Tibetan
བསྒོམ་བཟླས་ སྦྱིན་སྲེག་མཆོད་གཏོར་ལ་བརྩོན་པ་སྒྲུབ་པ། དེས་མ་འགྲུབ་ན་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པས་ལན་གསུམ་ལ་སོགས་པ་སྤོགས་ཤིང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བསད་པའི་ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ་དྲག་ཤུལ་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ལྷ་བསྒོམ་སྔགས་བཟླས་སུ་རློམས་པའི་ཙབ་ཙོབ་མང་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྩ་བའི་ཡི་དམ་གཅིག་གྲུབ་པས་ལས་དང་དངོས་གྲུབ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་པས་རྒྱ་གར་བ་དང་། སྔོན་བྱོན་བོད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་བཞེས་སུ་མཛད་པར་ཟད་དོ། །ད་ལྟའི་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་བྱེད་མཁན་སྲིད་མཐའ་མ་བཀག་ཙམ་དུ་གྱུར་མོད། དབང་རབ་གནས་སྦྱིན་སྲེག་སོགས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་རབ་འབྱམས་སྒྲུབ་པ་ལ་བཟླས་པའི་བསྙེན་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཙམ་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། སྙིང་པོ་མདོར་བསགས་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་གི་སློབ་དཔོན་གྱིས། །སྔོན་ཏུ་བསྙེན་པ་ལ་འབད་ནས། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་ནི། །ཤིན་ཏུ་དུལ་བས་བརྟག་པར་བྱ། །ལྷ་ནི་ མཉེས་པར་མ་བྱས་ན། །བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་ཡིན། །ཞེས་དང་། དཀྱིལ་ཆོག་རྡོར་ཕྲེང་ལས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ཤེས་པས། །སྔོན་ཏུ་བསྙེན་པས་ཚོགས་བསགས་ཤིང་། །བགེགས་ནི་རྣམ་པར་ཉམས་བྱེད་བྱ། །བསྙེན་པ་མེད་པས་དངོས་གྲུབ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་གྲངས་བསྙེན་ཙམ་གྱི་ཕྱག་ལེན་མཛད་པ་ནི་མང་ཞིང་། མཛད་ཚུལ་གྲུབ་མཐའ་སོ་སོས་ཕྱག་བཞེས་ཐ་དད་པར་སྣང་སྟེ། དྭགས་བརྒྱུད་སྔ་རབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྩ་བའི་ཡི་དམ་བདེ་མཆོག་ཡབ་ཡུམ་ལྟ་བུ་ལ་གཞུང་ནས་བཤད་ཚོད་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་མམ། གཙོ་བོར་རྫོགས་རིམ་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་ཐོབ་སྟེ་གྲུབ་པའི་མཚན་མ་བརྙེས་པ་ན་རྒྱུད་སྡེ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་སྟོན་པ་དང་སྡུད་པ་པོར་མཛད་པ་དང་། བཀའ་བརྒྱུད་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གང་གི་སློབ་དཔོན་གྱི་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པར་འོས་པ་དེ་དང་དེའི་གྲངས་བསྙེན་ཚད་དང་ལྡན་པ་ཙམ་མ་སོང་ཀ་མེད་དུ་མཛད། ས་ལུགས་པས་དགྱེས་རྡོར་དང་། ཇོ་ ལུགས་པས་དུས་བདེ་འཇིགས་གསུམ་བསྙེན་ཆེན་ཚད་ལྡན་སོང་ཕྱིན། མཆོག་སྒྲུབ་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་གཅིག་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དང་སྒྲུབ་མཆོད་སོགས་བྱར་རུང་བར་བཞེད། བུ་ལུགས་རྣམས་ཀྱིས། བླ་མེད་ལ་གཤེད་དམར་ལྟ་བུ་རྩ་བའི་ཡི་དམ་གཅིག