Tibetan
་ལམ་དང་བསྟུན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བག་ཙམ་མཐོང་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ཡིན། དེ་བས་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བག་ཙམ་མཐོང་བ་ནི་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་མཐོང་ལམ་ཡིན། ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པའི་དཀྱིལ་ལྟར་མཐོང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་ལམ་ཡིན། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ཡིན། དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། གཟུགས་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རྣལ་འབྱོར་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བག་ཙམ་མཐོང་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མཐོང་ལམ་ཡིན། ངོ་བོ་སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་དུ་མཐོང་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་འབྲིང་གི་མཐོང་ལམ་ཡིན། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བར་མཐོང་ནས་དེ་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་དེ། རྣལ་འབྱོར་པར་རབ་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ཡིན། འོ་ན་སྣང་བ་འདི་ལ་སེམས་ཅན་དང༌། འཕགས་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་སངས་རྒྱས་ལ་ཁྱད་ཅི་ཙམ་མཆི་ཞུས་པས། སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་དངོས་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་བྱ་བ་ཡིན། འཕགས་པ་ལ་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་བྱ་བ་ཡིན། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་བྱ་བ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ལ་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བའམ་ཟུང་འཇུག་གི་སྣང་བ་བྱ་བ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱ་བ་ནི། སེམས་ཉིད་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཉིད་དག་པ་དང་མ་དག་པ་ལས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་འབྱུང་བ་ནི། ལྟོས་གཞག་གིས་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བ། བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོའི་སེམས་འོད་གསལ་དེའི་ཆོས་ཉིད་དམ་མཚན་ཉིད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ། སྐད་ཅིག་མ་སོགས་ཀྱི་དངོས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་འདུ་མི་བྱེད་པར་ནམ་མཁའ་ལྟར་དུས་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་ཞིང༌། མཚན་རྩོལ་གྱིས་གསར་དུ་འདུས་མ་བྱས་ཤིང་སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་གྱི་དངོས་མཚན་དུ་གྲུབ་པའི་གཉིས་ཆོས་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྐྱེ་འགག་སོགས་སུ་མ་དམིགས་ཀྱང་དོན་བྱེད་གཏན་མེད་པའང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་རྒྱུན་ཆད་པའང་མ་ཡིན་པས། ཚུལ་འདི་ནི་སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམས་དང༌། འཕགས་པ་བྱམས་པས་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་སུ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བློས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གསུངས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་ནི་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་གྱི་སེམས་དང་དེ་ལ་ལྟོས་གཞག་གི་ཡང་དག་མིན་རྟོག་གི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡང་ལྷན་གཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཡིན་
Chinese
并非与道相符，稍微见到心的本性是声闻的见道。比那更进一步，稍微见到大手印是圣者阿罗汉的见道。见到法性如虚空般清净的中心是菩萨的见道。见到轮回与涅槃一切二者无别的自性平等性是圆满正等觉佛陀的见道。如是说：色即是空。空即是色。空性非异于色。瑜伽士方面来说，稍微见到心的本性是瑜伽士的见道。见到本性离戏论是中等瑜伽士的见道。见到心的本性远离生、灭、住三者，并且对此没有间断，是上等瑜伽士的见道。那么，请问，这种显现对于凡夫、圣者、瑜伽士和佛陀有什么差别呢？在凡夫的时候，是执实相的显现。对于圣者来说，是如幻的显现。对于瑜伽士来说，是体验的显现。对于佛陀来说，是光明的显现或者双运的显现。所说的意思是，大手印是指：心性即是如来藏，从清净与不清净中产生轮回与涅槃的法，是依靠所依而本来任运成就的。如来藏的光明心性的法性或体性是，自己的本性远离遮蔽。不像刹那等实法的相续聚合，而是如虚空般遍及一切时。不是通过造作而新近聚合，也不是成立为刹那和相续的实相，远离二取之法的智慧，虽然不执著于生灭等，但也不是完全没有作用，因此作用也没有间断。这种方式在如来藏经和圣者弥勒在《宝性论》中说，不是凡夫的智慧所能思议的。俱生和合是指，如来藏光明的心性和依靠它的真实与虚妄分别的忽然的垢染也是一同产生的。
English
It is not in accordance with the path, but slightly seeing the nature of mind is the path of seeing of the Shravakas. Even further than that, slightly seeing Mahamudra is the path of seeing of the noble Arhats. Seeing the Dharmata like the center of a completely pure sky is the path of seeing of the Bodhisattvas. Seeing all of Samsara and Nirvana as the non-dual nature of equality is the path of seeing of the perfectly complete Buddhas. As it is said: Form is emptiness. Emptiness is form. Emptiness is not other than form. From the perspective of Yogis, slightly seeing the nature of mind is the path of seeing of Yogis. Seeing the nature as free from elaboration is the path of seeing of intermediate Yogis. Seeing the nature of mind as free from the three - arising, ceasing, and abiding - and without interruption, is the path of seeing of superior Yogis. Then, what is the difference between this appearance for sentient beings, noble ones, Yogis, and Buddhas? In the time of sentient beings, it is the appearance of grasping at reality. For noble ones, it is the appearance of illusion. For Yogis, it is the appearance of experience. For Buddhas, it is the appearance of luminosity or union. The meaning of what was said is that Mahamudra is: the very nature of mind is the Tathagatagarbha, from which the Dharmas of Samsara and Nirvana arise from purity and impurity, which arise spontaneously from the beginning by relying on the basis. The Dharmata or characteristic of the luminous mind of the Tathagatagarbha is that its own nature is free from obscuration. It does not accumulate the continuum of real Dharmas such as moments, but is like the sky, pervading all times. It is not newly accumulated by effort, and the wisdom that is free from the duality of Dharmas, which are established as momentary and continuous realities, although not fixated on arising and ceasing, etc., is not completely without function, so the activity is also uninterrupted. This method is taught in the Tathagatagarbha Sutras and in the treatise of the Uttaratantra by the noble Maitreya as being inconceivable by the minds of ordinary beings. Co-emergent union refers to the luminous mind of the Tathagatagarbha and the adventitious defilements of true and false thoughts that rely on it also arise together.