདི་ཡིན་རྨིས་པ་པོ་འདི་ཞེས། །གཉིས་སུ་མི་རྟོག་གཉིས་མེད་རྟོག་པ་མེད། །གང་ཤར་དོན་ལས་ལོགས་པའི་རྩིས་གདབ་མེད། །དེ་ཚེ་རྨི་ལམ་དགེ་སྡིག་ཅི་སྣང་ ཡང༌། །དེར་འཛིན་མེད་པས་ལས་མེད་རྣམ་སྨིན་མེད། །དེ་བཞིན་གཉིད་སད་ཉིན་དུས་སྣང་བ་ཡང༌། །
Chinese
因此显得粗糙。 同样，无论出现什么样的错觉， 心是否会改变并变得黑暗？ 如果那样，不思善的心， 对于众生来说，有时不可能发生。 因此，不要对任何出现的事物进行计算。 即使是延伸或弯曲，也没有必要区分，没有意义。 无论是停留还是抓住，又有什么可区分的呢？ 是自性本来的状态，不要人为地修改。 即使在快乐的心上盖上空性的印章， 也稍微不会超出欲望的范围。 光明和不思、色和无色， 即使阻止贪恋而修空性也很容易。 无法超出善趣的三处。 如果贪恋，就会分别束缚于恶趣的三处。 无论怎么做，都无法从有中解脱。 无论出现什么，如果不那样执着， 就不会停留在有中，也不会停留在涅槃中。 在自解脱平等的状态中涅槃。 朋友们，想想看，无论怎么修都很容易。 所修的意义，那个心存在还是不存在？ 如果存在，就已经成就，修又有什么必要？ 如果不存在，即使修也无意义，是疲劳的原因。 如果说是为了在那意义上澄清，那是真的。 如果不存在，就无法澄清，如果存在，就没有必要。 无论怎么做，心都是对治之法。 那里有错觉的盒子，有束缚。 如果不在任何地方造作，自然地说话， 谁也无法束缚，超越了有寂的边际。 只要有修，就有见和行。 只要那样，就有法，有乘的意愿。 那里就有有，有轮回的痛苦。 谁没有法，就没有乘的意愿。 那里就没有有，没有有的痛苦。 像虚空一样，会被什么所染污呢？ 这样，如果基础和根本彻底确定， 无论白天和夜晚显现什么，都没有差别。 没有记忆的计算，抓住梦又有什么必要呢？ 没有扩展和改变，又有什么需要修习的呢？ 就像梦中众生行走和停留一样。 行走和睡觉，吃和喝， 无论显现什么，快乐和不快乐，各种各样， 都是自然而然的，没有记忆和执着的对治。 这个是梦，这个是做梦者， 不作二取，没有二取，没有分别。 无论出现什么，都没有与意义分离的计算。 那时，无论梦中显现什么善恶， 因为没有执着，就没有业，没有异熟。 同样，醒来后白天显现的也是如此。
English
Therefore, it appears coarse. Likewise, whatever illusory thoughts arise, does the mind change and become dark? If that were the case, the mind of non-thoughtful virtue, would be impossible for beings to experience at times. Therefore, do not calculate whatever arises. Even if it extends or bends, there is no need to differentiate, it is meaningless. Whether it stays or is grasped, what is there to differentiate? It is the natural state, do not artificially modify it. Even if you stamp emptiness on a happy mind, it will not slightly exceed the realm of desire. Clarity and non-thought, form and formlessness, even if you cultivate emptiness by stopping attachment, it is easy. You cannot transcend the three places of happy realms. If you are attached, you will be bound separately in the three places of bad realms. No matter what you do, you cannot be liberated from existence. No matter what arises, if you do not grasp it as such, you will not dwell in existence, nor will you dwell in nirvana. In the state of self-liberation and equality, nirvana is attained. Friends, think about it, no matter how you meditate, it is easy. Does that mind exist or not in the meaning of meditation? If it exists, it is already accomplished, what is the need to meditate? If it does not exist, even if you meditate, it is meaningless, it is the cause of fatigue. It is true that it is to clarify that meaning, is it not? If it does not exist, it cannot be clarified, if it exists, there is no need. No matter what you do, the mind is an antidote. There is a box of illusions there, there is bondage. If you do not fabricate anywhere, and speak naturally, no one can bind you, you transcend the boundaries of existence and peace. As long as there is meditation, there is view and conduct. As long as that is the case, there is Dharma, there is the desire for a vehicle. There is existence there, there is the suffering of samsara. Whoever has no Dharma, has no desire for a vehicle. There is no existence there, there is no suffering of existence. Like the sky, what can stain it? Thus, if the foundation and root are thoroughly determined, no matter what appears day and night, there is no difference. Without the calculation of memory, what is the need to grasp dreams? Without expansion and change, what is there to practice? Just like beings walking and staying in a dream. Walking and sleeping, eating and drinking, whatever appears, happiness and unhappiness, various things, are natural, without the antidote of memory and grasping. This is a dream, this is the dreamer, not making dualistic grasping, without duality, without discrimination. Whatever arises, there is no calculation separate from the meaning. At that time, whatever good or bad appears in the dream, because there is no grasping, there is no karma, no fruition. Likewise, the appearance of daytime after waking up is also the same.
