Tibetan
ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྡེ། ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྡེ། ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་པ་ལ། སྤྱི་སྡོམ་ནི། ཤེས་བཞིན་དང་ནི་ས་བོན་དང༌། །མ་བསྐོས་པ་དང་ཡང་དང་ཡང༌། །ཆུ་དང་ཁྱིམ་དང་བསམ་བཞིན་དང༌། །མགྲོན་མང་རྐུན་མ་ཆོས་སྟོན་ནོ། །དེའི་བཅུ་ཚན་དང་པོའི་དངོས་སྡོམ་ལ། རྫུན་སྐྱོན་དགེ་སློང་ཕྲ་མ་དང༌། །སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་དང་སྟོན་པ་དང༌། །འདོན་དང་གནས་ངན་ལེན་དང་ཆོས། །བཤེས་ངོར་བྱེད་དང་ཁྱད་དུ་གསོད། །ཅེས་པའོ། །བདེན་པའི་ལུང་འབོགས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ། ཞེས་སོགས་སོ། །འདུ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་(༣༣བ) ཉིད་ནི། ཤེས་བཞིན་དུ། ཞེས་སོགས་སོ། །བརྗོད་བྱ་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་ནི། རྫུན་དུ། ཞེས་སོགས་ཏེ། དེ་ཡང་བཅས་ལྡན་དགེ་སློང་གིས་ཕམ་པར་གྱུར་པའི་རྫུན་དང༌། ཤེས་བཞིན་དུ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བའི་རྫུན་དང༌། གསོ་སྦྱོང་གི་ཚེ་ཅི་འདི་ལ་ཁྱེད་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་ལན་གསུམ་དུ་དྲིས་པ་ན་ཅང་མི་སྨྲ་བས་འདའ་བར་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་རྫུན་དང༌། འོག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་དགེ་འདུན་ལྷག་མས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་རྫུན་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་རྫུན་རྣམས་ཤེས་བཞིན་གྱི་རྫུན་ནོ། །འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་རང་གིས་སྨྲས་ཏེ་མཐར་ཐུག་ཉན་པོས་བརྡ་སྤྲོད་པའི་དོན་གོ་བ་ན་ལྟུང་བའོ།།བསླབ་བྱ་ནི། དཀོན་མཆོག་སོགས་ལ་མནའ་འདོར་བར་མི་བྱའོ། །༢ སྐྱོན་སྨྲ་བའི་གཞི་ནི། མིའི། ཞེས། སྦྱོར་བ་ནི། སྨྲ་ན། ཞེས་སོགས་ཏེ། རྟེན་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་དགེ་སློང་ཕ་རོལ་པོ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྐྱོན་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་ཡུལ་དུས་དེར་སྐྱོན་དུ་གྲགས་པས། ཚིག་འཇམ་རྩུབ་གང་གི་སྨྲས་ཀྱང་རུང་མཐར་དོན་གོ་བ་ན་དགེ་སློང་དེ་མི་དགའ་བར་མ་གྱུར་ཀྱང་ལྟུང་བའོ། །སྐྱོན་དེ་འདོན་པར་འདོད་པར་གྱུར་པའི་ཕན་སེམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ།།༣ ཕྲ་མ་ལ། གཞི་ནི། དགེ་སློང༌། ཞེས་དང༌། སྦྱོར་བ་ནི། ཕྲ་མ། ཞེས་ཏེ། རྟེན་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་དགེ་སློང་མཐུན་པ་དབྱེ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་མིང་ནས་སྨྲོས་ཏེ་ཕྲ་མའི་ཚིག་སྨྲས་པ་མཐར་ཐུག་དོན་གོ་(༣༤ན) བ་ན་ལྟུང་བའོ། །༤ སྐྱོ་སྔོགས་ལ། གཞི་ནི། ཡང༌། ཞེས་དང༌། སྦྱོར་བ་ནི། ཤེས་བཞིན། ཞེས་ཏེ། དེ་ཡང་རྟེན་རྩོད་པའི་རྒྱུར་ཤེས་བཞིན་ཞི་བྱེད་ལ་གཏོགས་པའི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་དགེ་སློང་ཕ་རོལ་པོ་དག་
Chinese
堕罪品。 堕罪品。 仅堕罪中，总摄为：知情与种子，未禀告及再三，水与房屋及思虑，多客盗贼说法也。其十事之首的事总摄为：妄语、罪过、比丘、离间语，令厌、挖掘、显示，舍弃、恶处受持与法，为友徇私及特别杀害。如是也。真实之教证为：具寿，如是等。意识之相(33b) 即：知情地，如是等。所说之结合为：妄语地，如是等。即是说，具戒律的比丘犯了波罗夷罪的妄语，以及知情地将非佛法说成佛法，将佛法说成非佛法的粗大妄语，以及在布萨时，三次询问“诸位是否清净”时，不作声而度过，如是成为恶作的妄语，以及如下文所说，僧众以剩余罪名进行指责的妄语等之外的妄语，都是知情的妄语。意识不迷惑，且以想要说话的意乐，自己说出结合，最终听者理解其意义时，则犯堕罪。应学之处为：不应对三宝等发誓。2、说罪过的所依为：人的，说。结合为：说时，如是等。即是说，作为所依的比丘，对作为所缘的比丘，意识不迷惑，且以想要说罪过的意乐，结合在彼时彼地被称为罪过，无论以柔和或粗暴的语言说出，最终对方理解其意义时，即使该比丘没有不高兴，也犯堕罪。如果以想要揭示该罪过的利他心而说，则没有堕罪。3、离间语中，所依为：比丘，说。结合为：离间语，说。即是说，作为所依的比丘，以想要离间和合的比丘的意乐，结合从名字开始说，说出离间语，最终理解其意义(34a) 时，则犯堕罪。4、令厌恶中，所依为：又，说。结合为：知情地，说。即是说，作为诤讼之因，知情地属于息诤的比丘，对作为所缘的比丘们
