Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༡ ནས་ ༥༣༢ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༡ ནས་ ༥༣༢ བར། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་དང་བཅས་པ་བདེན་པར་མེད་པ་སྟོང་པ་དང་། ཀུན་གཞི་ལ་གནས་པའི་ཡིད་འདུ་བྱེད་དང་བཅས་པ་བདེན་པར་མེད་པ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་གཞི་ཉིད་བདེན་པར་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་རྟོགས་པས་སླར་ཡང་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ལ། དྲི་མ་དེ་ཉིད་ལམ་གྱིས་སྦྱངས་ནས་རིམ་གྱིས་དག་པས་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཐར་ཐུག་གི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལེའུའི་མཚན་ནི། ཟབ་མོ་ནང་གི་དོན་སྣང་བར་བྱེད་པའི་ཚིག་འགྲེལ་ལས། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ཇི་ལྟར་སྡུད་ཅིང་འགག་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་དུམ་བུ་སྟེ། ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་སམ་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་གིས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ནས། སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་དེ་ཉིད་དོན་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་སྔགས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། ལུང་གི་དམ་ཆོས་མཐའ་དག་ཀྱང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་གང་རུང་ ལས་མ་འདས་པས་ཕྱི་ནང་གི་སྡེ་སྣོད་སོ་སོར་སྦྱར་ཞིང་། དེ་ཤེས་པའི་དགོས་པ་སོགས་བཤད་ནས་མཇུག་བསྡུ་བསྔོ་བ་དང་བཅས་པའི་ལེའུ་འདི་ལ་གསུམ། མཇུག་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་རིག་འཛིན་སྡེ་སྣོད་བཤད་པ་དང་། ཕྲིན་ལས་ལ་བསྔགས་ཤིང་བསྔོ་བ་སྨོན་ལམ་དང་བཅས་པ། རྩོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། སྤྱིའི་དོན་བསྡུ་བ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་སོ་སོ་དང་སྦྱར་བ། དེ་དག་ཤེས་པའི་དགོས་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར། འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་བསྡུ་བ། འདི་གང་ལས་རྙེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱལ་བས་རྒྱུད་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ། །ཕྱི་རོལ་ཐུན་མོང་སྣང་བ་དང་། །ནང་དུ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་དང་། །གཞན་དུ་ཀུན་བརྟགས་ལྷ་དང་སྔགས། །དྲི་མ་དང་བཅས་རྟོག་པ་དང་། །དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐམས་ཅད་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་དང་། །སྤྲོས་དང་སྤྲོས་མེད་གསུངས་པ་ལ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱལ་བ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ལས་དོན་གཞན་པ་མེད་ཀྱང་། ཕྱི་རོལ་དུ་ཐུན་མོང་བ་ལྟ་བུའི་རྣམ་རིག་ལ་སྣང་བའི་ཕྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེད་ མཆེད་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་ནང་དུ་རྡོ་རྗེའི་ལུས་ཀྱི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་དང་། གཞན་དུ་ཀུན་
Chinese
从第501页到532页。 从第501页到532页。 六根及其对境皆无自性为空性，以及安住在阿赖耶识上的意和作意也无自性为大空性，以及阿赖耶识本身也无自性为极甚大空性，如是如实未能证悟，所以再次在轮回之轮中漂泊。以道涤除彼垢，次第清净，则现证智慧。极度清净而灭尽，转为究竟的法身。二是章节的名称：甚深内义显现之释词中，如何收摄和止息脉、气、明点之次第，即是道之次第的开示，是第十一章的解说。如是，以十一品或章节，广说了基、道、果的自性之后，第三个总义，以摄义的方式，为了证悟密咒部的理由，以及一切经教的圣法，也都不离三藏中的任何一个，因此将内外之藏分别结合，以及了知此等的必要等说明后，以结尾的回向等来结束，此品有三：以结尾的方式来说明持明藏，以及赞叹事业并作回向和祈愿，著作圆满的方式。初者有五：总义的收摄，与三藏各自结合，了知彼等的必要总说和别说，果的自性收摄，此从何处获得。初者是：胜者于一切续部中，外境共同显现和，内里脉气明点和，其他遍计本尊咒，有垢和合分别念和，无垢智慧二种相，一切胜义世俗和，有戏论及无戏论说。如是说，胜者圆满正等觉佛陀在一切四部续中，虽然没有心以外的其他事物，但在外境，如同共同显现般的识，所显现的外在世界和蕴界生 处等开示，以及金刚乘中，内在金刚身的脉、气、明点，以及其他
English