རྣལ་འབྱོར་ལ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས། སྤྱོད་རྒྱུད་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་། བྱ་རྒྱུད་རིགས་གསུམ་སྤྱི་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ་བོ་རེའི་བསྙེན་པ་ངེས་པར་དགོས་གསུངས། དགེ་ལུགས་པས་དབང་བསྐུར་ཚད་ལ་བསྙེན་པ་མ་སོང་བར་མི་རུང་བར་བཞེད་དོ། །དེ་དག་ལས་ལག་ལེན་ཏུ་འདེབས་པར་བྱ་གང་ཞེ་ན། གཙོ་བོར་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ན་གྲངས་བསྙེན་ཙམ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་ཀྱང་དེང་སང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཇི་བཞིན་བརྙེས་པ་དཀོན་པས་ངེས་པར་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོར་ལས་རུང་གི་ཆེད་དུ་བསྙེན་བཟླས་བྱེད་པ་ཉིད་བཟང་ཞིང་། འོན་ཀྱང་དབང་བསྐུར་གང་དགོས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསྙེན་བཟླས་ཚད་ལྡན་མི་འགྲུབ་པས། རྩ་བའི་ཡི་དམ་གང་ཡིན་པ་གཅིག་གིས་དུས་གྲངས་ རྟགས་ཀྱི་བསྙེན་པ་ཁ་སྐོང་སྦྱིིན་སྲེག་དང་བཅས་པ་ཚད་ལྡན་སྔོན་ཏུ་སོང་ནས། གཞན་རྣམས་བསྙེན་ཆུང་རེ་བགྱིད་པ་ཕྱག་ལེན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཞི་བསྙེན་སྔོན་ཏུ་སོང་བའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དེས་དབང་བསྐུར་བའི་སྐབས་སུ་བབ་པ་ན་བྱེ་བྲག་གི་བསྙེན་པ་ལྷ་ལ་གནང་བ་ཞུ་བའི་དོན་དུ་ཞག་བདུན་ལ་སོགས་པ་བྱ་སྟེ། ཡོ་ག་སྟོད་འགྲེལ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་དུས་སུ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་རྡོ་རྗེས་སེམས་དཔའི་སྦྱོར་བས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བྱས་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་བསྒོམས་ནས་དེ་ནས་སྐྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། འགྲོ་འདུལ་ནག་འབྱམས་ལས་ཀྱང་དེ་དང་མཚུངས་པར་གསུངས། ཨཱབྷ་ཡ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་བསྙེན་པ་ཁ་གསོར་གྲགས་པའི་སྐབས་ལྷག་ལྷའི་སྔགས་ཁྲི་ཕྲག་ཙམ་གྱིས་རུང་བར་ཡང་བཞེད་ལ། ད་ལྟ་ནི་འདི་ཙམ་ལག་ལེན་བྱེད་པའང་ཆེས་ཉུང་ངོ་། །གཉིས་པ་བསྐྱེད་རིམ་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་མདོར་སྨོས་པ་ལ་ལྔ། གང་དུ་བསྒོམ་པའི་གནས། སྒོམ་པ་པོའི་གང་ཟག །སྒོམ་པའི་དུས། སྒོམ་པའི་ མཐུན་རྐྱེན། བསྒོམ་བྱའི་རང་བཞིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་བསམ་གཏན་དང་མཐུན་པའི་གནས་མི་དང་མི་མ་ཡིན་གྱི་འཚེ་བ་མེད་པ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གནས་རྣམས་སུའམ། རང་གི་ཁྱིམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་མི་གནོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དུར་ཁྲོད་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དབང་ལེགས་པར་ནོས་པས་རྒྱུད་སྨིན་ཅིང་། བསྲུང་བྱའི་དམ་ཚིག །བསྒྲུབ་བྱའི་སྡོམ་པ། ཡན་ལག་བརྟུལ་ཞུགས་རྣམས་དང་ལྡན་ཞིང་། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པ་ལ་བརྩོན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ལས་དང་པོ་པ་མཚན་མོའི་དུས་སུ་སེམས་འཛིན་པ་གཙོ་ཆེ་ཞིང་། སྤྱིར་སྒོམ་བཟླས་ནི་ཐུན་གསུམ་མམ་དྲུག་གམ། གཙོ་བོར་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱས་ལ། ཅུང་ཟད་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ནི། གུས་པ་དང་བཅས་རྒྱུན་མི་
Chinese
禅修念诵 努力进行火供、供养和祭祀。如果这不成功，就凭借具有特殊仪轨的三次等，通过抛掷并念诵金刚萨埵诛杀仪轨等猛烈修法等，这是伟大的修法。不依赖于自诩为本尊观修和咒语念诵的诸多琐事，而成就一个根本本尊，就能无碍地成就事业和悉地，因此印度人和以前的藏地金刚持大士们都是这样做的。现在，这样做的人几乎绝迹了。对于灌顶、开光、火供等金刚阿阇黎的各种事业的修持，仅仅完成念诵的数量是不够的。《心要总集》中说：“曼荼罗胜妙阿阇黎，事先勤奋修念诵，之后对于该曼荼罗，以极寂静而观察。如果未令本尊欢喜，自己即成被谴责者。”又，《曼荼罗仪轨金刚鬘》中说：“通晓一切智之道者，事先以念诵积聚资粮，并使障碍完全寂灭。无有念诵则无有成就。”遵循这些教言，仅仅进行数量念诵的实践很多。而且，各教派的实践方式似乎不同。噶举派早期的人们，对于根本本尊胜乐金刚父母等，按照经文所说的生起次第，或者主要突出圆满次第，从而获得智慧，获得成就的征兆后，就成为一切续部的导师和集结者。噶举派后期的人们，则必须完成适合于担任哪个曼荼罗的阿阇黎之职的念诵数量。萨迦派以喜金刚，觉囊派以时轮、胜乐、怖畏金刚三尊的念诵达到标准。他们认为，殊胜成就的所有本尊体性相同，因此可以接受所有本尊的灌顶和进行供养等。布顿派认为，无上瑜伽以密集金刚等为根本本尊，瑜伽部以金刚界，行续以毗卢遮那现证菩提，事续以三部主尊等曼荼罗为主。
