Tibetan
་གནས། །ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་བཅུས་སྟོན་ནོ། །རྣམ་དབྱེ་གསུམ་པའི་འདྲེན་ཚུལ་ནི། ནས་དང་། ལས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དྲུག་པའི་འདྲེན་ཚུལ་ནི། ག་ངའི་མཐར་གིའོ། །ད་བ་སའི་མཐར་ཀྱིའོ། །འའི་མཐར་འིའོ། །ན་མ་ར་ལའི་མཐར་གྱིའོ། །བདུན་པའི་འདྲེན་ཚུལ་ནི། གའི་མཐར་རུ་ལ་སྦྱར་བ་སོགས་སོ། །བོད་པའི་འདྲེན་ཚུལ་ནི། མིང་གང་ཡིན་གྱི་ཐོག་མར་ཀྱེ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཞན་ཡང་རྟགས་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་རང་རང་གི་རྟགས་དང་མཐུན་པར་སླར་བསྡུ་སོགས་དགུ་འདྲེན་ཏེ། དེ་ལ་སླར་བསྡུ་ནི་རྗེས་འཇུག་བཅུའི་མཐར་ཨོ་སྦྱར་བ་སྟེ། གཞག་གོ་ཞེས་སོགས་ལྟ་བུའོ། །ལྷག་བཅས་ནི་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་སྟེ་དང་། ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་དེ་དང་། ནས་དང་། ཅིང་ལ་སོགས་པའོ། །འབྱེད་སྡུད་ནི་རྗེས་འཇུག་བཅུ་ལ་མ་སྦྱར་བ་སྟེ། འཛེག་གམ། འོང་ངམ་ཞེས་སོགས་ལྟ་བུའོ། །བསྣན་པ་ནི་ངེས་གཟུང་སྟེ། དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ནི་དང་། ཤུགས་ལ་བསྟན་པའི་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ན་ཞེས་པ་རྣམས་སོ། །ན་མཐའ་ཡིན་ན། ངེས་གཟུང་ནི་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་པོ་ནི། མཁྱེན་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ཕོའི་རྟགས་ཡིན་པས་ཕོའི་ཡི་གེ་སྦྱར་བ་དང་། གསུམ་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་མོའི་རྟགས་ཡིན་ཀྱང་ཕོའི་ཡི་གེ་སྦྱར་བ་གཉིས་སོ། །དགག་པ་ནི། མིང་མཐར་ཕོ་ཡིག་ཐོབ་པ་ལ་མོ་ཡིག་སྦྱར་བ་ནི་མ་རིག་པ་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །མོ་ཡིག་ཁོ་ན་ཐོབ་པ་ནི་རེག་བྱ་ཞེས་སོགས་ལྟ་བུའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི། འགྱུར། ཡིན། ཡོད་ཅེས་མིང་མཐའ་དང་མཐུན་པར་སྦྱར་བའོ། །ཚིག་རྒྱན་ནི། ས་རི་ཞེས་པ་ཡོངས་སུ་དང་། ཨ་ནུ་ཞེས་རྗེས་སུ་ལ་འཇུག་པ་ལྟ་བུའོ། །དུས་ལ་འཇུག་པ་འདྲེན་པ་ནི། དེའི་ཚེ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དུས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་གོ །དེ་དག་ཀྱང་སྔ་ཤུགས་འདྲེན་པས་འབྱུང་ཞེས་པ་ནི། རྣམ་དབྱེ་བདུན་བོད་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སླར་བསྡུ་སོགས་དགུ་པོ་དེ་དག་རང་རང་གི་ཡི་གེ་སྔ་མའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྦྱོར་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་འདྲེན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་ནང་སེལ་གང་འཇུག་པ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་ཅད་ཕྱེད་དང་ལྔ་སྟེ། ལོ་ཙྭ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འགྱུར་བྱེད་པའི་ཚེ་གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་དག་ནང་ཚན་གྱི་བྱེ་བྲག་གང་ལ་འཇུག་པ་བརྟག་སྟེ། སཾ་སྐྲྀ་ཏའི་སྐད་དུ་ཁྱད་གཞི་ཕལ་ཆེ་བ་ཅིག་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཐར་སྦྱར་ཡོད་པ་རྣམས། འོག་མ་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་གང་ཡིན་པ་དེའི་མིང་དོན་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་
Chinese
