Tibetan
། །དེའམ་དེ་ཡི་སྔ་ལོར་རྩ་བའི་རྒྱུད། །གསུངས་པར་བཞེད་ནས་མྱ་ངན་འདས་ལོ་དང་། །མཐུན་པར་བྱས་པའི་ལུགས་སྲོལ་གཉིས་བྱུང་བའི། །སྔ་མའི་ཕྱོགས་གྱུར་སུམ་སྟོང་ང་བཞིའི་ལོ། །འགོས་ལོ་གཞོན་དཔལ་བཞེད་གྱུར་འཁྲུལ་སེལ་ལུགས། །ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་བརྒྱད་ཅུ་ཐམ་པ་ནི། །དུས་འཁོར་རྭ་འབྲོའི་རྗེས་འབྲངས་ཕལ་ཆེ་སྟེ། །བྱེ་བྲག་མཁྱེན་རབ་དབང་ཕྱུག་བུ་སྟོན་ཞབས། །ཀུན་མཁྱེན་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དོལ་པོ་པ། །བོ་དོང་འཇིགས་བྲལ་དབྱངས་ཅན་དགའ་བའི་ཞབས། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བསྟན་ཡོངས་རྫོགས་ཤིང་རྟ་དང་། །གཞན་ཡང་རྒྱལ་བསྟན་གསལ་བྱེད་ཇི་སྙེད་པ། །ཇོ་ནང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་དང་རྟོགས་ལྡན། །སྒྲ་པ་ནམ་བཟང་འཇམ་དབྱངས་ཆོས་མགོན་པོ། །ཉག་ཕུ་བསོད་བཟང་མཚུར་ཕུ་འཇམ་དབྱངས་ཆེ། །ཐིལ་པ་ཀུན་རྒྱལ་པཎ་ཆེན་བྱམས་པ་གླིང་། །བྱང་བདག་གྲགས་བཟང་རྒྱ་འཕྲུག་དཀོན་རིན་པ། །མཁས་གྱུར་དགེ་ལེགས་དཔལ་དང་ཆོས་སྐྱོང་བཟང་། །རིག་འཛིན་བློ་གྲོས་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་ཏེ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་རིག་པའི་གནས་རྣམས་ལ། །མཁས་གྱུར་དཔྱོད་ལྡན་དམ་པ་མང་པོ་དང་། །རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ་སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོས་ཀྱང་། །རྣམ་བཞག་ཚུལ་འགས་འདི་ཉིད་བཞེད་ཀྱང་སྣང་། །འདས་ལོ་ཉིས་སྟོང་སུམ་བརྒྱ་གོ་བདུན་ནི། །རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་ཉན་ཐོས་ཤིང་བུའི་གྲངས། །མགོན་པོའི་རྒྱུད་ལུང་རམ་ཤིང་རྒྱལ་རབས་ལུགས། །བོད་ཀྱི་གྲུབ་ཐོབ་ཨོ་རྒྱན་པ་ཡི་རྩིས། །དེ་བཞིན་ཉིས་སྟོང་སུམ་བརྒྱ་དོན་དགུ་པ། །འཕགས་ཡུལ་གཏམ་ཞེས་སྒྲོལ་མགོན་ཞབས་ཀྱིས་བསྒྲགས། །ལོ་དག་དེ་རྣམས་གཞན་གྱི་གོ་བདེའི་སླད། །རྒྱལ་བ་ཞི་བར་གཤེགས་ནས་བསྒྲང་བ་ཡིན། །དེ་ཡང་རྒྱུད་གསུང་ནས་བརྩམས་ལོ་བརྟག་ན། །བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་ཡང་ནི་ཞེ་ལྔ་སོགས། །བསྣན་པས་རྒྱུད་གསུང་ནས་བརྩམ་ལོ་དག་གང་། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཞེད་དེ་བདེ་བླག་འགྱུར། །ལུགས་སྲོལ་ཕྱི་མའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡང་། །ཉིས་སྟོང་བརྒྱད་བརྒྱ་དང་ནི་ཉག་མ་བཞི། །སོང་བ་གདན་དུས་རྩིས་གཞི་སྨྲ་པ་པོ། །འབྲུག་པ་ལྷ་དབང་བློ་གྲོས་ཞེས་པས་བཀོད། །ཉིས་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཉེར་བདུན་ཕུག་གཞལ་ལུགས། །ཀོང་པོ་འབུམ་རམས་པས་ཀྱང་དེ་མཐུན་སྨྲ། །ཉིས་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཉེར་བཞི་གཡུང་སྟོན་དང་། །ཕྱིས་བྱུང་ཀམ་འབྲུག་མཁས་དབང་བཞེད་ཀྱང་སྣང་། །ཉིས་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ཉེར་གཉིས་སོང་བ་ནི། །དྭགས་པོ་པཎ་ཆེན་གསུམ་པས་གསལ་བར་བྱས། །འདས་ལོ་ཉིས་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ནི