Tibetan
ང་། ངོ་བོ་ལྟར་རུང་བའི་བདག་ཉིད་དག་ནི་མ་གྲུབ་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་མེས་གྲང་རེག་འགོག་པ་ལྟ་བུ་དང་། གཉིས་པ་ནི་དུ་བས་གྲང་རེག་འགོག་པ་ལྟ་བུ་དང་། གསུམ་པ་ནི་མེ་མེད་པས་དུ་བ་འགོག་པ་ལྟ་བུ་དང་། བཞི་པ་ནི་སྣང་རུང་བུམ་པ་མ་དམིགས་པས་སྣང་རུང་བུམ་པ་འགོག་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་བཞིན་འགལ་དམིགས་དང་། རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ་གོ་བྱེད་དུ་བསྟན་པས་རིམ་པ་ལྟར་མེས་བ་མོའི་རེག་པ་འགོག་པ་ལྟ་བུ་ཁྱབ་བྱེད་འགལ་བ་དམིགས་པ་དང་། ཤིང་བཀག་ནས་ཤ་པ་འགོག་པ་ལྟ་བུ་ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པ་དག་ཀྱང་གོ་བྱེད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། མེའི་འབྲས་བུས་གྲང་རེག་འགོག་ནུས་ན་མེ་རྒྱུ་རྟགས་སུ་བཀོད་པས་ཀྱང་གྲང་རེག་འགོག་ནུས་པར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མེའི་དངོས་རྒྱུ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་ཕྱོགས་ཆོས་ངེས་མི་ནུས་ཤིང་རྒྱུ་ཙམ་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་གྲང་རེག་དེ་དང་འགལ་བ་མེ་ཡི་ནི་རྒྱུ་བུད་ཤིང་དམིགས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱབ་པ་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། མེ་རྒྱུ་བུད་ཤིང་གིས་གྲང་རེག་འགོག་པའི་སྦྱོར་བ་གང་ཞིག མེའི་རྒྱུ་མཚན་བུད་ཤིང་དག་ནི་གྲང་རེག་དང་འགལ་བ་ཉིད་མེད་ན་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་རྒྱུ་མཚན་འགལ་ན་གོ་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་པར་བསྟན་ཏེ། གདུང་བར་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་མེ་ཉེ་བས་གྲང་འབྲས་སྤུ་ལོང་བྱེད་འགོག་པ་ལྟ་བུ་རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་རང་བཞིན་དམིགས་པ་དང་། དུ་བས་གྲང་འབྲས་སྤུ་ལོང་བྱེད་འགོག་པ་ལྟ་བུ་རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་དམིགས་པ་གཉིས་གོ་བྱེད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་དྲུག་དང་བསྡོམས་པས་འདིར་བརྒྱད་གསུངས་ལ། རྣམ་ངེས་ལས་དེའི་སྟེང་དུ་དུ་བ་མེད་པས་དུ་བའི་དངོས་རྒྱུ་འགོག་པ་ལྟ་བུ་དངོས་འབྲས་མ་དམིགས་པ་དང་། མེས་གྲང་རེག་གི་དངོས་རྒྱུ་འགོག་པ་ལྟ་བུ་འབྲས་བུ་དང་འགལ་བའི་རང་བཞིན་དམིགས་པ་གཉིས་ཏེ་བཅུ་གསུངས་སོ། །མེ་རྒྱུ་ཙམ་གྱིས་གྲང་རེག་འགོག་མི་ནུས་ན་མེ་འབྲས་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་གྲང་རེག་འགོག་མི་ནུས་པར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན་གྲང་རེག་དང་འགལ་བ་མེའི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་གཞི་འགར་གྲང་རེག་འགོག་པ་ལ་ཡང་རང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མེ་དེ་ཉེ་བར་ཡོད་པའི་ཡུལ་དེ་དང་ནི་དུས་དེ་དང་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་མ་ཚུལ་དུ་དཀུ་བའི་དུ་བ་ལྟ་བུ་ལ་ལྟོས་པར་འདོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་གཞི་འགར་གྲང་རེག་འགོག་སྲིད་ཅིང་ཡུལ་དུས་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ལས་གཞན་དུ་ན་གྲང་རེག་འགོག་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞི་འགར་མི་གྲང་བ་སྟེ་གྲང་རེག་མེད་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་འགལ་འབྲས་ཐལ་བ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གིས་འབྲས་རྟགས་སྡུད་པ་ཤཱཀྱའི་འོ། །བྲམ་ཟེས་འགལ་བའི་རྒྱུ་དམིགས་རྟགས་མིན་པར་མ་ཟད་འགལ་འབྲས་ཀྱང་ཙམ་པོ་རྟགས་མིན་པར་ཁྱད་པར་དགོས་སོ་ཞེས་སོ། ། གསུམ་གྱི་གྲངས་ངེས་རྒྱས་པར་བཤད། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་གཞན་དུ་འདོད་པ་དགག ལྟར་སྣང་ཡང་དག་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚོགས་པས་འབྱུང་རུང་དཔོག་པ་རང་བཞིན་ཡིན། རོ་ལས་གཟུགས་སོགས་དཔོག་པ་འབྲས་རྟགས་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟགས་ཡང་དག་ལ་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་ན་རྒྱུ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་རུང་དཔོག་པ་རྟགས་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་ཇི་ལྟར་འདུ་ཞེ་ན། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གྲངས་ཚང་བ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་རུང་བ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་འབྱུང་རུང་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཞིག