Tibetan
ལེའུའི་གཞུང་དང་། ལེའུའི་མཚན་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། དག་མ་དག་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་ཚུལ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་དབྱེ་བ། གནས་སྐབས་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ནི་སེམས་ཉིད་ཐོག་མེད་ལ། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མ་མཆིས་ཀྱང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུའམ་གཞི་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། དེ་ལས་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བའི་རྐྱེན་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིའམ་རྒྱུ་ནི་སེམས་ཉིད་ཐོག་མ་དང་མཐའ་མ་མེད་ལ། གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རྒྱར་མ་ཆད་ཅིང་། རྟག་ཆད་སྤང་གཉེན་སོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་མ་མཆིས་པ་དེ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་གཞིར་ངོས་འཛིན་པར་མཛད་དོ། །འདིར་རང་འགྲེལ་ལས། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲར་གསུངས་ནས་དེའི་ནང་གསེས་དག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་དང་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའི་ཆ་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སུ་གསུངས་ཏེ་སེམས་ལ་དག་མ་དག་གཉིས་སུ་དབྱེ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལས་འཁོར་བ་སྣང་བའི་ཚུལ་དང་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་ལས་མྱང་འདས་སྣང་བའི་ཚུལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཐེག་པ་གོང་འོག་གི་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་གསུངས་སོ། །དེའང་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ནི། གདོད་མའི་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ། གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སོགས་མིང་དུ་མས་བསྟན་པ་དེ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཡིད་འགྱུ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལས་གཞན་རྟོག་ཞུགས་ཏེ། གཉིས་ཆོས་སུ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་དང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་བྱས་ པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་ཡེ་ཤེས་ནི། གོང་དུ་བཤད་པའི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་དང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གསུངས་པ་དང་། དོ་ཧ་ལས། ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་སུ་གསུངས་ལ། །ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དོན་འདི་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་སུ་བཤད་དེ། མཚན་བརྗོད་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་འདས། །ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ཚུལ་འཆ
Chinese
正文的章节和章节的名称的指示，这两者。第一部分有四点：清净与不清净之心的体性，如何错乱的方式，因缘的差别，三种状态的差别。第一部分有两点：心的体性和心的相状的阐述。第一点是：因是无始的心性，虽然没有广狭和偏袒，如是说。轮回和涅槃一切的因或基础是什么？从那之中显现轮回和涅槃的缘是什么呢？轮回和涅槃一切的基础或因是无始无终的心性，从一和多样的戏论中解脱出来，因此没有广狭，也没有堕入常断、取舍等任何一方。如是，法的界性，即如来藏，被认为是不可或缺的基础。 这里，在自释中说，作为轮回和涅槃一切的基础的法性，即真如，被称为阿赖耶识，并且它的内部分为清净的部分，被称为阿赖耶识的智慧，以及从种子一切的角度被称为阿赖耶识的识，从而将心分为清净和不清净两种。从阿赖耶识的识中显现轮回的方式，以及从阿赖耶识的智慧中显现涅槃的方式，都说明了上下乘的区别。此外，作为轮回和涅槃一切的基础的法性，即真如，是原始的不坏明点，般若波罗蜜多，大手印，本初的智慧，平凡的意识等等，以多种名称指示的那个。它被意念流动的风所推动，从而产生其他的分别念，由于显现为二元对立的现象，因此被赋予了阿赖耶识的智慧和阿赖耶识的识的名称。 其中，阿赖耶识的智慧是上面所说的如来藏，也就是在《般若波罗蜜多经》和《宝性论》中，被说为心的自性，在《多哈歌》中，被说为如意宝般的心。在《法句经》中说：无始时间的界限，是诸法一切的处所。所说的也是这个意思。因此，它被解释为智慧。在《名号赞》中说：超越了识的法性，智慧无二的方式展现。
English
There are two things: the text of the chapter and the indication of the chapter's name. The first has four points: the nature of pure and impure mind, how it is deluded, the distinction of causes and conditions, and the distinction of the three states. The first has two points: the nature of mind and the explanation of the aspects of mind. The first is: The cause is the beginningless nature of mind, although there is no limitation of vastness or partiality. It is said, What is the cause or basis of all samsara and nirvana? What is the condition for the appearance of samsara and nirvana from that? The basis or cause of all samsara and nirvana is the beginningless and endless nature of mind, and because it is free from the elaboration of one and many, it is not limited in vastness, and there is no falling into any side of permanence and annihilation, acceptance and rejection, etc. Thus, the realm of dharma, the tathagatagarbha, is recognized as an indispensable basis. Here, in the auto-commentary, it is said that the dharmata, suchness, which is the basis of all samsara and nirvana, is called the alaya, and its inner part, together with the pure part, is called the alaya-jnana, and from the aspect of all seeds, it is called the alaya-vijnana, thus dividing the mind into two kinds, pure and impure. The way samsara appears from the alaya-vijnana, and the way nirvana appears from the alaya-jnana, explain the difference between the higher and lower vehicles. Furthermore, the dharmata, suchness, which is the basis of all samsara and nirvana, is the primordial, indestructible great bindu, the Prajnaparamita, the Mahamudra, the innate jnana, the ordinary consciousness, etc., which are indicated by various names. It is moved by the wind of mental movement, and other discriminations arise, and because it appears as a dualistic phenomenon, it is given the names alaya-jnana and alaya-vijnana. Among these, the alaya-jnana is the tathagatagarbha mentioned above, which is said to be the nature of mind in the Prajnaparamita and the Uttaratantra, and in the Dohakosha, it is said to be the wish-fulfilling jewel-like mind. In the Dharmapada Sutra, it is said: The realm of beginningless time is the place of all dharmas. What is said is also this meaning. Therefore, it is explained as jnana. In the Name Praise, it is said: Transcending the nature of consciousness, the way of non-dual jnana is shown.