Tibetan
འདི་བཞིན་མི་འཛིན་རྨི་ལམ་སྐྱེས་བུ་བཞིན། །རང་བབས་ཉིད་ལས་གཉེན་པོས་མི་གཟོ་ན། །འཆིང་བའི་གཟེབ་མེད་ལས་འབྲས་རྣམ་སྨིན་མེད། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་དྲན་རིག་འགྱུར་བའི་སེམས། །བུ་ཆུང་བཞིན་ཏེ་རང་བབས་གང་དགར་ཐོང༌། །དྲན་བསམ་འཛིན་བྲལ་སྨྱོན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། །གང་བབས་གང་བྱུང་ཐོག་བབས་ཆེན་པོར་ཐོངས། །རང་བབས་ལྷོད་ཆགས་རྒན་པོའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །གཟེབ་བྲལ་ཁོང་ཡངས་གང་ཤར་རག་བབས་ཐོང༌། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་དགོངས་ཀློང་ཡངས་པ་ཡིན། ། སྣ་ཚོགས་དྲན་རིག་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་དངོས(<ཨ>ཡེ་ཤེས་ངང་)། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་ཀུན་བཟང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ལྷུན་གྲུབ་ངང་ཡིན་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཀུན་བཟང་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཆོས། །རྡུལ་ཙམ་མི་རྙེད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཏེ་འཆིང་གྲོལ་ཀུན་ལས་འདས། །རང་བཞིན་གཞི་ཡི་དགོངས་ཀློང་ཡངས་པ་ཡིན། །ཀྱེ་ཧོ་གྲོགས་དག་སྣ་ཚོགས་རིག་པའི་སེམས། །གང་དུ་ཤར་ཡང་དེར་འཛིན་མེད་པའི་ཚེ། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་གང་གིས་མི་གོས་པ། །མེ་ལོང་དངོས་ལ་ཤར་བའི་གཟུགས་བརྙན་འདྲ། ། སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་དག་པའི་མེ་ལོང་ལ༌། །སྣ་ཚོགས་དགག་སྒྲུབ་གཟུགས་བརྙན་ཅི་ཤར་ཡང༌། །དེ་ཡིས་མི་གོས་འཆར་གཞི་དགག་ཏུ་མེད། །རང་བཞིན་སྒྲུབ་མེད་རང་སྣང་བདེན་པས་སྟོང༌། །ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་མདུན་གྱི་གཟུགས་དེ་ཡང༌། །འཆར་གཞིའི་རྒྱུ་བྱེད་མེ་ལོང་ནང་ཤར་ཡང༌། །གཟུགས་དེ་མེ་ལོང་ངོས་ལ་འཕོས་པ་མེད། །དེ་བཞིན་སྣང་ལ་སྣང་ཡང་ངོས་གཟུང་མེད། །མེ་ལོང་གཟུགས་དེར་ཡེ་ནས་གྲུབ་པ་མེད། །དེ་བཞིན་ཡེ་ནས་དག་པའི་མེ་ལོང་ འདི། །གང་དུ་མ་གྲུབ་གང་གིའང་འཆར་གཞི་བྱེད། །དགེ་སྡིག་དགག་སྒྲུབ་ཕྱི་རོལ་རྐྱེན་གྱི་གཟུགས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ཚེ་དེ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་སེམས། ། དགེ་སྡིག་དགག་སྒྲུབ་ལྟར་སྣང་ཡོད་མོད་ཀྱང༌། །སེམས་ལ་དེ་མེད་དངོས་བཟུང་ཀུན་ལས་འདས། །འཛིན་མེད་དགེ་སྡིག་དགག་སྒྲུབ་ཅི་ཤར་ཡང༌། ། རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ལ་གོས་པ་མེད། །སྣ་ཚོགས་སེམས་འདི་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས། །གང་དུའང་སྣང་བའི་འཆར་གཞི་མེ་ལོང་འདྲ། །གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་དུ་མའི་འཆར་གཞིར་འགལ། །དུ་མར་མ་ངེས་ངོས་གཟུང་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ལ་དགེ་སྡིག་དགག་སྒྲུབ་མེད། །ཕྱི་རོལ་རྐྱེན་གྱིས་སྣ་ཚོགས་སོ་སོར་སྣང༌། །རྐྱེན་ལ་མ་གཟུང་དེ་ཡིས་གོས་པ་མེད། །བཟུང་ན་འཆིང་ལ་མ་བཟུང་རང་སར་གྲོལ། །སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་གང་གིས་མ་གོས་ པ། །དྲི་མེད་སེམས་ཉིད་ད
Chinese
如此不执著如梦中之人，若不以矫揉造作改变其自然状态，则无束缚之盒，亦无业果成熟。 嗟呼！诸友，念识变幻之心，如幼童般，任其自然随意。 离念离思，具疯子之行仪，任其自然，随遇而安，如晴天霹雳般放下。 具自然放松之老者姿态，无盒宽广，随显任运。 乃大瑜伽士之广大见地。 种种念识皆为智慧之真实（藏文，ཨ，梵文天城体，अ，梵文罗马拟音，a，汉语字面意思：阿）。 自生自解脱，普贤法身，本自俱生，本来安住。 如此，除普贤王如来之外之法，微尘亦不可得，本即是佛。 如是知晓，则超越一切束缚与解脱，乃自性基之广大见地。 嗟呼！诸友，种种觉性之心，无论显现于何处，若无执着之时，无论如何显现，亦不被任何事物所染污，犹如镜中显现之影像。 心性本即清净之明镜，种种肯定与否定之影像无论如何显现，亦不被其染污，显现之基无从否定，自性无有实执，自显现空无自性。 犹如镜子前之物，虽为显现之因，显现于镜中，然此物并未转移至镜面之上，如是，显现而显现，却无从把握。 镜中之物本无成立，如是，本自清净之此镜，于何处亦不成立，却成为一切显现之基。 善恶、肯定与否定，外境之物，种种显现之时，彼之影像即是心。 善恶、肯定与否定，虽似存在，然心无此等，超越一切实执。 无执之时，无论显现何种善恶、肯定与否定，亦不染污自性清净之心。 此种种心于任何处皆不成立，故如明镜般，成为显现于任何处之基。 若为一，则与成为众多显现之基相违。 不确定为多，则无丝毫可把握之处。 是故，心无善恶、肯定与否定，外境之缘起显现为种种各异。 不执着于缘起，则不被其染污，执着则束缚，不执着则于自性中解脱。 种种显现，亦不被任何事物所染污，乃无垢之心性。