English
Meditation and Recitation Striving to perform fire offerings, offerings, and sacrifices. If that doesn't succeed, then relying on special rituals such as throwing three times, and reciting the Vajrasattva subjugation ritual, and other fierce practices, this is a great practice. Without relying on the many trivialities of claiming to be deity visualization and mantra recitation, but accomplishing one fundamental yidam, one will achieve activities and siddhis without obstruction. Therefore, the Indians and the great Vajra Holders of Tibet in the past all did this. Nowadays, those who do so have almost disappeared. For the practice of various activities of a Vajra Acharya such as empowerment, consecration, and fire offerings, it is not sufficient to merely complete the number of recitations. The Compendium of Essence says: "The excellent Acharya of the Mandala, first diligently engages in recitation, then examines that Mandala with great tranquility. If the deity is not pleased, one becomes a condemned person." Also, the Vajra Garland of Mandala Rituals says: "Knowing the path of omniscience, first accumulate merit through recitation, and completely pacify obstacles. Without recitation, there is no accomplishment." Following these teachings, there are many who only practice the number of recitations. Moreover, the methods of practice seem to differ among the various schools. The early Kagyu practitioners, for fundamental yidams such as Hevajra and his consort, would either practice the generation stage as described in the scriptures, or mainly emphasize the completion stage, thereby gaining power over wisdom, and upon obtaining signs of accomplishment, they would become the teachers and compilers of all the tantras. The later Kagyu practitioners would inevitably complete the number of recitations that were appropriate for serving as the Acharya of whichever mandala. The Sakya school uses Hevajra, and the Jonang school uses the recitation of Kalachakra, Chakrasamvara, and Vajrabhairava to meet the standard. They believe that all the deities of supreme accomplishment are of the same essence, therefore it is permissible to receive empowerments and make offerings to all of them. The Buton school considers that in Anuttarayoga, Heruka like Guhyasamaja is the fundamental yidam, in Yoga Tantra, Vajradhatu, in Carya Tantra, Vairochana Abhisambodhi, and in Kriya Tantra, the mandalas of the three family lords are the main ones.