མྱུ་གུ་འབྱུང་རུང་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མྱུ་གུ་འབྱུང་རུང་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་ནི་མི་ལྟོས་པར་ཁྱོད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་རྒྱུ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངེས་ཅིའི་ཕྱིར་དཔོག་པར་མི་བྱེད་ཅེ་ན། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཚོགས་ཚང་བ་ཙམ་མྱུ་གུའི་རྒྱུད་རྒྱུར་གྱུར་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིན་པ་དེ་རང་གི་ཆོས་ཅན་ལ་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་འབྱུང་ངེས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་ནི་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ནུས་པ་རྣམས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ་འགྱུར་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། བར་འདིར་གེགས་བྱེད་པ་དག་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མ་གྱུར་པའི་རོའི་རྟགས་ལས་གཟུགས་སོགས་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་རྟགས་གསུམ་དུ་ཇི་ལྟར་འདུས་ཞེ་ན། བུ་རམ་གྱི་རོ་ད་ལྟར་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་དངོས་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་གཟུགས་དང་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་གཞི་འགར་ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ལས་རྟོགས་པ་དེ་འབྲས་རྟགས་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཁྱོད་གཞི་འགར་རང་གི་རྒྱུ་རོ་སྔ་མ་དེའི་ཆོས་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དངོས་སུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ
Chinese
我。本体如是的自性，是因为存在于未成立的事物中。其中，第一种就像火能阻止寒冷触觉一样；第二种就像烟能阻止寒冷触觉一样；第三种就像没有火能阻止烟一样；第四种就像没有见到能见的瓶子就能阻止能见的瓶子一样。由于显示了自性相违的现见和自性不现见作为能知，因此，依次就像火能阻止冰雹的触觉一样，是现见了遍及的相违；就像遮挡木头就能阻止吃肉一样，也应知遍及的不现见作为能知。第三，如果火的果能阻止寒冷触觉，那么将火的因作为标志也能同样阻止寒冷触觉吗？如果将火的真实因作为标志，就不能确定周遍，如果仅将因作为标志，那么与寒冷触觉相违的火的因，即现见木柴作为标志的论式，那个有法，是具有周遍颠倒的，因为以火的因木柴阻止寒冷触觉的论式，任何作为火的理由的木柴，如果没有与寒冷触觉相违的自性，即是没有的缘故。这显示了理由相违时，存在转变为能知的情况，就像靠近燃烧的差别火，能阻止寒冷果实毛发竖立一样，是现见了与因相违的自性；就像烟能阻止寒冷果实毛发竖立一样，显示了现见与因相违的果实这二者作为能知。这样，与之前的六种加在一起，这里说了八种。在《释量论》中，在其基础上，加上了没有烟，就像阻止烟的真实因一样，是不现见真实果，以及就像火能阻止寒冷触觉的真实因一样，是现见与果相违的自性这两种，共说了十种。如果仅凭火的因不能阻止寒冷触觉，那么仅凭火的果也不能同样阻止寒冷触觉，如果这样认为，那么与寒冷触觉相违的火的果有法。你在某些处所阻止寒冷触觉时，也想要依赖于作为自己因的火，那个火靠近存在的处所，以及那个时间等等，不符合情况地弯曲的烟雾等，因为你在某些处所可能阻止寒冷触觉，并且由于处所时间等而有所差别，否则寒冷触觉
English
I. The very nature of being suchness exists in things that are not established. Among them, the first is like fire preventing cold touch; the second is like smoke preventing cold touch; the third is like the absence of fire preventing smoke; the fourth is like not seeing a visible pot preventing a visible pot. Because the perception of contradictory nature and the non-perception of nature are shown as valid cognizers, therefore, sequentially, like fire preventing the touch of hail, it is the perception of the pervasive contradiction; like blocking wood prevents eating meat, it should also be known that the non-perception of the pervasive is a valid cognizer. Third, if the effect of fire can prevent cold touch, then can placing the cause of fire as a sign also similarly prevent cold touch? If the actual cause of fire is placed as a sign, the pervasion cannot be determined, and if only the cause is placed as a sign, then the cause of fire that contradicts cold touch, that is, the argument of perceiving firewood as a sign, that subject, is one with a mistaken pervasion, because any argument of firewood as the cause of fire preventing cold touch, any firewood that is the reason for fire, if it does not have a nature that contradicts cold touch, that is, because it does not exist. This shows that when the reason contradicts, there is a case of becoming a valid cognizer, like the distinction of approaching the burning fire, preventing the cold effect of hair standing on end, it is the perception of the nature that contradicts the cause; like smoke preventing the cold effect of hair standing on end, it shows the perception of the effect that contradicts the cause as two valid cognizers. Thus, adding to the previous six, here eight are mentioned. In the Pramāṇavārttika, on top of that, adding the absence of smoke, like preventing the actual cause of smoke, which is the non-perception of the