གནས། །这些等等用十个词句来表示。第三种变格的用法是，加上ནས་和ལས་。第六种变格的用法是，ག་ངའི་的后面加གིའོ། །ད་བ་སའི་的后面加ཀྱིའོ། །འའི་的后面加འིའོ། །ན་མ་ར་ལའི་的后面加གྱིའོ། །第七种变格的用法是，གའི་的后面加上རུ་ལ་等等。呼格的用法是，在任何名字的前面加上ཀྱེ་。此外，这三种词性按照各自的词性，引出回摄等九种用法。其中，回摄是在后加字十个字的后面加上ཨོ་，例如གཞག་གོ་等等。余留是实际表示的སྟེ་，以及暗示的དེ་，ནས་，ཅིང་等等。区分和合并是不在后加字十个字的后面加མ་，例如འཛེག་གམ། འོང་ངམ་等等。添加是确定，实际表示的ནི་，以及暗示的ཁོ་ན་ཉིད་和ན་。如果是ན་结尾，确定就加ནི་，如果是不同的，就用ནི་。所有者是，像མཁྱེན་པ་这样的词是阳性，所以加上阳性字母，像གསུམ་པ་这样的词是阴性，但也加上阳性字母，这两种情况。否定是，在词尾得到阳性字母的情况下加上阴性字母，例如མ་རིག་པ་མེད་。只有阴性字母的情况，例如རེག་བྱ་等等。肯定是用འགྱུར། ཡིན། ཡོད་，与词尾相一致地添加。词藻是，ས་རི་表示完全，ཨ་ནུ་表示跟随等等。引导表示时间的是，像དེའི་ཚེ་这样的词，表示过去和未来两种时间。这些也是通过引导先前的力量而产生的，也就是说，包括七种变格和呼格，以及回摄等九种用法，通过引导各自字母先前力量的结合方式，从而产生各自的本质。第二是，这些之中哪一个适用。等等，这是五个半偈颂。译师们在翻译时，要考察上述的那些内容中哪一个分支适用。在梵语中，大多数的限定词都加在限定对象的词尾，因此，应该从下面的限定对象的基础的名称含义中来确定。
English
These and so on are shown by ten verses. The method of using the third case is to add ནས་ and ལས་. The method of using the sixth case is to add གིའོ after ག་ངའི་. Add ཀྱིའོ after ད་བ་སའི་. Add འིའོ after འའི་. Add གྱིའོ after ན་མ་ར་ལའི་. The method of using the seventh case is to add རུ་ལ་ etc. after གའི་. The method of using the vocative case is to add ཀྱེ་ at the beginning of any name. Furthermore, these three genders lead to nine usages such as retraction according to their respective genders. Among them, retraction is to add ཨོ་ after the ten post-suffixes, such as གཞག་གོ་ and so on. The remainder is the explicitly shown སྟེ་, and the implied དེ་, ནས་, ཅིང་, and so on. Distinguishing and combining is not adding མ་ after the ten post-suffixes, such as འཛེག་གམ། འོང་ངམ་ and so on. Addition is determination, the explicitly shown ནི་, and the implied ཁོ་ན་ཉིད་ and ན་. If it ends in ན་, then add ནི་ for determination. If they are different, then use ནི་. The possessor is like མཁྱེན་པ་, which is masculine, so a masculine letter is added. Like གསུམ་པ་, which is feminine, but a masculine letter is added. These are the two cases. Negation is when a masculine letter is obtained at the end of a word, a feminine letter is added, such as མ་རིག་པ་མེད་. Only feminine letters are obtained, such as རེག་བྱ་ and so on. Affirmation is to add འགྱུར། ཡིན། ཡོད་ in accordance with the word ending. Rhetoric is that ས་རི་ means completely, and ཨ་ནུ་ means following, and so on. Guiding the application to time is like དེའི་ཚེ་, which applies to both past and future times. These also arise from guiding the previous force, that is, the seven cases including the vocative, and the nine usages such as retraction, by guiding how to combine the previous force of their respective letters, thereby their own essence arises. The second is, which of these applies. And so on, this is five and a half verses. When translators translate, they should examine which branch of the above-mentioned contents applies. In Sanskrit, most qualifiers are added to the end of the qualified object, therefore, it should be determined from the meaning of the name of the base of the qualified object below.