Chinese
说每个本尊的念诵是必须的。格鲁派认为，凡是灌顶，没有经过念诵是不行的。那么，这些当中应该如何实践呢？主要是如果获得了智慧，就不需要依赖数量念诵，但是现在像那样获得智慧是很稀少的，所以为了各自坛城的事业，念诵是好的。然而，不可能对所有需要的灌顶坛城都完成合格的念诵。因此，首先要完成根本本尊之一的时间数量和征相的念诵，包括补念和火供，然后对其他的进行小念诵是惯例。这样，已经完成了基础念诵的金刚上师，在灌顶的时候，为了请求给予本尊特殊的念诵，要做七天等等。瑜伽上部释中说：在绘制坛城的时候，七天之内，金刚以金刚萨埵的结合进行大瑜伽，修持三种三摩地，然后绘制坛城。趋伏黑海中也说了同样的话。阿巴亚及其追随者也认为，在所谓的补念的时候，念诵十万遍余尊的咒语也是可以的，但是现在这样做的人也很少了。第二，简略叙述生起次第总的相状有五点：在何处修习之处，修行者之人，修习之时，修习之顺缘，所修之自性。第一是，在与禅定相应的，没有人和非人危害的，加持过的地方，或者自己的家中修习。如果细微的危害不会造成损害，那么就在坟场等地方修习。第二是，已经很好地接受了灌顶，相续成熟，具有应守护的誓言，应修持的律仪，支分苦行，并且努力弥补违犯。第三是，初学者在夜晚的时候摄持心识很重要，一般来说，修习念诵是三座或六座，主要做四座瑜伽，稍微获得稳固之后，就以恭敬心不断地
English
It is said that the recitation of each deity is definitely necessary. The Gelugpa school believes that it is not permissible to have an empowerment without having completed the recitation. So, among these, what should be practiced? Mainly, if one has attained wisdom, one does not need to rely on the number of recitations, but nowadays it is rare to attain wisdom in that way, so it is good to do recitations for the sake of the activities of each mandala. However, it is impossible to complete qualified recitations for all the mandalas of the required empowerments. Therefore, it is customary to first complete the time and number of signs of the recitation of one's root deity, including the supplementary recitation and fire offering, and then do small recitations for the others. Thus, when the Vajra Master who has completed the basic recitation is about to give the empowerment, he should do seven days or so in order to request the deity to grant a special recitation. The Upper Commentary on Yoga says: When drawing the mandala, for seven days, the Vajra should practice great yoga with the union of Vajrasattva, meditate on the three samadhis, and then draw the mandala. The Taming Black Ocean also says the same thing. Abhaya and his followers also believe that it is permissible to recite hundreds of thousands of mantras of other deities during the so-called supplementary recitation, but nowadays very few people do this much. Secondly, there are five points to briefly describe the general aspect of the generation stage: where to meditate, the person who meditates, the time of meditation, the favorable conditions for meditation, and the nature of what is to be meditated upon. The first is to meditate in a place that is conducive to meditation, free from harm from humans and non-humans, in blessed places, or in one's own home. If subtle harm does not cause damage, then one should meditate in places such as cemeteries. The second is that one has received the empowerment well, the continuum is matured, one has the vows to be protected, the precepts to be practiced, the branch ascetic practices, and one strives to make amends for violations. The third is that it is important for beginners to hold the mind at night, and in general, practice and recitation are done in three or six sessions, mainly doing four sessions of yoga, and after gaining some stability, one should continuously with reverence