Tibetan
ཕྱག་ཆེན་ལྔ་ལྡན་གྱི་ཁྲིད་ཡིག་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་མཛད་པ། ཕྱག་ཆེན་ལྔ་ལྡན་གྱི་ཁྲིད་ཡིག་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་མཛད་པ། ཕྱག་ཆེན་ལྔ་ལྡན་གྱི་ཁྲིད་ཡིག་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་མཛད་པ་བཞུགས། ། ན་མོཿཤྲཱི་གུ་ར་ཝེ། །སྲིད་དང་ཞི་བའི་རོལ་པ་བགྲངས་ཡས་ཀྱིས། །མི་འགྱུར་གདོད་ནས་གྲུབ་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས། །གཉུག་མའི་རང་བབ་མ་བཅོས་བླ་མ་ལ། །བཏུད་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་བྲི། །དེ་ཡང་སྔོན་འགྲོ་བྱང་སེམས་སྦྱོང་བ་དང་། །ཡི་དམ་ལྷ་དང་བླ་མ་བསྒོམ་པ་དང་། །དངོས་གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མཉམ་བཞག་ཅིང་། །རྗེས་ལ་བསྔོ་བས་རྒྱས་གདབ་བཅས་པ་ནི། །ཐུན་ཁོང་རེར་ཡང་ཚང་བར་ཉམས་བླང་ཕྱིར། །ཕྱག་ཆེན་ལྔ་ལྡན་ཞེས་བྱར་ཡོངས་སུ་གྲགས། །དེ་ལ་དང་པོ་བྱང་ སེམས་སྦྱོང་བ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཉིད་ཡིན་དེ་ལ་ཡང་། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བཞིན་པ་འདྲ་བའི། །སྨོན་འཇུག་གཉིས་སོ་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ནི། །འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ཕ་མར་མ་གྱུར་མེད། །བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་བདེ་བའི་ཐབས་མ་ཤེས། །སྡིག་པ་འབའ་ཞིག་སྤྱད་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས། །དེ་ལ་ཀུན་ཁྱབ་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་ནི། །རྟག་ཏུ་བསྒོམ་ཞིང་དེ་དོན་རང་ཉིད་ཀྱིས། །བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་སྙམ་སྙིང་ནས་སྨོན་པའོ། །འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ། །ཕར་ ཕྱིན་དྲུག་གམ་བཅུ་ཡིན་དེ་དག་ཀྱང་། །ཚོགས་གཉིས་ལ་འདུས་དེ་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ཡིན་ལྷག་མཐོང་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །གཉིས་ཀར་གཏོགས་པ་ཞི་གནས་བསམ་གཏན་སྟེ། །དེ་རྣམས་ལེ་ལོ་མེད་པར་བསྒྲུབ་སྙམ་པའི། །དམ་བཅའ་དང་བཅས་རྩེ་གཅིག་སྒྲུབ་པ་ཡིན། །གཉིས་པ་རང་ལུས་ཡི་དམ་ལྷར་བསྒོམ་སྟེ། །ལྷག་ལྷ་དམིགས་གསལ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་། །འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་ཕྱག་བཞི་པ་བསྒོམ་ཞིང་། །སྣང་གྲགས་རིགས་གསུམ་ལྷ་སྔགས་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ལམ་དུ་ཁྱེར་ཞིང་ཐ་མལ་ཞེན་པ་སྤོང་། །གསུམ་པ་རང་ལྷར་གསལ་བའི་སྤྱི་གཙུག་ཏུ། །པད་ཟླའི་སྟེང་བཞུགས་རྩ་བའི་བླ་མ་ནི། །དཀོན་མཆོག་ཀུན་འདུས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་ནི། །བཀའ་བརྒྱུད་བླ་མས་བསྐོར་བར་གསལ་བཏབ་ནས། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེ་ནུས་པས་ཀྱང་། །བླ་མ་མེད་པར་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་མི་སྨིན། །ཁྱད་པར་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཐུ་རྡུགས་པའི། །སྙིགས་མའི་སྐྱེ་བོ་རྨུ་རྒོད་གྱུར་པ་ ལའང་། །དགེ་བའི་སེམས་གཅིག་སྐྱེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། །ཐབས་མཁས་ཚུལ་
Chinese
由昆钦·曲吉雍乃所著《具五支大手印引导文》 由昆钦·曲吉雍乃所著《具五支大手印引导文》 《具五支大手印引导文》由昆钦·曲吉雍乃所著。 那摩 ཤྲཱི་གུ་རུ་ཝེ། （藏文，梵文天城体，Śrī guruve，吉祥上师） 以有寂之戏幻，无量数。 不变本来成就金刚心。 本初自性无作意上师。 敬礼后书写大手印诀窍。 彼亦前行菩提心之修习， 以及本尊天和上师之观修， 正行大手印中入定， 后以回向作印封，如是等。 为于每座皆圆满修持故， 名为具五支大手印，广为人知。 彼中初者菩提 心之修习是，世俗菩提心即是，彼复有， 如欲往和正往二者之， 愿行二者，愿菩提心者， 一切有情无未曾为母者， 虽欲安乐然未识安乐法， 唯行罪恶故于轮回中漂泊， 于彼等恒常修习遍满慈悲， 彼义自身欲成 菩提之心而发愿也，入菩提心乃成佛之因， 六或十度波罗蜜多，彼等亦， 摄于二资粮，是故戒律乃， 福德资粮，观慧乃智慧资粮， 寂止禅定属二者， 欲无有懒惰而修习彼等之， 以誓言而作意，乃为一心修持， 二者自身观为本尊天， 有无特指本尊天皆可， 观修四臂观世音， 将所显、声响、三界，以天、咒、定， 转为道用，舍弃庸常执着， 三者于自身明观为天之顶上， 莲月垫上安住根本上师， 乃一切皈处之总集大金刚持， 明观为由噶举上师围绕， 以三世诸佛之悲悯力， 无上师则所化之相续不成熟， 尤以诸佛之威力衰损之， 五浊恶世之众生转为凶暴者 亦能自生起一善心起， 善巧方便之理