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བོ་དོང་མཆོག་གིས་བཞེད། །ཉིས་སྟོང་བཞི་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་ཐམ་པའི་ལོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱིས་དགོངས། །ཉིས་སྟོང་སུམ་བརྒྱ་བདུན་དུ་རྩ་གསུམ་ནི། །ཆག་ལོ་གསུམ་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་འདོད། །ཉིས་སྟོང་སུམ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཐམ་པ་གང་། །ས་སྐྱ་བླ་མ་དམ་པས་འཆད་པར་མཛད། །ཉིས་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ཉེར་གཅིག་འགྲོ་བ་ནི། །རོང་པ་ངག་དབང་གྲགས་པ་ཞེས་བྱས་སོ། །ཉིས་སྟོང་ཆིག་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཐམ་པ་ནི། །ཞྭ་དམར་མཁའ་སྤྱོད་དབང་པོའི་ཐུགས་སུ་འཁྲུངས། །དུས་འཁོར་ཕྱོགས་བརླན་ནང་གསེས་ཕྲ་མོ་རྣམས། །གཞོགས་པའི་རགས་པ་རྣམ་གྲངས་བཅུ་གསུམ་སྟེ། །གོང་གི་བཅུ་བཞི་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །བསྡོམ་པས་རྣམ་གྲངས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་གྱུར། །བསྟན་རྩིས་དེ་རྣམས་མཛད་པོ་དུས་སྔ་ཕྱི། །གང་ཟག་མཆོག་དམན་དབྱེ་བ་མ་བྱས་པར། །འདས་ལོ་མང་རིམ་སྔོན་བྱས་ཉུང་ཕྱི་མཐའ། །གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་བཀོད་པ་ཡིན། །དེ་ཡང་རྒྱལ་བ་མྱང་འདས་ལོ་ནས་བརྩམས། །རྩིས་ལོ་རབ་བྱུང་ཉི་རྫོགས་མེ་སྟག་ན། །འདས་པའི་ལོ་ཡིན་རབ་བྱུང་བཅུ་གསུམ་འདི། །ཕྱིན་ཆད་རིམ་བཞིན་འདས་ལོ་ལ་བསྣན་བྱ། །སྔོན་དུས་དུས་འཁོར་རྗེས་སུ་འབྲང་མིན་པའི། །བསྟན་པའི་རྩིས་གྱུར་དཔལ་ལྡན་ཇོ་བོ་དང་། །བདག་ཉིད་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏས་བཞེད་པ། །བློ་ལྡན་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་གྲགས་ཆེ་ཞིང་། །བར་སྐབས་དུས་འཁོར་རྗེས་འབྲངས་སྤྱིར་བཏང་དང་། །མཁས་གྲུབ་གཡུང་སྟོན་བཞེད་དེ་ཤིན་ཏུ་མང་། །དེས་དུས་ཕུག་ལུགས་རྗེས་འབྲང་ཁོ་ན་ཡིན། །བསྟན་རྩིས་ལུགས་གཞན་འཛིན་པས་དབེན་པར་གྱུར། །དེ་ལྟར་བདག་ཅག་འདྲེན་པ་ཐུབ་དབང་གི །བསྟན་པའི་གནས་ཚད་སྟེང་ནས་ལོ་ཅི་ཙམ། །མཁས་གྱུར་དམ་པ་མང་པོས་བཞེད་པའི་གཞུང་། །རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ཉིད་དུ་གནས་གྱུར་གང་། །རང་གིས་ཅི་ཙམ་མཐོང་བ་ཕལ་ཆེ་བ། །ཕྱོགས་གཅིག་འདི་རུ་བསྡུས་ཏེ་བཀོད་པ་ཡིན། །དེ་རྣམས་ཕལ་ཆེར་དོན་མེད་མ་ཡིན་ཏེ། །ལེགས་པར་བཤད་པའི་འབྱུང་ཁུངས་ཉིད་དུ་ངེས། །དེ་ཡང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སློབ་དཔོན་ཆེ། །གྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་དང་། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚད་མར་གྱུར་བསྟན་ཚིག །འཕགས་ཡུལ་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བར་བརྟེན་རྣམས་ལ། །དད་བསྐྱེད་གུས་པས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་བྱ། །རྟོག་གེ་རིག་པའི་ཚེར་མ་རྣོན་པོ་ཡིས། །ལེགས་གཞལ་སྙན་ངག་སྡེབ་སྦྱོར་བཟང་རྣམས་ཀྱང་། །བདག་བློའི་རྒྱན་དུ་སྤུད་ལས་གཞན་ཅི་ཞིག །དེ་ཕྱིར་བསྟན་རྩིས་གྲངས་མང་ཨུཏྤ་ལ། །པདྨོ་རྣམ་པར་རྒྱས་པའི་འཕྲེ