English
The Chapter on Defeat. The Chapter on Defeat. In the mere Defeats, the general summary is: Knowing and seeds, not appointed and again and again, water and houses and thoughts, many guests, thieves, and teaching the Dharma. The first ten of these are summarized as: Lying, faults, monks, divisive speech, causing aversion, digging, revealing, abandoning, taking up bad places and Dharma, favoring friends, and especially killing. Thus it is. The true scriptural authority is: "Possessing life," and so on. The characteristic of consciousness (33b) is: "Knowingly," and so on. The subject matter together with the combination is: "Falsely," and so on. That is to say, a monk with vows who has committed a defeat speaks a lie, and knowingly teaches what is not Dharma as Dharma and what is Dharma as not Dharma, which is a gross lie, and at the time of the Uposatha, when asked three times, "Are you all pure in this?" if one remains silent and passes by, such a lie becomes an offense of wrong-doing, and other lies besides those mentioned below, such as the lies of accusation made by the Sangha with remaining offenses, are knowing lies. If the consciousness is not confused and the intention is to speak, and one speaks the combination oneself, and finally the listener understands the meaning of the sign, then one incurs a defeat. The precept is: One should not take oaths to the Three Jewels, etc. 2. The basis for speaking of faults is: "Of a person," it says. The combination is: "If one speaks," and so on. That is to say, a monk as the basis speaks to another monk as the object, with a consciousness that is not confused and with the intention of speaking of faults. The combination is that the fault is known at that time and place. Whether one speaks with gentle or harsh words, if the other person understands the meaning, even if that monk does not become displeased, one incurs a defeat. If one speaks with the altruistic intention of wanting to reveal that fault, there is no defeat. 3. In divisive speech, the basis is: "A monk," it says, and the combination is: "Divisive speech," it says. That is to say, a monk as the basis, with the intention of dividing harmonious monks, speaks divisive words, starting with the name, and finally understands the meaning (34a), then one incurs a defeat. 4. In causing aversion, the basis is: "Again," it says, and the combination is: "Knowingly," it says. That is to say, as the cause of disputes, a monk who belongs to the pacification of disputes knowingly speaks to other monks as the object.