From page 501 to 532. From page 501 to 532. The six aggregates and their objects are without inherent existence and are empty, and the mind and mental activity that abide in the alaya are without inherent existence and are greatly empty, and the alaya consciousness itself is without inherent existence and is exceedingly greatly empty. Because these are not realized as they are, one wanders again in the wheel of samsara. By purifying that defilement with the path, gradually purifying it, wisdom is manifested. Utterly purified and extinguished, it is transformed into the ultimate Dharmakaya. The second is the title of the chapter: In the word commentary that reveals the profound inner meaning, the way in which the channels, winds, and bindus are gathered and stopped, which is the order of the path, is the explanation of the eleventh chapter. Thus, after the nature of the ground, path, and fruit has been extensively explained in eleven sections or chapters, the third general meaning, in a condensed way, is to understand the reason for the mantra section, and all the sacred Dharma of the scriptures does not go beyond any of the three baskets. Therefore, the outer and inner baskets are combined separately, and after explaining the necessity of knowing them, etc., this chapter ends with a dedication, etc. There are three parts to this: explaining the vidyadhara basket by way of conclusion, praising the activities and making dedications and aspirations, and the way in which the composition is completed. The first has five parts: the collection of the general meaning, the combination with each of the three baskets, the necessity of knowing them in general and in particular, the collection of the nature of the fruit, and from where this is obtained. The first is: The Victorious One in all the tantras, outer common appearances and, inner channels, winds, and bindus and, other imputed deities and mantras, defiled and combined conceptual thoughts and, undefiled wisdom two aspects, all ultimate and conventional and, with and without elaboration said. Thus it is said, the Victorious One, the perfectly complete Buddha, in all the four classes of tantras, although there is nothing other than mind, in the outer world, like a common appearance, the consciousness that appears, the outer world and the aggregates and elements that arise and so on are taught, and in the Vajrayana, the inner channels, winds, and bindus of the Vajra body, and other
Tibetan
བརྟགས་པའི་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལྷ་དང་སྔགས་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་རྟོག་པས་ཇི་སྲིད་སྦགས་ཀྱི་རིང་ལ་སྦྱང་གཞི་དང་། དྲི་མ་མེད་པ་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ན་འབྲས་བུར་གསུངས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་གྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མིང་ཚིག་ཡི་གེ་སོགས་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ལས་མ་འདས་ཀྱང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་སླ་བའི་ཐབས་སུ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་དང་། དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་གསུངས་ཏེ། རྒྱན་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ། །ཕན་གདགས་ཕྱིར་ན་མཚན་གཞི་དང་། ། མཚན་ཉིད་དང་ནི་མཚོན་པ་དག །རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མངོན་པ། མདོ་སྡེ། འདུལ་བ་དང་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཕྱི་དང་། ནང་གི་མངོན་པ། དེ་དཔེ་དོན་སྦྱར་བཤད་དོན་བསྡུ་དང་བཅས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་རོལ་བྱེད་པོ་གཞན་མེད་པ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་སྣང་རང་སྣང་སྟེ། །རྟོག་པས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཀྱི། །སྣོད་བཅུད་ཕྲ་རགས་མིང་ཚིག་དང་། །ཡི་གེ་ཕྱོགས་དུས་ལ་སོགས་པ། །གསུངས་པ་ཕྱི་རོལ་མངོན་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའང་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ན་གདུལ་བྱ་ལྟ་བ་ཐ་དད་པར་ལྷུང་བ་དག་དྲང་བའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་ཐེག་པར་ཕྱི་རོལ་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་ལ་བདག་དང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་པོ་གཞན་མེད་པར་བསྟན་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྣང་བ་རང་གི་སེམས་སྣང་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་བསྡུས་པ། རྟེན་སྣོད་དང་། བརྟེན་པ་བཅུད་དང་། ཕྲ་བ་སྐད་ཅིག་དང་རྡུལ་ཕྲན་སོགས་དང་། རགས་པ་ཤེས་རྒྱུད་དང་རི་རབ་ སོགས་དང་། བུམ་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མིང་དང་། བུམ་པ་ནི་རྟག་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་ཚིག་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་ཨ་ལ་སོགས་པ་ཡི་གེ །དང་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་དང་། འདས་པ་སོགས་དུས་དང་ལ་སོགས་པས་སྤང་གཉེན་དང་སེམས་སེམས་བྱུང་སོགས་མདོ་སྡེ་རྣམས་སུ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི
