Tibetan
འང་འཇུག་པ་ལས། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོས་ཀྱང་། །གསུམ་དམིགས་ཡོད་ན་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་ན་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་གསུངས། །ཅེས་པ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་སོགས་ལས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བ་མཐའ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འཁོར་གསུམ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་མཚོན་ན་འཇུག་པར། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱ་ལེན་པོ་གཏོང་པོས་སྟོངས། །ཞེས་ པ་ལྟར། ཡུལ་དང་དངོས་པོ་བྱེད་པ་པོ་གསུམ་ལ་དམིགས་པའོ། །འདིའི་འཁོར་གསུམ་དམིགས་བྲལ་གྱི་ཤེས་རབ་དངོས་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ལས་གཞན་ལ་མེད་ཅིང་། ལུང་དང་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་རྗེས་མཐུན་རྟོགས་པ་ནི་སོ་སྐྱེ་ལའང་ཡོད་དོ། །སྤྱིར་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་འཆིང་ལ། ཤེས་རབ་མེད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་འཁོར་བར་འཆིང་བས་གཉི་ག་ཟུང་འབྲེལ་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་པས་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། འཁོར་གསུམ་རྙོག་མེད་ཅེས་པས་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་ཞུས་པའི་མདོར། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འཆིང་ལ། ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་འཁོར་བར་འཆིང་བས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ཞིག་དགོས་སོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་ཚོགས་དེ་གང་ལ་བསྔོ་བའི་ཡུལ་རྒྱལ་བ་སྐུ་བཞི་ནི། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐར་ཐུག་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་སྟེ་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དག་གིས་ཕན་པ་བླ་ན་མེད་པ་སྒྲུབ་པའི་བདག་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའོ། །དེའང་འཕགས་པ་ཀླུས། གང་ཞིག་གཅིག་དང་དུ་མ་ཡང་མིན་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་ཚོགས་ཆེན་པོའི་གཞིར་གྱུར་པ། །དངོས་མེད་ཉིད་མིན་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རོ་མཉམ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། །གོས་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞི་ཞིང་མི་མཉམ་མཉམ་ལ་ཁྱབ་པ་རབ་ཏུ་སྤྲོས་མེད་པ། །སོ་སོར་རང་གིས་རིག་བྱ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དཔེ་མེད་དེ་ལ་བདག་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། མཚན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། །དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བདག་ཉིད་ནི། །ཐེག་ཆེན་ཉེ་བར
Chinese
又如《入行论》所说：即使为了圆满正等觉而回向，如果存在三轮执著，那就是世间的。如果没有执著，那就是佛陀所说的超越世间的波罗蜜多。如是，如《胜母经》等所说，所有带有执著的善根，都被称为菩萨的魔业。其中的三轮是：以布施为例，如《入行论》所说：布施、施者、受者皆空。即是对境、事物、作者三者的执著。这种三轮无缘的智慧，实际上只有圣者才有，而通过经文和上师的教导而获得的相似证悟，凡夫也有。一般来说，缺乏方便的智慧会将人束缚于寂灭的单方面，而没有智慧的方便会将人束缚于轮回，因此两者需要结合起来修持。所以，这里说“一切众生”是指方便大悲心，说“三轮清净”是指智慧空性。同样，《无尽慧经》中说：缺乏方便的智慧会将人束缚于涅槃，而缺乏智慧的方便会将人束缚于轮回，因此需要两者结合。如是宣说。将善根回向的对境四身是：法身、报身、化身和自性身。其中，法身是证悟法界究竟自性的智慧，是诸位善逝为利益众生而成就无上利益的根本因。对此，圣者龙树说：既非一亦非多，自他二利圆满大基石，非有非无如虚空，味等难悟之自性。无染无变寂灭不平等，平等周遍极无戏论性，各别自证诸佛之法身，无与伦比于彼我敬礼。如是说。报身是，《现观庄严论》中说：具三十二相，八十随好者，乃为大乘之
English
Furthermore, as stated in the *Bodhicaryāvatāra*: Even if dedicated to perfect enlightenment, if the three spheres are fixated upon, it is worldly. If there is no fixation, then the Buddhas proclaim it as the transcendent pāramitā. Thus, as stated in the *Mother Sutra* and others, all virtuous deeds with fixation are said to be the deeds of Māra for Bodhisattvas. The three spheres are: In terms of generosity, as stated in the *Bodhicaryāvatāra*: Generosity, the object of generosity, the receiver, empty of the giver. That is, fixation on the object, the thing, and the doer. The actual wisdom of non-fixation on these three spheres is only possessed by the noble ones, but