English
The Five-Limbed Mahamudra Instruction Manual by Kunkhyen Chökyi Jungne The Five-Limbed Mahamudra Instruction Manual by Kunkhyen Chökyi Jungne The Five-Limbed Mahamudra Instruction Manual by Kunkhyen Chökyi Jungne is present. Namo Śrī guruve (藏文，梵文天城体，Śrī guruve，Homage to the glorious guru). With countless plays of existence and peace, The unchanging, primordially accomplished Vajrasattva. To the unadulterated, innate state of the Lama, Having bowed, I will write the essential instructions of Mahamudra. That is, the preliminary practice of purifying Bodhicitta, and The deity of Yidam and the contemplation of the Lama, and The main practice of resting in equipoise in Mahamudra, And the subsequent dedication to seal it, all of these are For the sake of practicing completely in each session, It is widely known as the Five-Limbed Mahamudra. Among these, the first, the Practice of purifying Bodhicitta is, relative Bodhicitta itself, and that also has, Like wanting to go and actually going, The aspiration and application, aspiration Bodhicitta is, All sentient beings, there are none who have not been mothers, Though they want happiness, they do not know the means of happiness, They only engage in evil, therefore they wander in Samsara, For them, constantly meditate on all-encompassing love and compassion, And with that meaning, from the heart, aspire to accomplish Enlightenment oneself. Application Bodhicitta is the cause of accomplishing Buddhahood, The six or ten Paramitas, and those also, Are included in the two accumulations, therefore discipline is, The accumulation of merit, insight is the accumulation of wisdom, Calm abiding and contemplation belong to both, Thinking to accomplish these without laziness, With a vow and intention, is to accomplish single-pointedly. The second is to contemplate one's own body as the deity of Yidam, Whether there is a specific deity of Yidam or not is fine, Contemplate the four-armed Lord of the World, and Transform appearances, sounds, and the three realms into the path through the deity, mantra, and Samadhi, Abandoning ordinary clinging. The third, on the crown of one's head, clear as the deity, Resides on a lotus and moon seat, the root Lama, Is the great Vajradhara, the embodiment of all refuges, Visualize being surrounded by the Kagyu Lamas, And through the compassionate power of the Buddhas of the three times, Without a Lama, the minds of those to be tamed will not ripen. Especially for those whose power of the Buddhas has weakened, Even those beings of the degenerate age who have become wild, From the moment a single virtuous thought arises, The skillful means of the way
Tibetan
