Tibetan
སང་བའི་སྣོད་ཡིན་པས། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་ལྟར་དཔོན་སློབ་མཚན་ཉིད་བརྟག་པ་གལ་ཆེའོ། །གདམས་ངག་ལ་ཁྲིད་དང་ངོ་སྤྲོད་དང་ཚངས་སྤྲུགས་གདབ་པ་གསུངས་ཀྱང༌། དོན་གྱི་དབང་བཞི་དང་འབྲེལ་བ་དང༌། ཉམས་ལེན་ལག་ཁྲིགས་བཅུ་དྲུག་གི་ཁྲིད་གཉིས་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ལག་ཁྲིད་ཀྱི་རིམ་པ་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་འདིར་འདུས་པས། མན་ངག་གི་དེབས་ནས་འདི་ལྟར་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །དང་པོ་སྔོན་འགྲོ་དང༌། དངོས་གཞི་སེམས་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང༌། རིམ་པ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗེས་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱབ་བརྟེན་བཤད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རྟགས་ཚད་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའོ། །དང་པོ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེས་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་དབང་ངམ། ཡང་ན་རྒྱུད་སྡེ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དབང་ལེགས་པར་ཐོབ་པར་བྱས་ལ་བླ་མ་བསྟེན་ཏེ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་བྱིན་བརླབས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། འདི་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལམ་བསྟན་ནས། ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱིན་བརླབས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས། དེས་ན་རང་གི་སྤྱི་བོའི་གཙུག་ཏུ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་གདན་ལ། བླ་མ་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་གང་ཡང་རུང་བར་བསྒོམས་ལ། དེའི་མཐེ་བོང་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཆུ་རྒྱུན་བདག་གི་སྤྱི་བོ་ཚངས་པའི་བུ་གར་ཐིམ་ནས། དེ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ལུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཞི་རིམ་གྱིས་གང་ཞིང༌། ལུས་སེམས་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བས་མྱོས་པ་ལ་སེམས་གཞག་ན། ལུས་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་སེམས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་འཆར་རོ། ། ཞེས་བྱུང་བས་ད་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ། །དེའི་ཐུན་མཚམས་སུ་ལུས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པའི་འཁྲུལ་འཁོར། རྐང་མཐིལ་མཉམ་པར་སྦྱར། ལག་པས་སྤྱི་བོར་ཐལ་མོ་སྦྱར་ལུས་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོར་བསྒོམས་ཏེ། བཞག་ན་བསྲུང་བར་འགྱུར། ཞེས་བཤད་པས་ཐུན་རེ་ཙམ་བྱའོ། །སྔོན་འགྲོའི་དུམ་བུ་སྟེ་དང་ པོའོ།། །།དེ་ནས་སེམས་སྦྱང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་བདུན་ཏེ། གཞུང་ལས་སྦྱར་བ་བདུན། སྦྱར་བའི་དགོས་པ་བདུན། འབྱོངས་པའི་ཚད་བདུན། དུམ་བུར་བསྟན་ཀྱང་འདིར་ཉམས་ལེན་དུ་བསྟན་པ་ནི། དང་པོ་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀ་ལུས་བདེ་བར་བྱས་ཏེ། བླ་མ་ལ་མཎྜལ་ཕུལ་ལ་བླ་མས་བསྟན་པར་བྱའོ། ། ཐོག་མར་མི་རྟག་པ་ལ་བསམས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། འོ་སྐོལ་རྣམས་སྔར་འཁོར་བ་འདིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། ཡུལ་སྣང་འཁྲུལ་པ་ལ་བདེན་ཅིང་རྟག་པར་བཟུང་བས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡིན་པས། མི་རྟག་པ་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རང་ཉིད་སྐྱེས་ནས་རིམ་པས་འཆི་བ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཏེ་ངེས་པར་འཆི་ལ། ཕ་མ་དང༌། གཉེན་བཤེས་ཤི་བ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཤི་བ་དང་འཆི་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་གང་ཕན་པ་གདག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ད་ལྟར་ཉིད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་འདས་ཏེ་འཆི་བ་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དེ་ལྟར་མི་རྟག་པར་མ་ཤེས་པས་རྟག་པར་རེ་ཞིང་སྡོད་པའི་ཚིས་དུ་མ་བྱས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་བོར་ཏེ། ངན་འགྲོ་རྣམས་སུ་ལྟུང་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ངེས་འབྱུང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བ་ལ་བློ་ལྡོག་ཅིང་ངེས་པར་མི་རྟག་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན་བརྟན་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་འཕྲལ་གྱི་བདེ་བ་དང་ཡུན་གྱི་བདེ་བ་ལ་བསམས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། ཀྱེ་མ་ངན་འགྲོ་དམྱལ་བ་དང་ཡི་དྭགས་དང༌། དུད་འགྲོ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ཅུང་ཟད་མེད་ལ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་འདི་ཡང༌། རྒྱུ་སྦྱིན་པ་བཏང་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་ཡང་རྟག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མྱ་ངན་གྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བར་བཀའ་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་དུ་གསུངས་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་ཀྱང་སྔར་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་མྱོང་བ་རྣམས་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་སྐྱིད་པ་མི་རྟག །ལང་ཚོ་མི་རྟག །དབང་ཆེ་བ་མི་རྟག།ཟས་གོས་ནོར་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བར་ཡིད་ཆེས་སོ། །ཞེས་ངེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལས་མཐར་ཐུག་ཡུན་གྱི་བདེ་བ་ཅིག་ཐོབ་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པའི་དོན་གྱི་གདམས་པ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་ཞིང༌། འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བའི་དགོས་པ་ཡོད་ཅིང༌། འདུས་བྱས་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བའི་ཚད་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྐྱེན་དུ་མ་ལས་བསམས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། ད་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་བདེ་བའི་རྐྱེན་ཉུང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྐྱེན་མང༌། འཆི་བའི་རྐྱེན་ནི་མང༌། གསོན་པའི་རྐྱེན་ནི་ཉུང༌། མདོར་ན་འཁོར་བ་འདི་ན་བྱས་པའི་ལས་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་དལ་བར་རྐྱེན་དུ་མ་ལ་སྦྱོར་མོད་ཀྱི། ཡང་དག་པའི་ལམ་དང་མ་འཕྲད་ཅིང་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་རྣམ་རྟོག་གི་རྐྱེན་གྱིས་འཁོར་བ་ནས་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཐོན་པའི་དུས་མི་འདུག་པ། རང་ཡང་སྔར་འཁྲུལ་ཅིང་སེམས་ཅན་གཞན་ཡང་སྙིང་རེ་རྗེ། ཞེས་སྦྱངས་པས་དད་པ་སྔོན་དུ་
Chinese
因为是盛装的容器。如是说，因此师徒考察品性非常重要。关于窍诀，虽然说了传授和介绍以及灌顶，但与意义的四种灌顶相关，并且是实修十六手印的两种传授。此外，手印的次第虽然有很多，但都汇集于此。从口诀书中说是这样做的。首先是前行，然后是正行心安住，次第是现量证悟，之后是讲述生起信心的后盾，以及修持的证相、衡量、果实等。首先，修持这个，无论是具有所缘的灌顶，还是其他续部，都要好好获得灌顶，依止上师，为了生起定解和加持融入，上师瑜伽是：从这本身的金刚道显示，所有座间都是加持的根本。因此，在自己的头顶梵穴处，在日月的座垫上，观想上师和所有佛陀无别为金刚萨埵等任何本尊，从他的拇指流出菩提心的水流，融入我的头顶梵穴，向他祈祷，身体的四个脉轮依次充满，身心沉醉于无漏的安乐中，安住于此，身体就会感到安乐，心中会显现法性的意义。如是说，现在应当修持。在那座间，身体做金刚三尖式的转轮，脚底并拢，双手在头顶合掌，观想身体为蓝色的金刚，安住则会受到保护。如是说，所以每次一座即可。前行的段落，这是第一。然后应当修心。那有七个，经文中的七个修法，修法的七个必要，精通的七个标准。虽然说是分段，但这里是显示为实修：首先师徒二人都使身体舒适，向上师献曼扎，然后由上师来教导。首先思维无常，修菩提心是：我们从无始以来，一直认为轮回中的显现是真实和永恒的，因此成为了在轮回中流浪的原因，所以要思维无
English
Because it is a vessel for containing. As it is said, therefore, it is very important for the teacher and student to examine their qualities. Regarding the pith instructions, although it is said that there are transmissions, introductions, and empowerments, they are related to the four empowerments of meaning, and are the two transmissions of the sixteen hand mudras of practice. Furthermore, although there are many stages of hand mudras, they are all gathered here. From the book of pith instructions, it is said to do it this way. First is the preliminary practice, then the main practice of settling the mind, the order is to realize directly, and then to explain the support for generating faith, as well as the signs, measures, and fruits of practice. First, practice this, whether it is an empowerment with objects of focus, or any other tantra, one should properly receive the empowerment, rely on the lama, and in order to generate certainty and the infusion of blessings, the guru yoga is: from this very Vajra Path it is shown, all session intervals are the root of blessings. Therefore, on the crown of one's head, on the seat of the sun and moon, visualize the lama and all the Buddhas as inseparable as Vajrasattva or any other deity, from his thumb a stream of bodhicitta flows, merging into the fontanel of my head, pray to him, the four chakras of the body are gradually filled, the body and mind are intoxicated with uncontaminated bliss, abide in this, the body will feel comfortable, and the meaning of the nature of reality will appear in the mind. As it is said, now one should practice. In that session interval, the body performs the Vajra three-pointed wheel, the soles of the feet are joined together, the hands are joined in prayer at the crown of the head, visualize the