the understanding that accords with it through scripture and the instructions of the guru is also possessed by ordinary beings. In general, wisdom without skillful means binds one to a one-sided peace, and skillful means without wisdom binds one to saṃsāra, so both must be practiced in union. Therefore, here, "all sentient beings" indicates the skillful means of great compassion, and "without the impurity of the three spheres" indicates the wisdom of emptiness. Similarly, in the *Akṣayamati-nirdeśa Sūtra*, it is said: Wisdom without skillful means binds one to nirvāṇa, and skillful means without wisdom binds one to saṃsāra, so a union of the two is necessary. Thus it was taught. The objects to which the accumulation of merit is dedicated are the four kāyas of the Victorious Ones: the Dharmakāya, the Sambhogakāya, the Nirmāṇakāya, and the Svābhāvikakāya. Among these, the Dharmakāya is the wisdom that directly realizes the ultimate nature of the Dharmadhātu, and it is the primary cause for the Sugatas to accomplish unsurpassed benefit for beings. Regarding this, the noble Nāgārjuna said: That which is neither one nor many, the great foundation for the perfection of benefit for self and others, neither non-existent nor existent, like space, of equal taste, difficult to realize in its nature, without attachment and without change, peaceful and neither unequal nor equal, pervasive and utterly free from elaboration, to the Dharmakāya of the Victorious Ones, which is to be individually realized by oneself, incomparable, to that I pay homage. Thus he said. The Sambhogakāya is, as stated in the *Abhisamayālaṃkāra*: Possessing the thirty-two marks and eighty signs, it is close to the Mahāyāna.
Tibetan
་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ཐུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེད། ། ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་འབྱོར་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་སྐུར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་ཕྱོགས་སུ་མ་ཆད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྐུ་དང་ཞལ་སོགས་སུ་གསུངས་པ་དེའོ། །དེའང་ཞིང་དང་འཁོར་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་གོ །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཉི་མ་དང་འོད་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རང་གཟུགས་ཞིང་དག་པ་དང་མ་དག་པ་ཅི་རིགས་པ་རྣམས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་ཛམྦུའི་གླིང་དུ་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པ་རྣམས་དང་། སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་འཕགས་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་དུ་སྟོན་པ་དང་། མཆོད་སྡོང་དང་གཟེངས་དང་ཟམ་པ་ལ་སོགས་པ་བེམ་པོའི་ཚུལ་དུ་སྟོན་པ་རྣམས་དང་། བཟོ་བོ་སྤྲུལ་སྐུ་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་རབ་དགའ་འདུལ་བའི་ཕྱིར་པི་ཝང་ ལེན་པར་སྤྲུལ་པ་སོགས་ཡིན་པར་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་བཞེད་ཀྱང་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་ཉིད་རྒྱལ་རིགས་སོགས་སུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་ཚུལ་དེ་སྐྱེ་བ་སྤྲུལ་སྐུ། བཟོ་གནས་ལ་མཁས་པར་སྟོན་པའི་ཚེ་བཟོ་སྤྲུལ་སྐུ། བྱང་ཆུབ་བརྙེས་པར་སྟོན་པ་ནས་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུར་འཕགས་ཡུལ་གྱི་མཁས་པ་དག་གི་གཞུང་དུ་གསལ་ཞིང་། དེ་ལྟར་གྱི་ཚེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བཟོ་དང་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཆེ། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྟག་སྟོན་པ། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འདི་ནི། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཐབས་ཆེན་པོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ལུང་དོན་དང་ཡང་འབྱོར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི། རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞི་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། འདི་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་ཀླུས། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལས་གྲོལ་ནམ་མཁའ་མཉམ་པར་གནས་པ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན། ། དག་པ་ཞི་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པར་དབེན་ལ་མཆོག་ཏུ་ཞི་བའི་རང་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་རྟོགས་བྱ་ཉིད། །རྟོགས་པར་དཀའ་ཞིང་རྣམ་པར་དཔྱད་དཀའ་ནང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཁྱབ་པ་མཚན་མེད་རྣམ་རྟོག་དང་། །བྲལ་བ་གཅིག་པུའི་སྐུ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམ
Chinese
为了受用。 认为能仁的受用是圆满报身。 如是所说，如来之色身的财富，显现为无不圆满之身，然因远离自性，故非局限于一方。因此，金刚乘中说为一切相之身和面容等。 也是因为净土和眷属完全清净的缘故，圆满受用的法唯有大乘。 化身是：如来于圆满报身中现前成佛后，立即如太阳和光芒般，自然成就之事业的自性，显现于清净与不清净等各种刹土中。 殊胜化身于瞻部洲（Jambudvipa）示现十二行仪等，以及转生化身示现圣者和凡夫等众生之相，还有示现佛塔、旗帜和桥梁等无情物之相，以及工巧化身为了调伏乐神王乐欢而化现为弹奏琵琶等，藏地学者们如是认为，然而殊胜化身本身，如示现转生为国王等种姓之相，即为转生化身。 示现精通工巧技艺之时，即为工巧化身。 从示现证得菩提开始，即为殊胜化身，此于印度圣地之智者们的论典中有所阐明。 若是如此，则《经庄严论》中云：工巧与转生，以及大菩提，常示现涅槃，此佛之化身，是解脱之大方便。 如是所说之经文意义也相符。 自性身是：以证悟法身之力量所获得的，一切法之自性，即寂灭大乐。 此于金刚乘中，因以无上不变之大乐而超胜，故说为大乐身。 又是龙树论师云：解脱三界之行境，等同虚空而安住，乃一切事物之自性。 清净寂灭且瑜伽远离，极度寂灭之自性，乃瑜伽士所应证悟。 难以证悟且难以分别，利益内外周遍，无相离于分别之。
English
For enjoyment. It is considered that the enjoyment of the Able One is the complete enjoyment body. As it is said, the wealth of the form body of the Sugatas appears as a body without any incompleteness, but because it is devoid of self-nature, it is not limited to one side. Therefore, in the Vajrayana, it is said to be the body and face of all aspects. Also, because the field and retinue are completely pure, the Dharma that is fully enjoyed is only the Mahayana. The Nirmanakaya is: immediately after the Sugata manifests enlightenment in the Sambhogakaya, the self-nature of the activity that is naturally accomplished like the sun and light appears in various pure and impure fields. The supreme Nirmanakaya shows the twelve deeds in Jambudvipa, and the birth Nirmanakaya shows beings such as noble ones and ordinary beings, and the appearance of inanimate objects such as stupas, banners, and bridges, and the craftsman Nirmanakaya transforms into playing the lute in order to subdue the king of the Gandharvas, Raba Dga'. Although Tibetan scholars think so, the supreme Nirmanakaya itself, such as showing the appearance of being born into the royal family, is the birth Nirmanakaya. When showing expertise in craftsmanship, it is the craftsman Nirmanakaya. From the beginning of showing the attainment of Bodhi, it is the supreme Nirmanakaya, which is clarified in the treatises of the wise men of the holy land of India. If so, then the Ornament of the Sutras says: Craftsmanship and rebirth, and great Bodhi, always show Nirvana, this Nirmanakaya of the Buddha, is the great means of liberation. The meaning of the sutra as it is said is also consistent. The Svabhavikakaya is: the nature of all dharmas obtained by the power of the realization of the Dharmakaya, that is, the great peace of quiescence. This is superior in the Vajrayana because it is distinguished by the supreme and unchanging great bliss, so it is said to be the body of great bliss. Again, Master Nagarjuna said: Liberated from the realm of the three worlds, abiding equally with the sky, is the self-nature of all things. Purity is peaceful and yoga is separated, the self-nature of extreme peace is what the yogi should realize. Difficult to realize and difficult to distinguish, benefiting inside and outside, pervasive, without characteristics, separated from discrimination.