Chinese
所有关于观想生起次第本尊和咒语等的讲述，只要还受到有垢的分别念的染污，就是净化的对象；当转化为无垢的、如所有尽所有智的两种智慧时，就被称为果。所有这些都是依靠世俗谛，与名、词、字母等戏论相关；依靠胜义谛，则没有能取和所取的戏论，被认为是实相的自性。虽然一切法都不离二谛双运，但为了让具有分别念的众生容易理解，对从色法到一切种智之间的所有法，都讲述了体相、表相、基础三者，并且对每一个又分为三类等无量的内容。《现观庄严论》中说：诸佛为利有情故，体相与及相属性，以及表相之差别，以善分别而宣说。第二部分有三：与论藏结合、与经藏结合、与律藏结合。第一部分有三：外、内论藏，以及将它们与例子、意义结合解释，总结意义。第一部分是：没有外在的作者，依赖和相关的显现是自显现。被分别念所包含和不包含的行，作为容器和精华，微细和粗大，名称和词语，以及字母、方向、时间等等，所讲述的是外在的论藏。这是为了纠正那些在众生类别中，观点堕入不同极端的可调伏者。在名相乘中，对外在显现的各种世间界，宣说没有我和梵天等作者，依赖和相关的生起是自心的显现，虽然在外在并不成立，但被分别念所安立，被非相应的行所包含，作为所依的容器和所依靠的精华，微细的如刹那和微尘等，粗大的如识蕴和须弥山等，如称作瓶子的名称，瓶子是常有的词语，以及这两者的基础字母等，以及东方等的方向，过去等的时间，以及通过对治品和所断品、心和心所等在经藏中广说的内容，这些在金刚乘中是外在的波罗蜜多。
English
All the teachings on deities and mantras in the generation stage of visualization are the basis for purification as long as they are tainted by impure conceptualization. When they are transformed into the two types of wisdom—knowing the suchness and the extent of things as they are—they are said to be the result. All of these rely on conventional truth and are associated with elaborations such as names, words, and letters. Relying on ultimate truth, there is no elaboration of grasper and grasped, and it is said to be the nature of reality itself. Although all phenomena do not go beyond the union of the two truths, in order to make it easier for sentient beings with conceptualization to understand, all phenomena from form to omniscience are taught with three aspects: characteristic, sign, and basis. Each of these is also divided into three, and so on, endlessly. The Ornament says: For the benefit of sentient beings, the Buddhas explain the characteristics, signs, and distinctions with thorough differentiation. The second part has three: combined with Abhidharma, combined with Sutra, and combined with Vinaya. The first has three: external and internal Abhidharma, and combining them with examples and explanations, and summarizing the meaning. The first is: There is no external agent, dependent and related appearances are self-appearances. Included and not included by conceptualization, the aggregates, as containers and contents, subtle and coarse, names and words, and letters, directions, times, and so on, what is taught is the external Abhidharma. This is to correct those who have fallen into different extreme views among sentient beings. In the Vehicle of Characteristics, it is taught that there is no agent such as self or Brahma in the various realms of the world that appear externally, and that dependent and related arising is merely the appearance of one's own mind. Although it is not established externally, it is established by conceptualization and included in non-associated formations, as the container that is the basis and the content that is relied upon, subtle things such as moments and atoms, and coarse things such as streams of consciousness and Mount Meru, and names such as calling it a vase, and words such as the vase is permanent, and the letters that are the basis of these two, such as A, and directions such as East, and times such as the past, and so on, the antidotes and what is to be abandoned, mind and mental factors, etc., which are extensively taught in the sutras, these in Vajrayana are the external perfections.