Tibetan
གཅོད་ཀྱི་ཉམས་ཁྲིད་ཞག་བདུན་མ། གཅོད་ཀྱི་ཉམས་ཁྲིད་ཞག་བདུན་མ། ༈ ཟབ་དོན་གཅོད་ཀྱི་མན་ངག་ལས། ཉམས་ཁྲིད་ཞག་བདུན་བཞུགས་སོ། ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང་། །དེ་དག་སྟོན་མཛད་རྒྱལ་ཡུལ་སྒྲོལ་མ་དང་། །ལམ་མཆོག་ཁྱད་འཕགས་མན་ངག་གཅོད་ཡུལ་དང་། །ཡེ་ཤེས་མཁའ་འགྲོ་མ་ཅིག་ཞབས་ལ་འདུད། །ཉམས་ཁྲིད་གདམས་པ་གུས་པས་བསྐུལ་བའི་ངོར། །ཡི་གེ་འབྲི་བ་གནང་བར་གསོལ་བ་འདེབས། །བྱིན་རླབས་ཐུགས་ མཆོག་ཚིག་གི་དོན་རྟོགས་ནས། སྨོན་ལམ་དབང་གིས་འགྲོ་ཀུན་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །དེ་ལ་དང་པོ་དབང་དང་ངོ་སྤྲོད་ལེགས་པར་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་དེས། དངོས་གཞི་ལམ་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གསུམ། སྤྱིའི་ཁྲིད་དུ་བཤད་པ། ཉམས་ཁྲིད་དུ་སྐྱོང་བ། ཞལ་གདམས་སུ་བསྟན་པའོ། །སྤྱིར་སྔར་བསྟན་ནས་འདིར་ཉམས་ཁྲིད་དེ། དེ་ལ་གཅོད་འདི་སྤྱིའི་ཤན་འབྱེད་ཡིན། རྟོགས་པའི་བོགས་འདོན་ཡིན། ལྷ་འདྲེ་དབང་སྡུད་ཡིན། དངོས་གྲུབ་རྣམ་གཉིས་འབྱུང་བ་ཡིན། སྐམ་ཐག་ཆུ་ནང་དུ་བཅད་པ་ཡིན་པས། སྙིང་ནས་རི་ཁྲོད་འགྲིམས་ཤིང་ཉམས་རྟོགས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་འདོད་ན། གཉན་ཁྲོད་མི་འགྲིམས་པ་དང་གཅོད་མི་བྱ་བའི་ཐབས་མེད། དེ་ལ་ཁྱད་པར་བཞི་དང་ལྡན་པས་འགྲོ་བ་བྱ་སྟེ། གང་དུ་འགྲོ་བ་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ནམ་འགྲོ་བ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར། གང་འགྲོ་བ་གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར། ཕྱིན་ནས་གང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གདམས་ངག་གི་ ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་གཅོད་པའི་གནས་དུར་ཁྲོད་གནས་ཁང་ལ་སོགས་པ་འཇིགས་ཤིང་སྐྱི་གཡའ་བ་དང་། བྲེད་ཅིང་ཉམ་ང་བ། ཐེ་ཚོམ་དང་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ་ནུས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་གཅོད་རྒྱུ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཡང་གནས་དེ་རུ་ཕྱིན་ནས་ལྷ་འདྲེ་ལ་དོ་མི་བཟློ། སྙད་མི་འཚོལ། དངོས་གྲུབ་དང་བྱིན་རླབས་ལ་མི་རེ་སྟེ། ཕྱི་འཇིགས་པའི་གནས་འདིར་འཇིགས་ཡུལ་ལྷ་འདྲེ་ལ་བརྟེན་ནས། ནང་འཇིགས་མཁན་གྱི་རྟོག་པ་རྩད་བཅད་པ་དེ་སྔར་སྤྱི་ཁྲིད་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ནམ་འགྲོ་བ་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། སྤྱིར་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་དང་། ཉམ་ང་བག་ཚ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་བྱེད། ཁྱད་པར་དུ་མཚན་མོ་ལྟ་བུ་ལ་ཟླ་གྲོགས་མེད་པར་གཅིག་པུར་འགྲོ་སྟེ། །ཟླ་བ་དང་ལག་ཆ་སོགས་གང་ལ་ཡང་སྙེམས་མེད་པའི་སེམས་ཐག་ཆོད་པར་བྱའོ། །གང་འགྲོ་བ་གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་ནི། དབང་གིས་སྣོད་རུང་དུ་བྱས་ལ། ངོ་སྤྲོད་ཀྱིས་ཅིར་ སྣང་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་པ། གདམས་ངག་གིས་ཕྱི་ནང་གི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དང་པོ
Chinese
《断法》实修引导七日。 《断法》实修引导七日。 ༈ 深义断法口诀中，实修引导七日安住于此。法性离戏般若度，示彼等者圣救度母，胜道殊胜口诀断境，智慧空行玛吉我顶礼。以恭敬劝请实修诀窍之故，祈请允许书写文字，愿以加持心 要，通达词之义，以愿力之威，一切众生皆成胜者。其中首先，对于已善得灌顶和认识之人，应当实修正行道，其中有三：宣说共同引导，修持实修引导，开示口诀教言。总的来说，以前已经讲过，这里是实修引导。其中，此断法是总体的辨别，是证悟的增进，是降伏鬼神，是二种成就生起之处，是砍断水中旱绳。因此，如果真心想要游历山间，并在相续中生起修证，那么没有不游历凶险之地和不断法的办法。因此，应当以具备四种差别而行：何处去是处所的差别，何时去是时间的差别，谁去是补特伽罗的差别，去后修持什么，是诀窍的差别。 首先，断法的处所，坟场、房舍等，必须是令人恐惧和毛骨悚然的，令人害怕和恐惧的，能够生起怀疑和分别念的。如果没有这些，就没有什么可断的。而且，到了那个处所，不要与鬼神作对，不要寻找借口，不要期望成就和加持。依靠外在恐怖之境的恐怖对象鬼神，斩断内在恐惧者的分别念，这在之前的共同引导中已经讲过了。何时去是时间的差别，一般来说，在感到恐惧和害怕，感到害怕和不安的时候去。特别是像夜晚一样，没有同伴独自一人前往。对于月亮和武器等任何事物，都要下定决心不依赖。 谁去是补特伽罗的差别，以灌顶使其成为法器，以认识使其确信一切显现皆为心，以诀窍斩断内外之执着而行。而且首先