Tibetan
གི་ཆོས་ཀྱི་རྩོད་པ་བཞི་པོ་གང་རུང་དགེ་འདུན་གྱིས་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་ཞི་བར་བྱས་པ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྩོད་པ་དཀྲུག་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་ཁྱེད་ཅག་གི་རྩོད་པ་དེ་ལེགས་པར་ཞི་བར་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཅེས་སོགས་སྐྱོ་སྔོགས་ཀྱི་ཚིག་བརྗོད་པས་མཐར་ཐུག་ཡུལ་གྱིས་དོན་གོ་བ་ན་ལྟུང་བའོ། །ཞི་བྱེད་ལ་མི་གཏོགས་པ་དང༌། ཆོས་མིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱས་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །༥ ཁྱིམ་པ་མོ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ནི། རྟེན་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ནི། ཡང༌། ཞེས་སོགས་སོ། །སྦྱོར་བ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པ་ནི། སྟོན་ན། ཞེས་སོགས་ཏེ། རྟེན་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་བུད་མེད་ཁྱིམ་པ་མོ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལུས་བསྟེན་དུ་རུང་བ་སྨྲ་ཤེས་དོན་གོ་བ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་དང་མཁས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་པ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཆོས་སྟོན་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་གནས་གཅིག་ཏུ་ཁྲིམས་གྲོགས་མེད་པར་བཀའ་ལ་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་སྟོན་ཏེ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བ་ན་ལྟུང་བའོ། །བུད་མེད་མཁས་པས་ཆོས་དྲིས་པ་སོགས་དང༌། དུས་ཁྲིམས་འབོགས་པ་དང༌། ཡོན་བཤད་པ་འདི་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །༦ འདོན་པ་ནི། རྟེན་ཡུལ་ནི། ཡང༌། ཞེས་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་ནི། འདོན་ན། ཞེས་ཏེ། རྟེན་དགེ་སློང་གིས་འདོན་པའི་དངོས་པོ་བཀའ་དང་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་བསྙེན་པར་(༣༤བ) མ་རྫོགས་པ་དང་གཅིག་ཅར་རམ། མཇུག་ཐོག་ཏུ་སྦྱོར་བ་མི་འདོད་བཞིན་དབང་མེད་མ་གཏོགས། འདོན་པས་མཐར་ཐུག་དོན་གོ་ན་ལྟུང་བའོ། །༧ གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པ་ནི། རྟེན་ཡུལ་ནི། ཡང༌། ཞེས་དང༌། སྦྱོར་བ་དམིགས་བསལ་ནི། བརྗོད་ན། ཞེས་ཏེ། རྟེན་ཁྱིམ་པ་མ་དད་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པར་མ་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་གིས། བརྗོད་པའི་ཡུལ་བྱུང་བ་དང་བཅས་པ་མི་ཤེས་པའི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་གང་ཟག་ལ་བསྙེན་རྫོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསོ་རུང་ཡན་ཆད་དང་ལྡན་པའི་གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པས། སྦྱོར་བ་ཕམ་ལྷག་གང་རུང་གིས་གནས་ངན་ལེན་སྨྲས་པ་མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བ་ན་ལྟུང་བའོ། །༨ བླ་མ་བདེན་པར་སྨྲས་པ་ནི། རྟེན་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ནི། ཡང༌། ཞེས་དང༌། བརྗོད་བྱ་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་ནི། མིའི་ཆོས། ཞེས་ཏེ། རྟེན་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་མ་རྫོགས་པ་དང༌། བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་ལ་དངོས་པོ་རང་གིས་ཐོབ་པའི་སྒོམ་བྱུང་གི་ཡོན་ཏན་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་དེ་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་སྦྱོར
Chinese