English
Like not grasping, like a person in a dream, if you don't artificially change its natural state, then there is no box of bondage, and no ripening of karmic results. Alas! Friends, the mind of changing awareness, like a young child, let it be natural and free. Free from thoughts and conceptions, with the behavior of a madman, let it be natural, take it as it comes, and let go like a thunderbolt. Have the demeanor of a relaxed old man, without a box, broad-minded, let whatever arises be spontaneous. This is the vast view of a great yogi. All kinds of thoughts and awareness are the reality of wisdom (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A). Self-arising, self-liberating, Samantabhadra Dharmakaya, naturally present, always abiding. Thus, apart from Samantabhadra, not even a mote of dust can be found, it is inherently Buddha. Knowing this, one transcends all bondage and liberation, it is the vast view of the basis of nature. Alas! Friends, the mind of various awarenesses, wherever it arises, if there is no clinging, no matter how it appears, it is not stained by anything, like the image appearing in a mirror. The nature of mind is inherently a pure mirror, no matter what kind of affirmation or negation images appear, it is not stained by them, the basis of appearance cannot be denied, the nature is without substantial clinging, self-appearance is empty of inherent existence. Just like the object in front of the mirror, although it is the cause of appearance, appearing in the mirror, that object does not transfer to the surface of the mirror, likewise, appearing and appearing, yet there is nothing to grasp. The object in the mirror has no inherent existence, likewise, this mirror, inherently pure, does not exist anywhere, yet it becomes the basis of all appearances. Good and evil, affirmation and negation, external objects, when various things appear, their image is the mind. Good and evil, affirmation and negation, although they seem to exist, the mind does not have them, transcending all substantial clinging. When there is no clinging, no matter what kind of good and evil, affirmation and negation appear, they do not stain the naturally pure mind. This various mind does not exist anywhere, therefore, like a mirror, it becomes the basis of appearing anywhere. If it is one, it contradicts becoming the basis of many appearances. If it is not determined as many, then there is nothing to grasp. Therefore, the mind has no good and evil, affirmation and negation, external causes and conditions appear as various and distinct. If you don't cling to the causes and conditions, you won't be stained by them, clinging binds, not clinging liberates in itself. Various appearances, yet not stained by anything, is the stainless nature of mind.