Tibetan
རབ་ཏུ་སྐྱེ། །མི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སུ། །མི་དམིགས་པ་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཅེས་པ་ལྟར། ལས་དང་པོ་པ་ཕལ་ཆེར་ནི་གང་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དང་། གང་གིས་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་བློ་དང་། གང་ཞིག་དམིགས་པར་ བྱ་བའི་རྣམ་པ་དང་བཅས་ཏེ་བསྒོམས་པས་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བ་ལས་ལོག་སྟེ་གང་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དང་གང་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་དབྱེར་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་གོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་གྱུར་མགོ་གནོན་ཞིང་བསམ་གཏན་གྱི་ཕན་ཡོན་རྣམས་འགྲུབ་ལ། རིམ་གྱིས་དམིགས་བྱེད་གྱི་བློ་མཚན་མའི་ཆ་ཇེ་ཆུང་དུ་གྱུར་ཏེ་མཐར་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དེ་གཉིད་སད་པས་རྨི་ལམ་ཡལ་བ་ལྟར་གྱུར་ནས་མཚན་མ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཅེས་བྱ་སྟེ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་དེའོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་ལ་ནི་ཐོག་མ་ནས་དམིགས་པའི་ཡུལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་པས་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་བློ་ནི་ཉིང་འཁྲུལ་དུ་ཟད་ལ། དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་མེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ག་ལ་རྙེད་དེ་གཟོད་མ་ནས་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་བསྟན་པས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཅིག་ཆར་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ་མངའ་བདག་མཻ་ཏྲྀ་པའི་ལུགས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་ནི་ལས་དང་པོ་པས་བརྡ་དོན་རྟགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་གང་ལ་དམིགས་ པའི་ཡུལ་ལོ། །རྩ་གསུམ་གྱི་འདུས་མདོ་སོགས་ནི་གང་དུ་དམིགས་པའི་གནས་སོ། །སྐུ་དང་སྔགས་དང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་ཞིག་དམིགས་པའི་རྣམ་པའོ། །མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་ནི་གང་གིས་དམིགས་པའི་ཤེས་པའོ། །མི་སྡོད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དུ་དམིགས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོས་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མའམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་མའི་མཚན་དུ་བརྗོད་པར་ཟད་པས་ཆོས་གང་ཞིག་གང་ལ་གང་དུ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པར་ཤེས་ཅིང་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་གི་མཚན་མ་ཉིང་འཁྲུལ་གྱི་ཕན་ཚུན་བལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་གཟོད་ནས་དག་པར་མཐོང་བས་ཆོས་གང་ཡང་བཅོས་བསླབ་བྱར་མ་རྙེད་པ་སྟེ་འདི་ནི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ཅེས་ཀྱང་བྱ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ནི་དམིགས་པ་ཡང་དག་པ་ཡིན་པར་ཡང་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་དམིགས་པ་རྣམས་བཀག་པའི་མི་དམིགས་པ་གཅིག་ནན་གྱིས་སྒོམ་པ་དང་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །མི་དམིགས་ སོ། །དམིགས་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཅིང་ཁ་ཐོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ནི་མི་དམིགས་པའི་གནད་འདི་ག་ལ་ཤེས་ཏེ། མི་དམིགས་པར་དམིགས་པར་བྱེད་ན་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་གཞོམ་པར་དཀའ་བའི་ནད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུན་མོང་གི་བཟླས་རིམ་འདི་དག་ལ་རྒྱུད་སྡེ་གོང་འོག་དང་རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོའི་རིམ་པས་ཆེས་མང་པོར་འགྱུར་བ་སྟེ་རྒྱས་པར་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་སམྦཱུ་ཊ་དང་སྤྱི་རྣམ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་བདག་གིས་བྱས་པའི་བཟླས་པའི་རྣམ་གཞག་ཡང་གུད་ན་ཡོད་དོ། །མདོར་ན་ཕྲེང་བ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དེ་བླངས་ཏེ་ཧྲཱིཿཡིག་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མའི་ཚོགས་འོད་དུ་ཞུ་བས་ངོ་བོ་ལྷ་རྣམ་པ་ཐོད་རློན་གྱི་ཕྲེང་བ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པར་གྱུར་པར་མོས་ཏེ་གཡོན་གྱི་ལྷ་ས་བོན་ལ་བསྟིམ་པའི་ངོ་བོས་ཐེ་བོའི་ལྕགས་ཀྱུས་ནང་དུ་བགྲང་ཞིང་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ས་བོན་དང་སྔགས་ལས་འོད་དམར་པོ་འཕྲོས། ལུས་གང་། ནད་གདོན་སྡིག་སྒྲིབ་སོགས་སྦྱངས། ཕྱིར་འགྲོས་ཏེ་བགེགས་ཀྱི་ཚོགས་བསྲེགས་ཅིང་སྣོད་ཐམས་ཅད་ཆོས་འབྱུང་གི་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་ སྐུར་བྱས་ཏེ་སྐུའི་ཚོགས་དེ་རྣམས་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྣམ་པར་འོད་ཟེར་གྱིས་བསྡུས་ནས་ལྟེ་བའི་ས་བོན་ལ་ཐིམ་པས་བདག་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་དུ་གྱུར་ཏེ་ས་བོན་འོད་ཟེར་དུ་དམར་ལམ་འབར་བར་དམིགས་ཏེ་སྙིང་པོ་ཤུབ་བུར་བཟླ་བ་ནི་ཐུན་མོང་གི་བཟླས་པའོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བཟླས་པ་ལ་བཟླས་རིམ་ལྔ་སྟེེ། སྐུ་གསལ་གདབ་ཀྱི་བཟླས་པ། འགོག་བཟླས་ཆུང་ངུ་། སྤྲོ་བསྡུ་བའི་བཟླས་པ། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་སྟེ་ལས་དང་པོ་པའི་བཟླས་རིམ་བཞི་དང་། འགོག་བཟླས་ཆེན་པོ་ནི་གཞུང་ཞལ་གདམས་ཀྱི་དངོས་བསྟན་རྣལ་འབྱོར་པ་མཆོག་གི་བཟླས་རིམ་སྟེ་ལྔའོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལུས་གནད་ལག་པས་ཕྲེང་བ་འཛིན་པ་མ་གཏོགས་གཞན་བསམ་གཏན་གྱི་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ལས་འོག་རླུང་ཅུང་ཟད་དྲངས་ཏེ་ཐེན་ནས་ལུས་ཅུང་ཟད་བསྐོར་ཞིང་གཡོ་བསྐྱོད་དང་བཅས་པས་ལུས་མི་སྡོད་པ་དང་། ངག་མི་ཚིག་གིས་བར་མ་ཆོད་པས་བཟླ་བ་ངག་མི་སྡོད་པ་དང་། སེམས་ལས་ཉོན་དང་མཚན་རྟོག་གཞན་དང་ཐ་མལ་གྱི་རྟོག་པས་བར་མ་ཆོད་པར་རང་རང་གི་དམིགས་པ་ ལས་མ་ཡེངས་པ་སེམས་མི་སྡོད་པ་སྟེ་མི་སྡོད་པ་གསུམ་དང་མ་བྲལ་བས་བཟླའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སྐུ་གསལ་བཏབ་ཀྱི་བཟླས་པ་ནི། ཐོག་མར་དོན་ཀུ
Chinese
极生！ 依赖于无所缘故。无所缘乃极生。 如是说。 初学者大多以所缘境，能缘之识，以及所缘之相而修习，使识从外境收回，安住于所缘境与所缘之相无别的状态。 串习此，则能压伏烦恼现行，成就禅定之利益。 逐渐能缘之识的相分越来越小，最终所缘境、能缘以及相，如睡醒后梦境消失般，相分寂灭，此即称为无所缘，乃一切所缘之果。 对于利根者而言，本来就没有自性存在的所缘境，能缘之识也只是错觉而已。 此时，如何缘取的相，又怎能找到无有差别之基础的差别之法呢？ 故从一开始就显示了戏论寂灭之性，因此止观同时生起，此乃胜者弥勒巴之修法。 在此，对于初学者而言，表义符号之金刚瑜伽母乃所缘境。 三根本之总集等乃所缘之处。 身、咒、种子字等乃所缘之相。 不忘失之忆念乃能缘之识。 具足不滞三者乃如何缘取之方式。 对于利根者而言，一切能缘所缘，本来就清净，仅是称之为金刚瑜伽母或俱生母而已，因此了知任何法都无所缘，缘与无缘乃分别念之相，是错觉的相互依存，见彼性本清净，故任何法都无须改造修习，此乃从能缘所缘中解脱，故也称为无所缘。 从其使彼真如成为现量之境的角度而言，也称为正缘。 虽是如此，但并没有强调修习遮止一切所缘之无所缘。
English
Extremely born! Because of relying on non-objectification. Non-objectification is extremely born. As it is said. Most beginners meditate with the object of focus, the mind that focuses, and the aspect of what is to be focused on, so that the knowledge turns away from projecting onto the object, and abides in a state where the object of focus and the aspect of focus are inseparable. By familiarizing with this, the manifest afflictions are suppressed, and the benefits of meditation are accomplished. Gradually, the aspect of the focusing mind becomes smaller and smaller, until finally the object of focus, the subject, and the aspect, disappear like a dream upon awakening from sleep, and the aspect is pacified, which is called non-objectification, and is the result of all objectification. For those with sharp faculties, since the object of focus does not inherently exist from the beginning, the focusing mind is merely a delusion. At that time, how can the aspect of how to focus find the dharma of difference without a basis of difference? Therefore, from the beginning, it is shown that the nature of elaboration is pacified, so calm abiding and insight arise simultaneously, which is the meditation method of the Lord Maitripa. In this case, for beginners, the Vajrayogini of symbolic meaning is the object of focus. The gathering point of the three roots, etc., is the place of focus. The body, mantra, seed syllable, etc., are the aspects of focus. Unforgettable mindfulness is the knowledge that focuses. Possessing the three non-abidings is the way of how to focus. For those with sharp faculties, all objects and subjects are pure from the beginning, and are merely called Vajrayogini or Sahajayogini, so knowing that no dharma is focused on anything anywhere, and that objectification and non-objectification are the aspects of conceptual thought, which are mutually dependent on delusion, seeing that it is pure from the beginning, so no dharma is found to be transformed and trained, this is liberation from object and subject, so it is also called non-objectification. From the perspective of making that suchness the object of direct perception, it is also called correct objectification. Although it is so, there is nothing to emphasize meditating on the one non-objectification that blocks all objectifications.