body as a blue Vajra, and abiding in it will be protected. As it is said, so do it for one session each time. The section of the preliminary practice, this is the first. Then one should train the mind. There are seven of them, the seven practices in the text, the seven necessities of practice, the seven standards of proficiency. Although it is said to be in sections, here it is shown as practice: first, both teacher and student make the body comfortable, offer a mandala to the lama, and then the lama will teach. First, contemplate impermanence, training the mind of bodhicitta is: we have been in this samsara from beginningless time, always thinking that the appearances of objects are real and permanent, therefore it has become the cause of wandering in samsara, so contemplate im
Chinese
应当忆念死亡。也就是自己出生后逐渐接近死亡，必定会死。父母和亲友死亡和离别的情景要记在心里。对于像这样已经死亡和将要死亡的人，应当做些有益的事情。此外，现在自己也已经过去了很多个刹那，接近死亡了。所有众生因为不了解这样的无常，所以期待永恒而做了很多事情，但最终全部都要放弃，堕入恶趣，遭受痛苦。因此，了解这些后，应当修习出离心。像这样对轮回生起厌离心，并且在心中生起对无常的坚定信念，这就是稳固的标志。第二是思考暂时的快乐和长久的快乐，从而修习菩提心：唉，恶趣的地狱、饿鬼和畜生道众生，没有丝毫的快乐。天人和人类的暂时快乐，即使是布施和持戒所产生的，也不是永恒的，最终会变成痛苦的根源。这在所有的经、律、论中都有阐述，并且会显现出来。无论谁，以前感受过的快乐和幸福都会改变，其他的幸福也是无常的，青春是无常的，权力是无常的，食物、衣服和财富都会改变，要对此深信不疑。一定要从所有这些之中获得最终的、长久的快乐。那就是诸佛的究竟密意，修习止观，并且对所有迷惑的众生修习慈悲。像这样修习，就会有对痛苦生起厌离心的必要，这就是将有为法视为痛苦的标志。第三是从多种因缘来思考，从而修习菩提心：现在所有众生都想要快乐，但是快乐的因缘很少，痛苦的因缘很多。死亡的因缘很多，生存的因缘很少。总之，在这个轮回中，对于所做的事情，身语意三门没有一刻空闲，都在与多种因缘结合，但是如果没有遇到正确的道路并且没有修习，那么由于分别念的因缘，这些众生没有从轮回中解脱的时候。自己以前也迷惑过，其他的众生也真可怜啊。像这样修习，以信心为先导。
English
One should remember death. That is, after one is born, one gradually approaches death and will surely die. Keep in mind the death and separation of parents and relatives. For those who have died and will die like this, one should do beneficial things. Furthermore, even now, many moments have passed and one is approaching death. All sentient beings, because they do not understand such impermanence, hope for permanence and do many things, but in the end they must abandon everything, fall into the lower realms, and suffer. Therefore, knowing this, one should cultivate renunciation. In this way, when the mind turns away from samsara and a firm belief in impermanence arises in the mind, that is the measure of stability. The second is to contemplate temporary happiness and lasting happiness, and thereby train the mind of enlightenment: Alas, sentient beings in the lower realms of hell, hungry ghosts, and animals have no happiness at all. Even the temporary happiness of gods and humans, even if it arises from giving and moral conduct, is not permanent and will eventually become a source of suffering. This is explained in all the sutras, vinaya, and shastras, and it will become apparent. Whoever has experienced joy and happiness before will change, and other happiness is also impermanent, youth is impermanent, power is impermanent, food, clothing, and wealth will all change, one must believe this deeply. One must obtain ultimate and lasting happiness from all of these. That is the ultimate secret of the Buddhas, cultivating shamatha and vipassana, and cultivating compassion for all deluded sentient beings. By cultivating in this way, there is a need to generate aversion to suffering, and this is the sign of seeing conditioned phenomena as suffering. The third is to contemplate from various causes and conditions, and thereby train the mind of enlightenment: Now all sentient beings want happiness, but the causes of happiness are few, and the causes of suffering are many. The causes of death are many, and the causes of life are few. In short, in this samsara, for the actions that are done, the three doors of body, speech, and mind are never idle for a moment, but are engaged in various causes and conditions. However, if one does not encounter the correct path and does not practice, then due to the causes and conditions of conceptual thought, these sentient beings will not have a time to be liberated from samsara. I myself was also deluded before, and other sentient beings are also so pitiful. By training in this way, with faith as the forerunner.