Chinese
。 །或者在那之前的一年，根本续部，被认为是宣说之时，与涅槃之年，相符的两种传统出现。前者一方的三千零五十四年，是俄译师青年吉祥所赞同的消除错误的传统。二千五百八十年，是时轮饶迥的追随者大多数，特别是智 Rabwang Butön 的足下，全知杜松桑杰多波巴，波东吉扎央坚嘎瓦的足下。如此，使整个胜法兴盛如车轨，以及其他所有阐明胜法者，觉囊派的觉囊多杰杰尊者和证悟者，扎巴南桑蒋扬曲贡波，娘普索南桑、粗普蒋扬钦，提巴衮嘉班钦绛巴林，江达扎桑嘉哲衮仁波切，贤哲格雷贝和曲炯桑，持明洛哲嘉灿等等。如此，对于内外明处，成为贤哲、具慧的圣者众多，以及至尊大主救怙者，也以多种方式认可此观点。涅槃之年二千三百九十七年，是金刚座的声闻木的数字。怙主的续部、教证、让雄王统的传统，是藏地的成就者邬金巴的计算。同样，二千三百七十九年，是圣地传说中度母怙主所宣说的。为了便于他人理解这些年份，是从胜者寂灭后开始计算的。此外，如果考察从续部宣说开始的年份，加上四十四或者四十五等，圣者们所赞同的从续部宣说开始的年份，就容易理解了。属于后者传统的一方，过去了二千八百零四年，是根敦时轮历算的创始人，竹巴拉旺洛哲所著。二千六百二十七年是普觉量法，康波邦让巴也同样如此说。二千六百二十四年，永敦和，后来出现的康竹智者也如此认为。过去了二千六百二十二年，是达波班钦三世所阐明的。涅槃之年二千六百年，是遍知者。
English
Or in the year before that, the root tantra, was considered to be spoken, and two traditions arose that coincided with the year of Nirvana. The former side of three thousand and fifty-four years is the tradition of eliminating errors approved by Ngor Lotsawa Zhönnu Pal. Two thousand five hundred and eighty years is mostly followed by the Kalachakra Ra and Dro. In particular, the feet of Khenrab Wangchuk Butön, the all-knowing Düsum Sangye Dolpopa, the feet of Bo Dong Jikdral Yangchen Gawé. Thus, the entire Victorious Dharma flourishes like a chariot wheel, as well as all others who clarify the Victorious Dharma, Jönang Dorje Jetsun and Realizers of the Jönang school, Drakpa Namsang Jamyang Chökyongpo, Nyakpu Sönam Zang, Tsurpu Jamyang Chen, Tilpa Kungyal Panchen Jampa Ling, Jangdak Drakpa Zang Gyatruk Kön Rinpoché, the wise Gelek Pal and Chökyong Zang, Rigdzin Lodrö Gyaltsen, and so on. Thus, for the inner and outer fields of knowledge, there are many wise and discerning holy ones, and also the great Lord Protector Jetsun, who also seems to approve of this view in various ways. The year of Nirvana, two thousand three hundred and ninety-seven, is the number of the Shravaka tree of Vajrasana. The tradition of the Protector's Tantra, Teachings, and the Ramshing Dynasty, is the calculation of the Tibetan Siddha Orgyanpa. Similarly, two thousand three hundred and seventy-nine is what was proclaimed by Drolma Gönpo in the legends of the Holy Land. To make these years easier for others to understand, they are counted from the passing of the Victorious One into peace. Furthermore, if we examine the year from which the Tantra was spoken, adding forty-four or forty-five, etc., the year from which the Tantra was