Chinese
不缘。 所以，心中想着“不要缘”，并且口中说出来，那些人怎么会知道不缘的要点呢？如果缘于不缘，那就是非常难以摧毁的疾病。这些共同的念诵次第，由于上下续部和各个续部的次第而变得非常多，详细的可以从《金刚空行母》、《桑布扎》和《总相大》中了解，我自己所作的念诵仪轨也在别处。总之，取来具有特征的念珠，观想从啥 (藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍) 字中生出的金刚瑜伽母的眷属化为光，其自性是本尊，形象是五十一个湿人头念珠，然后以左手的无名指的铁钩将念珠向内拨动，从成办一切义利的种子字和咒语中发出红色的光芒，充满身体，净化疾病、邪魔、罪障等，向外发出，焚烧魔障的军队，并将一切外器观想为法生宫殿，一切内情众生观想为薄伽梵母的身体，将这些身之眷属和一切佛陀也以光芒的形式收摄为金刚瑜伽母的形象，融入脐间的种子字，与自己无二无别，观想种子字如光芒般鲜红燃烧，然后默默地念诵心咒，这就是共同的念诵。第二，不共的念诵有五种念诵次第：身明观的念诵、小禁语念诵、舒卷的念诵、金刚念诵，这是最初行者的四种念诵次第；大禁语念诵是经文口诀的直接开示，是瑜伽士殊胜的念诵次第，这是第五种。所有这些，除了身体的要点是用手持念珠外，其他都具备五种禅定的法，从下面稍微提气，然后稍微转动身体，伴随着摇动，身体不停止；口中不断念诵，不被语言中断，口不停止；心中不被烦恼、相和分别念以及其他庸俗的念头中断，不从各自的观想中散乱，心不停止，不离不停止的三者而念诵。其中，第一种是身明观的念诵，首先是成办一切
English
Not focusing. Therefore, those who think "do not focus" and say it out loud, how would they know the key point of not focusing? If they focus on not focusing, that is a disease that is very difficult to destroy. These common recitation sequences vary greatly depending on the upper and lower tantras and the sequences of each tantra. For details, one can learn from the Vajra Yogini, Sambhuta, and General Appearance Great, and my own recitation arrangement is also elsewhere. In short, take the rosary that has the characteristics, and visualize that the assembly of Vajra Yogini arising from the letter HRIH (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Sanskrit Devanagari: ह्रीः, Sanskrit Romanization: hrīḥ, Chinese literal meaning: shame) dissolves into light, its essence is the deity, and its form is a rosary of fifty-one fresh human heads. Then, with the hook of the ring finger of the left hand, pull the rosary inward, and red light radiates from the seed syllable and mantra that accomplish all purposes. Fill the body, purify diseases, evil spirits, sins, etc. Radiate outward, burning the army of obstacles, and visualize all outer vessels as the palace of the Dharma source, and all inner sentient beings as the body of the Bhagavan Mother. Gather these assemblies of bodies and all Buddhas into the form of Vajra Yogini with light rays, and dissolve them into the seed syllable at the navel, becoming inseparable from oneself. Visualize the seed syllable as burning brightly red like light, and then silently recite the heart mantra. This is the common recitation. Second, the uncommon recitation has five recitation sequences: the recitation of visualizing the body clearly, the small restrictive recitation, the recitation of expansion and contraction, and the Vajra recitation. These are the four recitation sequences for the initial practitioner. The great restrictive recitation is the direct instruction of the scripture's oral instructions, and it is the supreme recitation sequence for yogis. These are the five. All of these, except for the body's key point of holding the rosary with the hand, have the five qualities of meditation. Slightly draw the lower breath, then slightly rotate the body, accompanied by shaking, so the body does not stop. The mouth recites continuously, not interrupted by words, so the mouth does not stop. The mind is not interrupted by afflictions, signs and concepts, other ordinary thoughts, and does not stray from its own visualization, so the mind does not stop. Recite without separating from the three that do not stop. Among them, the first is the recitation of visualizing the body clearly. First, accomplish all