English
The Seven-Day Retreat of Chö Practice. The Seven-Day Retreat of Chö Practice. ༈ From the Profound Meaning of the Chö Instructions: The Seven-Day Retreat abides here. Dharmata, free from elaboration, Prajnaparamita, And the Queen of Royal Lands, who teaches them, And the supreme path, the extraordinary Chö realm of instructions, And the Wisdom Dakini Machik, I bow at her feet. Through the force of respectfully requesting the practice instructions, I pray for permission to write these words. May blessings and the heart essence, understanding the meaning of the words, And through the power of aspiration, may all beings become victorious. First, the individual who has properly received empowerment and introduction should practice the actual path. There are three aspects to this: explaining the general instructions, cultivating the practice instructions, and pointing out the oral instructions. Generally, it has been taught before, but here it is the practice instructions. In this, this Chö is the general distinction, the enhancement of realization, the subjugation of gods and demons, the arising of the two types of accomplishments, and the cutting of the dry rope in water. Therefore, if you sincerely wish to wander in the mountains and generate realization in your being, there is no way to avoid wandering in dangerous places and practicing Chö. Therefore, one should go with four distinctions: where to go is the distinction of the place, when to go is the distinction of the time, who goes is the distinction of the person, and what to practice after going is the distinction of the instructions. First, the place of Chö, such as charnel grounds and dwellings, must be frightening and hair-raising, causing fear and dread, and capable of generating doubt and conceptual thoughts. Without these, there is nothing to cut. Moreover, having gone to that place, do not oppose the gods and demons, do not seek excuses, and do not expect accomplishments and blessings. Relying on the frightening object of the terrifying place, the gods and demons, cutting off the conceptual thoughts of the inner fearer, this has already been explained in the previous general instructions. When to go is the distinction of time, generally, one goes when feeling fear and dread, feeling afraid and uneasy. In particular, one goes alone at night, without companions. One should be determined not to rely on anything, such as the moon or weapons. Who goes is the distinction of the person, having been made a suitable vessel by empowerment, having certainty in mind that whatever appears is mind through introduction, and having cut off the attachments of outer and inner through instructions, one should go. And first
Tibetan