གྱིས་ཕན་གདགས་གྲངས་ལས་འདས། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ་པའམ། །ལྷག་པར་བསམས་ནས་རྩེ་གཅིག་གསོལ་བ་འདེབས། །མཐར་ནི་ཚར་གསུམ་ཁུག་པའི་དབང་བླངས་ནས། །བླ་མ་འོད་ཞུ་རང་ལ་ཐིམ་པའི་མདོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང་རང་གི་སྒོ་གསུམ་པོ། །དབྱེར་མེད་གྱུར་སྙམ་མ་བཅོས་རང་བབ་བཞག །བཞི་པ་དངོས་གཞི་ཕྱག་ཆེན་བསྒོམ་པ་ལ། །གོ་བྱ་དང་ནི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གཉིས། །དང་པོ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་རྣམ་དག་ཆོས་དབྱིངས་དེ། །ཟབ་གསལ་གཉིས་མེད་མཐའ་བྲལ་འདུས་མ་བྱས། །དེ་ལ་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་དང་། །རྒྱུ་རྒྱུད་དང་ནི་གནས་ལུགས་ཕྱག་ཆེན་དང་། །བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཞེས་ཀྱང་རབ་ཏུ་གྲགས། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་མཁའ་འདྲ་དེ་ཉིད་ལ། །གློ་བུར་རྣམ་རྟོག་གཡོས་པས་བདག་དང་ནི། །བདག་ གིར་བཟུང་སྟེ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས། །རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་གྲུབ། །འདི་ཡི་རང་མཚན་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་ནས། །འཁོར་བའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་ཡིན་པ་དང་། །དེ་ཡི་རྩ་བ་རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཤེས་ན། །མེ་བསད་དུ་བ་ངང་གིས་འགག་འགྱུར་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་སྤངས་པའི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པ་ནི། །ཐར་ལམ་མཆོག་སྟེ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས། །སྔགས་སུ་བསྐྱེད་རིམ་རླུང་སྦྱོར་འབར་འཛག་སོགས། །དུ་མར་གསུངས་དང་མདོ་ལས་ཞི་གནས་ཀྱི། །དམིགས་པ་སྣ་ཚོགས་ལྷག་མཐོང་གཏན་འབེབ་སོགས། །བགྲང་ཡས་གསུངས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡིན། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྟོང་ཉིད་མ་རྟོགས་པར། །འཁོར་བ་ལས་བརྒལ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་མི་སྲིད། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་ཆོས་རྣམས་གང་བསྟན་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཞོལ་ཞིང་འབབ་ཅེས་གསུངས། །འཕགས་པས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི། །སྒོམ་པ་ལྷག་པ་དེ་དོན་ཡིན་ཅེས་གསུངས། །དེ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་སྤོང་ཞིང་སྒོམ་པ་ལའང་། ། མུ་སྟེགས་འགའ་ཞིག་རྟོག་མེད་མཆོག་གི་བདག །ཡིན་སྙམ་འདུ་ཤེས་ལོག་པའི་བསྒོམ་པ་དང་། །རྟོག་མེད་ཏིང་འཛིན་ཧྭ་ཤང་ལུགས་ཡིན་ཞེས། ལས་དང་པོ་ཡི་ཞི་གནས་བཀག་པ་དང་། །ཕྱིས་དུས་གྲགས་ལྡན་ཆེན་པོ་ཕལ་ཆེར་གྱིས། །རྣམ་རྟོག་ཕྲེང་བ་སྒོམ་དུ་སྨྲ་བ་སོགས། །དྲི་མ་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་རབ་སྤངས་ནས། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གིས། །བརྒྱན་པ་ཁ་ཙམ་མ་ཡིན་མྱོང་ཁྲིད་ཀྱིས། །འཁྲིད་བྱས་སྐལ་ལྡན་དག་གིས་ཉམས་མྱོང་བའི། །ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནི། །ལམ་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དང་། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་ལམ་གྱི་བདེན
Chinese