spoken, which the holy ones approve of, becomes easy to understand. On the side of the latter tradition, two thousand eight hundred and four have passed, which was written by Drukpa Lhawang Lodrö, the founder of the Genden Kalachakra calculation. Two thousand six hundred and twenty-seven is the Pukluk measurement, which Kongpo Bumrampa also said the same. Two thousand six hundred and twenty-four, Yungtön and, later, the Kampa Druk scholars also thought so. Two thousand six hundred and twenty-two have passed, which was clarified by Dakpo Panchen the Third. The year of Nirvana, two thousand six hundred, is the Omniscient One.
Chinese
哦东·乔（O-dong Chok）认为，两千四百四十整年。 大菩萨让炯夏（Rang-byung Zhap）认为，两千三百二十七年。 查·罗桑巴（Chak Lo-sum-pa），法王认为，两千三百二十整年。 萨迦喇嘛丹巴（Sa-kya Bla-ma Dam-pa）开示说，两千二百二十一年。 荣巴·阿旺扎巴（Rong-pa Ngag-wang Drag-pa）说，两千一百二十整年。 夏玛·卡乔旺波（Zhwa-dmar Mkhah-spyod Dbang-po）的心中诞生。 时轮的方位细微差别等，剖析的粗略类别有十三种。 与上面的十四种合在一起，总共有二十七种类别。 这些教法纪年法的作者，不分时间先后，不分人物优劣。 逝去年份多的在前，少的在后，按顺序排列。 也就是从胜者涅槃之年开始算起，纪年历绕迥的火虎年，是过去的年份，此后的绕迥十三，依次加上逝去的年份。 过去不遵循时轮的，作为教法的纪年，吉祥觉沃（Jo-bo）和萨迦班智达认为，对于有智慧的人来说非常出名。 中间一般遵循时轮，以及智者成就者云丹（G.yung-ston）的观点非常多。 因此只遵循时轮的深奥之法，教法纪年法与其他观点不同。 如此，我们导师释迦牟尼佛的教法存在的时间之上，有多少年。 众多智者圣人认为的经典，多种类别存在。 自己所见的大部分，都汇集在此处。 这些大部分并非无意义，肯定是善说的来源。 也就是伟大的导师，成就者们思考后所说，以及智者们作为衡量标准的教义，都依赖于印度的说法。 要生起信心，合掌恭敬，用思辨智慧的利刃，以及衡量优美的诗歌组合，作为我智慧的装饰，还能有什么呢？ 因此，教法纪年法数量众多，如邬波罗花，莲花盛开的花环。
English
O-dong Chok believes it to be exactly two thousand four hundred and forty years. The great Bodhisattva Rang-byung Zhap considers it to be two thousand three hundred and twenty-seven years. Chak Lo-sum-pa, the Dharma King, believes it to be exactly two thousand three hundred and twenty years. Sa-kya Lama Dam-pa expounded that it is two thousand two hundred and twenty-one years. Rong-pa Ngag-wang Drag-pa said it is two thousand one hundred and twenty years. The mind of Zhwa-dmar Mkhah-spyod Dbang-po was born. The subtle differences in the directions of the Kalachakra, the rough categories analyzed are thirteen. Together with the fourteen above, the total number of categories becomes twenty-seven. The authors of these doctrinal chronologies, without distinguishing between the order of time, or the superiority or inferiority of individuals, the years that have passed are arranged in order from most to least, with the most distant first and the most recent last. That is, starting from the year of the Buddha's Nirvana, the fire tiger year