Tibetan
སྦྲེལ་ལོ། །གང་བསྒྲུབ་ཅེ་ན། སྤྱིར་འཇུག་སོགས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་འཇུག་ནི་གང་ཞེས་པ་ལྟ་བུ། བྱེད་པ་ནི་རྣམ་དབྱེ་གསུམ་པ། ཆེད་བྱེད་ནི་བཞི་པ། རྟེན་བྱེད་ནི་བདུན་པ། ལས་བྱ་ནི་གཉིས་པ། བླང་བྱ་ནི་ལྔ་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཤུགས་ལ་དྲུག་པ་དང་། དང་པོའང་གཟུང་ངོ་། །བོད་སྐད་དུ་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་སྔོན་དུ་སྦྱོར་བར་འོས་པའི་ཁྱད་གཞི་རྣམས་སཾ་སྐྲྀ་ཏའི་སྐད་ལའང་དེ་ལྟར་དུ་གནས་པ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུར་ཅིག་ཅེས་གདམས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཚིག་དོན་ཞེས་སོགས་གསུམ་གྱི་དོན་ནི། གར་ཡང་དྲང་དུ་རུང་བའི་ཚིག་བྱུང་ན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མ་ཆད་པར་སྤྱིར་སྙེགས་སུ་རུང་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །རྣམ་གྲངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་ནི་བསྐྱར་བ་ཡོད་པས་ཏེ་མ་འདོམས་ན་ཚིག་གར་བདེ་བར་སྤྱིར་ཐོགས་ཤིག འདོམས་ན་སོ་སོར་བཏགས་པ་བཞིན་དུ་ཐོགས་ཤིག ཕོ་སྒྲ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ནི། སཾ་སྐྲྀ་ཏའི་སྐད་ལ་དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་ཏུ་རུང་བའི་ཚིག་དོན་གང་ལ་འཇུག་པ་མི་ཤེས་པ་དེ་དག་ལ་མིང་མཐར་ཕོ་མོ་མ་ནིང་གི་རྟགས་ཡོད་མེད་བརྟགས་ནས་དོན་གང་ལ་འཇུག་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚིག་རྒྱན་ལ་དོན་ལ་སྙེགས་པ་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་བསྒྱུར་བར་བྱའི། མེད་པ་རྣམས་ནི་བསྒྱུར་བར་མི་བྱའོ། །སཾ་སྐྲྀ་ཏའི་སྐད་ལ་བསྟན་བྱ་ལྷག་མ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཏེ་སོགས་སྦྱོར་ཞིང་། མེད་ན་སྦྱར་མི་དགོས་སོ། །སཾ་སྐྲྀ་ཏའི་སྐད་ལ་ཚིག་དོན་རྫོགས་ན་བོད་སྐད་ལའང་ཚིག་དོན་རྫོགས་པར་བྱ་ལ། མེད་ན་མི་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་ལོ་ཙཱ་བ་རྣམས་ལ་སྒྲ་སྒྱུར་གྱི་གདམས་པ་གནང་བའོ། །བཞི་པ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་སྟེ། རྗེས་འཇུག་དེ་དག་དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ཡི་གེའི་ཁོང་ནས་ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེས་པའོ། །མོའི་ཡི་གེ་དབྱངས་ཡིག་བཞི་མེད་ན་ཕོ་ཡིག་བརྗོད་མི་ཤེས་ཏེ། དྲི་མེད་འོད་དུ་ཀ་ཡིག་གསལ་བྱེད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར། མོ་ཡིག་སྲོག་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཕོ་ཡིག་རྣམས་ལའང་འཇུག་པའི་ཡི་གེ་བཅུ་སྔོན་རྗེས་གང་རུང་དུ་འཇུག་པ་མེད་ན་མིང་ཚིག་གསལ་མི་ནུས་ཤིང་། དེ་མེད་ན་དོན་རྣམས་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་མཚོན་པའི་བརྗོད་པ་སྟེ། ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང་། རིག་བྱེད་སྨྲ་བ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། ནང་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་སྟོན་པའི་བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་རྣམས
Chinese
连接语。 应该完成什么呢？一般来说，应该完成总的进入等。 那么，总的进入是什么呢？比如“什么”这样的。 作是第三格，为作是第四格，所依作是第七格，业是第二格，取是第五格。 从这些的含义上，第六格和第一格也应理解。 藏语中，适合放在特征之前的基体，如果梵语中也是如此，那么就这样翻译，这是教导。 另外，词义等三个的意义是：无论在哪里出现可以随意使用的词语，不要局限于一个方面，而要使其可以普遍适用。 属于类别的词语，因为有重复，如果不区分，就随意使用词语。 如果区分，就按照分别命名的那样使用。 阳性词等的意思是：在梵语中，对于可以表示多种意义的词语，如果不清楚它具体表示哪个意义，就通过观察词语结尾的阳性、阴性、中性的标志来了解它表示哪个意义。 对于有意义的修饰词语，应该翻译；没有意义的，则不应翻译。 在梵语中，对于有剩余的指示对象，就加上“ཏེ་”等；如果没有，则不需要加。 在梵语中，如果词义完整，藏语的词义也应完整；如果没有，则不应完整。 这些是给予译师们的翻译教导。 第四部分是：为什么等六个偈颂。 询问后置字母为什么需要使用，用“从文字中”等三句来回答，即为了这个目的而使用。 如果没有阴性字母，即四个元音字母，就无法发音阳性字母。 因为《无垢光荣经》中说，没有元音字母就无法发音辅音字母“ཀ”。 对于融入阴性字母作为生命力的阳性字母，如果没有前置或后置的十个附加字母，就无法清晰表达名称和词语。 如果没有这些，就无法表达意义。 如果那样，就无法表达代表世间意义的言语，即世间法典，以及吠陀论，即外道论典，以及宣说内道三乘的佛陀教言和注释。
English
Connective words. What should be accomplished? In general, one should accomplish things like the general entry. So, what is the general entry? Like saying "what." The agent is the third case, the instrumental is the fourth, the locative is the seventh, the object is the second, and the ablative is the fifth. From the implication of these, the sixth and first cases should also be understood. In Tibetan, the bases that are suitable to be placed before the characteristics, if they are also the same in Sanskrit, then translate them in that way, this is the instruction. Furthermore, the meaning of the three, such as "word meaning," is: wherever a word appears that can be used freely, do not limit it