actual effect, and like fire preventing the actual cause of cold touch, which is the perception of the nature that contradicts the effect, these two, a total of ten are mentioned. If only the cause of fire cannot prevent cold touch, then only the effect of fire cannot similarly prevent cold touch, if you think so, then the effect of fire that contradicts cold touch, the subject. When you prevent cold touch in some places, you also want to rely on the fire that is your cause, the place where that fire is close, and that time, etc., like the smoke that bends inappropriately, because you may prevent cold touch in some places, and because it is distinguished by place, time, etc., otherwise cold touch
Chinese
因为会于基上错乱的缘故。如以无寒触，即无冷触，成立于基上，则如立相反之果为相。又以果相总摄，是释迦的。婆罗门说，不但相反之因非为所缘之相，而且相反之果亦非仅是相，必须要有差别。\ 三之数量决定广说。 第二有二：破斥认为真实为他，破斥相似为真实。初者有二：以集合能生推度为自性，从味推度色等为果相。初者是：若于真相似决定为三，则以因集合能生果推度如何归入于三相之中耶？以苗芽之因集合圆满立为相，从彼推度果苗芽能生之苗芽之因集合圆满，是有法，于基上成立果苗芽能生，是为自性之理，谓彼是成立之真相似，苗芽能生是汝之自性之故，苗芽能生不待汝之因外之因事，从汝之近取所生之故。若尔，因集合为何不推度果决定生耶？仅是苗芽之因集合圆满，成为苗芽之因者，是有法，汝是彼，于自之有法成立果苗芽决定生，则周遍不定是汝，谓汝生果苗芽，彼汝之成为果之能力，与后后转胜相连，即是依赖于转变之故。有周遍，谓于此中有能为障碍者之故。第二是：若尔，于未成为因果之味相，从相推度色等之理，如何归入于三相之中耶？今有蔗糖之味，是有法，与汝及实因集合为一所依赖之色与触等，于基上从汝之相所了知者，是依于果相，谓汝于基上真实随推自之因前味之法，今生色之能力
English
Because it will be confused on the basis. For example, if the absence of cold touch, i.e., the absence of cold sensation, is established on the basis, it is like establishing the opposite result as a sign. Furthermore, the fruit sign is summarized by "again," which is Shakya's. The Brahmin says that not only is the opposite cause not an object of cognition, but also the opposite result is not merely a sign; there must be a distinction. The determination of the number three is explained in detail. The second has two parts: refuting the view that the real is something else, and refuting the view that the apparent is real. The first has two parts: inferring the possibility of arising from a collection is nature, and inferring form, etc., from taste is the effect sign. The first is: if the valid sign is determined to be three, then how is the inference of the possibility of a result arising from a collection of causes included in the three signs? The complete collection of causes for a sprout is posited as a sign, and from that, the complete collection of causes for a sprout that can produce the result, a sprout, is inferred. This, the complete collection of causes for a sprout, is the subject. On the basis, establishing the possibility of a sprout arising as a result is a reason of nature, because it is a valid sign of establishment. The possibility of a sprout arising is said to be your nature, because the possibility of a sprout arising does not depend on a cause other than your cause, but arises from your immediate cause. If so, why is the definite arising of a result not inferred from a collection of causes? The mere complete collection of causes for a sprout, which has become the cause of a sprout, is the subject. That you are it, establishing the definite arising of the result, a sprout, on your own subject, is uncertain in pervasion, because your production of the result, a sprout, is related to the fact that the powers that have become your result become increasingly superior, that is, dependent on change. There is pervasion, because there is the possibility of obstacles occurring in between. The second is: if so, how is the reason for inferring form, etc., from the sign of taste that has not become a cause and effect included in the three signs? The taste of sugarcane that exists now is the subject. That form, touch, etc., which depend on you and a single collection of substantial causes, are cognized on the basis from your sign, depends on the effect sign, because you actually infer on the basis the power of your previous taste, which is the cause, to produce the present form.