་གཅོད་ལ་འགྲོ་ནུས་བལྟ། བར་དུ་ཆོ་འཕྲུལ་བྱུང་ན་རོ་སྙོམས་བལྟ། ཐ་མར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་མི་སོགས་ལེགས་པར་བལྟའོ། །དེས་ན་དང་པོ་ནི་གཅོད་ལ་འགྲོ་མི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཉམས་ལེན་གྱི་སྙིང་ཁམས་ཆུང་བས་ལན་པ་ཡིན་པས། སྙིང་ཁམས་བསྐྱེད་ནས་ཐོག་ཏུ་བཀལ་ན་མི་ནུས་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་ཆུ་དང་གཡང་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་སྣང་ཤར་བ་དང་འདྲ་སྟེ། སྣང་ཡང་བདེན་པར་འགྲུབ་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་འཁོར་འདས་སེམས་སུ་མ་ཤེས་པས་ལན་པ་ཡིན་པས། ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་ཤེས་པའི་སེམས་བདེན་རྫུན་དང་བྲལ་ཙ་ན། གང་ལ་ཡང་འཇིགས་རྒྱུ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་སྔར་འབག་མ་མཐོང་བའི་མི་ཞིག་འབག་ལ་འཇིགས་ཀྱང་། ཡང་ཡང་མཐོང་ན་མི་འཇིགས་པ་དང་འདྲའོ། ། གསུམ་པ་གདམས་ངག་ཟབ་མོ་མ་ཐོབ་པས་ལན་པ་ཡིན་པས། གདམས་པ་ཟབ་མོ་ཐོབ་ནས་འཁོར་འདས་རིགས་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་བོང་བུས་བརྡུངས་པ་དང་། རི་བོང་གིས་རྨུགས་པའི་ལོ་རྒྱུས་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་སྙིང་རུས་མེད་པས་ལན་པ་ཡིན་པས། སྙིང་རུས་བསྐྱེད་ནས་ལུས་སྲོག་གཏོང་ནུས་ན་གང་ཡང་མི་ནུས་རྒྱུ་མེད་དེ། སྔོན་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཚིག་རེའི་ཕྱིར་དུ་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །བར་དུ་ཆོ་འཕྲུལ་རོ་སྙོམས་མི་སྙོམས་བལྟ་བ་ནི། བར་ཆད་དང་ཆོ་འཕྲུལ་བྱུང་ན་སེམས་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེའམ་མི་སྐྱེ་བལྟ། ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ན་ལམ་དུ་ལོངས་སམ་མི་ལོངས་བལྟ། འགལ་རྐྱེན་དང་གདུག་རྩུབ་བྱུང་ན་རོ་སྙོམས་སམ་མི་སྙོམས་བལྟ་བའོ། །ཐ་མར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་བལྟ་བ་ནི། ཡར་གོང་མའི་ཞབས་ཏོག་ཏུ་འགྲོ་འམ་མི་ འགྲོ་བལྟ། མར་འོག་མའི་སྐྱོང་བྲན་དུ་འགྲོ་འམ་མི་འགྲོ་བལྟ། བར་དུ་རང་གི་ལྟ་བ་དང་རྟོགས་པའི་བོགས་ཐོན་ནམ་མི་ཐོན་བལྟ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་གྲོགས་སུ་འགྲོ་འམ་མི་འགྲོ་བ་ལྟ། དེ་རྣམས་དང་ལྡན་ན་གཅོད་ལ་འགྲོ། མི་ལྡན་ན་མི་འགྲོ །འགྲན་སེམས་དང་ཕོ་རུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མི་འགྲོ། ཁེ་གྲགས་དང་ལོ་འདོད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་འགྲོ། རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ཆེ་དུ་མི་འགྲོ། ཕོ་ཚོད་དང་རྒན་ཉམས་ལ་བརྟེན་ནས་མི་འགྲོ། འོ་ན་གང་གི་སྒོ་ནས་འགྲོ་ན། གཅོད་ཀྱི་གདམས་པ་ཚིག་གིས་མཐའ་ཆོད་པ། ཁྲིད་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་ཐོབ་པས་འཁོར་འདས་གཏན་ལ་ཕེབས་པ། སེམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་མཐོང་བས་ཕྱི་ནང་གི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ། ལུས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཐོངས་པས་འགལ
Chinese
观察能否进行施身法，中间出现神通时，观察是否平等对待，最终观察是否能走上成佛之道等。因此，首先是所有不能进行施身法的人，都是因为修行的心髓太小。如果生起心髓并放在首位，就没有什么不能的。例如，就像在梦中出现水和悬崖等恐怖景象一样，虽然显现，但并不能成为真实的。 第二是因为不了解轮回涅槃即是心，所以要知道一切都是心的神通，当心远离真假时，对什么都不用害怕。例如，就像以前没见过面具的人害怕面具，但经常见到就不害怕一样。 第三是因为没有得到甚深口诀，所以得到甚深口诀后，要知道轮回涅槃六道所摄的一切法，虽然显现为各种各样，但并不能成为真实的。例如，就像没有驴子踢和兔子撞的故事一样。 第四是因为没有毅力，所以如果生起毅力并能舍弃身命，就没有什么不能的。以前的成就者们为了一个法句而精进修行。 中间观察神通是否平等对待，就是出现障碍和神通时，观察心里是否产生后悔。出现疾病痛苦时，观察是否能用于道。出现违缘和残酷时，观察是否能平等对待。 最终观察是否能走上成佛之道，就是观察是否能为上师服务，观察是否能成为下属的保护者。中间观察自己的见解和证悟是否增长，观察空性和慈悲是否成为助伴。如果具备这些，就能进行施身法，不具备就不能进行。不能通过竞争心和男子气概去进行，不能为了利益名声和贪图而进行，不能为了获得和恭敬而进行，不能依靠自负和老资格。那么通过什么去进行呢？通过施身法的口诀以言词确定，通过获得引导的认识而确定轮回涅槃，通过见到心的本性而断除内外执着，通过放下对身体的执着而