能利益的事超越数量。因此，与诸佛平等，或更加思念，一心祈祷。最终三次获得灌顶后，上师化光融入自身。金刚三和自己的三门，观想无别，安住于未造作的自然状态。第四，正行大印的修习，有理解和实修两种。第一，显有轮回涅槃诸法的自性，本来清净的法界，深邃明澈二者无别，离边无为。这被称为最初的佛，也广为人知是因、传承、实相大印和如来藏。自性清净如虚空的那样，由于突发的分别念动摇，执着于我和我所等，无明等，依缘起规律形成轮回之轮。由上师开示此之自相，知道轮回的根本是我执，而我执的根本是分别念，就像火熄灭后烟自然消失一样。修习断除分别念的空性，是解脱的殊胜道，是证悟那样的方便。密法中生起次第、气脉修习、拙火等，多有讲述，显宗中寂止的各种所缘境、胜观的定解等，讲述了无数。为什么呢？因为没有证悟空性，不可能超越轮回而成就佛果。因此，诸佛所开示的诸法，都趋向和归于空性。圣者们通过修习空性而获得解脱，胜过其他修习，这才是真谛。像这样断除分别念而修习时， 一些外道认为无分别就是至高的我，产生邪见的修习，以及无分别禅定是和尚宗的说法，最初遮止寂止，后来大多数有名的伟人说要修习分别念的串习等，彻底断除有垢的禅定，以诸佛的教言和传承的窍诀来庄严，不是口头说说，而是通过实修引导，引导有缘者体验的，止观双运，是道，是如来藏，是方便之续和道之真
English
The benefits of doing so are beyond number. Therefore, think of it as equal to all Buddhas, or even more, and pray with one-pointedness. Finally, after receiving the empowerment three times, the lama dissolves into light and merges into oneself. The three vajras and one's own three doors, thinking they are inseparable, rest in an unfabricated, natural state. Fourth, the actual practice of Mahamudra, there are two aspects: understanding and practice. First, the nature of all phenomena of appearance and existence, samsara and nirvana, is the dharmadhatu, which is primordially pure. It is profound and clear, non-dual, free from extremes, and unconditioned. This is called the first Buddha, and is also widely known as the cause, lineage, the nature of Mahamudra, and the Tathagatagarbha. In that very nature, which is pure like space, due to the sudden arising of conceptual thoughts, clinging to self and self-possession, ignorance, and so on, the wheel of samsara is formed according to the law of dependent origination. When the lama reveals the self-nature of this, and one knows that the root of samsara is self-grasping, and the root of that is conceptual thought, just as smoke naturally disappears when a fire is extinguished, meditating on emptiness, which is the abandonment of conceptual thought, is the supreme path to liberation, and the means to realize that very thing. In mantra, the generation stage, prana practice, tummo, and so on, are taught in many ways, and in sutra, various objects of focus for shamatha, the determination of vipashyana, and so on, are taught in countless ways. Why is that? Because without realizing emptiness, it is impossible to transcend samsara and attain Buddhahood. Therefore, whatever dharma the Buddhas have taught, it is said that it inclines and flows towards emptiness. The noble ones are liberated by meditating on emptiness, and that is the meaning of surpassing other meditations. In this way, when abandoning conceptual thoughts and meditating, some non-Buddhists think that non-conceptuality is the supreme self, and engage in meditation with wrong views, and the non-conceptual samadhi is said to be the Huashang school, initially preventing shamatha, and later most of the famous great ones say to practice the chain of conceptual thoughts, and so on, completely abandoning meditation with defilements, adorned with the words of the Buddhas and the instructions of the lineage, not just in words, but through experiential guidance, those fortunate ones who have experience, the union of samadhi and wisdom, is the path, the essence of the Sugata, the tantra of means, and the truth of the path.