to one aspect, but make it generally applicable. Words that belong to categories, because there are repetitions, if you do not distinguish, then use the words freely wherever it is convenient. If you distinguish, then use them as if they were named separately. The meaning of "masculine sound" and so on is: in Sanskrit, for words that can apply to multiple meanings, if it is not known which meaning it specifically refers to, then by observing the masculine, feminine, or neuter markers at the end of the word, one should know which meaning it refers to. For decorative words that have meaning, they should be translated; those that do not have meaning should not be translated. In Sanskrit, for those that have remaining objects to be indicated, then add "ཏེ་" and so on; if there are none, then it is not necessary to add. In Sanskrit, if the word meaning is complete, the Tibetan word meaning should also be complete; if it is not, then it should not be complete. These are the translation instructions given to the translators. The fourth part is: six verses such as "why." Asking why the post-suffixes need to be used, it is answered with three lines such as "from within the letters," that is, they are used for this purpose. If there are no feminine letters, that is, the four vowel letters, then masculine letters cannot be pronounced. Because the *Stainless Glory Sutra* says that without vowel letters, the consonant letter "ཀ" cannot be pronounced. For masculine letters that have entered into feminine letters as life force, if there are no ten prefixes or suffixes, then names and words cannot be clearly expressed. If there are none of these, then meanings cannot be expressed. If that is the case, then one cannot express speech that represents the meaning of the world, that is, worldly treatises, and Vedic statements, that is, non-Buddhist treatises, and the Buddha's teachings and commentaries that explain the three vehicles of the inner path.
Tibetan
་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མིང་ཚིག་གིས་དོན་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་མེད་ཀྱང་རང་རང་གིས་དེ་དག་གི་དོན་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་ལ་ཡོད་པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རང་ལ་མེད་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམས་སྟོན་པ་པོ་མེད་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ། ཡི་གེ་སྔོན་འཇུག་དང་རྗེས་འཇུག་གི་ཚུལ་སྨྲ་བ་ཀུན་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཀྱང་། བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་རང་གི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པས། དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དེ་དང་མཐུན་པར་སྦྱོར་བ་ག་ལ་ཤེས་ཏེ། མི་ཤེས་སོ། །དེས་ན་གོང་གི་ཉེས་པ་དེར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེའི་ཕྱིར་སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་གིས། །རྗེས་སྨྲས་འདི་ཀུན་རྟོགས་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་པའོ། །བྱཱ་ཀ་ར་ཎའི་རྟགས་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྣམ་འགྲེལ་ཚིག་ཉུང་ཞིང་དོན་གསལ་བར་སྟོན་པ་འདི་ནི། བློ་ལྡན་བསོད་ནམས་སེང་གེས་མཁས་པ་སྔ་མའི་ལེགས་བཤད་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བྲིས་པའོ།། །།འདི་བསྒྲུབས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །དགེ་བ་གང་དང་གང་ཐོབ་པ། །དེས་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །འཇམ་དབྱངས་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་ཤོག །དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ།། །། རྗེས་འཇུག་ལ་རྟགས་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ།
Chinese
也就会消失，因为名相词句无法表达意义。如果说即使没有这些，各自也能理解它们的意义，那是不对的。就像世间的众生，对于自己拥有的蕴、界、处，以及自己没有的宗派，如果没有导师，自己是不会知道的。同样，即使文字的前缀和后缀的规则存在于所有说话者心中，但由于不了解所表达意义的自身规律，又怎么能通过研究意义来与它相符地结合呢？是不能知道的。因此，想到不要变成上述的过失，所以语自在（文殊菩萨）说：“愿所有后学者都能理解这些。”这就是所说的。这部《བྱཱ་ཀ་ར་ཎའི་རྟགས་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྣམ་འགྲེལ་》（声明论入门之标识的解释），以简短的文字清晰地阐释意义，是智者索南僧格依靠前代智者的善说，为了利益自他而撰写的。 愿由此成就所产生的任何功德，都能使一切众生获得文殊菩萨的智慧。吉祥！吉祥！吉祥！ 后缀分为三种标识。