of the Rabjung cycle is the year that has passed, and from then on, the thirteen Rabjungs are successively added to the years that have passed. In the past, those who did not follow the Kalachakra, as the chronology of the doctrine, the glorious Jowo and Sakya Pandita believed, are very famous for those with wisdom. In the middle, generally following the Kalachakra, and the views of the wise and accomplished Yungton are very numerous. Therefore, only following the profound method of Kalachakra, the doctrinal chronology differs from other views. Thus, how many years have passed since the establishment of the doctrine of our guide, Shakyamuni Buddha? The scriptures considered by many wise and holy people, exist in many categories. Most of what I have seen has been collected and arranged here. Most of these are not meaningless, but are certainly the source of good speech. That is, the great and wonderful teachers, the accomplished ones, thought and spoke, and the teachings that have become the standard of the wise, all rely on the Indian sayings. Generate faith, join palms in reverence, and use the sharp thorns of speculative wisdom, and measure the beautiful poetic compositions, as ornaments for my mind, what else could there be? Therefore, the doctrinal chronology is numerous, like a garland of blooming Utpala and lotus flowers.
Tibetan
ང་བ་འདི། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་འཛིན་མགྲིན་པའི་རྒྱན། །ཅི་བདེར་སྤྱོད་པའི་དགའ་སྟོན་ཁོ་བོས་བྱས། ། ཞེས་རྒྱལ་བསྟན་གནས་གྱུར་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་གསལ་བ་ནོར་བུའི་འོད་སྣང་ལས་རྒྱལ་བསྟན་དམ་ཆོས་རིན་ཆེན་གྱི་ཡུན་ནས་ལོ་གྲངས་ཅི་ཙམ་སོང་དམ་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་དུ་མར་གནས་པ་སོ་སོ་མ་འདྲེས་པར་བཀོད་པའི་སྐབས་ཏེ་གཉིས་པའོ། ། རྒྱལ་བསྟན་གནས་གྱུར་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་གསལ་བ་ནོར་བུའི་འོད་སྣང་།
Chinese
我此举动，乃是智者们倾听声音、装饰喉咙的珍宝。我已举办了随心所欲享用的盛宴。如是，从《阐明教法住世时期之决定，宝灯》中，关于珍贵殊胜的教法住世多久，以及已成圣者们的诸多观点，将各自不同的观点互不混淆地进行阐述的第二章节。
English
This action of mine is a jewel for the wise to listen to sounds and adorn their throats. I have held a feast to enjoy as one pleases. Thus, from the "Clarifying the Determination of the Duration of the Doctrine's Abiding, Jewel Light," the second chapter, which elucidates how long the precious and excellent doctrine has remained, and the various views of the saints, presenting each different view without mixing them.