就四种僧众的诤讼，僧众已在佛法方面平息，没有错乱认知，且以希求搅乱诤讼的意念，造作说“你们的诤讼没有被好好平息”等令人懊恼的话语，最终对方领会意思则犯堕罪。对于不属于平息者，以及在非法方面进行平息而感到懊恼，则犯恶作罪。第五，为在家妇女说法：所依对境等是：又，等等。造作特别的是：说，等等。所依是比丘，对境是妇女在家女，不是亲属，可以作为身体的依靠，能说话且能理解意思。不是具有神通和智慧的自性，没有错乱认知，且以想要说法的意念，造作在同一个地方没有持律同伴，除了佛语之外，说了五句或六句以上的佛法，最终对方领会意思则犯堕罪。聪明的妇女请问佛法等，以及给予时分戒律，以及宣说功德，这没有堕罪。第六，念诵：所依对境是：又，等等。造作是：念诵，等等。所依是比丘，念诵的事物是佛语以及其释义的论典，对于没有受近圆戒者一起念诵，或者在末尾开始时，除非不想要而无力避免，通过念诵最终对方领会意思则犯堕罪。第七，说恶行：所依对境是：又，等等。造作特别的是：说，等等。所依是为了阻止不信仰的在家者，没有被指派说恶行的比丘。所说的对境是具有生殖器且不了解的比丘，对比丘尼戒的戒体能够恢复为止，具有恶行，造作以任何堕罪或残罪说了恶行，最终对方领会意思则犯堕罪。第八，真实宣说上人法：所依对境等是：又，等等。所说内容和造作是：人法，等等。所依是比丘，对境是没有受戒者，以及没有见到真谛者，对于事物自己获得的修所生功德，没有错乱认知，且以想要说此事的意念造作。
English
Regarding any of the four types of monastic disputes, if the Sangha has pacified them in terms of Dharma, without mistaken perception, and with the intention of wanting to stir up disputes, uttering words of regret such as "Your dispute has not been well pacified," ultimately, if the other party understands the meaning, it constitutes an offense. If one is not involved in the pacification and expresses regret for pacifying in a non-Dharmic way, it is a minor offense. Fifth, teaching Dharma to a laywoman: The basis and object are: Again, etc. The specific action is: Teaching, etc. The basis is a Bhikshu, the object is a laywoman who is not a relative, who can be relied upon physically, who can speak and understand. She is not one with miraculous powers or inherent wisdom, without mistaken perception, and with the intention of wanting to teach Dharma. The action is teaching five or six or more words of Dharma, excluding the Buddha's words, in the same place without a Vinaya companion. Ultimately, if the other party understands the meaning, it constitutes an offense. There is no offense in a wise woman asking about the Dharma, giving timely precepts, or explaining merits. Sixth, recitation: The basis and object are: Again, etc. The action is: Reciting, etc. The basis is a Bhikshu, the object of recitation is the Buddha's words and their commentaries, reciting together with one who has not taken full ordination, or at the beginning or end, unless unwilling and unable to avoid it. Ultimately, if the other party understands the meaning through the recitation, it constitutes an offense. Seventh, speaking of misdeeds: The basis and object are: Again, etc. The specific action is: Speaking, etc. The basis is a Bhikshu who has not been appointed to speak of misdeeds, in order to prevent non-believing laypeople. The object of speech is a Bhikshu who has genitals and does not understand, who has misdeeds up to the point where the Bhikshuni vows can be restored. The action is speaking of misdeeds with any Parajika or Sanghavasesa offense. Ultimately, if the other party understands the meaning, it constitutes an offense. Eighth, truthfully speaking of superior human qualities: The basis and object are: Again, etc. The content and action are: Human qualities, etc. The basis is a Bhikshu, the object is one who has not taken ordination and has not seen the truth, regarding the qualities arising from meditation that one has obtained oneself, without mistaken perception, and with the intention of wanting to speak of it.