Tibetan
་པའི་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་ངམ་ཞེ་ན་དེའི་ལན་དུ་གཉིས་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་ནི་རང་བཞིན་དང་ཞེས་པས་ལམ་ཤེས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གཞན་དོན་དུ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྒྱུར་དགོས་པས་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་དེ་ལམ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་ཉོན་མོངས་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཁ་ཅིག ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་ལ་འདོད་པ་དང་། གཞན་དག་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལ་འདོད་པ་དང་། འགའ་ཞིག་དགེ་རྩ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་འདོད་པ་དང་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི་ས་དང་པོ་ནས་ཉོན་མོངས་སྤངས་ཟིན་པས་བསལ་ལ། གཉིས་པ་ཡང་རྒྱུད་བླར་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་སྤོང་བའི་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ངོས་འཛིན་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ལ་མཛད་པས་ཆེད་དུ་གཉེར་ནས་མི་སྤོང་བ་འགལ་ལོ། །དེས་ན་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་དུ་མ་དང་། མཁས་གྲུབ་གཡག་པས་གསུམ་པ་ཉིད་ལ་བཞེད་པ་ལྟར་འཐད་དེ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ཅིང་། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པས་བསམ་བཞིན་དུ་སྲིད་པར་གཞན་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་འདོད་པའི་འདུན་པའམ་སྲེད་པ་ནི་སྐབས་འདིར་བསྟན་གྱི་མི་སྤོང་རྒྱུའི་དགེ་རྩ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་ཡིན་ཞིང་། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དགེ་རྩ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཉོན་མོངས་བརྒྱད་གསུངས་པའི་གཅིག་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གིས་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན། བཏགས་པའི་དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད། སྤང་བྱར་དོགས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན། གང་ཟག་གཞན་ལ་སྤང་བྱར་བསྟན་པ། དོགས་པའི་གནས་གཞན་དཔྱད་པ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ་དང་བདུན་ལས། དང་པོ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ལྟར། འདིས་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་མཁས་དེ་ཉན་ཐོས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བསྟན་པའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཟིན་ན། ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ས་བརྒྱད་པ
Chinese
如果问，是否特意努力断除烦恼？回答是，第二种自性支分，即“自性”，意思是说，道智不会特意努力断除烦恼。因为那些烦恼是为利益他人而在轮回中受生的因，所以不特意努力断除烦恼，这是道智的自性。这样宣说了。那么，烦恼是什么呢？对此，有些人认为是烦恼的自性，另一些人认为是烦恼的习气，还有些人认为是与善根相应的烦恼。其中，第一种从初地开始就已经断除了烦恼，所以排除。第二种，在《宝性论》中，以俱生和随行两种，将二障特意努力断除的所知障定义为烦恼的习气，所以特意努力不予断除是相违的。因此，如同以前的许多智者和克珠雅巴所认为的那样，第三种是合理的。即被证悟空性的智慧所摄持，并被缘众生的慈悲心所策发，从而希望有意识地在轮回中为利益他人而受生的意愿或贪欲，是此处所说的不应断除的与善根相应的烦恼。在《慧海请问经》中，宣说了八种与善根相应的烦恼，这是其中之一。对此，以烦恼之名命名的原因、命名的必要、对实事造成损害、产生应断除的怀疑的原因、向他人显示应断除、其他怀疑之处的分析、与证明的教证相结合，共有七点。第一点是，如同烦恼将众生束缚于三界一样，这也能将菩萨束缚于三界。第二点是，为了显示菩萨的方便善巧胜过声闻，即为了了解菩萨的方便善巧如果摄持，即使没有断除烦恼，也能转化为菩提道。第三点不是烦恼的自性，因为被菩萨相续中的特殊方便智慧所摄持，所以转化为大乘道，并且是八地
English
If asked, does one deliberately strive to abandon afflictions? The answer is, the second branch of self-nature, namely "self-nature," means that the wisdom of the path does not deliberately strive to abandon afflictions. Because those afflictions are the cause for taking birth in samsara for the benefit of others, therefore not deliberately striving to abandon afflictions is the self-nature of the wisdom of the path. This is how it is proclaimed. So, what are the afflictions? Regarding this, some consider it to be the nature of afflictions, others consider it to be the imprints of afflictions, and still others consider it to be afflictions associated with virtuous roots. Among these, the first is eliminated because afflictions have already been abandoned from the first ground. The second, in the Ratnagotravibhāga, defines the obscuration of knowledge, which is deliberately strived to be abandoned by both coemergent and subsequent obscurations, as the imprints of afflictions, so deliberately striving not to abandon it is contradictory. Therefore, as many previous scholars and Khedrup Yagpa considered the third to be reasonable. That is, the desire or craving to consciously take birth in samsara for the benefit of others, being seized by the wisdom that realizes emptiness and aroused by compassion that focuses on sentient beings, is the affliction associated with virtuous roots that should not be abandoned as taught here. In the Sutra Requested by Sagaramati, one of the eight afflictions associated with virtuous roots is taught. Regarding this, the reason for naming it with the name of affliction, the necessity of naming it, the harm it causes to reality, the reason for the arising of doubt about whether it should be abandoned, showing it to others as something to be abandoned, analyzing other places of doubt, and combining it with the scriptural proof, there are seven points. The first point is that just as afflictions bind beings to the three realms, this also binds bodhisattvas to the three realms. The second point is to show that the skillful means of bodhisattvas are superior to those of śrāvakas, that is, to understand that if the skillful means of bodhisattvas are seized, even without abandoning afflictions, it can be transformed into the path to enlightenment. The third is not the nature of affliction, because it is seized by the special skillful wisdom in the continuum of the bodhisattva, so it is transformed into the Mahayana path, and it is the eighth ground.