Tibetan
དོན་རྣམས་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་མཚོན་པའི་བརྗོད་པ་སྟེ། ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང་། རིག་བྱེད་སྨྲ་བ་སྟེ་ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། ནང་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་སྟོན་པའི་བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མིང་ཚིག་གིས་དོན་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་མེད་ཀྱང་རང་རང་གིས་དེ་དག་གི་དོན་རྟོགས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་ལ་ཡོད་པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། རང་ལ་མེད་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམས་སྟོན་པ་པོ་མེད་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ། ཡི་གེ་སྔོན་འཇུག་དང་རྗེས་འཇུག་གི་ཚུལ་སྨྲ་བ་ཀུན་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཀྱང་། བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་རང་གི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པས། དོན་ལ་བརྟགས་ནས་དེ་དང་མཐུན་པར་སྦྱོར་བ་ག་ལ་ཤེས་ཏེ། མི་ཤེས་སོ། །དེས་ན་གོང་གི་ཉེས་པ་དེར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དེའི་ཕྱིར་སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་གིས། །རྗེས་སྨྲས་འདི་ཀུན་རྟོགས་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་པའོ། །བྱཱ་ཀ་ར་ཎའི་རྟགས་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྣམ་འགྲེལ་ཚིག་ཉུང་ཞིང་དོན་གསལ་བར་སྟོན་པ་འདི་ནི། བློ་ལྡན་བསོད་ནམས་སེང་གེས་མཁས་པ་སྔ་མའི་ལེགས་བཤད་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བྲིས་པའོ།། །།འདི་བསྒྲུབས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །དགེ་བ་གང་དང་གང་ཐོབ་པ། །དེས་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །འཇམ་དབྱངས་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་ཤོག །དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ།། །། རྟགས་འཇུག་གི་ཊཱིཀ་བཞུགས་སོ།།
Chinese
那么，意义就无法表达了。如果那样的话，世间表达意义的言语，如世间法典，吠陀论典等外道论典，以及宣说内道三乘的佛语和释论等都将不复存在，因为名相词语无法表达意义。如果说即使没有这些，各自也能领悟它们的意义，那是不对的。因为世间的众生，对于自身存在的五蕴、十二处、十八界，以及自身不具备的宗派等，如果没有导师的指引，自己是无法了解的。同样，即使文字的前缀和后缀的规则存在于所有说话者心中，也无法通过所表达意义的自身规律来了解其真实面貌。如果不研究意义，又怎么能知道如何与意义相符地结合呢？是无法知道的。因此，为了避免上述的过失，语自在（文殊菩萨）说道：愿所有后学者都能领悟这些！这就是所说的。这部《声明论·字性入法》的释论，以简明的文字清晰地阐释意义，是智者索南僧格依据前代智者的善说，为了利益自他而撰写的。 通过修习此论所获得的任何功德，愿所有众生都能获得文殊菩萨的智慧！吉祥！吉祥！吉祥！ 《字性入法》的注释到此结束。
English
Then, meanings would not be expressed. If that were the case, the expressions that represent the meanings of the world, such as worldly codes, Vedic scriptures, and other non-Buddhist scriptures, as well as the Buddha's words and commentaries that explain the three vehicles of the inner path, would all cease to exist, because names and words would not be able to express meanings. If you say that even without these, each person can understand their meanings on their own, that is not correct. Because sentient beings in the world, regarding their own aggregates, elements, and sense bases, as well as the philosophical tenets that they do not possess, if there is no teacher to guide them, they cannot understand them on their own. Similarly, even if the rules of prefixes and suffixes of letters exist in the minds of all speakers, they cannot understand the true nature of the meaning expressed through its own inherent characteristics. If you do not investigate the meaning, how can you know how to combine it in accordance with the meaning? You cannot know. Therefore, thinking that the above fault should not occur, the Lord of Speech (Manjushri) said: May all subsequent learners realize these! This is what was said. This commentary on the 'Entrance to the Nature of Letters' of Grammar, which clearly explains the meaning with concise words, was written by the wise Sonam Senge, relying on the good explanations of previous wise individuals, for the benefit of himself and others. Whatever merit is obtained from accomplishing this, may all beings attain the wisdom of Manjushri! Auspicious! Auspicious! Auspicious! The commentary on 'Entrance to the Nature of Letters' is completed.