English
Observe whether one can practice Chöd. If miraculous events occur in between, observe whether one treats them with equanimity. Finally, observe carefully whether one can embark on the path to Buddhahood, and so on. Therefore, the first point is that all those who cannot practice Chöd are due to the smallness of the heart essence of their practice. If one generates the heart essence and places it foremost, there is nothing one cannot do. For example, it is like the appearance of fearful sights such as water and cliffs in a dream; although they appear, they do not become real. Secondly, it is because one does not understand samsara and nirvana as mind. Therefore, one should know that all are manifestations of the mind's magical power. When the mind is free from truth and falsehood, there is nothing to fear. For example, it is like someone who has never seen a mask before being afraid of it, but becoming unafraid upon seeing it repeatedly. Thirdly, it is because one has not received profound instructions. Therefore, having received profound instructions, one should know that all phenomena encompassed by samsara, nirvana, and the six realms, although appearing in various forms, do not become real. For example, it is like the absence of a story of being kicked by a donkey or startled by a rabbit. Fourthly, it is because of a lack of perseverance. Therefore, if one generates perseverance and can give up body and life, there is nothing one cannot do. The accomplished ones of the past endured hardships for the sake of a single phrase of Dharma. In between, observing whether one treats miraculous events with equanimity means observing whether regret arises in the mind when obstacles and miraculous events occur. When sickness and suffering arise, observe whether one can utilize them on the path. When adverse conditions and cruelty arise, observe whether one can treat them with equanimity. Finally, observing whether one can embark on the path to Buddhahood means observing whether one can serve superiors and whether one can become a protector of subordinates. In between, observe whether one's own view and realization increase, and whether emptiness and compassion become allies. If one possesses these qualities, one can practice Chöd; if not, one cannot. One should not practice through competitive spirit or machismo, nor for the sake of profit, fame, or greed, nor for the sake of gain and honor, nor relying on arrogance and seniority. So, through what does one practice? Through the instructions of Chöd being definitively settled by words, through obtaining the recognition of the instructions, thereby settling samsara and nirvana, through seeing the nature of mind, thereby severing internal and external attachments, and through releasing the clinging to the body,